ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုး အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ခြင်း

တောအုပ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် ဝံပုလွတစ်ကောင်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခတ်လိုက်ရာ ရိုက်ခတ်အားပြင်းထန်မှုကြောင့် သစ်ရွက်ကြွေများစွာ လွင့်စင်သွားသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

“ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲထဲမှာ ဘုရင်တစ်ပါးလို့ ခေါ်ဆိုခံရတာ မထူးဆန်းပါဘူး…”

လော့ချန်သည် ထုံကျင်နေသော ညာလက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ် ပြည့်လျှံလာသည်။

ထိုသံမဏိဆူးဝံပုလွသည် ချီထင်ထက် စွမ်းအားပိုမိုမြင့်မားပြီး သူ့အား ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးရန် အလွန်သင့်တော်သည်။

“တောင်ခွင်းလက်သီး…”

လော့ချန်သည် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် ဝံပုလွတစ်ကောင်သည် တောအုပ်ထဲတွင် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အနီးအနားရှိ သစ်ပင်ကြီးများပင် ဆက်လက် ပြိုကျသွားကြသည်။

တိုက်ပွဲများနှင့်အတူ လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းများ စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပူလောင်သော နာကျင်မှုတစ်ခုက ပျံ့နှံ့လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများသည် ပိုမိုပူပြင်းလာပြီး တစ်ခုခုက ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ရောက်လာပြီ…”

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထိခတ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများက ဆူပွက်လာပြီး မြစ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယင်းအစား အကန့်အသတ်မရှိသော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော ဖိအားများအောက်တွင် လော့ချန်သည် နောက်ဆုံးတစ်လှမ်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“‌နောက်ဆုံးတော့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ…”

လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှုက ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

"အော့ဝူး…"

သံမဏိဆူးဝံပုလွသည် လော့ချန်ကို နေရာတွင် ရပ်တန့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုက လက်ခနဲဖြတ်သွားပြီး လေပြင်းလို လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာကာ လော့ချန်၏ ဦးခေါင်းကို လက်သည်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြတ်သွားပြီး ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သံမဏိဆူးဝံပုလွ၏ ညာလက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဘမ်း…"

ထင်ရှားသော အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ သံမဏိဆူးဝံပုလွေ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

“မြေသိမ့်တုန်လက်သီး…”

လော့ချန်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်၏ တတိယအဆင့်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဘမ်းခနဲ တစ်ချက်ဖြင့် သွေးများ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားသည့် သံမဏိဆူးဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းသည် ဤလက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အက်ကွဲသွားကာ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်လျက် အဝိုင်းသား ဖြစ်နေသည်။

သေဆုံးသည်အထိပင် ၎င်းသည် ရှေ့တွင်ရှိသော လူသားက ရုတ်တရက် ဤမျှ သန်မာလာသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒါကပဲ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးရဲ့ ခွန်အားပဲ… တကယ့်ကို သန်မာလိုက်တာ…”

လော့ချန်သည် သံမဏိဆူးဝံပုလွ၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သောကရောက်သွားသည်။

ယခင်က သလင်းပြာလောင်းကစားရုံတွင် ချီထင်က အားအပြည့်မထည့်ခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းသွားသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ထိုလက်သီးတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအရာများက အတိတ်သာဖြစ်သွားသည်။

ယခုအခါ သူသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်ပြီး ချီထင်နှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံရပါက ဆယ်ချက်အတွင်း ၎င်းကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

သံမဏိဆူးဝံပုလွ၏ အလောင်းဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး လော့ချန်သည် သားရဲဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

"ဟွင့်…"

မမြင်ရသော စုပ်ယူအားတစ်ခုနှင့်အတူ သံမဏိဆူးဝံပုလွ၏ သားရဲဝိညာဉ်သည် ထုတ်ယူခံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်သည် လော့ချန်၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ် နီရဲလာစေသည်။

ရှေးဟောင်းသစ်ပင်တစ်ပင်ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး လော့ချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဘမ်းခနဲအသံတစ်ချက်ဖြင့် သစ်ပင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲရာကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ဒီလက်သီးတစ်ချက်ရဲ့ အင်အားက ပေါင်ငါးရာနီးပါးရှိတယ်…”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သာမန်ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းပြီးချိန်တွင် လက်သီးတစ်ချက်သည် ပေါင်လေးရာငါးဆယ်ခန့်သာ အင်အားရှိပြီး ထို့ထက် တိုးတက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

သူသည် ယခုလေးတင်တက်လှမ်းပြီးစီးချိန်တွင် အင်အားသည် ပေါင်ငါးရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းသည် ထွက်ပေါ်သွားပါက လူအများကို အံ့အားသင့်စေမည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါက ငါ သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူလေ့ကျင့်လို့ဖြစ်မယ်… ဒီလိုဆိုရင် ငါ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် အင်အားသည် ပေါင်ငါးရာထက် ကျော်လွန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှ အနည်းငယ် တိုးတက်မှုကို မလျှော့တွက်သင့်ပေ။ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အင်အားတစ်ပေါင် တိုးတက်ရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိသည်ဟု လော့ချန်က ကြားဖူးခြင်း မရှိပေ။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက သိုင်းသမား၏ စွမ်းအားသည် အလုံးစုံတိုးတက်လာပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားဆယ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အနာဂတ်တွင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်လည်း ပိုမိုလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ပိုပြီး အမဲလိုက်ရမယ်ထင်တယ်…”

