ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်၊ မြှားတစ်ချက်နှလုံးဖောက်

“ဂီး...”

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းထဲသို့ နစ်မြှုပ်သွားသည့်အချိန်တွင် လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်ထဲမှ နဂါးအော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ထိုနဂါးအော်သံများကို နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ကောင်းကင်နဂါးထိန်းနည်း၏ ပထမအဆင့် လေ့ကျင့်နည်းကျမ်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်နဂါးထိန်းနည်းက တကယ်ပဲ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ...”

လော့ချန်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာကို သူက ထိန်းချုပ်နိုင်သည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ သို့မဟုတ်လျှင် လော့ယောင်ထံတွင် ရှင်းပြရန် မလွယ်ကူပေ။

ကြယ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မြက်ကို ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် စိတ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းသည် တောက်ပလျက် လှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြယ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မြက်ကို တဖြည်းဖြည်း ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

လှိုင်းထဲတွင် ကြယ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မြက်သည် တဖြည်းဖြည်း ခွဲထွက်လာပြီး ညစ်ညမ်းမှုများကို တစ်စတစ်စ သန့်စင်ခံရလျက် သန့်ရှင်းသော ဆေးစွမ်းအားသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“အင်း...”

လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ သူသည် ဆေးသန့်စင်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ လျင်မြန်စွာ သန့်စင်လိုလျှင်လည်း လျင်မြန်စွာ၊ တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်လိုလျှင်လည်း တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

“ဒါက ငါ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းလိုက်လို့ ဖြစ်ရမယ်... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့် မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပိုမိုထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလျက် ရှိသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး နောင်အနာဂတ်တွင် သူ့အတွက် မည်သည့်အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာများ ယူဆောင်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကြယ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မြက်ထဲရှိ ညစ်ညမ်းမှုများသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး သန့်ရှင်းသော ဆေးစွမ်းအားသည် ဖိသိပ်ခံရလျက် ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ…”

ဆေးစွမ်းအားကို ဆယ်ပုံတွင် ရှစ်ပုံခန့် သန့်စင်ပြီးသည့်အခါ လော့ချန်သည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ရှူးအိမ်တော်ထိန်း၏ အပြုအမူများအရ ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးကို ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်လိုက်ခြင်းသည် လူအများ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

လော့ချန်သည် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကို မလိုလားသဖြင့် အနည်းငယ် ထိန်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်လှိုင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကြယ်အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့တောက်နေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် လော့ချန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

“မနက်ဖြန်မှ ပို့ပေးမယ်…”

လော့ချန်သည် ဆေးလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

လော့ယောင်နှင့် သူက သဘောတူထားသည့်အချိန်မှာ သုံးရက်ဖြစ်ပြီး ယခုမှာ အချိန်မကုန်သေးပေ။

သိပ်မပင်ပန်းသလို ခံစားရသဖြင့် လော့ချန်သည် သိုင်းပညာပြတိုက်သို့ အရင်သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်နှစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းသာ လေ့ကျင့်ထားခြင်းမှာ မလုံလောက်တော့ပေ။

“လော့ချန်သခင်လေး မင်္ဂလာပါ…”

သိုင်းပညာပြတိုက်ကို တာဝန်ယူထားသော လှပသော အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူသည် လော့ချန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ငါ လှည့်ပတ်ကြည့်မယ်…”

လော့ချန်၏ ကျောပိုးကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူ တကယ်ပဲ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို တစ်ခါမှ မလေ့ကျင့်ဖူးဘူးလား...”

သူမသည် လော့ချန်က သိုင်းပညာပြတိုက်သို့ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကျမ်းကို ငှားသွားသည်မှာ နှစ်လတောင် မပြည့်သေးကြောင်း မှတ်မိနေသည်။

လော့ချန်သည် အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူ၏ အတွေးများကို မသိဘဲ သိုင်းပညာပြတိုက်၏ ဒုတိယထပ်သို့ တန်းတက်သွားသည်။

ဒုတိယထပ်တွင် စာအုပ်စင်တစ်ခုသာရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်း တစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိသည်။

လော့ချန်သည် ၎င်းတို့ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အများစုမှာ ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းပညာများဖြစ်ပြီး ပထမထပ်ရှိပညာများထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းပညာများမှာ လေးကျမ်းသာ ရှိသည်။

တိမ်ခွင်းလှံစွမ်းရည်၊ ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်၊ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်လှိုင်းရိုက်ချက်လက်စွမ်းရည်၊ လေခွင်းဓားစွမ်းရည်၊

လော့ချန်သည် ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းကျမ်းလေးကျမ်းကို တစ်ကျမ်းပြီးတစ်ကျမ်း လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတွန့်ကာ မည်သည့်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ရမည်ကို စဉ်းစားလျက် ရှိသည်။ ထိုသိုင်းပညာလေးခုစီသည် ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများ ရှိကြသည်။

