ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း

ကျန်းထျန်းယီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ချင်ဖုန်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ"

ပိုင်ရန်၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားသည်။

"တတိယ နယ်ပယ်"

ချင်ကျန့်အန်းက သူ၏ညာဘက်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ဖြူဖျော့သော မျက်နှာအောက်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အဲ့ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကောင်လေး"

သူက မနေ့ညက အရမ်း လျှော့ပေးခဲ့ပြီး ဒီကောင်လေးကို နိုးထခွင့်ပေးလိုက်မိတာကိုသာ နောင်တရနေသည်။ သို့သော် သူက စူးစမ်းမိသည်မှာလည်း ဒီကောင်လေးက တစ်ညတည်းနှင့် တတိယအဆင့် နယ်ပယ်ထဲသို့ ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ သူကြောင့်များ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားတာလား။

ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့က အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးလုံးက ချင်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုအပေါ် အံ့အားသင့်နေကြသည်! သူတို့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ချင်ဖုန်းက ဒဏ္ဍာရီလာ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ချင်ဖုန်းက တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အလောင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော သတ်ဖြတ်မှုမြင်ကွင်းက သူ၏မျက်ခုံးများကို ကြုတ်သွားစေသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသော ဂဠုန်မျိုးနွယ်က ကောင်းကင်တွင် သူတို့၏ အစွမ်းကို ကြွားဝါနေဆဲဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်!

ညင်သာစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်။ မိုးကြိုး ချီလင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ချက်က သူ၏ပယင်းရောင် မျက်လုံးများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အနီရောင်၊ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် မိုးကြိုးများက လျင်မြန်စွာ ရောယှက်သွားပြီး ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်!

"ဒါက နယ်မြေတစ်ခုလား" တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ ထွက်ပြေးနှင့်နေပြီဖြစ်သော ကုန်းတူးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ဒီနယ်မြေက လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ လူသားမျိုးနွယ်ကလည်း ကန့်သတ်ခံရလိမ့်မယ်"

"သွေးမျိုးဆက်ဆက်ခံခြင်းကြောင့် အားကောင်းနေတဲ့ ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကတော့ ဒီနည်းလမ်းကို လုံးဝ မကြောက်ဘူး"

မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီလို မဟုတ်ဘူး"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ဒုတိယ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူက ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်ပြီးနောက် နယ်မြေထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးကျယ်သွားသည်။

သူတို့က အစိမ်းရောင်မိုးကြိုးက လူသားစစ်သားများကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို သိသာထင်ရှားသော အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်! ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များကြောင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော စစ်သားများပင်လျှင် မိုးကြိုး၏ ညင်သာသော ပွေ့ဖက်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအားနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိလာသည်!

"ငါ့... ငါ့ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားပြီလား"

"ငါ့ခြေထောက်တွေကို ပြန်ခံစားလို့ရပြီ"

"ဒါတွေအားလုံးက စစ်ရေးအကြံပေးချင်ရဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့်လား"

"ငါ ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး"

စစ်သားများက သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖော်ပြပြီးနောက် သူတို့က ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး "စစ်ရေးအကြံပေးချင်" အတွက် အားပေးသံများက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်ဖုန်းက သူတို့ကို သေခြင်းတရား၏ နယ်နိမိတ်မှ ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်!

သူတို့အားလုံးက သေဆုံးရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ဒီတိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘယ်သူက ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ချင်မှာလဲ။

"အင်း" ဂဠုန်ဘုရင်က စဉ်းစားနေသည်။

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သက်သာရာရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မိုးကြိုးက ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပေမဲ့ ဒါဟာ သက်စောင့်စွမ်းအားကိုလည်း ပုံဆောင်တယ်။ ဒီကောင်လေးက တတိယအဆင့်ကို ရောက်ပြီးနောက်မှာ ဒီလိုအသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါတစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

ထိုစကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ရုတ်တရက် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စာလိပ်ဖြူတစ်လိပ်က သူ၏နယ်မြေကို ဖောက်ထွက်ကာ ချင်ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက စာလိပ်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ ဒါဟာ သူ ကျင့်ယန်မြို့တွင် ရေးစပ်ခဲ့သော "ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း" ကဗျာဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်!

