ရည်မှန်းချက်
Vol. 2 Ch. 17
ဧည့်ခံပွဲပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လော့ဟုန်က လိုက်ပါလာသည်။
“အဖေ…”
“ချန်လေး ဒီနေ့ မင်းက အဖေ့ကို အံ့အားသင့်စရာ တစ်ခုပေးခဲ့တယ်ကွ…”
လော့ဟုန်၏ တည်ကြည်တင်းမာသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လော့ချန်က အလွန်ဝမ်းသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အဖေဖြစ်သူ၏ အပြုံးကို မမြင်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
လော့ဟုန်က ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို စတင်လေ့ကျင့်တာ မကြာသေးဘူးမဟုတ်လား…”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်…”
“တစ်ဝက်လောက်တဲ့…”
လော့ဟုန်က အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။
တစ်ဝက်လောက်အတွင်း ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်သိုင်းပညာကို ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသို့သော ဉာဏ်အမြော်အမြင်သည် သူငယ်စဉ်ကပင် လော့ချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဝေးစွာ နိမ့်ကျလှသည်။
စွမ်းအားအဆင့်ကို ဝိညာဉ်ဆေးဖြင့် မြှင့်တင်နိုင်သော်လည်း သိုင်းပညာကိုမူ မိမိကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင်…”
လော့ဟုန်၏ မျက်ဝန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။
“ချန်ရာ မင်းရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ပြစမ်းပါ... အဖေ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ...”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
အလင်းတန်းများ တောက်ပလက်သွားပြီး အမြင့်နှစ်ပေခန့်ရှိသော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည့် ဧရာမသိုင်းဝိညာဉ်ဥတစ်လုံး လော့ချန်နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။
လော့ဟုန်က သေသေချာချာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုပြီး မျက်ခုံးများ တဖြည်းဖြည်း တွန့်ကွေးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်သည်။
လော့ချန်၏ တိုးတက်မှုမှာ ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး ဉာဏ်အမြော်အမြင်လည်း ထူးကဲလှသဖြင့် လော့ဟုန်က တွေးမိသည်မှာ အတိတ်က တစ်ခုခု မတော်တဆ မှားယွင်းခဲ့သလားဟုပင် ထင်ရ၏။ လော့ချန်၏ နိုးကြားလာသော သိုင်းဝိညာဉ်သည် ကြယ်တစ်ပွင့်မျှပင် မရှိသည့် အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလားဟု တွေးမိသည်။
သို့ရာတွင် မည်သို့ပင် စူးစိုက်ကြည့်ရှုစေကာမူ ရလဒ်သည် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
“အဖေ…”
လော့ချန်သည် အဖေဖြစ်သူ၏ စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီး အမှန်တရားကို ပြောပြသင့် မပြောပြသင့် တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။
သို့သော် စကားလုံးများက ပါးစပ်ဝသို့ ရောက်လာသောအခါ ပြန်လည် မျိုချလိုက်ရသည်။
သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်သည် ကြယ်များစွာကို သိမ်းဆည်းထားပြီး သားရဲဝိညာဉ်များနှင့် တခြားသူများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို မျိုချကာ တိုးတက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ဝိညာဉ်ဆေးကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။ ဤအရာများထဲတွင် အားလုံးက မိုးမြေသိမ့်လှုပ်စရာ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သည်။
လော့ဟုန်က ထိုအရာသည် သူ့မိခင်က အထူးတလည် ထားခဲ့သည့် အထိမ်းအမှတ်ပစ္စည်းဖြစ်သည်ဟု သိထားပြီး တခြားအရာများကို မသိရှိခဲ့ပေ။
မိခင်ဖြစ်သူက ဖခင်ဖြစ်သူအား ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာအကြောင်း မပြောပြခဲ့ခြင်းသည် သူမ၏ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုတစ်ခု ရှိပေလိမ့်မည်။
လော့ချန်သည် မိခင်ဖြစ်သူကို မတွေ့မချင်း ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။
“ချန်ရာ ဘာဖြစ်လို့လဲ…”
လော့ဟုန်က လော့ချန်အား ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…”
လော့ချန်က အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
“အဖေ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးရှိရင် အဖေ့ရဲ့ဒဏ်ရာကို ကုသနိုင်မလား…”
“ခက်ခဲ တယ်ကွ…”
လော့ဟုန်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားရပြီး လော့ချန်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအကြောင်းကို မင်းစိတ်မပူပါနဲ့… အခုမင်းလုပ်ရမှာက အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရင်း ကြိုးစားလေ့ကျင့်ဖို့ပဲ… ဒီအရာက မိသားစုတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့သက်ဆိုင်နေတယ်…”
