အပြတ်အသတ်အနိုင်ယူခြင်း လော့ချန်အောင်ပွဲ

"ဝုန်း..."

လော့ချန်၏စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ့နောက်တွင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရှိသည့် သိုင်းဝိညာဉ်ဥတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းသည် ကျောက်စိမ်းသဖွယ်တောက်ပလျက် လင်ယွမ်၏ ကင်းမြီးကောက်ကျားနှင့် ထီးထီးတူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ချက်ချင်းပင် အကြည့်များစွာက ဤမြင်ကွင်းဆီသို့ စုစည်းရောက်ရှိလာသည်။

“တကယ်ပဲ ကြယ်တစ်ပွင့်မှမရှိတဲ့ မပြည့်စုံသောသိုင်းဝိညာဉ်တဲ့လား...”

“သတင်းကြီးတာ မမှားဘူး... လော့ချန်နိုးကြားထားတဲ့အရာက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ပဲ... အဆိုးဆုံးအဆင့်က ဒီလိုမျိုးပဲ...”

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး သက်ပြင်းချကာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ယနေ့ လော့ချန်ပြသခဲ့သော စွမ်းအားသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ လူများစွာက သူသည် သတင်းစကားများအတိုင်း အသုံးမကျသောသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူ ဟုတ်မဟုတ် သံသယဝင်လာကြသည်။ ယခုမူ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် အတည်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟင်… ကြယ်တစ်ပွင့်မှမရှိတဲ့ အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်ကြီး... ဒါက တကယ်ပဲ ငါ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်တာပဲ... ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက သာမန်အလုပ်သမားတပည့်တစ်ဦးရဲ့အရည်အချင်းတောင် သူ့ထက် အဆရာထောင်သာတယ်...”

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤသိုင်းဝိညာဉ်မျိုးသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏တံခါးဝသို့ပင် ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။

ယွမ်မန်လီ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှားရှားပါးပါး စိတ်လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင် လော့ယောင်အနားရှိ ကျုံ့တွဲပိန်ကျသောလူအိုက မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆို့နင်လျက် တွေးတောရင်း ဆိုသည်။

“ဒီလိုအသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ထူးဆန်းတယ်… သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဆေးဘုရင်တစ်ဦးရှိနေလို့လား…”

လော့ချန်၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်ယွမ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရယ်မှုများ ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ဆိုလိုက်၏။

“အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ပြပြီး ရှက်စရာလုပ်နေတာလား… ဒူးထောက်လိုက်စမ်း...”

ပေါက်ကွဲသွေးဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သဖြင့် လင်ယွမ်သည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ လွှမ်းမိုးနိုင်သည်ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာပြီး လော့ချန်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိုးရှင်းလှသော လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အင်အားသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်အထိ အားပြင်းသည်။

လော့ချန်က မရှောင်မတိမ်းဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

လက်သီးတစ်ချက်နှင့် လက်ဖဝါးတစ်ချက်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခတ်မိသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

“တစ်ဖက်တစ်လှည့် မျှတနေတာပဲ...”

“ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်က ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းနေတာလား...”

စင်မြင့်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူနှစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော ထိခတ်မှုက တစ်ဖက်တစ်လှည့် မျှတနေသည်။

လင်ယွမ်သည် ယခုအခါ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး အင်အားမှာ ပေါင်တစ်ထောင်ကျော် ရှိသည်။ လော့ချန်ကမူ ၎င်းနှင့် တူညီစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်နေသည်မှာ သဘာဝဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

လင်ယွမ်သည်လည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်စွာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား…”

လော့ချန်က လက်သီးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

လင်ယွမ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရူးသွပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ သွေးနီရဲလျက် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် လော့ချန်ရှေ့သို့ အပြေးရောက်လာသည်။ သူ၏လက်ဖဝါးသည် ဓားသဖွယ် အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ဖဝါးတစ်ချက်တိုင်းတွင် အင်အားအပြည့်အဝ ထည့်သွင်းထားသည်။

လော့ချန်က လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးကာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း…"

ကွင်းထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ဦးသား တခဏအတွင်း အကြိမ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကွင်းထဲတွင် ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲအရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီလောက်ဆို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး... ဒါက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်နှစ်ဦးရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ...”

“လင်ယွမ်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရောက်နေပြီး အင်အားက ပေါင်တစ်ထောင်ကျော်ရှိတယ်... လော့ချန်က သူနဲ့ဒီလောက်ကြာအောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်ပြီး မျှတနေနိုင်တာဆိုတော့ သူ့မှာလည်း ပေါင်တစ်ထောင်အင်အားရှိတာပဲ... ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်မှာ ပေါင်တစ်ထောင်အင်အားရှိတယ်ဆိုတာ… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရောက်ရင် ဘယ်လောက်ထိ သန်မာလာမလဲ… သူက တကယ်ပဲ အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူလား…”

လင်ယွမ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော လော့ချန်ကိုကြည့်ရင်း လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ မဆုံးနိုင်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် သဘာဝဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

ကွင်းထဲတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်ယွမ်သည် တဖြည်းဖြည်း အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရသည်။

ပေါက်ကွဲသွေးဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီး အတင်းလုပ်ကြံဖန်တီးကာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ တိုက်ပွဲကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ လင်ယွမ်သည် အင်အားပြတ်လပ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း အောက်ကဖြစ်လာသည်။

လင်ယွမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်လျက် မျက်လုံးထောင့်များမှ သွေးများပင် စီးကျလာပြီး ဟောက်သံပြုလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်သွားပြီး မကြာသေးမီကမှ လေ့ကျင့်ထားသော ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းပညာ တိမ်ခွဲခြေထောက်စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

"ဟုန်း..."

