ခင်ဗျားပြောတာ တစ်လုံးမှမယုံဘူး။

ကျန်းပေရန် ပြန်ရောက်လာသောအခါ ယွီမန်ဝင်း သူ့ကိုနောက်တစ်ကြိမ် လာရှာလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ပို၍ဒုက္ခများသော နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များကို မဖြစ်ပွားစေရန် သူက ရိုးရှင်းစွာ တံခါးပိတ်ကျင့် ပြီး ဒီစောင့်ရှောက်သူယွီကို တစ်လလောက် ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏စူးစမ်းလိုစိတ် မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် ဒီကိစ္စမှာ သဘာဝအတိုင်း ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ အတိတ်က သူ့ကိုအမြဲတမ်း အကာအကွယ်ပေးခဲ့သော အလွန်အမင်းထောက်ခံတတ်သည့် ခန်းမသခင်ကျန်းမှာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့...

ကျန်းဟယ်ချင်းက ထို "ရှက်ကိုးရှက်ကန်း" အမူအရာဖြင့် ယွီမန်ဝင်းကို ခိုးကြည့်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်မှာ လုံးဝမျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

'စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းရဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်... တကယ်ပဲ ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ'

သူ၏စိတ်တွင်းမှ မြည်တမ်းမှုကို အဆုံးသတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့တိုးပြီး လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"တပည့်ကျန်းပေရန်က စောင့်ရှောက်သူယွီကို အရိုအသေပြုပါတယ်"

ယွီမန်ဝင်းက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပေရန် မင်းပြန်ရောက်တာနဲ့ နီလာနှလုံးတန်ဆောင်းမှာ ပုန်းနေတာ၊ ငါ့ကိုရှောင်နေတာလား"

ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေတော့မည်အပြု သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: "တပည့် မဝံ့ရဲပါ" ဟု ဖြေပါ။ ဆုလာဘ်: သွေးသန့်စင်ခုတ်ချက် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: "စောင့်ရှောက်သူယွီက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ။ တပည့်က စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုမိုတိုးတက်စေဖို့ ရုတ်တရက် အတွေးအခေါ်အသစ်တစ်ခု ရလိုက်လို့ အရေးတကြီး ကျင့်နေတာပါ" ဟု ဖြေပါ။ ဆုလာဘ်: ထိပ်သုံးခု အသွားလေးစုံပါဓား (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ဖြေပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

ဒီရွေးချယ်စရာများကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်ကိုယ်တိုင် ခဏတာကြောင်သွားသည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် တတိယတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်: ပန်းချီပညာ +၁]

ကျန်းဟယ်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဒီစကားကိုကြားသောအခါ ငြိမ်ကျသွားပြီး သူက အလျင်အမြန် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းပေရန်။ မင်းဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အပြစ်ပေးခံချင်နေတာလား"

ထို့နောက် သူက ယွီမန်ဝင်းဘက်သို့ တောင်းပန်သော အပြုံးဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ဒါက ကျွန်တော်သူ့ကို သေသေချာချာမဆုံးမမိတဲ့ ကျွန်တော့်အပြစ်ပါ။ သူ့ကို အကြီးအကဲတွေအပေါ် မရိုမသေဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ နောက်မှ ကျွန်တော်သူ့ကို သေချာပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"မလိုပါဘူး"

ယွီမန်ဝင်းက သူမ၏ဘယ်လက်ကို မြှောက်ပြီး ကျန်းဟယ်ချင်းကို တားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ကျန်းက ကျွန်မသူနဲ့တစ်ယောက်တည်း စကားပြောခွင့်ပြုနိုင်မလားရှင့်"

"အား... ရတာပေါ့"

ကျန်းဟယ်ချင်းက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး တံခါးဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သို့သော် သူက ကျန်းပေရန်ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် သူက အသံလွှင့်ပြီး သတင်းစကားတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီကို ထပ်ပြီးစိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်းခန်းမစည်းကမ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်"

ကျန်းပေရန်က သူနားလည်ကြောင်းပြသရန် ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သစ်သားတံခါးများ၏ ထူးခြားသော ကျွီခနဲအသံနှင့်အတူ ကျန်းဟယ်ချင်းက တံခါးကိုပိတ်ပြီး ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားသည်။

"ပေရန် ငါမင်းအပေါ် အထင်မမှားခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ်"

ယွီမန်ဝင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်ပြီး သူ့ဘက်သို့ လျှောက်လာသည်။