“အဖေ့ စိတ်ချထား… သားက အဖေ့ကို စိတ်ပျက်စရာ မဖြစ်စေရဘူး…”
လော့ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လော့ချန်၏ ပြတ်သားသော အကြည့်များကို ကြည့်ရင်း လော့ဟုန်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကြည့်များ၏ နက်ရှိုင်းရာနေရာတွင် စိုးရိမ်မှုအနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးများဖြင့် စွမ်းအားအဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်သော်လည်း စွမ်းအားအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းဝိညာဉ်သည် ပို၍ အရေးပါလာသည်။
သူက စိုးရိမ်မိသည်မှာ လော့ချန်သည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို သုံးစွဲပြီး တိုးတက်မှုများ မြန်ဆန်လွန်းနေသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် စွမ်းအားအဆင့် ရပ်တန့်သွားပါက ထိုသို့သော ထိခိုက်မှုကို မခံနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
“သိုင်းဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြည့်စုံအောင်လုပ်နိုင်ရင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်…”
လော့ဟုန်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လော့ချန်အတွက် သိုင်းဝိညာဉ်ပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သားအဖနှစ်ယောက် လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာရင်း လေ့ကျင့်မှုနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် နှုတ်ဆက်ကာ သူနေထိုင်ရာ ခြံဝင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
“ချီထင်က ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ… လင်မိသားစုရဲ့ လင်ယွမ်ကတော့ ချီထင်ထက်ပိုပြီး သန်မာတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်…”
“သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်ကို ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ရမယ်… အဲဒါအပြင် တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကိုလည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ရမယ်…”
လော့ချန်၏ ရည်မှန်းချက်က အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ ထိုအမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲတွင် ချီမိသားစုနှင့် လင်မိသားစုကို အနိုင်ယူကာ မိသားစုအတွက် ပထမဆုံးနေရာကို သိမ်းပိုက်ပေးရန် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ရန်ဆိုလျှင် လူတိုင်းထက် သာလွန်အောင် သန်မာရမည် ဖြစ်သည်။
သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်မှု စတင်လိုက်သည်။
နောက်ရက်များတွင် လော့ချန်က ခြံဝင်းထဲတွင်သာ နေထိုင်ရင်း ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေသည်။
ထိုကာလအတွင်း သူသည် အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးအား သန့်စင်ထားသည့် ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ထပ်မံသုံးစွဲခဲ့သည်။
ထိုဆေးလုံးများသည် ဆေးစွမ်းအား ပြင်းထန်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆေးစွမ်းအား ကြာရှည်မခံဘဲ လော့ချန်၏ လေ့ကျင့်မှုကို သုံးရက်ခန့်သာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။
ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ တန်ဖိုးသည် ငွေကျပ်နှစ်သိန်းကျော်ရှိပြီး သုံးရက်ခန့်သာ လေ့ကျင့်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။
ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် ဤမျှဖြုန်းတီးနိုင်သူဟူ၍ မရှိချေ။
သို့သော် လော့ချန်သည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။
ထိုနှစ်များအတွင်း သူခံစားခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများက ထိုလောကသည် သန်မာသူများကို ဦးစားပေးသည့် ကမ္ဘာဖြစ်ကြောင်း စွမ်းအားသည်သာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။
ဆေးလုံးများ၏ အကူအညီနှင့် သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် လော့ချန်၏ တိုးတက်မှုသည် အလွန်လျင်မြန်လှသည်။
တတိယဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ လော့ချန်သည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုး တံခါးဝသို့ရောက်အောင် ဖြတ်ကျော်ရန် တစ်လှမ်းသာလိုတော့သည်။
ထို့ပြင် ဤရက်များအတွင်း တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်မှုကြောင့် ရလဒ်များလည်း ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရှိသည်။
ယခုအခါ လော့ချန်သည် တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို ကျင့်သုံးသောအခါ ရေစီးကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။
