ဖုန်းအော်၊ မင်းက အမြဲတမ်း ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ယူရာပဲ

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် နေ့အလင်းရောင် ဖြစ်နေသေးသော်လည်း ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အမှောင်က လောကကြီး၏ ထောင့်စွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေလေးရပ်မှ ပြည်သူများအားလုံး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အရှေ့ပိုင်းဘုံမှ အသူရာဘုရင်က ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အစွမ်းဘုရင် ဘီမာလာက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက ဘာများလဲ..."

ကောင်းကင်သတ် အသူရာက လေသံနက်ဖြင့် ဆိုသည်။

"နေနဲ့လရဲ့ သွားလာမှုကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်တဲ့ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး"

မြောက်ပိုင်းဘုံမှ ရက္ခသနယ်မြေတွင် ညကျရောက်လာသည်နှင့် ရက္ခသ ဘုရင်မက သူမ၏လက်ထဲမှ ဦးခေါင်းခွံကို ရုတ်တရက် ကြိတ်ချေလိုက်ပြီး တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူမ၏မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသည်။ အနောက်ပိုင်းဒေသမှ တပ်မှူး ဖုရော့ယွင်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသော လမင်း သို့မဟုတ် ကြယ်များ မတွေ့ရပေ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ အနက်ရောင်က်ခြုံလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ဘေးမှ နတ်စစ်သူကြီး ကုန်းချန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"တပ်မှူး၊ ဒါက တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထူးဆန်းမှုများလား"

ဖုရော့ယွင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်း၏ ပုံရိပ်ကို ရုတ်တရက် တွေးမိကာ သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှု အစအနတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး"

ရှောင်ပိုင်က ပိုင်၀ူတိ၏ လက်မောင်းများထဲတွင် ခွေလိပ်နေပြီး တုန်ယင်နေသည်။

"မေမေ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ပိုင်၀ူတိက တိတ်ဆိတ်စွာ နေသော်လည်း သူမ၏ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်တော့ တဖြည်းဖြည်း တွားသွားလာသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ပေ။

မင်းနေပြည်တော်တွင် စာကြည့်ခန်း၌ မိန်းမစိုးလီက ပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကြည့်ပါဦး..."

မင်ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းအတွင်းသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပန်းချီကားထဲမှ ရွှမ်းယွမ် နတ်ဘုရားသတ်ဓားက ဆက်လက်တုန်ယင်နေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့အားလုံးက တောင်ဘက်သို့ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကြည့်ရတာ... သူ နောက်ဆုံးတော့ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီပဲ..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံ၏ အပေါ်ထပ်တွင် မီးတိုင်တစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးတက်သွားသည်... ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း ဧရိယာတွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ဧရာမနဂါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဒုတ်! ဒုတ် ဒုတ်!

နှလုံးခုန်သံများက ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ခုန်တိုင်း ခုန်တိုင်း ပို၍မြန်ဆန်အားကောင်းလာကာ ရှိနေသူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ချိန်က ပူလောင်နေသော လောကကြီးက သူ၏မီးတောက်များကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အေးစက်မှုတစ်ခုက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ မြေကြီးကို နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးများက ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်!

နဂါး၏ ခေါင်းပေါ်မှ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါ၏ နောက်ဆုံးအစအနများကလည်း သူ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ပုံစံအပြည့်အစုံကို လူတိုင်းရှေ့တွင် ဖော်ပြလိုက်သည်။

လူနှင့်တူသော မျက်နှာ၊ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထားသော ကြီးမားသည့် ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံတစ်စုံနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပြုံးတစ်ခု။

ဖယောင်းတိုင်နဂါးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လေကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါ လူသားတွေရဲ့ အနံ့ပဲ"

ထိုစကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ဧရာမ ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လောကကြီးက ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားသည်။ သူ၏ကြီးမားသော မျက်ဆံမှာ ဒုတိယ နေတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် လောကကြီးကို စူးရှတောက်ပသွားစေသည်!

ဒါဟာ ဖယောင်းတိုင်နဂါးဖြစ်ပြီး သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်လျှင် နေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်လျှင် ညအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ရာသီဥတုကို အသက်တစ်ချက် ရှူရုံဖြင့် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သူက လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သွားဖြဲလိုက်ကာ သူ၏ချွန်မြက်သော အစွယ်များကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ နဂါး၏ အမြီးက လှုပ်ခတ်သွားပြီး လေဟာနယ်က မုန်တိုင်းထန်သော ပင်လယ်လှိုင်းကဲ့သို့ လူအုပ်ထံသို့ လိမ့်ဝင်သွားသည်။

အစွမ်းအစ စတုတ္ထအဆင့် အောက်ရှိသူများမှာ ဖိအားကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားသည်။ တတိယအဆင့်အထက်ရှိသူများမှာ အားနည်းသော်လည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု နီးကပ်လာသည်နှင့် သူတို့သာ မတုံ့ပြန်လျှင် သေခြင်းက သေချာသည်! အဘိုးကြီး ပိုင်လီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ နယ်မြေတွေကို အသက်သွင်းပြီး ခုခံကြ"