လော့ချန်သည် သံမဏိဆူးဝံပုလွ၏ အလောင်းထဲမှ အဖိုးတန်ဆုံးသော ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တောအုပ်ထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြန်လည်ပြေးဝင်သွားသည်။

ထို့နောက်ရက်များတွင် လော့ချန်သည် နတ်ဆိုးတောအုပ်ထဲတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ကာ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူလေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ခုနစ်ရက်မှ ရှစ်ရက်ခန့်အထိ ကုန်လွန်သွားသည်။

ထိုကာလအတွင်း လော့ချန်သည် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ဆယ်ကျော်ကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆုံးစွန်ထိ သုံးစွဲပြီးမှသာ ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျှလောက် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

အနည်းငယ်သာ ကွာဟချက်ရှိသော်လည်း လော့ချန်သည် မည်မျှကြိုးစားစေကာမူ ထိုနောက်ဆုံးတစ်လှမ်းကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအခါမှသာ လော့ချန်သည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရန် မည်သူမျှ မအောင်မြင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းကို နားလည်လာသည်။

သူသည် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူလေ့ကျင့်နိုင်သော်လည်း တိုးတက်မှုသည် ထိုမျှ နှေးကွေးနေသည်ဆိုပါက တခြားသူများအတွက် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ဤနည်းဖြင့် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ရလဒ်ထက် အားထုတ်မှု ပိုများလွန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လော့ချန်သည် ဘာမှမရရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲများအတွင်း ၎င်း၏ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ပြည့်စုံမှုအဆင့်ရှိ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည် စွမ်းအားပြင်းထန်လှပြီး ယခုအခါ သူသည် သံမဏိဆူးဝံပုလွေကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လော့ချန်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ကြယ်နှစ်ပွင့်ဝိညာဉ်မြက်တစ်ပင်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှ ဆေးလုံးသုံးလုံးကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအပင်မှ သန့်စင်ထုတ်လုပ်ထားသော ဆေးလုံးများသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုအားဖြင့် အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးထက် မသာလွန်သော်လည်း အဆိပ်ဖြေပြီး စိတ်သန့်စင်ပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ၎င်းသည် သူ့အား များစွာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင်...

လော့ချန်သည် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို ထပ်မံစုပ်ယူခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှု အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်မည့် အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏အင်အားသည် ပေါင်လေးရာကိုးဆယ်ကျော်တွင် ရပ်တန့်နေကာ အရေးကြီးဆုံးသော တစ်လှမ်းကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖောက်ထွက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူးပဲ…”

လော့ချန်သည် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မစဉ်းစားသေးပေ။

တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည်လည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းရန် လူနှင့်သိုင်းပညာ တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ပြောင်းလဲမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကြိုးစားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အခွင့်အရေးတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လော့ချန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး အကြည့်များကို နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

သူသည် ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက်နက်ရှိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်သည့်အရာ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဆက်လက်နက်ရှိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ ဗဟိုဧရိယာသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲများသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ဆက်လက်နက်ရှိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုတစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်းသည် လေ့ကျင့်ရန်အတွက်သာမက အဘိုးအတွက် ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်သွားရမည်ကို လော့ချန်က တကယ်ကို မလိုလားပေ။

ဆက်လက်ထွန်းလင်းနေသော တောင်တန်းကြီးများအတွင်းတွင် သစ်ပင်ကြီးများ မိုးထိအောင် မြင့်မားနေပြီး မြူခိုးများနှင့် အဆိပ်သင့်သော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အမျိုးအမည်မသိရှိသော သားရဲများ၏ ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူရိပ်တစ်ခုသည် တောအုပ်ထဲတွင် သတိထားလျက် လှမ်းလှမ်းလျှောက်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်ကာ အနီးအနားကို ဂရုတစိုက် စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။

ထိုလူရိပ်က လော့ချန်ပင် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ ဗဟိုဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နှစ်ရက်ကြာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ရက်အတွင်း ၎င်း၏ကံကောင်းမှုက မဆိုးခဲ့ပဲ ကြယ်နှစ်ပွင့်ဝိညာဉ်မြက် ခရမ်းရောင်ကြယ်သီးတစ်ပင်ကို ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေး၏ အရိပ်အယောင်မျိုးကိုမူ လုံးဝမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

“ထပ်ပြီး ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အထဲကို ဝင်ရမှာလား…”

ထိုအတွေးသည် စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲဖြတ်သွားသော်လည်း လော့ချန်က ချက်ချင်း ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ယခုစွမ်းအားဖြင့် ကြယ်နှစ်ပွင့်အနိမ့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် တွေ့ဆုံပါက ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးရှိသေးသော်လည်း ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော သားရဲများနှင့် တွေ့ဆုံပါက ထွက်ပြေးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

သူသည် ဆေးရှာရန်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သေရန်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

“နောက်တစ်ရက်ထပ်ရှာကြည့်မယ်…”

လော့ချန်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ရက်သာ ရှာဖွေပြီး မတွေ့ပါက စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက်...

"ဝပ်ထရိန်း…"

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တွန်သံတစ်ခုနှင့်အတူ တည်ငြိမ်နေသော တောအုပ်ထဲတွင် လေပြင်းတစ်ခုက တိုက်ခတ်လာပြီး သစ်ပင်များ၏ အကိုင်းအခက်များကို ဖရိုဖရဲ လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

လော့ချန်သည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး... “မကောင်းတော့ဘူး… ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲပဲ…”