မအောင်မြင်မှု၊ လော့ချန်၏ စေ့စပ်ပွဲ
Vol. 3 Ch. 35
“စမ်းကြည့်လိုက်ရအောင်...”
လော့ချန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းညှိပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥက လမင်း၏အလင်းရောင်အောက်တွင် ထူးကဲစွာ တောက်ပလျက် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိုးမြေချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလျက် ရှိသည်။
လော့ချန်သည် အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆက်လက် သန့်စင်ဖိသိပ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်သည်။
ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်သဖြင့် ချီစွမ်းအင်များ ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနှောင့်အယှက်မဖြစ်တော့ဘဲ တစ်စစီ အသားကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။
အကယ်၍ သာမန်ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးရှိသူဖြစ်ခဲ့လျှင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ချီစွမ်းအင်များ ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သွေးနှင့်အသားများက စုပ်ယူဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် အားထုတ်မှု နှစ်ဆလိုအပ်ပြီး အခက်အခဲများလည်း ပိုမိုကြီးမားလာလိမ့်မည်။
လော့ချန်တွင် ထိုသို့သော စိုးရိမ်စရာ မရှိသဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ချီစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ဖိသိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လော့ချန်၏ ခန္ဓာထဲရှိ ချီစွမ်းအင်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး ဖဲကြိုးများနှယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဤချီစွမ်းအင်များကို ဆက်လက်သန့်စင်ပြီး ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းနိုင်လျှင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း..."
လော့ချန်သည် တစ်ကျွမ်းတစ်ဝင်ဖြင့် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် သန့်စင်ဖိသိပ်ထားသည့် ချီစွမ်းအင်များသည် ထိန်းမနိုင်ဘဲ ပြန့်ကျဲထွက်သွားသည်။ လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အကြည့်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများ ရောယှက်နေသည်။
ယွမ်မန်လီက သူ့အား လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အတားအဆီးမရှိဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပေလော။ ထို့ပြင် ချီစွမ်းအင်များကို သန့်စင်နေစဉ်တွင်လည်း အလွန်ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်ကို ဖွဲ့စည်းရန် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်နေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အောင်မြင်ခါနီး ကျရှုံးသွား၏။
“ချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်နေတဲ့အခါ ချီစွမ်းအင်ရဲ့ဗဟိုမှာ ရုတ်တရက် အင်အားပြင်းထန်တဲ့ စုပ်ယူအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်… ချီစွမ်းအင်မလုံလောက်လို့လား...”
လော့ချန်သည် ဂရုတစိုက် ပြန်လည်သုံးသပ်ရင်း ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို မကြာမီ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်ဆေးများက အကုန်လုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်မှာ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို သွားရမယ်ထင်တယ်…”
သူသည် လော့ယောင်အတွက် ဆေးသန့်စင်ပေးရန် ကတိပြုထားခဲ့သော်လည်း ဆုလာဘ်ကို မတောင်းဆိုရသေးပေ။
ပြဿနာ၏အရင်းအမြစ်ကို သိရှိပြီးသည့်နောက်တွင် လော့ချန်သည် စိတ်မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ တစ်ညလုံး အနားယူပြီး မနက်ဖြန်တွင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် လော့ချန်သည် ရိုးရှင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ထမင်းစားခန်းမသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းများကြောင့် လော့မင်ရှန်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး ယမန်နေ့က လော့ချန်အား အတူတူ ထမင်းစားရန် သေသေချာချာ ဖိတ်ကြားထားခဲ့သည်။
လော့ချန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ စားပွဲပေါ်ရှိ လော့မိသားစု၏ လူငယ်များက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကြပြီး လေးစားသောသဘောဖြင့် ပြုမူကြသည်။
ဦးလေးကြီး၏ဇနီးဖြစ်သူ လင်ယန်ပင်လျှင် လော့ချန်ကိုကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့အတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ညှပ်ပေးနေသည်။
ထမင်းစားပွဲတွင်...
လော့မင်ရှန်က မေးလိုက်၏။ “ချန်လေး မနေ့က မင်း လင်ယွမ်ကို အနိုင်ယူတဲ့အခါ သုံးခဲ့တဲ့ လက်သီးစွမ်းရည်က တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်လား...”
“ဟုတ်ပါတယ်…”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အဘိုးဖြစ်သူ ဘာမေးချင်သည်ကို သိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်ရဲ့ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်က ပြောင်းလဲမှုအဆင့်ကို ရောက်ရှိထားပါပြီ…”
“ပြောင်းလဲမှုအဆင့်...”
စားပွဲပေါ်ရှိ လူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည် လျှို့ဝှက်စွမ်းရည် မဟုတ်ပေ။ ချီရှန်မြို့ရှိ မိသားစုများစွာတွင် ရှိသော်လည်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် ဤစွမ်းရည်ကို ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်နိုင်သူများမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ပြောင်းလဲမှုအဆင့်ဆိုသည်ကား ပို၍ရှားပါးလှသည်။
“လော့ချန် မင်း ဒီစွမ်းရည်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ...”
