နှစ် ၃၀ အကြာ...
Vol. 42 Ch. 623
~တည်းခိုရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယွီထျန်းဖုန်းသည် အလွန်စိတ် မကောင်းဖြစ်နေပုံရပြီး စကားအနည်းငယ်သာပြောကာ ကပျာကယာ ထွက်သွားတော့သည်။
ထိုအခါ စုန့်တာဟုန်နှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် လုရီ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မတို့အား နှုတ်ဆက်ကာ မိမိတို့၏ တာဝန်များရှိရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
မြင်ကွင်းတွင် လုရီနှင့် အပေါင်းအပါအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ လုရီသည် အတွေးနက်နေသော လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စပ်စုလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ဦးလေးထျန်းဖုန်းက ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံဖြစ်သွားရတာလဲ။"
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ
"ခုနက ဦးလေးထျန်းဖုန်း
ယီရှားစစ်မြေပြင်အကြောင်း ပြောသွားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတုန်းက ယီရှားစစ်မြေပြင်မှာ အကြီးအကျယ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခဲ့တုန်းက၊ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ ကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင်က
ကျိုယိုကနေဖောက်ထွက်ပြီး ယီရှားစစ်မြေပြင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီမှာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်။"
ဤစကားကိုကြားသောအခါ လျူနင်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။
"ပြီးတော့ရော ဘာဖြစ်သွားလဲ။"
"အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးက ထိပ်တန်းပညာရှင်အများအပြား သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ အများစုက သေကြေဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့ ယွီမိသားစုကတောင်
အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါး ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။"
"ဘာ?! အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါးတောင် ကျဆုံးသွားတယ် ဟုတ်လား။"
လုရီနှင့် အခြားသူများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အင်မော်တယ်အရှင်သခင်ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်မျိုးလဲ။
သူတို့သိထားသည်အရ၊ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော အင်မော်တယ် ဘုရင်များနှင့် အင်မော်တယ် အင်ပါယာများမှလွဲလျှင်၊ သူတို့သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင်လျှင် တိုက်ပွဲ၌ သေဆုံးနိုင်သည်တဲ့လား။
"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီတိုက်ပွဲက တကယ်ကို စိတ်ကူးထဲမှာတောင် မမှန်းဆနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါမမွေးသေးတော့ ကိုယ်တိုင်မကြုံဖူးဘူး၊ အများကြီးလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဦးလေးထျန်းဖုန်းက အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ချစ်ရသူက အဲ့ဒီစစ်မြေပြင်ပေါ်မှာပဲ သေဆုံးသွားခဲ့တာ။"ဟု တောင်ထိပ်သခင်မက ဆိုလေသည်။
ဤစကားများကြောင့် လုရီနှင့် အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
လုရီသည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်မိသည်မှာ၊ အကယ်၍ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများကို တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်သွားပါက၊ သူလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ပြီး၊ မုန်းတီးမှုကိုပင် ခိုအောင်းထားမိမည် မဟုတ်လော။
"ဦးလေးထျန်းဖုန်းမှာ ဒီလိုအတွေ့အကြုံမျိုးရှိမှန်း တစ်ခါမှမသိခဲ့ဘူး။ ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်မှာတောင် သူက သူ့ချစ်ရသူကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူးကိုး။"
လျိုနင်ရွှမ်းက စိတ်မကောင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊"
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ယွီထျန်းဖုန်း ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ အတွေးနက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လာ၏။
"ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက... ဦးလေးထျန်းဖုန်းက ခုနက ကျိုယိုမိစ္ဆာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက စကားပြောဆိုမှုက သံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ပဲ။"
လုရီ၊ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများသည် ယခင် စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး
သူတို့၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာလည်း သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဦးလေးထျန်းဖုန်းရဲ့ စကားအရဆိုရင် သူက အဲ့ဒီကျိုယိုမိစ္ဆာကို သိပုံပဲနော်။ ကျိုယိုမိစ္ဆာက ပြောသွားတာက၊ သူဆုံးရှုံးခဲ့တာက စွမ်းအားပုံရိပ်တစ်ခုပဲတဲ့... ဒီကျိုယိုမိစ္ဆာက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက တိုက်ပွဲနဲ့များ ပတ်သက်နေမလား။"
ယွင်ရှီးက သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တောက်လျက် ပြောလာလေ၏။
အခြားသူများလည်း အလားတူ အတွေးများ ခိုအောင်းနေကြသည်။
ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ရင်ထဲစိမ့်သွားကြသည်။
"ဒီလိုသာဆိုရင်၊ ဒီကျိုယိုမိစ္ဆာက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလို့လဲ။ စွမ်းအား
ပုံရိပ် တစ်ခုနဲ့တောင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ခဲ့တာ။"
လုရီက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ကျိုယိုအကြောင်း ငါတို့သိတာက သိပ်အကန့်အသတ်ရှိတယ်။"
"ဒါပေမဲ့... ကျိုယိုမှာ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရှိနေမှတော့၊ အနာဂတ်မှာသာ ပိုကြီးတဲ့ ကျိုယိုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ရင်..."
