ကျားတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့တဲ့အခါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် နည်းလမ်းမှန်

ညီမလေးငါးယောက်က သူတို့၏ "မေ့ပျောက်သွားစေတဲ့ဝတ်စုံများ" ကို ချွတ်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ အတောက်ပဆုံးကြယ်များအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြစ်လာမည်ကို ကျန်းပေရန် သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်ညီလေးတစ်ဦးက သူတို့ကို ကြောင်ကြည့်နေရင်း သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်သောအခါ သူက သူတို့ကို လူရှင်းသော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

"ညီမလေးလျို ဒီမစ်ရှင်အတွက် မင်းအကဲဖြတ်အမှတ် တစ်မှတ်အလျှော့ခံရတယ်။ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာရှိလား"

ညီမလေးများကို တန်းစီခိုင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး"

လျိုဇီဂျင်းက ချက်ချင်းခေါင်းခါလိုက်သည်။

ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဖန်းချိုးယောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ညီမလေးဖန်း မင်းအမှတ်နှစ်မှတ် အလျှော့ခံရတယ်။ ကန့်ကွက်စရာရှိလား"

ဖန်းချိုးယောင် ခဏတာကြောင်သွားပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မ... မရှိပါဘူး"

ယွီညီအစ်မသုံးယောက်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အစပိုင်းတွင် အစ်ကိုကြီးအပေါ် အနည်းငယ်ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ ဖန်းချိုးယောင်မှာ အထူးတလည် စည်းကျော်သောအရာ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေ။

သူမ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အမှတ်နှစ်မှတ်လုံး အလျှော့ခံလိုက်ရတာလဲ။

အဲ့ဒီညက... တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက်ဖြစ်ခဲ့တယ်!

ယွီညီအစ်မများက တည်းခိုခန်းတွင် တစ်ညတာနေထိုင်ပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင် ရုတ်တရက် ပိုပြီးတော့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လာပုံကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

သို့သော် သူတို့မစပ်စုသင့်သောအရာကို စပ်စုမိမည်စိုးသောကြောင့် တဲထဲတွင် ညဉ့်နက် စကားပြောစဉ်က သူတို့မမေးရဲခဲ့ကြပေ။

ဒါပေမဲ့လည်း...သိပ်ကို သိချင်တာပဲ။

သူတို့သုံးယောက်လုံး မျက်လုံးများပြူးကျယ်ကာ ကျန်းပေရန်နှင့် ဖန်းချိုးယောင်ကြားတွင် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်နေကြသည်။

"ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးဆိုရင် ငါတစ်ယောက်တည်း စည်းကမ်းထိန်းခန်းမကို သွားအစီရင်ခံလိုက်မယ်။ မင်းတို့ကို လူစု ခွဲခွင့်ပြုလိုက်ပြီ။ မစ်ရှင်အကဲဖြတ်မှုကို မင်းတို့ရဲ့သက်ဆိုင်ရာဆရာသခင်တွေဆီ ပို့ပေးလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ မတူညီသော လေသံများဖြင့် အသံငါးသံက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါတို့သဘောတူထားတဲ့ စည်းမျဉ်းသုံးခုကို မင်းတို့လိုက်နာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ကျန်းပေရန်က သူတို့ငါးယောက်ဘက်သို့ လက်အုပ်ချီပြီး နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ စည်းကမ်းထိန်းခန်းမဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

"အယ်... အစ်ကိုကြီး တကယ်ပဲ ဒီလိုပဲ ထွက်သွားတော့မှာလား"

ယွီကွေ့မြောင်က မျက်တောင်အကြိမ်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်သည်။

သူမက အစ်ကိုကြီးမှာ ပါးစပ်သရမ်းရုံပဲရှိသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက လျှာလည်းရှည်ပြီး သံမဏိနှလုံးသားလည်း ရှိသည်ဟု သိလိုက်ရသည်။

လျိုဇီဂျင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီစည်းမျဉ်းသုံးခုကို ကြားပြီးတဲ့နောက် မင်းတို့အားလုံး အစ်ကိုကြီးက ဂိုဏ်းထဲမှာ ဘာလို့ဒီလောက် နာမည်မကြီးလဲဆိုတာကို အခုနားလည်လောက်ပြီ ဟုတ်တယ်မလား"

ညီမလေးလေးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"......"