လော့ချင်းဝမ်သည် မှင်သက်မိနေရာမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး မျက်တောင်များကို ဖွင့်ပိတ်လုပ်ရင်း စူးစမ်းစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လော့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်၏။ “သုံးလလောက်ပါပဲ…”
“သုံးလ...”
လော့ချင်းဝမ်၏ လက်ထဲမှ တူများသည် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူမသည် ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းပညာ ဖျော့လှိုင်းလက်ဖဝါးစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ထားပြီး သုံးလအတွင်း စတင်အဆင့်သို့သာ အနည်းငယ် ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။
လူအားလုံးက လော့ချန်ကို ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်နှယ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
လော့ချန်ကမူ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို နှစ်လမပြည့်မီအတွင်း လေ့ကျင့်ပြီးစီးခဲ့သည်။
“ဟား... ဟား... ဟား... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ချန်လေးက သိုင်းပညာထူးချွန်သူတစ်ဦးပဲ... ဉာဏ်အမြော်အမြင်အရ သူက ထူးချွန်သူတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းပဲ...”
“ချန်လေး ဒီနေ့ကစပြီး မိသားစုရဲ့သိုင်းပညာပြတိုက်ထဲက ကျမ်းစာတွေကို မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖတ်ရှုလေ့လာနိုင်ပြီ...”
လော့မင်ရှန်သည် အကြီးအကျယ် ရယ်မောလျက် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်နှယ် စိတ်မသာမယာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ဒါပေမယ့် ငါတို့မိသားစုမှာ နက်နဲတဲ့ သိုင်းကျမ်းတွေ မရှိတာ အားနည်းချက်ပဲ…”
လော့မင်ရှန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားသည်။ စွမ်းအားအဆင့်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သိုင်းကျမ်းများကို စတင်လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။
သိုင်းကျမ်း၏ အဆင့်အတန်းသည် သိုင်းသမား၏ လေ့ကျင့်နှုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။
လော့မိသားစုတစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံးသိုင်းကျမ်းမှာ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိ အပြာရောင်လှိုင်းကျမ်းသာ ဖြစ်သည်။
လော့ချန်၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်က ဤမျှ ထူးချွန်နေသည့်အတွက် ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းကျမ်းသည် သူ၏အရည်အချင်းကို ဖြုန်းတီးရာရောက်မည် ဖြစ်၏။ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းများသည် တပည့်သစ်ခေါ်ယူရာတွင် သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်ကို လိုအပ်ချက်ထားရှိသည်။
ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို မပြောနှင့် ချီရှန်မြို့အနီးရှိ ဒုတိယတန်းဂိုဏ်းဖြစ်သည့် ရွှေကွင်းဂိုဏ်းတွင်ပင် တပည့်များသည် အနည်းဆုံး ကြယ်နှစ်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားရန် လိုအပ်၏။
လော့ချန်က ပြောလိုက်၏။ "အဘိုး စိတ်မပူပါနဲ့… ကျွန်တော် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရောက်ပြီးရင် သိုင်းကျမ်းတွေ လေ့ကျင့်ခွင့်ရမှာပါ…”
"ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း..."
လော့မင်ရှန်သည် တစ်ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ချန်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်ခေါ်ယူမှု လိုအပ်ချက်ကို မသိသည်ဟု ထင်လိုက်ကာ သူ့ကို စိတ်ဓာတ်မကျစေလိုသဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ထမင်းမြန်မြန်စားတော့…”
ထမင်းစားပွဲပြီးဆုံးသည့်အခါ လော့ချန်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည်။ ချီမိသားစု၏ အိမ်တော်သခင် ချီဖုံးဆုန်းနှင့် သမီးဖြစ်သူ ချီထင်တို့ လာရောက်လည်ပတ်သည်ဟု ဆိုသည်။
“ချီဖုံးဆုန်း...”
လော့မင်ရှန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထရပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။
“သူတို့ကို ဆွေးနွေးရေးခန်းမကြီးထဲ ခေါ်သွားလိုက်...”
လော့ချန်သည်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားနေရသည်။ ချီမိသားစုများက ဤအချိန်တွင် မည်သည့်ကိစ္စကြောင့် ရောက်လာကြသနည်း။
ဆွေးနွေးရေးခန်းမကြီးထဲတွင် လော့မင်ရှန်တို့တစ်ဖွဲ့ နေရာယူပြီးစဉ် ချီမိသားစုဝင်များ ဝင်ရောက်လာသည်။
ဦးဆောင်လာသူမှာ အနည်းငယ် ပိုးသားထည်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပြည့်တင်းနေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ချီမိသားစု၏ အိမ်တော်သခင် ချီဖုံးဆုန်းဖြစ်သည်။ သူ့အနားတွင် ချီထင်က လိုက်ပါလာသည်။
ချီထင်သည် လော့ချန်ကို တွေ့လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရှက်ရွံ့ဒေါသများ ရောယှက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားကာ လော့ချန်ကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချလိုသည့်နှယ် ကြည့်နေသည်။
လော့ချန်က နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်စွေ့လိုက်သည်။ သူသည် ထိုစဉ်က ချီထင်ကို သက်ညှာစွာ ရိုက်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေလော။ ဤမျှထိ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားရန် မလိုအပ်ပေ။
“ချီအိမ်တော်သခင်ပါလား ရှားပါးဧည့်သည်တစ်ယောက်ပဲ… ဘယ်လေတိုက်ပြီး ရောက်လာတာလဲ...”
