ဓားပညာထူးချွန်သူ၊ ကောင်းကင်ယံတစ်ဖြစ်လှစ်ဖြစ်

လင်ချီဖုန်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒေါသတကြီး ထိုးချလာသော လက်သည်းချွန်အင်အားသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန် ကြီးမားလှသည်။ လေထုထဲတွင်ပင် သူ၏လက်သည်းချွန်အင်အားက ပြတ်ရှသော အက်ကွဲရာငါးခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုလက်သည်းချွန်အင်အား၏ ဖိစီးမှုအောက်တွင် လော့ချန်သည် အသက်ရှူမဝသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့ချန်သည် သွေးထွက်လွှမ်းပြီး နေရာတင် သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်ရသည့်အခါ ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထူးဆန်းစွာ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

လက်သည်းချွန်အင်အားသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်လိုက်ရာ မြေပေါ်တွင် မီတာအနည်းငယ်ရှည်လျားသော အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“ဟင်...”

လင်ချီဖုန်းက ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လော့ချန်သည် မည်သည့်အချိန်ကမသိ သူတို့၏အနောက်တွင် ရပ်နေသော ပိန်လှီကျုံ့တမ်းနေသည့် လူအိုကြီးတစ်ဦးနောက်တွင် ရောက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှ မရှိပေ။

“အားလုံး သေကြစမ်း...”

လင်ချီဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ထပ်လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို မင်လင်နှင့် လော့ချန်တို့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို အသားများ တစ်စစီဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မင်လင်က မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ကွေးညွတ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“ချီ...”

မင်စိမ်းရောင် ခရုပတ်လက်ညှိုးအင်အားတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားပြီး လင်ချီဖုန်း၏ လက်ဖဝါးအင်အားကို ဖြတ်ထိုးကာ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

လော့ချန်သည်ပင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ မင်လင်သည် အလွန်သန်မာသည်ကို သူသိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤမျှအထိ သန်မာနိုင်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ လက်ညှိုးတစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ထူးချွန်သူတစ်ဦးကို လွင့်ထွက်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

“အားလုံး တစ်ယောက်မကျန်တက်ပြီး သတ်ကြစမ်း...”

ထို့နောက် ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသော လင်ချီဖုန်းက ဆင်ခြင်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ ပြေးဝင်လာသည်။

“သတ်... ချီရှန်မြို့မှာ ငါတို့ လင်မိသားစုနဲ့ ရန်ဖြစ်ရဲတဲ့သူကို လွှတ်မထားဘူး...”

ချီရှန်မြို့တွင် လင်မိသားစုက မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် လင်မိသားစု၏ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူများဖြစ်သော လင်ဟုန်၊ လင်ရှောင်၊ လင်ယွမ်တို့က လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်လာကာ လော့ချန်နှင့် မင်လင်တို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်လာကြသည်။

မင်လင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်သည့်အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ပိန်လှီကျုံ့တမ်းနေသော လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မင်စိမ်းရောင်အလင်းကွင်းတစ်ခု တောက်ပလင်းလက်လာသည်။ ထို့နောက် သူက လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အင်အားလှိုင်းများ ပြိုကွဲသွားပြီး ဓားသွားများနှင့် လှံများ ကျိုးပဲ့သွားကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော လင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သူများသည် ညည်းတွားသံပင် ထုတ်လွှတ်ချိန်မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်များ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားပြီး သွေးမြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဘုန်း...”

လင်ချီဖုန်းသည် အနည်းငယ် နောက်တွင်ရှိနေသဖြင့် သူလည်း မီတာငါးဆယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ညာလက်တစ်ဖက်လုံး အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးများ လွှမ်းထွက်လာသည်။

လမ်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ပွဲကြည့်လူအုပ်ကြီးက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မင်လင်ကို ထိတ်လန့်အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။

လင်မိသားစု၏ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူများထဲတွင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ သုံးဦးပါဝင်နေသော်လည်း လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်စွမ်းအားအဆင့်မျိုး ဖြစ်မည်နည်း။ မည်သည့် နယ်ပယ်မျိုး ဖြစ်သနည်း။

“သတ်...”

လော့ချန်သည် သွေးသားများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဓားရှည်ကိုကိုင်စွဲကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ယနေ့တွင် သူသည် လင်မိသားစုများကို ကြောက်လန့်အောင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ဘုန်း... ချီ... ဘုန်း... ချီ...”

ဓားအလင်းများ လင်းလက်တောက်ပကာ သွေးများ လွှမ်းထွက်လာသည်။ လင်မိသားစုဝင်နှစ်ဦးသည် တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ဘဲ နေရာတင် အသက်ထွက်သွားကြသည်။

“သူ့ကို သတ်စမ်း...”