တိမ်ခွင်းလှံစွမ်းရည်၏ အကွက်များက ရိုးရှင်းပြီး ပြင်းထန်ထက်မြတ်သည်။

ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်သည် အကွက်များ ကျယ်ပြန့်ပြီး ဓားတစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ပိုမိုအားပြင်းသည်။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့်လှိုင်းရိုက်ချက်စွမ်းရည်သည် သွက်လက်လှပပြီး လက်ရိုက်အားသည် ပြင်းထန်သည်။

လေခွင်းဓားစွမ်းရည်သည် အလျင်ကို ဦးစားပေးပြီး ဓားတစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။

လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်နှင့် လေခွင်းဓားစွမ်းရည်ကို အများဆုံး စိတ်ဝင်စားသည်။ ဤသိုင်းပညာနှစ်ခုသည် အရည်အသွေးအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ပို၍လေးနက်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်ထားသဖြင့် အကောင်းဆုံးကျမ်းကို လေ့ကျင့်လိုသည်။

ခဏကြာ တွေးတောပြီးနောက် လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ယွမ်မန်လီကို ပထမဆုံးတွေ့စဉ်က သူမ၏ ဓားနတ်သမီးကဲ့သို့သော ကျက်သရေရှိမှုက သူ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လေထဲတွင် ဓားဖြင့်စီးမျောကာ နတ်ဆိုးများကို မိုးမြေကမ္ဘာအတွင်း ဖယ်ရှားနိုင်သည်မှာ မည်မျှလောက် လွတ်လပ်ပြီး မိမိစိတ်ကြိုက်နေနိုင်သနည်း။

“ဒါပဲဖြစ်ရမယ်...”

လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက် ကျမ်းကို ယူဆောင်လိုက်သည်။

ဘေးတွင် သုံးထပ်သို့ တက်သွားသည့် လှေကားတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် လော့မိသားစု၏ လေ့ကျင့်နည်းကျမ်း အနည်းငယ်သာ ထားရှိသည်။

ယခု လော့ချန်သည် ကောင်းကင်နဂါးထိန်းနည်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် တခြားလေ့ကျင့်နည်းကျမ်းများကို ထပ်မံလေ့ကျင့်ရန် မလိုအပ်ပေ။

အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး လော့ချန်သည် ကျမ်းကို မှတ်ပုံတင်ရန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“သခင်လေး ဓားစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်မလို့လား...” လှပသော အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှု ထင်ဟပ်လျက် ရှိသည်။

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လှပသော အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ “ဓားသမားတွေဟာ သိုင်းသမားတွေထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအများဆုံးဖြစ်ပြီး သိုင်းသမားရဲ့ ဉာဏ်အမြော်အမြင်အပေါ် များစွာ မှီခိုနေရတာပေါ့... သခင်လေးရဲ့ ဉာဏ်အမြော်အမြင်က ထူးချွန်တယ်ဆိုတော့ ဓားစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ အလွန်သင့်လျော်ပါတယ်...”

“ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်က ဓားစွမ်းအင်ကို ချီစွမ်းအင်နဲ့ လှုပ်နှိုးရမယ်ဆိုတော့ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးမှ လေ့ကျင့်ရင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်...”

လော့ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ငါ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးပါပြီ...”

“ဘာ... လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးပြီလား...”

လှပသော အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူက အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ချန်ထွက်ခွာသွားသည်အထိ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာပြီးမှ နှစ်လသာ ရှိသေးကြောင်း မှတ်မိနေသည်။

နှစ်လအတွင်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်လေးမှ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ တကယ်ပဲ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူ တစ်ဦး လုပ်နိုင်မည့်အရာပေလော။

သူမသည် လော့ချန်၏ အပြုအမူကို နားမလည်ခဲ့လျှင် သူသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်ဟု မထင်ခဲ့ဘဲ လော့ချန်က လေးလုံးထွားပြီး ပြောခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့လိမ့်မည်။

လော့ချန်သည် သိုင်းပညာပြတိုက်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်ကို လေ့ကျင့်ရန် ပြန်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။ ဆွေးနွေးရေးခန်းမကြီးမှ ဖြတ်သွားစဉ် လော့မိသားစု၏ အစောင့်အကြပ်များထဲမှ သွေးစွန်းနေသော နှစ်ဦး အလျင်စလို ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

“သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးကို ရှာနေတာ...”

လော့ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အစောင့်အကြပ်များက ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အစောင့်အကြပ်တစ်ဦးက ဆိုသည်။

“လင်မိသားစုက... ဒီနေ့ လူတွေစေလွှတ်လိုက်ပြီး မြောက်ဖက်ဈေးကွက်ကို လွှဲပေးမယ်ဆိုပြီး ပြောလိုက်တယ်...”