"ဇီဂျင်းနဲ့ တခြားသူတွေက ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအကုန်လုံးကို ငါ့ကိုပြောပြခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကလေးငါးယောက်က ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေ မခံစားရဘဲ ဒီလောက်တောင် ကြီးထွားလာခဲ့တာ၊ မင်းတော်တော် ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"စောင့်ရှောက်သူယွီရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းခုနက ငါ့ကို ဒီလောက်ခိုင်ခိုင်မာမာ ငြင်းလိုက်မှတော့... ဒါက မင်းသူတို့နဲ့ နောက်ထပ်ဘာမှ မပတ်သက်ချင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ် အတင်းအကျပ်တင်မှာကို ကြောက်နေတာလား"

"ကျွန်တော်—"

ကျန်းပေရန် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ယွီမန်ဝင်းက လက်တစ်ဖက်မြှောက်ပြီး သူ့ကိုတားလိုက်သည်။

"ရှင်းပြစရာမလိုပါဘူး။ ငါနားလည်ပါတယ်။ မင်းမှာ မင်းအသက်အရွယ်ထက် အများကြီးသာလွန်တဲ့ ရင့်ကျက်မှုရှိတယ်။ မင်းဘာလုပ်သင့်တယ် ဘာမလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာကို သိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရွေးချယ်ထားတဲ့လမ်းကို ခိုင်မာတဲ့စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနဲ့ လျှောက်လှမ်းတယ်။ မင်းရဲ့ဒီမယိမ်းမယိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က လေးစားစရာကောင်းတယ်"

သူမက ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့တန်ဖိုးကို ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ပဲ တိုင်းတာတာမဟုတ်ဘူး။ ငါအရင်က စိတ်လောခဲ့တယ်။ မင်းလိုအလားအလာရှိတဲ့ မျိုးစေ့တစ်ခုကို ဖြုန်းတီးလို့မဖြစ်ဘူးလို့ အရမ်းလောကြီးခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါနားလည်သွားပြီ မင်းမှာ မင်းကိုယ်ပိုင်ဘဝရဲ့စံနှုန်းတွေနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ခံစားချက်တွေ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့အမြင်တွေကို မင်းအပေါ်မှာ နောက်ထပ်အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေတော့ဘူး၊ စိတ်ချပါ"

'...'

စောင့်ရှောက်သူယွီ၏ ရှည်လျားသောမိန့်ခွန်းက ကျန်းပေရန်ကို လုံးဝ အံ့အောသွားစေသည်။

'ဘဝရဲ့စံနှုန်းတွေ မြင့်မြတ်တဲ့ခံစားချက်တွေ ဟိုမိန်းကလေးတွေက သူ့ကို ငါ့အကြောင်း ဘာတွေများပြောပြလိုက်လို့လဲ...'

သို့သော် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရလဒ်က ကျန်းပေရန်အတွက် အဆင်ပြေသည်။

သူက လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီရဲ့ နားလည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တပည့် ဒီချီးကျူးစကားတွေကို နှလုံးသားထဲမှာ ထွင်းထုထားပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ။ ငါပြောချင်တာ ဒါပါပဲ။ ပြီးတော့ မင်းဒီတစ်ခါ ငါ့ကိုမျက်နှာသာတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။ ငါမင်းကို အကြွေးတင်သွားပြီ။ အနာဂတ်မှာ မင်းတစ်ခုခုလိုအပ်တာရှိရင် တွေဝေမနေဘဲ မေးပါ။ ငါ့စကားတွေက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှာ ဝိတ်နည်းနည်းတော့ ရှိပါသေးတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စောင့်ရှောက်သူယွီ"

"အင်း ကောင်းကောင်းဆက်ကြိုးစား။ ငါသွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ယွီမန်ဝင်းက လှည့်ကာ သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

'ဒါက... တော်တော်ရုတ်တရက်ကြီး ပြီးသွားတာပဲ'

သို့သော် စောင့်ရှောက်သူယွီက ဒီလောက်အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်တာက ကျန်းပေရန်အတွက် ကောင်းသောအရာတစ်ခုပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမက သူ့ကို "ဒုက္ခ" ပေးရန် နည်းလမ်းအသစ်များ ကြံစည်မှာကို သူစိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် ယွီမန်ဝင်းက စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျန်းဟယ်ချင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ခန်းမသခင်ကျန်းကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"မဟုတ်တာပါ စောင့်ရှောက်သူယွီက သိပ်အားနာတတ်တာပဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ ပေရန်... စကားပြောပြီးသွားပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ယွီမန်ဝင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူက ထူးချွန်တဲ့တပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ ကြည့်ရတာ နီလာနှလုံးခန်းမရဲ့ သင်ကြားနည်းစနစ်တွေက တကယ်ပဲ စံပြဖြစ်ပုံရတယ်။ ငါတို့ရေမှန်ခန်းမက သင်ယူသင့်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ပျော်ရွင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ စောင့်ရှောက်သူယွီ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မခန်းမမှာ စောင့်နေတဲ့ကိစ္စတွေရှိလို့ အခုပဲ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ နောက်တစ်ခါတော့ ခန်းမသခင်ကျန်းရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို သေသေချာချာ တောင်းခံပါ့မယ်"

