ဝေ့ခန်း၏ သဲလွန်စနှင့် အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာ...

~လုရီက အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ မေးလိုက်၏။ “အခြေအနေက မကောင်းဘူးလား”

“ဒါကတော့ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ သဘောတရားပါပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးလိုစိတ်က သူတို့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားထက် ပိုလွှမ်းမိုးနေတတ်ပြီး အရေအတွက်နည်းနည်းပဲ စုဖွဲ့လေ့ရှိတယ်။ ဒီလိုမျိုး အရေအတွက်အများကြီးနဲ့ စုဖွဲ့မှုဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ ကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင်က ဒီကျိုယိုမိစ္ဆာတွေကို ဦးဆောင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ဒုက္ခရောက်ဖို့များတယ်လေ”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုရီလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။ အကယ်၍ သီးခြားစီနေသော ကျိုယိုမိစ္ဆာအနည်းငယ်သာဆိုလျှင် ကိုင်တွယ်ရန် သိပ်မခက်ခဲပေ၊ သို့သော် အရေအတွက်များပြားလာပါက အမှန်တကယ်ပင် ဒုက္ခများနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

“ဒါဆို ဘာလို့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေရတာလဲ” လျိုနင်ရွှမ်းက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ထင်တာတော့ သူတို့က ကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ခုခုအတွက် အသုံးချဖို့ ရည်ရွယ်နေပုံပဲ” မျက်လုံးသုံးလုံးမျိုးနွယ်မှ ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆို၏။

“ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး အရင်က ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ မင်တောင်ကြားစစ်မြေပြင်မှာ အထူးကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင်က ကျင့်ကြံသူအများကြီးကို ဝါးမျိုပြီး နောက်ဆုံးမှာ ကျိုယိုစစ်မြေပြင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက သူက တပ်စခန်းကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်က ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်” လူသားကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားကလည်း အလားတူ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ထပ်လောင်းရှင်းပြလေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုရီနှင့် သူ့အဖော်များအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြတော့သည်။

“ကန့်သတ်ချက်ကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်တယ်ဟုတ်လား” ကျန်းရူယွီက အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ရှိ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို အနည်းငယ်စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

ရွှေအင်မော်တယ်များသည် အလွန်အမင်း စွမ်းအား ကြီးမားလွန်းပြီး ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သား

အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ တပ်စခန်းကျိုးပေါက်သွားရန် အခွင့်အရေး အလွန်များပြားနိုင်ပါ၏။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခေါင်းအသာညိတ်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလာသည်။

“သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးတယ်။ အဆိုးရွားဆုံးအကြိမ်တွေမှာဆိုရင် ကျိုယိုမိစ္ဆာတွေက ကျိုယိုစစ်မြေပြင်ကနေ ဖောက်ထွက်သွားပြီး အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အလင်းနှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီကျယ်ဝန်းတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုလုံး သေမင်းတမန်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ အခုချိန်ထိ အင်မော်တယ်တွေကလွဲရင် တခြားသက်ရှိတွေ အဲ့ဒီထဲကို ဝင်လို့မရတော့ဘူး။ ကျိုယိုချီတွေ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ စုစည်းနေရင် သာမန်သက်ရှိတွေ အသက်မရှင်နိုင်ဘဲ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ လုံးဝတိုက်စားခံရမှာပဲ”

“ဟူး…” လုရီနှင့် သူ့အဖော်များအားလုံး လေအေးတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

ကျိုယိုတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ လုရီ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

“ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်မှာလည်း ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ… ငါတို့တွေ ပြန်ပြီး သတင်းပို့ကြရအောင်၊ လိုအပ်ရင် အကူအညီတောင်းရမယ်။ ဒါနဲ့ ဦးလေးယွီထျန်းဖုန်းရော နေကောင်းရဲ့လား”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားနှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“စစ်ဘက်ခေါင်းဆောင်က အခု ကက်တိုကြယ်တာရာနယ်မြေမှာပါ၊ အဲ့ဒီမှာ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာဒီရေတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေလို့ပါ” မျက်လုံးသုံးလုံးမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူက ပြန်ဖြေသည်။

ထိုသတင်းအား ကြားရတော့ လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သွားပေမဲ့ အံ့ဩသွားပုံမရပေ။

ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် အလွန်ကျယ်ပြောပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုများ မကြာခဏဖြစ်ပွားနေသဖြင့်

ထျန်းလောင် ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် အင်မော်တယ်အရေအတွက် မနည်းလှသော်လည်း အဆင့်မြင့် ရွှေအင်မော်တယ်များနှင့် ထိုအဆင့်အထက် ကျင့်ကြံသူများမှာ အမြဲတမ်းလိုလိုပင် အရေအတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ စကြဝဠာက ကျယ်ပြောလှပြီး ဘေးအန္တရာယ်တွေကလည်း ဘယ်တော့မှ မရပ်နားပေ။

“ဦးလေးယွီထျန်းဖုန်းက အခု အလုပ်များနေတယ်ဆိုတော့ အရင်ဆုံး အခြေအနေကို သေချာစုံစမ်းကြရအောင်။ တကယ်လို့ တို့တွေ တကယ်မတတ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင်တော့… ကျိုယိုစစ်မြေပြင်ရဲ့ အရေးပါမှုက ဦးစားပေးဖြစ်နေတုန်းပဲ”