“အိုး... သူတို့က ဒီလောက်လျင်လျင်မြန်မြန် လက်ခံလိုက်ပြီလား...”

လော့ချန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဟင်...”

သက်လတ်ပိုင်းအစောင့်အကြပ်က ဒေါသတကြီး ဆိုသည်။

“လင်မိသားစုက ဈေးကွက်ကို လွှဲပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တာ မှန်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဈေးကွက်ထဲက လင်မိသားစုဝင်တွေ တစ်ယောက်မှ မထွက်သွားဘူး... ပိုဆိုးတာက လူအင်အားကို ပိုတိုးချဲ့ထားသေးတယ်.. ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်တော့ သူတို့က လူတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဒဏ်ရာပေးခဲ့တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို လှောင်ပြောင်နေကြတာ...”

“ဒါဆို ဒီလိုဖြစ်နေတာပေါ့...”

လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စသည် ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားခဲ့ပြီး လင်မိသားစုသည် ဤမျှလောက် အရှက်မဲ့မှုကို ပြသခဲ့မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ နားကိုအုပ်ပြီး ခေါင်းလောင်းခိုးသည့်နည်းနှင့် မြောက်ဖက်ဈေးကွက်၏ ဝေစုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုမျှ လက်မလွှတ်ချင်ကြပေ။

သက်လတ်ပိုင်းအစောင့်အကြပ်က ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။

“အိမ်တော်သခင်တို့က ဆွေးနွေးနေကြတုန်းပဲ... လင်မိသားစုနဲ့ သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

“စစ်တိုက်ဖို့လား...”

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ကာ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“အဘိုးတို့ကို သွားပြောပြီး ငါ အပြင်သွားလိုက်အုံးမယ်...”

“သခင်လေး ဘယ်ကိုသွားမလဲ...”

“လင်ယွမ်ပြတိုက်...”

လော့ချန်သည် စကားသုံးလုံးသာ ထားရှိပြီး လော့မိသားစုအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ အမြန်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

လော့မိသားစုနှင့် လင်မိသားစုသည် အင်အားအနည်းငယ် ညီမျှပြီး တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ စစ်ပွဲဖြစ်လာလျှင် နှစ်ဖွဲ့စလုံးတွင် သေဆုံးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်မည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် တတိယအင်အားတစ်ခု၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ လင်ယွမ်ပြတိုက် ဖြစ်သည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်သည် နောက်ခံနက်ရှိုင်းဆန်းကြယ်လှပြီး လင်ယွမ်ပြတိုက်က ကူညီမည်ဆိုလျှင် လင်မိသားစုသည် မြောက်ဖက်ဈေးကွက်ကို ကောင်းကောင်းလွှဲပေးရမည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် လော့ယောင်အား ကြယ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မြက်ဆေးလုံးကို မြင်လျှင် သူမက အကူအညီပေးရန် ငြင်းဆိုမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

ယခုမှာ နေ့လယ်အချိန်ဖြစ်ပြီး နေရောင်သည် ပူပြင်းလျက်ရှိသည်။ လမ်းများပေါ်တွင် လူသွားလူလာ နည်းပါးလှသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် လူရိပ်နှစ်ခုက အရိပ်ထဲတွင်ရပ်နေပြီး အောက်ဖက်မှ ဖြတ်သွားသော လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ လင်မိသားစု၏ လူငယ်ထူးချွန်သူများဖြစ်ပြီး လင်ယန်နှင့် လင်ရှန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လော့မိသားစုအိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီး လော့ချန်ပေါ်ထွက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

“ဟား... ဟား... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီ...”

လင်ယန်သည် လော့ချန်ကိုကြည့်ရင်း ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

လင်ရှန်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကျောပေါ်မှ သံကြိုးလေးချက်မြားလေးချက်ကို ချွတ်ယူလိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကာ မြားကို တင်ပြီး မြားချွန်ဖြင့် လော့ချန်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ မြားချွန်မှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သေစမ်း...”

လော့ချန်သည် လူမရှိသော လမ်းကြားတစ်ခုကို ဖြတ်သွားသည့်အခါ လင်ရှန်သည် မြားတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြားတစ်ချက်သည် အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ချက်မျှ လက်ခနဲလင်းလက်ကာ ဖြတ်သန်းသွားကာ လော့ချန်၏ နောက်ကျောနှလုံးကို အတိအကျ ထိမှန်သွားသည်။ ကြီးမားသော အင်အားက လော့ချန်ကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ဘေးနားရှိ နံရံက လုံးဝ ပြိုကျသွားသည်။