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် စကားကိုဆက်မပြောသော်လည်း၊ လုရီနှင့် အခြားသူများသည် ထိုစကား၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ကြသည်။
အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါးသည် အသန်မာဆုံးများထဲတွင် ပါဝင်နေလေပြီ။ အကယ်၍
ပိုကြီးသော ကျိုယိုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပါက၊ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော ကျိုယိုမိစ္ဆာများပင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်၏။
အကယ်၍ ထိုအခြေအနေသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပါက၊ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေသည် ကျိုယိုကို ခုခံနိုင်ပါမည်လော။
ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သည့် ကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေတွင်
မပေါ်ထွက်လာလျှင်ပင်၊ စကြဝဠာ၏ အခြားနေရာများတွင် ဖြစ်ပွားမှုသည် အားလုံးအတွက်
ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်သည်။
လူတိုင်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်လေးလံနေတော့သည်။
"ကိုယ့်ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ပြန်ကျင့်ကြရအောင်။"
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခေါင်းခါလိုက်၏။
လုရီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ ကောင်းကင်ပြိုကျလာရင်တောင် အရပ်ရှည်တဲ့သူတွေက ထိန်းထားပေးမှာပဲ။ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အင်မော်တယ်ဘုရင်တွေနဲ့ အင်မော်တယ်အင်ပါယာတွေ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်ချလာမလဲလို့။"
သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ပြီး ကျင့်ကြံရန် မသက်မသာဖြင့် ပြန်သွားကြတော့ဧ။်။
---
ထို့နောက်တွင်၊ လုရီနှင့် လင်းလောင်တောင်ထိပ်မှ အနည်းငယ်သော သူတို့သည် ကျိုယိုမိစ္ဆာအချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံရယူရန် တည်းခိုရာမှ တစ်ဖန် ထွက်ခွာခဲ့ကြပြန်ပါသည်။
နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီးနောက်၊ တောင်ထိပ်သခင်မသည် ဉာဏ်အလင်းရသွားပြီး နက်ရှိုင်းခြင်း
အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့လေသည်။
ထိုအချိန်ကျမှ လုရီနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
တာဝန်အတွက်မူ၊ သူတို့သည် ကျိုယိုမိစ္ဆာများကို လုံလောက်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်နေပြီ။
လုံလောက်စွာ မသတ်ဖြတ်ရသေးလျှင်ပင်၊ လုရီ၏ ဤတစ်ကြိမ် ပံ့ပိုးကူညီမှုများသည် သူ့ကို
ကျိုယိုစစ်မြေပြင်နှင့် အတန်ကြာ ဝေးဝေးနေခွင့်ရရန် လုံလောက်ပေသည်။
မထွက်ခွာမီတွင်၊ လုရီသည် ဝေ့ခန်း သူ၏တာဝန်ကို မပြီးမြောက်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ အသက်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အင်မော်တယ်ဆေးလုံးအချို့နှင့် အခင်းအကျင်း အဆောင် လက်ဖွဲ့အချို့ကို ပေးခဲ့သည်။
ဤနှစ်များတစ်လျှောက်၊ လုရီသည် ဆေးဝါးတာအိုနှင့် အခင်းအကျင်းတာအိုကို သဘာဝကျကျ လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူ ဖော်စပ်ခဲ့သော အင်မော်တယ်ဆေးလုံးများနှင့် အခင်းအကျင်းအဆောင် လက်ဖွဲ့များသည် အစွမ်းထက်လှပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံအင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ကာကွယ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ပုယွင်ကျန့်၏ တိုက်တွန်းမှာကြားမှုကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့လေသည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်နေသည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုအတွက် အကောင်းဆုံးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျောက်စိမ်းကြယ်တာရာဂြိုဟ်ပေါ်တွင် သဘာဝကျကျ ရှိနေ၏။
ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ အဖွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းကြယ်တာရာဂြိုဟ်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
---
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ လုရီနှင့် အခြားသူများသည် ကြယ်တံခါးကို ဖြတ်သန်းကာ ကျောက်စိမ်းကြယ်တာရာဂြိုဟ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့ ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံပေါ်မှ ဆင်းသက်ကာစမှာပင်၊ ယွီယွမ်ဝူသည် အပြေးအလွှားထွက်လာပြီး လုရီကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုရီ၊ အစ်ကိုရီ၊ ကျန်းအန်း စစ်မြေပြင်မှာ အကြီးအကျယ် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို တားဆီးခဲ့တယ်ဆို။ အဲ့ဒါ တကယ်လား။"
ယွီယွမ်ဝူက မေးလာလေသည်။
လုရီ အံ့အားသင့်သွား၏။ "မင်း အဲ့ဒီသတင်းကို ဘယ်ကကြားလာတာလဲ။"
"ဦးလေးထျန်းဖုန်းက သတင်းပြန်ပို့တာလေ။ ကျန်းအန်း စစ်မြေပြင်မှာ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျိုယိုမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး ကျိုယိုလမ်းကြောင်းကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ ပြီးတော့ သူက မင်းနာမည်ကို ပြောသွားတာ။ အဲ့ဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျိုယိုမိစ္ဆာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ရပ်တန့်ဖို့ မဟာအခင်းအကျင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မင်းပဲဆို။"
ယွီယွမ်ဝူက လုရီကို အားကျအလေးအမြတ်ပြုမှုဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
လုရီ အသာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲ့လို သဘောမျိုးပါပဲ။"
"မိုက်လိုက်တာ၊ အစ်ကိုရီက ငါ့ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။"
ယွီယွမ်ဝူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါသာ အဲ့ဒီမှာ ရှိခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေမှာ ငါလည်း သေချာပေါက် ပါဝင်မှာ။"