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားနှစ်ဦးလုံးက ခေါင်းအသာညိတ်ပြပြီး နောက်ထပ် ဘာမှမပြောကြတော့ပေ။

ဘေးအန္တရာယ်များ မကြာခဏဖြစ်ပွားပါက ပိုအရေးကြီးသောအရာကို ကာကွယ်ရန် အရေးမကြီးသော အရာကို စွန့်လွှတ်ရမည်ကို သူတို့အားလုံး နားလည်ကြသည်။

ထိုအခါ လုရီက နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ဘဲ နေရာလပ်ကူးပြောင်းမှုကို အသုံးပြုကာ တပ်စခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

မကြာမီတွင် တပ်စခန်း၏ မြင်ကွင်းက မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ အဖွဲ့သည် ဂိတ်တံခါးများကို ဖြတ်သန်းကာ တပ်စခန်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သူတို့အပြင် စစ်မြေပြင်မှ ပြန်လာကြသော အခြားအင်မော်တယ်များစွာလည်း ရှိနေလေ၏။ အကြောင်းမှာ တပ်စခန်းအပြင်ဘက်က ကျိုယိုမုန်တိုင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး အပြင်တွင် ဆက်နေပါက ကျိုယိုမုန်တိုင်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရလျှင် သေပွဲဝင်ရသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် တပ်စခန်းမှ ခဏတာမျှသာ ထွက်သွားကြသော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ပြန်လာရန်မှ လွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပါပေ။

တပ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားနှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက သူမ အနောက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ကျိုယိုမုန်တိုင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သောက ရောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူမ နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။

“အရင်ဆုံး သွားပြီး စာရင်းသွင်းကြရအောင်”

လုရီနှင့် အခြားသူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး လုရီက တစ်ခုခုကို အမှတ်ရသွားသည်။

ဝေ့ခန်းရော ပြန်ရောက်ပြီလား မသိဘူး။ သူ ကျိုယိုမုန်တိုင်းထဲ မျောပါသွားတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။

ထိုမျှဆိုးရွားမည်မဟုတ်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သူတို့သည် စာရင်းသွင်းနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ပြန်ရောက်သည့်အချိန်ကို စာရင်းသွင်းကာ သူတို့သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကျိုယိုမိစ္ဆာအရေအတွက်ကိုလည်း စာရင်းသွင်းလိုက်ကြသည်။

စာရင်းသွင်းနေသော ကောင်းကင်ဘုံ အင်မော်တယ်က သူတို့ ကျိုယိုမိစ္ဆာ ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အမူအရာက ထူးဆန်းသွားပြီး လုရီနှင့် သူ့အဖော်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထွက်သွားသည်မှာ ခြောက်လပင် မပြည့်သေးဘဲ ကျိုယိုမိစ္ဆာ ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဆိုသော အရှိန်မှာ အံ့မခန်းပင်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ယွီမိသားစု၏ ဒုတိယသခင်မလေး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့အနေနှင့် ယုံရခက်နေတုန်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကတော့ ဘာမှများများစားစား ပြောမည်မဟုတ်ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ စာရင်းမှတ်ခြင်းကို ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။

စာရင်းသွင်းပြီးနောက် လုရီက မေးလိုက်၏။

“စကားမစပ်၊ ဝေ့ခန်း ပြန်ရောက်ပြီလား”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံအင်မော်တယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“မရောက်သေးပါဘူး၊ သခင်လေးလုရီ”

လုရီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ တကယ်ပဲ ကျိုယိုမုန်တိုင်းထဲ မျောပါသွားတာလား။

ထိုစဉ် သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လူသုံးယောက် ဝင်လာသည်။

လုရီနှင့် သူ့အဖော်များက သူတို့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သိပ်ပြီးအာရုံမစိုက်လိုက်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ တပ်စခန်းသို့ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် ပြန်လာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်များပြားသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။

“ပါ့နူ၊ ခဲမင်၊ လီဖန်… စာရင်းသွင်းမယ်”

ရှေ့ဆုံးမှ မျက်လုံးသုံးလုံးမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူက အော်ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအင်မော်တယ်က စာရင်းသွင်းရန် ကျင့်ကြံခြင်းရတနာကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း မကြာမီတွင် သူ၏အမူအရာမှာ သိသိသာသာမဟုတ်ဘဲ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက လုရီကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ အသစ် ရောက်လာသူတို့အား တစ်ဖန်မေးလိုက်သည်။

“…ခင်ဗျားတို့က ဝေ့ခန်းလို့ခေါ်တဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အတူတူထွက်သွားကြတာ မဟုတ်လား”

လုရီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရထားသော ထိုလူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သုံးဦးသား စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် လုရီက ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

“ဝေ့ခန်း ဘယ်မှာလဲ”

ထိုစဉ် စာရင်းသွင်း ပေးနေသော ကောင်းကင်ဘုံအင်မော်တယ်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ယောက်က ယွီမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်မလေးပါ၊ ပြီးတော့ ဒီတစ်ယောက်က သူမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် သခင်လေးလုရီပါ”