"ဒါကြောင့် ငါတို့အဲ့ဒါတွေကို သေသေချာချာလိုက်နာတာ ပိုကောင်းမယ်။ အစ်ကိုကြီးက သူပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်မယ့်လူစားမျိုးပဲ"

သူမစကားပြောရင်း လျိုဇီဂျင်းက အစ်ကိုကြီးကို သံတံဆိပ်အဖြစ် ထောက်ခံခဲ့သောသူကို တွေးမိပြီး စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ချက် ဝင်လာသည်။

အစ်ကိုကြီးသာ သိသွားရင် အစ်မကြီးတော့...

"ဒါပေမဲ့..."

ဖန်းချိုးယောင်က သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာသည်ဖြစ်စေ မလိုက်နာသည်ဖြစ်စေ အစ်ကိုကြီးက... ငါတို့နဲ့ ဘာမှပတ်သက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

လျိုဇီဂျင်းက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက ကိုယ့်ခန်းမကို ကိုယ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မလိုအပ်ဘဲ မဆက်ဆံရဘူးလို့ပဲ ပြောခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုရှိရင်ကော"

ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားသည်။

"အစ်မဇီဂျင်း တော်လိုက်တာ"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဖန်းချိုးယောင်က သူမ၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် အစ်ကိုကြီးကို သေသေချာချာ ကျေးဇူးတင်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စကားလုံးများ သူမနှုတ်ခမ်းသို့ ရောက်တိုင်း သူမပြန်မျိုချခဲ့သည်။

သူမက ဂိုဏ်းသို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့ကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးပြီး သူမ၏ကျေးဇူးတင်မှုကို တရားဝင်ဖော်ပြရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အစ်ကိုကြီးက နောက်ထပ်ဆက်သွယ်မှု မှန်သမျှကို ပြတ်ပြတ်သားသားငြင်းဆိုသောကြောင့် သူမစိုးရိမ်မိနေပြီ။

နောက်တစ်ခါ... နောက်တစ်ခါတော့ ငါသေချာပေါက် သေသေချာချာပြောပြမယ်။

ဖန်းချိုးယောင် တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်သည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းပေရန်မှာ စည်းကမ်းထိန်းခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တာဝန်ကျနေသော အကြီးအကဲမှူးကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီးဟုန်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မစ်ရှင်အကြောင်း လာအစီရင်ခံတာပါ"

ဟုန်ဝမ်ရွေးက မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"အား ပေရန်ပါလား။ ခဏစောင့်"

သူတို့ ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဟုန်ဝမ်ရွေးက မေးခွန်းအနည်းငယ်သာ မေးပြီး ကျန်းပေရန်၏ မစ်ရှင်အမိန့်စာပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်သံတံဆိပ်တစ်ခုဖြင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်အစီရင်ခံစရာ နောက်တစ်ခုရှိပါသေးတယ် အစ်ကိုကြီး"

ဟုန်ဝမ်ရွေးက အမိန့်စာကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"အိုး ဘာများလဲ"

"ကံကြမ္မာစုစည်းရာရွာမှာ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကလေးပျောက်ဆုံးမှုတွေက အသူရာဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာကို ကျွန်တော်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့မကြာခင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခုလုပ်လာနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်သံသယရှိပါတယ်"

[ရွေးချယ်မှုမစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်: ကိုယ်ဖော့ခြင်း +၁]

ကိုယ်ဖော့ခြင်း နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ်အထူးအရည်အချင်းအမှတ်တစ်ခု။ ဒါက အကြီးအကျယ်နိုင်ပွဲပဲ။

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ အောင်ပွဲခံနေစဉ် ဟုန်ဝမ်ရွေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အသူရာဂိုဏ်း ဟုတ်လား နားလည်ပြီ။ ငါဒီအကြောင်းကို အလံနက်ကို သတင်းပို့လိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန်က လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို အစ်ကိုကြီးဟုန်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

ဟုန်ဝမ်ရွေးက အရိုအသေပြန်ပေးလိုက်သည်။

"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ငါ့တာဝန်တွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ"

အပိုစကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သို့သော် နီလာနှလုံးခန်းမသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်မည့်အစား သူက ဂိုဏ်းမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ညီမလေးများအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့သောကြောင့် ကျန်းပေရန်က လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူက မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ပျံသန်းသွားသည်။

အထူးအရည်အချင်းအမှတ်တွေက တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။

တစ်မှတ်တည်းနဲ့တောင် ငါ့ရဲ့လေထဲမှာ ချိန်ညှိနိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့ပြီ။

ကျေနပ်သွားသော ကျန်းပေရန်က ပိုမိုအရှိန်မြှင့်ပြီး ကံကြမ္မာစုစည်းရာရွာသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကုန်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျန်းပေရန်က အစောပိုင်းက ဓားပြများကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော လိုဏ်ဂူအနီးသို့ ဆင်းသက်ပြီး နောက်ကျောတောင်တန်းဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

တရှဲရှဲ...

