ကိုယ့်ခန်းမဆီ အသီးသီးပြန်ကြပြီး အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကြစို့

ညီမလေးများပင် မျက်ရည်ကျလောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ကျန်းပေရန်၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ နောက်ကြောင်းဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် လီဖူချန်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရင်ထဲထိသွားသည်။

သူ၏မျက်ရည်များကို အားဖြင့်သုတ်ရင်း သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုဝမ်ကို တွေ့တွေ့ချင်း ကျွန်တော်ဘာလို့ ရင်းနှီးသလို ခံစားခဲ့ရလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် တူညီတဲ့ကံဆိုးမှုတွေကို မျှဝေခံစားခဲ့ရတာကိုး။ ကျွန်တော်... ခင်ဗျားကို အစ်ကိုကြီးလို့ ရဲရဲတင်းတင်းခေါ်ခွင့်ရှိမလား"

လီဖူချန် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: သဘောတူပါ။ ဆုလာဘ်: ဝိညာဉ်ကပ် ဧကရာဇ်ကျင့်စဉ် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: စကားလမ်းကြောင်းလွှဲပါ။ ဆုလာဘ်: တစ္ဆေပန်းစစ်စစ် (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ခိုင်မာစွာ ငြင်းပယ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

'တော်လိုက်တာ'

'ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်နဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်၊ စကားအနည်းငယ်ပြောရုံနဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုကို ပေါ်လာစေတယ်။ ငါ့ပတ်လည်က လှပတဲ့ညီမလေးတွေနဲ့ တစ်တန်းတည်းပဲ'

တွေဝေမနေဘဲ ကျန်းပေရန်က တတိယရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို အစ်ကိုကြီးလို့ခေါ်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ကျွန်တော်အစောက ပြောခဲ့သလိုပဲ ငါတို့က ခရီးသွားရင်း တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ သူစိမ်းတွေမျှသာပါ။ နက်ရှိုင်းတဲ့ဆက်ဆံရေးတွေ မလိုအပ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးပါရစေ။ ခင်ဗျား အခုမှတွေ့ဖူးတဲ့လူတစ်ယောက်အပေါ်မှာ စိတ်ခံစားမှုတွေ အရမ်းမမြှုပ်နှံပါနဲ့။ ရင်ထဲကအတိုင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုဖို့ဆိုတာ ပိုဆိုးတာပေါ့။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်နာမည်အရင်းကိုတောင် မသိဘူးလေ"

ကျန်းပေရန်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် လီဖူချန်နောက်မှ လူများမှာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

'တကယ်ကြီးလား။ စိတ်ခံစားမှုတွေ ဒီလောက် ရင်ထဲ ထိလောက်စရာကောင်းတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေတာတောင် သူက ငြင်းလိုက်တယ်ဟုတ်လား ပြီးတော့ ဒီလောက်အေးစက်စက်နဲ့'

လီဖူချန်၏ အဖော်များသာမက ကျန်းပေရန်ကို ကောင်းကောင်းသိသော ညီမလေးများပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့၏အစ်ကိုကြီးမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်စက်နိုင်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ခင်မင်ရလွယ်ကူသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤမျှခိုင်မာစွာ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လီဖူချန်မှာလည်း ထိုသို့သော ပြတ်သားသည့်ငြင်းပယ်မှုကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူ အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ အကြံဉာဏ်ကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူက လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဖူချန် သင်ခန်းစာရပါပြီ"

ကျေနပ်သွားသော ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လီဖူချန်၏နားအနားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံရတာက ကံကြမ္မာပဲ။ အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးပါရစေ။ မင်းသာ ပိုသန်မာချင်တယ်ဆိုရင် သိုင်းပညာက တစ်ခုတည်းသောလမ်းမဟုတ်ဘူး။ နက်နဲတဲ့အစီအရင်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေမှာ အဆုံးမဲ့ အလားအလာတွေ ရှိတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး သူက သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နန်းတော်ရှစ်ဆောင်နှင့် မြစ်လေးစင်းကျမ်းဟု အမည်ရသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး လီဖူချန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ဖတ်ကြည့်လိုက်။ မင်းကို ဉာဏ်အလင်းရစေနိုင်တယ်"