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တစ်ရှိ လင်မိသားစုဝင်နှစ်ဦးက လော့ချန်ကိုကြည့်ရင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။

လော့ချန်၏ ယခုစွမ်းအားအဆင့်ဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်စွမ်းရည်မှ အကြောင်းအရာများ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး သူကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တစ်ချက်မြှောက်ပြီး ဖြတ်လှည့်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ချီ... ဘုန်း... ချီ...”

ထိုသူနှစ်ဦး၏ လက်ထဲရှိ လက်နက်များ လွင့်ထွက်သွားပြီး ခေါင်းနှစ်လုံးက လွင့်ထွက်သွားကာ လည်ပင်းမှ သွေးများ ရေပိုက်သဖွယ် ပန်းထွက်လာသည်။

မင်လင်က အနောက်တွင် အင်အားဖြည့်ထားသည့်အတွက် လော့ချန်သည် လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ လင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သူများကြားထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ပြေးဝင်သွားသည်။

“လော့ချန်... မင်း လူတွေကို ဒီလောက်အထိ အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့... ဟေ့ ဒီကောင်လေးကြောင့် ငါတို့လင်မိသားစုက ဒီလောက်ထိ ဆုံးရှုံးသွားရတာ... သူ့ကို အရင်သတ်စမ်း... သတ်...”

လော့ချန်သည် တစ်ယောက်တည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သူများက ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ရူးသွပ်စွာ လော့ချန်ကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ယခင်က မင်လင်၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သူအများစုကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသူများ၏ စွမ်းအားသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တစ်နှင့်နှစ်သာ ရှိသည်။ သူတစ်ယောက်တည်း လုံလောက်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

“ချီ... ချီ...”

လော့ချန်၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် အကြိမ်ကြိမ် တောက်ပ လင်းလက်နေပြီး ဓားတစ်ချက်လှုပ်ရှားတိုင်း လင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးက နေရာတင် အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရသည်။ ဖြတ်သည်၊ ခုတ်သည်၊ လှီးသည်၊ လှည့်သည်၊ မြှောက်သည်၊ ချိတ်သည်၊ ထိုးသည်။

လော့ချန်သည် ဤလူများကို ဓားပညာလေ့ကျင့်ရန် ပြိုင်ဘက်များအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက အစပိုင်းတွင် ဝိုးဝါးဝါးဖြစ်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ချောမွေ့လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဓားတစ်ချက်နှစ်ချက်က နတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည့်အလား ထူးချွန်လှသည်။

ဓားသည် သတ်ဖြတ်ရန်လက်နက် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲသည် ဓားပညာလေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ဓားပညာလေ့ကျင့်မှုထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မျောသွားသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော မင်လင်က မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားသည်။

တိုက်ပွဲက ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း တခြားသူများ မမြင်နိုင်သည့် အရာများကို သူက ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

အစပိုင်းတွင် လော့ချန်၏ ဓားသွားများက စည်းကမ်းမရှိဘဲ ရမ်းသမ်းခုတ်ထစ်နေပြီး ဓားကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုနေသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လော့ချန်၏ ဓားသွားများက စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်လာပြီး ရစ်ခွေစီးဆင်းနေသော ရေစီးကဲ့သို့ ချောမွေ့လာသည်။ ဓားပညာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သည့် ဓားသမားတစ်ဦးနှင့် တူလာသည်။

မင်လင်သည် ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် မဟုတ်ပါက ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဓားပညာအဆင့်က ဤမျှလျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်သည့်သူ ဤလောကတွင် ရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

“ဓားပညာမှာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးပါလား... ဒါပေမဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးထလာခဲ့တာက သနားစရာပဲ...”

မင်လင်က စိတ်ထဲတွင် အလွန်သနားလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ လော့ချန်သည် အဆင့်မြင့်သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုကို နိုးထခဲ့ပြီး ဤမျှထူးချွန်သော ဓားပညာအရည်အချင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပါက အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာကို အံ့ဩစေမည့် ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

“သနားစရာပဲ...”

မင်လင်သည် ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိပ်တန်းဉာဏ်အမြော်အမြင်ရှိသူတစ်ဦးက အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးထလာခဲ့ခြင်းသည် မွေးကင်းစကလေးငယ်တစ်ဦးကို ထူးချွန်သော ရတနာဓားတစ်လက် ပေးထားသလိုပင်... သို့သော် အဆုံးသတ်တွင် အကျိုးမရှိပေ။

“အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြစမ်း... ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကိုသတ်မယ်...”