သခင်ကြီး ပိုင်လီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချင်ဖုန်း ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်က သူ့ပတ်လည်တွင် မြင့်တက်လာပြီး စာလိပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ စာလိပ်ပေါ်မှ ကဗျာပိုဒ်များက ချက်ချင်း ရွှေရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်က ဒီရေကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စစ်သားအားလုံးက ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ယခင်တိုက်ပွဲမှ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများက ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်! ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ခြင်း ခံရပြီးနောက် ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်း၏ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး သူတို့၏ သွေးမျိုးရိုးဆက်ခံခြင်း အခြေအနေပင်လျှင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ!

ဒါဟာ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ စာပေရတနာ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျိုထန်းလုက ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လွဲချော်နိုင်မှာလဲ။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရား စစ်တပ်၊ တိုက်ခိုက်ကြ"

သူ၏ညီအစ်ကိုများစွာ ဒဏ်ရာများမှ နလန်ထူလာသည်ကို မြင်သော လဲ့ယင်းကလည်း အော်ဟစ်သံများကြားတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ ဒီငှက်တွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ငါတို့အလှည့်ပဲ။ သူတို့ကို သတ်ကြ"

"သတ်!!!"

ကျောက်တစ်လုံးက လှိုင်းတစ်ထောင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်! အတွေးတစ်ခုဖြင့် ချင်ဖုန်းက မိုးကြိုး ချီလင်ကို သူ၏ခြေထောက်နှင့် ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းက ဂဠုန်မျိုးနွယ်ထံသို့ သူ၏အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ မိုးကြိုးမြွေနှင့်တူသော မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးက ကောင်းကင်တွင် ကခုန်နေပြီး အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်စက်တစ်ခု ဖြစ်လာကာ ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းနေသည်။

မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးမှာ လောကကြီးမှ အရာအားလုံးကို ပျော်ဝင်စေနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ဒုတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော ဂဠုန်များသာ ၎င်းကို သီသီလေး ခုခံနိုင်သည်- တတိယအဆင့်အောက်ရှိသူများမှာ မသေလျှင်တောင်မှ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်။ အခြေအနေမှာ ချင်ဖုန်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်!

မှုန်ဝါးဝါး အနက်ရောင်ပုံရိပ်က ကောင်းကင်မှ ချင်ဖုန်းကို မော့ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့"

ချင်ဖုန်းက သူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာတို့၏ စစ်တုရင်ခုံကို ကျော်လွန်နေသည်။

သူက ပြောင်းလဲနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

"သခင်ကြီး၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ" တစ္ဆေဗုဒ္ဓက စကားပြောလာသည်။

"ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ဂဠုန်ဘုရင် စုပ်ယူနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ကြည့်ပြီး စောင့်နေရုံပဲ"

ထိုပုံရိပ်က ပြန်ဖြေသည်။

ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နှင့် သွေးမျိုးရိုး အားကောင်းစေခြင်း ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ အစွမ်းအစမှာ အလွန်အမင်း လျော့ကျသွားသည်။ ပြီးတော့ ချင်ဖုန်း၏ မိုးကြိုးနယ်မြေအတွင်းတွင် လူသားစစ်သားများက သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာများ မရသမျှကာလပတ်လုံး ပြန်လည်နလန်ထူနိုင်သည်။ ဒါ့အပြင် ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း၏ စာပေရတနာမှ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမှ အခြေအနေမှာ လုံးဝနီးပါး တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်သွားသည်!

စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာပြီး နားကွဲလုမတတ် အားပေးသံများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်! ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက သခင်ကြီး ပိုင်လီက ဂဠုန်ဘုရင်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကြုတ်သွားသည်။ သူသိသည်မှာ ဂဠုန်ဘုရင်သာ မသေလျှင် ဒီတိုက်ပွဲက ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်မည်မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ သူက ဂဠုန်ဘုရင်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ချန်ထားခဲ့ချင်စိတ် မရှိပေ။ ဒီတိုက်ပွဲတွင် သူ၏တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ သူ့ကို သတ်ရန်ဖြစ်ရာ သူ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ငါတို့ဆီ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ တစ္ဆေခေါင်းနဲ့ နန်ထျန်းလုံ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂဠုန်ဘုရင်ကို အတူတကွ သွားရင်ဆိုင်လိုက်ပါ"