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လင်ယွမ်၏ ထိုခြေထောက်တစ်ချက်သည် သူ၏အင်အားအားလုံးကို စုစည်းထားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဧရာမဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပုတ်ချလာပြီး အရှိန်အဝါသည် ထူးကဲလှသည်။

“တစ်ချက်နဲ့ အနိုင်အရှုံးဆုံးဖြတ်ချင်တာလား… မင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်...”

လော့ချန်သည် မိမိ၏စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် မဆွဲဆောင်တော့ဘဲ အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှလျက် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

လက်ဝဲလက်သီးဖြင့် မြေသိမ့်တုန်လက်သီး၊ လက်ယာလက်သီးဖြင့် တောင်ခွဲလက်သီးကို ထုတ်သုံးကာ နှစ်မျိုးသော လက်သီးစွမ်းရည်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

လင်ယွမ်၏ မယှဉ်နိုင်သော ခြေထောက်တစ်ချက်သည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တုန်ခါသွားပြီး လော့ချန်၏ လက်ဝဲလက်သီးသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

လင်ယွမ်၏ ရင်ဘတ်သည် တိုက်ရိုက်ပိန်ကျသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ပေကျော်ရှည်သော သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုကို ပါးစပ်မှ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာခန့်ရှည်သော သွေးစွန်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ သေသလား ရှင်သလားတောင် မသိရချေ။

စင်မြင့်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး ခဏအကြာမှ အံ့အားသင့်သံများ လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“လင်ယွမ်… ရှုံးသွားပြီ...”

“လင်ယွမ်က ဆေးလုံးသောက်ပြီး အတင်းလုပ်ကြံဖန်တီးပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တာ... လော့ချန်က သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့… လော့ချန်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တစ်ထပ်ရှိသူနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိပြီလို့ ပြောရမှာလား...”

“လော့မိသားစုရဲ့ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်နဲ့တူတယ်… ဒါပေမယ့် တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်မှာ ဒီလောက်အင်အားမရှိသင့်ဘူးလေ…”

“သူက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူပဲလေ…”

လူအားလုံးက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ဖြင့် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲမစတင်မီ ဤရလဒ်ကို မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

လော့ယောင်ပင်လျှင် ခဏတာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်သည် တက်ကြွလှုပ်ရှားနေကာ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

လင်ယွမ်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူမသည် ထိုအကြိမ်တွင် အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လော့ချန်က အံ့ဖွယ်ပြန်လှည့်အနိုင်ယူပြီး သူမအား ထိုသို့သော အံ့အားသင့်ဖွယ်ရလဒ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

အနီးအနားရှိ ကျုံ့တွဲပိန်ကျသောလူအိုက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်၏။

“သူ့ရဲ့စွမ်းအားအဆင့်နဲ့ အရည်အချင်းဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုငယ်ရွယ်တဲ့အချိန်မှာ ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းပညာတစ်ခုကို ပြောင်းလဲမှုအဆင့်ထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူ့ရဲ့ဉာဏ်အမြော်အမြင်က ထူးချွန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ… သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရလဲ မသိဘူး…”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လော့ယောင်၏ အကြည့်များက လော့ချန်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်ဖွယ်နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ ငါ မှန်ကန်တဲ့ရတနာကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ…”

"အနိုင်ရပြီ... အနိုင်ရပြီ…"

လော့ချင်းဝမ်သည် ကွင်းထဲရှိ လူငယ်တစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် အံ့အားအသင့်ဆုံးသူများမှာ လော့မိသားစုမှ လူများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲတွင် ၎င်းတို့၏စိတ်အခြေအနေသည် အနိမ့်အမြင့် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ လင်ယွမ်က စိန်ခေါ်လာခဲ့ပြီး လော့ချန်က လင်ယွမ်ကို ဖြိုချလိုက်သည်။ အနိုင်အရှုံးပြတ်လုမတတ် ဖြစ်နေချိန်တွင် လင်ယွမ်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

“ဒုတိယညီ… မင်းသားက ထူးချွန်လှတယ်ကွ...”

လော့ဟုန်၏ စိတ်အခြေအနေသည်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး လက်ဖဝါးများပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် လော့ချန်က မိသားစုတစ်စုလုံးကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပေးမည်ဟူသော ကတိစကားကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။

"ဝှစ်..."

လင်ချန်လန်သည် ကွင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဝင်လာပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်ယွမ်အား ကျွေးလိုက်သည်။ သူ၏ဒဏ်ရာများက ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများသည် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်လောင်လျက် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏စီစဉ်ထားသော အစီအစဉ်အားလုံးက လော့ချန်ကြောင့် အဆုံးအစွန်အထိ ပျက်စီးသွားပြီး လင်မိသားစုသည် ထို့ကြောင့်ပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချန်လန်သည် လော့ချန်ကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ပစ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒပြင်းပြလာသည်။

လော့ချန်က လင်ချန်လန်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ယွမ်တော့ကျန်းကို လက်သီးချင်းဆုံပြလျက်... “မြို့စားကြီးခင်ဗျာ… ရလဒ်ကို ကြေညာသင့်ပြီထင်ပါတယ်…”

ယွမ်တော့ကျန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ လော့ချန်အနိုင်ရရှိသွားပါပြီ... လော့မိသားစုက အခုအမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာရရှိပါတယ်...”

လော့မင်ရှန်၏ စိတ်အခြေအနေသည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ကြည်နူးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လင်ချန်လန်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးရယ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“အလျှော့ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးပဲ… မြောက်ဖက်ဈေးကွက်လွှဲပြောင်းရေးကိစ္စကို ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြီးစီးအောင်လုပ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

လင်ချန်လန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေပြင်းလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။