ထို့နောက် ရုတ်တရက် အေးစက်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသော အရပ်ရှည်ရှည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြေးဝင်လာကာ လော့ချန်ကို တည့်တည့်ဦးတည်လာသည်။

“လင်ယယ်အကြီးအကဲ...”

ထိုအရပ်ရှည်သက်လတ်ပိုင်းသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်မိသားစု၏ သိုင်းသမားများက ဝမ်းမြောက်စွာ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

မင်လင်က ထိုလင်ယယ်အကြီးအကဲက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးရှိသူဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သူသည် ခဏမျှ ဝန်လေးသွားသော်လည်း စိတ်ထဲမထည့်ဘဲ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေသည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် လော့ချန်က သူ့အား အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်ပေါ်မှသာ ဝင်ရောက်ကူညီရန် ပြောထားခဲ့သည်။

လင်ယယ်အကြီးအကဲသည် လေထဲတွင်ရှိနေရင်း လှံတစ်ချက်ကို အရိပ်များစွာနှင့်အတူ လော့ချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလာသည်။

လော့ချန်က အကြည့်များကို စူးစိုက်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကိုမြှောက်ကာ ခုခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးပွားများ လွှမ်းထွက်လာပြီး လော့ချန်က အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသည်။

လင်ယယ်အကြီးအကဲက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ လှံရှည်သည် အသက်ဝင်လာသည့်အလား လော့ချန်ဆီသို့ လှံဆယ့်ရှစ်ချက်ကို ဆက်တိုက် ထိုးထွက်လာသည်။ အေးစက်သော လှံအစွန်းက ကောင်းကင်ယံမှ မီးပွားများကဲ့သို့ ဆက်လက်စီးဆင်းလာသည်။

“ချင်း... ချင်း... ချင်း...”

လော့ချန်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးရှိသူနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရပြီး ဤမျှထူထပ်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် အနောက်သို့ ဆက်လက် ဆုတ်ခွာနေရသည်။

လင်ယယ်က အနိုင်ရသည့်အခွင့်ကို လက်လွှတ်မခံဘဲ လှံတစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လော့ချန်ကို နေရာတင် သတ်ဖြတ်ရန် ကျိန်ဆိုထားသည့်အလား တိုက်ခိုက်နေသည်။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကျဆုံးလေးချက်စွမ်းရည်၏ ပထမဖြစ်သည့် လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်မှုကို သတိရလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ယံတစ်ဖြတ်... လေတိမ်ရပ်တန့်...”

စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ကျဆုံးခြင်းလေးချက်ဓားကျမ်းကို အသံတိတ်ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှသော ဓားအလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဓားအိမ်မှ ထုတ်လိုက်သော ထူးချွန်ရတနာဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင် ဓားအရိပ်တစ်ခုက လေနှင့်အတူ လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း... ချီ...”

သွေးများ လွှမ်းထွက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော လင်ယယ်အကြီးအကဲ၏ ညာလက်တစ်ဖက်လုံး လွင့်ထွက်သွားသည်။

“မင်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

လင်ယယ်အကြီးအကဲက ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်မောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့ဩထိတ်လန့်နေသည်။

“ချီ...”

လော့ချန်က ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်ယယ်အကြီးအကဲ၏ ခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ လှိမ့်ထွက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်။ သူသေဆုံးသည့်အချိန်ထိ သူဘာကြောင့် သေရသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် မသိသလို ပွဲကြည့်လူအုပ်ကြီးကလည်း မသိကြပေ။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... လော့ချန်က ဖိနှိပ်ခံနေရတာပဲ မဟုတ်လား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်ယယ်က ရှုံးသွားတာလဲ...”

“မသိဘူး... အရမ်းမြန်လွန်းလို့ ဘာဖြစ်သွားလဲ မမြင်လိုက်ရဘူး...”

လူအုပ်ကြီးထဲမှ လူတိုင်းက အံ့ဩထိတ်လန့်နေကြသည်။

ထို့အဖြစ်အပျက်ကို ထူးချွန်သော အမြင်စွမ်းရည်နှင့် မင်လင်တစ်ဦးတည်းသာ ဤအရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်ယယ်၏ လှံအင်အားသည် အလွန်လျင်မြန်သော်လည်း လော့ချန်၏ ဓားတစ်ချက်က ပို၍ပင် လျင်မြန်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတွင် လေအရှိန်တစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည်။

မင်လင်သည် ယခင်က လော့ချန်၏ ဓားပညာအရည်အချင်းကို ထပ်မံ၍ အထင်သေးမိခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသည်။