ထိုစကားကြောင့် သူ့အဖေက ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

"မင်း ရိုင်းစိုင်းတဲ့ကောင်လေး၊ မင်း ငါ့ကို အမိန့်ပေးရဲတယ်"

သူ၏စကားများ ရှိနေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ နန်ထျန်းလုံက ရယ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ တစ်မျိုးပဲ"

ဖခင်ချင်က ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူ ဘယ်သူ့သားလဲဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား"

နန်ထျန်းလုံက စကားပြောလာသည်။

"သူ့ရဲ့ နယ်မြေ၊ နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အထောက်အပံ့နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် မင်းနဲ့ငါ တကယ်ပဲ ငါတို့လက်တွေကို လွတ်လပ်စေနိုင်တယ်၊ မင်း သဘောတူတယ် မဟုတ်လား"

"မလိုအပ်တဲ့ မေးခွန်းတွေ ဘာလို့ မေးနေရတာလဲ"

ဖခင်ချင်က အလေးအနက် ပြန်ဖြေသည်။ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စကားမပါဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားလည်ကာ ဂဠုန်ဘုရင်၏ တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

အလင်းဖြူအတားအဆီးအတွင်းတွင် အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ရုန်းကန်စပြုလာသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက အလျင်စလို ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ လာကြတာလဲ"

"အဘိုးကြီး ခင်ဗျား ဒုက္ခရောက်နေတာကို မြင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လက်တစ်ဖက် ကူညီပေးမလို့ တွေးလိုက်တာ"

ချင်ကျန့်အန်းက ပြန်ဖြေသည်။

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အားသာသော အခြေအနေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါသာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်လောက် ငယ်ခဲ့ရင် ဒီကောင်တွေကို ငါတစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်"

"ဒီအရာတွေအကြောင်း ငါတို့ရှေ့မှာ လာမကြွားနဲ့"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သူ၏အပြုံးကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို ဖိစီးနေတဲ့ နှင်းတွေက အခု အရည်ပျော်သင့်ပြီ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ သူတို့သုံးယောက်က ဂဠုန်ဘုရင်ကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်! ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက တုန်ခါသွားပြီး နေရာလွတ်က ကြေမွကာ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။

သူတို့သုံးယောက်လုံးက သူတို့သိသမျှ လှည့်ကွက်တိုင်းကို ကုန်စင်အောင် အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ဂဠုန်ဘုရင်နှင့် ဒဏ်ရာချင်း လဲလှယ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူထားသော ဂဠုန်ဘုရင်အတွက်တော့ ဒီဒဏ်ရာများမှာ အရေးမပါပေ။

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များက သူ့အပေါ်သို့ တိုက်ခတ်သွားသမျှ ကာလပတ်လုံး သူက ချက်ချင်း သူ၏အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သည်!

ဝူး!

စူးရှသော အော်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ်က ကျိုးပဲ့နေသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြေမွသွားသည်။ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချင်ကျန့်အန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒဏ်ရာရသွားစေသည်!

ဂဠုန်ဘုရင်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့ အရေးမပါတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်"

ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးက သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ ဂဠုန်ဘုရင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေနှင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို မျိုချပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအားက အထွတ်အထိပ်အသစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ့အဖေနှင့် အခြားသူများ၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ!

"ငါတို့ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာရမယ်"

ဒီအတွေး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေရင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဂဠုန်ဘုရင်အပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လူသားများက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို စိုက်ကြည့်သောအခါ သူတို့ သဘာဝအတိုင်း တန်ပြန်သက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

သူ၏ပယင်းရောင် မျက်လုံးများက သွေးကြောများ၏ အစအနများကို ပြသလာပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထောင့်များမှ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်။ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ခံစားမှုက သူ၏အာရုံကြောများကို တိုက်စားနေသော်လည်း သူ တောင့်ခံထားသည်! ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမှောင်တစ်ချက်က သူ၏မျက်ဆံများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာကို ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ နောက်ဆုံးတွင် ဂဠုန်ဘုရင်၏ ကာယပိုင်းပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါက ဂဠုန်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်ထားပြီး သူ၏ကျောရိုးတွင် စုဝေးနေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ၏ကျောရိုးသာ ထွင်းဖောက်ခံလိုက်ရလျှင် ဂဠုန်ဘုရင်က မသေနိုင်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ!

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်က သူ့ကျောရိုးပဲ"