အခြားတစ်ယောက်မှာ ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်ရှိနိုင်သည်ကို သူသိပြီး စနစ်ကလည်း သူ့ကို အကူအညီပေးရန် တာဝန်ပေးခဲ့သောကြောင့် ကျန်းပေရန်က သဘာဝအတိုင်း စေတနာကောင်း မွေးမြူချင်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ သခင်လေးကို သူ၏အနိမ့်ကျဆုံးအချိန်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ထိုလူက ကံကောင်းသောတွေ့ဆုံမှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြုံတွေ့ရတော့မည်မှာ သေချာသည်။

လီဖူချန် မငြင်းပယ်နိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းပေရန်က စာအုပ်ကို သူ့လက်မောင်းများထဲသို့ ထိုးထည့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူက "ကံကြမ္မာရှိရင် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့" ဟုသာ ပြောဆိုကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သော ညီမလေးငါးယောက်က သူတို့၏အစ်ကိုကြီးနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။

နန်းတော်ရှစ်ဆောင်နှင့် မြစ်လေးစင်းကျမ်းကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း လီဖူချန်က ထွက်ခွာသွားသော ကျန်းပေရန်ကို လေးစားစွာ ကြည့်နေမိသည်။

"ညီအစ်ကိုဝမ်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ"

"သူက အဲ့ဒါ သူ့နာမည်အရင်းမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပြီးသားပဲ"

ထန်ထင်ရွှမ်းက သူ့ဘေးတွင် ထောက်ပြလိုက်သည်။

"နာမည်ဆိုတာ တံဆိပ်တစ်ခုပါပဲ"

လီဖူချန်က ပြန်ဖြေပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"သွားစို့။ ငါတို့အရင်ဆုံး နင့်ဒဏ်ရာကို ကုသဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာသင့်တယ်"

"အစ်ကိုကြီး ဘာလို့ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်တွေကို ကယ်တင်ဖို့ လာခဲ့တာလဲ"

"အစ်ကိုကြီး သူတို့က မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"အစ်ကိုကြီး ထွက်သွားတုန်းက သူ့ကို ဘာပေးခဲ့တာလဲ"

ကျန်းပေရန် ခြေလှမ်းတစ်ရာ လျှောက်ပြီးသည်နှင့် ယွီညီအစ်မများက "အစီရင်ခံပါတယ်" ဟု အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူ့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးခွန်းများဖြင့် ဗုံးကြဲကြသည်။

"မပြောဘူး"

ကျန်းပေရန်က သူတို့သုံးယောက်လုံးကို စကားလေးလုံးဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"အား အစ်ကိုကြီး ပြောပြပါ့လား။ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးကို ကျောနှိပ်ပေးမယ်"

"ကျွန်မ ပခုံးနှိပ်ပေးမယ်"

"ကျွန်မ ခြေသလုံးထုပေးမယ်"

ညီအစ်မသုံးယောက် ဇာတ်လမ်းစတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါသုံးအထိရေမယ်။ ဆက်ပြီးဆူညံနေတဲ့ ဘယ်သူမဆို အမှတ်အလျှော့ခံရမယ်"

"တစ်"

ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသော ညီအစ်မသုံးယောက်က သူ့နောက်တွင် သေသေသပ်သပ် တန်းစီလိုက်ကြသည်။

ကျေနပ်သွားသော ကျန်းပေရန်က သူ၏ညီမလေးများကို တောအုပ်ထဲမှ ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ပြန်လမ်းခရီးမှာ အဖြစ်အပျက်မရှိဘဲ မကြာမီပင် သူတို့က ဂိုဏ်း၏တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ငါတို့မပြန်ခင်မှာ မင်းတို့အတွက် စည်းမျဉ်းသုံးခုရှိတယ်"

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်မုတ်ဝအောက်တွင် ကျန်းပေရန်က ညီမလေးငါးယောက်ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံး ရပ်တန့်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ပထမတစ်ခု မင်းတို့သင်ယူခဲ့တာတွေကို မျှဝေလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို တခြားသူတွေကို မပြောပြနဲ့"

"ဒုတိယတစ်ခု သံတံဆိပ်ရာထူးအတွက် ငါ့ကို မထောက်ခံနဲ့"

သူဒီလိုပြောလိုက်ချိန်တွင် ကျန်းပေရန်က လျိုဇီဂျင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

'သူငါ့ကို ထပ်စိုက်ကြည့်ပြန်ပြီ...'

'ကြောက်စရာကြီး ဒါပေမဲ့လည်း...'