ချုံပုတ်ထူထူတစ်ခုကို တွန်းဖယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ကျန်ရှိနေသော ခြေရာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဒီတောအုပ်တွေထဲက စိုထိုင်းဆက တော်တော်မြင့်မားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းပေါ်ကမြက်တွေက တခြားနေရာတွေထက် သိသိသာသာ ပိုမည်းနေတယ်။

သူဒီလမ်းကို မကြာခဏလျှောက်ခဲ့တာပဲ။

မည်းမှောင်နေသော မြက်များနှင့် အခြားသဲလွန်စများနောက်သို့ လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားသည်။

ဟိန်း။

သူသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ကွေ့လိုက်သောအခါ မျက်ခုံးဖြူကျားတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ့ဘက်သို့ လျှောက်လာသည်။ သူ့မျက်ဆံများမှာ မျဉ်းကြောင်းများအဖြစ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏နယ်မြေထဲမှ ဒီကျူးကျော်သူကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှူး ရှူး။ ငါ့ကိုမနှောင့်ယှက်နဲ့"

ကျန်းပေရန်က ကျားကို ပယ်ချသောသဘောဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မျက်ခုံးဖြူကျားမှာ ခဏတာကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏မာနကို ထိခိုက်ခံရ၍ ပိုမိုပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝေါင်း

ကျားက ခုန်အုပ်မည့်ဟန်သို့ ဝပ်ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချပြီး လှည့်ကာ သူ့ကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

...

မြောင်

ချက်ချင်းပင် ကျား၏ကြမ်းတမ်းမှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက သူ့ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး နောက်သို့တွားသွားဆုတ်ခွာသွားသည်။

အင်း...

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျားတွေက ငါ့နောက်ကိုပတ်ပြီး ချောင်းခိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။

ဒီတစ်ကောင်က နည်းနည်းတုံးတယ်။ သူက ကျူးကျော်သူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ဟိုလူငယ်ခေါင်းဆောင်က မွေးထားတာများလား။

အလွန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးရင်း ကျန်းပေရန်က ချက်ချင်းလိုက်ဖမ်းတော့သည်။

ဆုတ်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေခဲ့သော မျက်ခုံးဖြူကျားမှာ ကျန်းပေရန် သူ့နောက်သို့လိုက်လာသည်ကို မြင်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိအမွေးများ ထောင်ထသွားပြီး ထွက်ပြေးတော့သည်။

သို့သော် သူလုံးဝမလှည့်နိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းပေရန်က သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

အော်

ကျားမှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်ပြန်လှန်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်နေသည်။

"မကြောက်နဲ့။ ငါမင်းကို မေးခွန်းနည်းနည်းလောက်ပဲ မေးစရာရှိတယ်"

ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့တိုးပြီး ကျား၏မေးစေ့အောက်ကို ကုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အရင်ဆုံးထိုင်။ ငါတို့သေသေချာချာ စကားပြောကြရအောင်"

ကျန်းပေရန် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေစဉ် ကျားက တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရဲဘဲ သူ့ကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟူး...

တိရစ္ဆာန်စကားပြောခြင်းမှာ အမှတ်တစ်မှတ်တည်းနဲ့ဆိုတော့ သိပ်အာနိသင်မရှိသေးဘူး။

ဒီအရည်အချင်းက ကိုယ်ဖော့ခြင်းထက်တောင် ရှားပါးသေးတယ်။

ငါနောက်တစ်မှတ် ဘယ်တော့များရဦးမလဲ မသိဘူး။

စိတ်ထဲမှာ မြည်တမ်းရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ဖိအားကို ပိုမိုပြင်းထန်စေပြီး ကျားကို နောက်တစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထိုင် ငါတတိယအကြိမ်တော့ မပြောတော့ဘူး"

ရှင်သန်လိုစိတ်သက်သက်ကြောင့်လားမသိ ကျားက ကျန်းပေရန်၏ စကားများကို နားမလည်သေးသော်လည်း သူ၏နောက်ခြေထောက်များ ရုတ်တရက်ခွေကျသွားပြီး သူ၏ရှေ့လက်နှစ်ဖက်ကို တောင်းပန်သော အမူအရာဖြင့် ပူးယှက်လိုက်သည်။