ဤသည်မှာ လက်သီးစွမ်းရည်သည် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည့် လက္ခဏာဖြစ်သည်။
“ဒါတောင် နှေးနေသေးတယ်…”
ထို့နောက် ဆယ်ရက်အတွင်း ဤမျှတိုးတက်မှုရှိခြင်းသည် အလွန်အံ့အားသင့်စရာဖြစ်ပြီး ထိုသတင်းထွက်ပေါ်သွားပါက မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လော့ချန်သည် ထိုအရာကို စိတ်ကျေနပ်မှုမရှိခဲ့ပေ။
အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲစရန် လဝက်လောက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးဖြင့် သန့်စင်ထားသည့် ဆေးလုံးများလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ချီထင်နှင့် လင်မိသားစုမှ လင်ယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် အနိုင်ယူရန် လုံးဝသေချာမှု မရှိပေ။
“ဒီပုံတိုင်းဆိုရင် နတ်ဆိုးတောအုပ်ကို ထပ်သွားရမယ်ထင်တယ်…”
အတိတ်က သားရဲဝိညာဉ်ကို မျိုချခဲ့စဉ်က လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့သည့် လေ့ကျင့်မှုနှုန်းကို တွေးမိသောအခါ လော့ချန်သည် စိတ်အားထက်သန်လာသည်။
လော့ဟုန်ထံ အကြောင်းကြားပြီးနောက် လော့ချန်သည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထူထပ်လှသော တောင်တန်းများအတွင်း မြူခိုးများသည် နေ့ခင်းဘက်၏ ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်ကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားသည့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်ပင်များကြားတွင် လွင့်မျောနေသည်။
ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ အစွန်းပိုင်း နက်ရှိုင်းရာနေရာ ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဤနေရာသို့ တစ်လျှောက်လုံး ခရီးဆက်လာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နိမ့်သော နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်သုံးကောင်ကိုသာ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။
ထိုတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်၏ ရည်မှန်းချက်က ရှင်းလင်းသည်။ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲသာလျှင် သူ့အား တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံအရ ဖိအားပေးနိုင်သည်။
"ချွတ်... ချွတ်…"
ခြေထောက်ဖြင့် သစ်ရွက်ခြောက်များကို နင်းလိုက်သောအခါ လော့ချန်၏ အကြည့်များသည် ရုတ်တရက် စူးရှလာပြီး ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အော့ဝူး…"
ထိတ်လန့်ဖွယ် ဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုနေရာရှိ မြူခိုးများသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လှည့်ပတ်လာသည်။
"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း…"
လေဆင်နှာမောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လော့ချန်သည် ထိုအရာ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။
အမြင့်သုံးမီတာနီးပါးရှိသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
ထိုဝံပုလွေသည် တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ကျောပေါ်တွင် ဆူးချွန်များကဲ့သို့ အနက်ရောင်အရိုးဆူးများ ပေါက်ရောက်နေကာ စူးရှသော အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ထင်ဟပ်နေသည်။
“သံဆူးဝံပုလွေ… ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲ… မဆိုးဘူး... လေ့ကျင့်ဖို့ အတော်ကောင်းတဲ့အရာပဲ…”
သူ့ဆီသို့ ပြေးလာသော သံဆူးဝံပုလွေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လက်သွားသည်။
အကယ်၍ လော့ချန်၏ အတွေးများကို တခြားသူများက သိရှိသွားပါက သူ့ကို အရူးဟု ဆဲဆိုကြလိမ့်မည်။
အကြောင်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာပြီး စွမ်းအားသည် တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ သံဆူးဝံပုလွေသည် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲများထဲတွင် ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးရှိ သိုင်းသမားနှင့် ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။
သာမန်ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်ရှိ သိုင်းသမားများသည် သံဆူးဝံပုလွေကို မြင်လျှင် ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ ထွက်ပြေးရန်သာ ဖြစ်သည်။
"ဝေါင်း…"
သံဆူးဝံပုလွေသည် လော့ချန်ကို မြင်လိုက်သောအခါ ဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ကာ တည့်တည့်ပြေးဝင်လာသည်။
လော့ချန်၏ အကြည့်များသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှလာပြီး ခြေတစ်လှမ်းနင်းကာ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်၏ စတင်အနေအထားဖြင့် တက်ကြွစွာ ရင်ဆိုင်လိုက်၏။