ထိုစဉ် အစောကထွက်သွားသော အစေခံက လက်ဖက်ရည်ခွက်များပါသော ဗန်းတစ်ချပ်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။

ယွီမန်ဝင်း ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ တွေဝေသွားသည်။

ထိုသို့သတိပြုမိသောအခါ ကျန်းဟယ်ချင်းက ဗန်းပေါ်မှ ခွက်တစ်ခွက်ကို ချက်ချင်းယူပြီး ယွီမန်ဝင်းကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ မသွားခင် လက်ဖက်ရည်လေးနည်းနည်းသောက်သွားပါဦး။ အခုမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖျော်ထားတာ၊ အနံ့က အခုအချိန်မှာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ကောင်းပါပြီလေ"

ခွက်ကိုလက်ခံရင်း ယွီမန်ဝင်းက တစ်ငုံသောက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ မွှေးပြီး လန်းဆန်းစေတာပဲ ကောင်းလိုက်တဲ့လက်ဖက်ရည်ပဲ"

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ကြိုက်နှစ်သက်လို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဒီ ခရုစိမ်းလက်ဖက်ရည်တွေ အများကြီးကျန်သေးတယ်။ ခန်းမသခင်ရွှီလည်း မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ နည်းနည်းယူသွားပါလား"

"မလိုပါဘူး ဒါပေမဲ့ ခန်းမသခင်ကျန်းရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မတကယ်ပဲ သွားရတော့မယ်"

ခွက်ကို ဗန်းပေါ်ပြန်တင်ရင်း ယွီမန်ဝင်းက ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လိုက်ပို့ပါရစေ...!"

သူမနောက်သို့ အလျင်စလိုလိုက်သွားသော ကျန်းဟယ်ချင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ခန်းမသခင်၏ တစ်ချိန်က ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်မှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လုံးဝကြေမွသွားပြီဖြစ်သည်။

'မိန်းမကြိုက်ရင် ဘာမဆိုလုပ်တဲ့သူ... မဟုတ်ဘူး အချစ်က ယောကျ်ားတွေကို နှိမ့်ချစေတာပဲ'

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကုန်စာ အချိန်ခန့်တွင် ကျန်းဟယ်ချင်း နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တိတ်ဆိတ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် ခန်းမအဝင်ဝတွင် စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟယ်ချင်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ပေရန် မင်းဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့သံတံဆိပ်တာဝန်တွေကို ထူးထူးချွန်ချွန် ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ငါတို့နီလာနှလုံးခန်းမကို ဂုဏ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ငါဒါကို မင်းအတွက် ကောင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်"

"ပြီးတော့ စောင့်ရှောက်သူယွီက မင်းကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးပုံရတယ်။ အခွင့်အရေးတွေပေါ်လာရင် မင်း... အယ်။ မင်းဘာလို့ငါ့ကို အဲ့လိုကြည့်နေတာလဲ။ ငါဆိုလိုတာက ငါတို့တခြားခန်းမတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတွေ တည်ဆောက်တဲ့အခွင့်အရေးတွေကို တန်ဖိုးထားသင့်တယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကူအညီလိုလာမလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ"

ခန်းမသခင်ကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်လောက်သော စကားများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"တပည့် နာခံပါတယ်"

"အင်း... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့စစ်တုရင်ပွဲတွေဆီ ပြန်သွားတော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းပေရန်က နီလာနှလုံးတန်ဆောင်းသို့ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းဟယ်ချင်းက ရုတ်တရက် နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ပေရန် ဖြစ်နိုင်တဲ့အခါ စောင့်ရှောက်သူယွီကို ငါတို့ခန်းမကို မကြာခဏလာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ဦး။ ဒါက ခန်းမရဲ့အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက်ပဲ မင်းနားလည်တယ်မဟုတ်လား"

'ခင်ဗျားပြောတာ တစ်လုံးမှမယုံဘူး'

ပြန်ပြောချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က နောက်တစ်ကြိမ် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲမှာတော့ သူကတိပေးနိုင်သော်လည်း တကယ်တမ်းလုပ်ဆောင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ သူ၏စိတ်အခြေအနေပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။