လျိုဇီဂျင်းက သူမ၏ရင်ဘတ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လက်ဖြင့်ဖိထားမိသည်၊ သူမ၏နှလုံးသားက အလွန်ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေသည်။

သူမ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် တော်တော်လေးကျေနပ်သွားသည်။

သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါဝင်သော စိုက်ကြည့်မှုမှာ ရှင်းလင်းစွာ အာနိသင်ရှိသည်။

သူဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တတိယတစ်ခု ဂိုဏ်းကိုပြန်ရောက်ပြီးနောက် ငါတို့လမ်းခွဲကြမယ်။ မလိုအပ်ဘဲ ငါ့ကိုလာမရှာနဲ့"

"ဘာ"

ညီမလေးငါးယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ပထမစည်းမျဉ်းနှစ်ခုမှာ ထူးဆန်းသော်လည်း လက်ခံနိုင်သည်၊ သို့သော် တတိယတစ်ခုမှာတော့ အလွန်ရက်စက်လွန်းသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ငါဒါကို အတင်းအကျပ်လုပ်ဆောင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ငါတို့က အချင်းချင်းလေးစားပြီး ကောင်းမွန်တဲ့အခြေအနေနဲ့ လမ်းခွဲနိုင်မယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါမှငါတို့က သူစိမ်းတွေအဖြစ် အဆုံးမသတ်မှာ"

ညီအစ်မများ၏ နှလုံးသားများ နောက်တစ်ကြိမ် နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး၏မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့က ခရီးသွားရင်းတွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ သူစိမ်းတွေပဲလား၊ သူငယ်ချင်းများပင် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ ဒီစည်းမျဉ်းသုံးခုကို မင်းတို့မှတ်မိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဂိုဏ်းကိုပြန်ကြရအောင်"

သူတို့တောင်ပေါ်တက်သောအခါ လေထုက လေးလံနေသည်။

သူတို့ပြန်လမ်းတွင် သိပ်စကားမပြောခဲ့သော်လည်း စိတ်အခြေအနေမှာ အခုလောက် ဖိနှိပ်မှုမရှိခဲ့ပေ။

တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူတို့က တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို သူတို့မထွက်ခွာခင်က စုဝေးခဲ့သော တန်ဆောင်းသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

"ကောက်ရိုးဦးထုပ်တွေ ဖိနပ်တွေနဲ့ နေကာအဝတ်စတွေကို ငါ့ဆီပြန်ပေး"

ညီမလေးများမှာ တွေဝေခြင်းမပြပေ။ သူတို့က ဒီပစ္စည်းများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိနေသည်၊ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နိုင်သည်။

သူတို့က "မေ့ပျောက်သွားစေတဲ့ သုံးမျိုးဆက်ဝတ်စုံ" ကို နာခံစွာ ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။

ဝတ်စုံကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းရင်း ကျန်းပေရန်က သူတို့အရင်ကမြင်ဖူးသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ငါတို့မထွက်ခွာခင်က အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်သူကို ပန်းပေါင်းတစ်ရာပျားရည်တစ်ပုလင်း ဆုချမယ်လို့ ငါကတိပေးခဲ့တယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းတို့ငါးယောက်လုံး ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းအောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် ညီမလေးလျို"

သူက ပုလင်းကို လျိုဇီဂျင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်းက ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ခေါင်းဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပြသခဲ့ပြီး ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းရာမှာ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုအရည်အသွေးတွေက ရှားပါးတယ်။ မင်းဒါတွေကို ဆက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

"အာ…. ကျွန်မအတွက်လား"

လျိုဇီဂျင်း ကြက်သေသေသွားသည်။

သူမက အစ်ကိုကြီးက သူမကိုမကြိုက်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်၊ ဒီလိုချီးကျူးစကားမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"အင်း"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အခြားလေးယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်"

"လုံးဝမရှိပါဘူး"

လေးယောက်လုံးက အားရပါးရ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ဇီဂျင်းက သူတို့ကိုယ်စား ခရီးတစ်လျှောက်လုံး အဆူခံခဲ့ရပြီး သူတို့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အားနာစေခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့... ကျွန်မနှိမ့်ချစွာ လက်ခံပါ့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

လျိုဇီဂျင်းက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူမချီးကျူးခံရသော်လည်း သူမအထူးတလည် ပျော်ရွှင်နေသည်ဟု မခံစားရပေ။

သူမ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို လျစ်လျူရှုရင်း ကျန်းပေရန်က တန်ဆောင်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ သွားစို့။ စည်းကမ်းထိန်းခန်းမကို သွားအစီရင်ခံရမယ့်အချိန်ပဲ"