လော့မင်ရှန်သည် ထိုင်နေရာမှ ပြုံးရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ချီဖုံးဆုန်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး အပြုံးများဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “လော့အိမ်တော်သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဖိတ်ကြားချက်မရှိဘဲ ရောက်လာတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ… မြန်မြန် လက်ဆောင်တွေကို ယူခဲ့စမ်း...”
ချီဖုံးဆုန်းက လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လက်ဆောင်တောင်းများကို တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း ယူဆောင်လာကြပြီး ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ပိုးသားထည်များ၊ ကျောက်စိမ်းပစ္စည်းများ၊ ထူးခြားရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တန်ဖိုးကြီးမားသည်မှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာထင်ရှားသည်။
လော့မင်ရှန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချီဖုံးဆုန်းသည် သံစဉ်ကျွမ်းကျင်သူဟု နာမည်ကြီးသူဖြစ်သည် မဟုတ်ပေလော။
“လော့အိမ်တော်သခင် အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့မှာ အနည်းငယ်နားလည်မှုလွဲခဲ့တယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လက်ဆောင်သေးသေးလေးတွေ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်…”
ချီဖုံးဆုန်းသည် အပြုံးများဖြင့် ပြောဆိုရင်း စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “လော့ချန်မြင့်မြတ်သူကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ပုံစံရှိတယ်... ကြီးမြတ်တဲ့အလားအလာနဲ့ ပြည့်စုံသူပဲ... လင်ယွမ်ကို အနိုင်ယူပြီး ကျွန်တော်တို့ ချီရှန်မြို့ရဲ့ ပထမဦးဆုံး လူငယ်ထူးချွန်သူဖြစ်လာတာ မထူးဆန်းပါဘူး...”
လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။
“အရင်တစ်ကြိမ်တွေ့တုန်းက ဦးလေး ဒီလိုပြောမထားဘူးနော်…”
ချီဖုံးဆုန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ရယ်လျက် ဆိုသည်။
“အမြင်လွဲမိတာပါ... အမြင်လွဲမိတာပါ...”
လော့မင်ရှန်သည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ဆိုလိုက်၏။ “ချီဖုံးဆုန်း မင်းက ဒီတစ်ကြိမ် ဘာပြဇာတ်ကို သရုပ်ဆောင်နေတာလဲ...”
ချီဖုံးဆုန်းသည် ချက်ချင်း ဘေးနားရှိ ချီထင်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။ “ထင်လေး မင်း လော့ချန်မြင့်မြတ်သူနဲ့ အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်လိုက်ဦး…”
လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ချီထင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် မဖြစ်မနေ ဝန်ခံရလျှင် ချီထင်သည် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် သိမ်မွေ့လှပပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှည်လျားတင့်တယ်ကာ စွမ်းအားအရည်အချင်းလည်း မဆိုးလှပေ။ ယွမ်မန်လီကဲ့သို့ ထူးချွန်သောသမီးတော်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ချီရှန်မြို့တွင်မူ ရှားပါးလှသော လှပသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ချီထင်၏ အကြည့်များက ရှက်ရွံ့ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ ခြေလှမ်းများကို တုံ့ဆိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
“ထင်လေး...” ချီဖုံးဆုန်းက အသံကို အနည်းငယ် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“သွားလေ…”
လော့ချန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ချီထင်ကို ဦးဆောင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ သူသည်လည်း တစ်ဖက်လူက မည်သည့်ပြဇာတ်ကို သရုပ်ဆောင်နေသည်ကို သိချင်နေသည်။
“လော့အိမ်တော်သခင် ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်လာတာက လည်ပတ်ဖို့အပြင် လူငယ်တွေရဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးဖို့ပါ…”
သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ချီဖုံးဆုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
လော့မင်ရှန်တို့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဆွေးနွေးရေးခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် စကျင်ကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကွင်းပြင်တစ်ခုရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပန်းဥယျာဉ်များက စည်ကားစွာ ပွင့်လန်းနေသည်။
ချီထင်သည် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ “ငါ့အဖေက ငါ့ကို ဒီကို ဘာကြောင့်ခေါ်လာတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား...”
လော့ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
ချီထင်၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး သွားများကို ကျစ်ကျစ်ကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ “သူက ငါ့ကို မင်းနဲ့စေ့စပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ...”
လော့ချန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။