လူတိုင်းက တွေဝေမနေဝံ့ဘဲ သူတို့၏ အစွမ်းအကုန်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းဒိုင်းများ လင်းလက်လာပြီး ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ဒီနယ်မြေများက ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ လေဟာနယ်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တိုက်မိသောအခါ အများစုမှာ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၊ ဖခင်ချင်၊ နန်ထျန်းလုံနှင့် အခြားအနည်းငယ်၏ နယ်မြေများသာ သီသီလေး ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများက နယ်မြေများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချင်ကျန့်အန်းနှင့် နန်ထျန်းလုံတို့ကပင် လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ရုန်းကန် ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူ၏အဝတ်အစားများက စုတ်ပြတ်သွားပြီး ညည်းညူသံတစ်ချက်က သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှ လွတ်ထွက်သွားကာ သူ၏ပါးစပ်ထောင့်များမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် အချိန်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဂဠုန်ဘုရင်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကို အခုမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဒါဟာ သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန် မဟုတ်ပေ!

ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် လူသားမျိုးနွယ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပျက်စီးတော့မည်... ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ နွံအိုင်သခင်၏ ဖားအရေခွံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသာ အခု သူ့ကို မဆင့်ခေါ်လျှင် ဘယ်အချိန်မှ ဆင့်ခေါ်တော့မှာလဲ။

သူ၏နတ်အသိစိတ်က ဖားအရေခွံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး စီးဆင်းနေသော ရေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာလွတ်က ရေများပြည့်နေသော နွံအိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လှိုင်းဂယက်များ ထနေသည်။

ဘုန်း!

နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ရေများပြည့်နေသော လေဟာနယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာ ကျဆင်းလာသည်။ တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဒီကို ဆင့်ခေါ်လာတာက ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းဖို့..."

ကျန်စကားများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နွံအိုင်သခင်က ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်လဲ!

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှင်သန်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် နွံအိုင်သခင်က ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကြားမှ စစ်ပွဲအကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း သိသည်။ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများစွာထဲတွင် ဒီဖယောင်းတိုင်နဂါးမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အံ့မခန်းတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေသော်လည်း ဒါဟာ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့လျှင် သူက ပြိုင်ဘက်အတွက် သွားကြားထိုးတံအဖြစ်တောင် အရည်အချင်းမမီပေ!

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်... ကပ်ဘေးများစွာကို ရှင်သန်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကျိန်စာသင့်အခြေအနေတွင် ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်ရခြင်းမှာ သူက "ထွက်ပြေးခြင်း" အနုပညာကို အစွန်းရောက်အထိ ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖယောင်းတိုင်နဂါးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက မင်း နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကြားက တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ဘူး။ မင်းက လေဟာနယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ အခု မင်းက ငါ့ရန်သူ ဖြစ်ချင်နေတာလား။ မင်း ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိရှိလို့လား"

နွံအိုင်သခင်က ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒီဖားပြုတ် ကြောက်နေပြီ... အခြေအနေမကောင်းမှန်း ခံစားမိသော ချင်ဖုန်းက အလျင်စလို ဆိုသည်။

"ခင်ဗျားက ငါတို့ရန်သူ ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ နွံအိုင်သခင်က ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် သူက ခင်ဗျားကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်လို့ ငါတို့ကို ကတိပေးခဲ့တယ်"

ချင်ကျန့်အန်းက ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖြူနှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးနေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဖုန်းအော်က မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ ပြောတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်သူ့ဆီက သင်ယူခဲ့လဲတော့ သူ မသိပေ။

"အော်"

ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

နွံအိုင်သခင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကို တစ်ကိုက်တည်း မျိုချပစ်ချင်သွားသည်! သူက ဘယ်တုန်းက ဒီလိုစကားမျိုး ပြောခဲ့လို့လဲ။ ဒါက လုံးဝ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေပဲ!

ဖယောင်းတိုင်နဂါးက လှောင်ရယ်သံဖြင့် ဆိုပြီး သူ၏ဖိအားက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာပြီးနောက်မှာ ငါ ဒီလောကကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒီလူအနည်းငယ်လေးကတော့ ငါ့ကို ကျေနပ်စေဖို့ တကယ်ပဲ မလုံလောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို အမြည်းအဖြစ် သုံးမယ်"

"ဒါတွေအားလုံးက အထင်လွဲမှုတစ်ခုပါ..."

နွံအိုင်သခင် စကားမဆုံးမီမှာပင် ချင်ဖုန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စားမလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ ကြီးမြတ်တဲ့ နွံအိုင်သခင် ဒီမှာ ထိုင်နေတာနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းရဲရတာလဲ"

ချင်ကျန့်အန်းက ဝင်ပြောသည်။

"နွံအိုင်သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် ဒီလို တွားသွားသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်နိုင်မှာလဲ"

အခြားသူများက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက စကားမပါဘဲ နားလည်လိုက်ကြသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံးက နွံအိုင်သခင်နောက်တွင် ပေါ်လာကြပြီး သူ၏ မယိမ်းမယိုင်သော အထောက်အပံ့အဖြစ် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုသည်။

"နွံအိုင်သခင်၊ ခင်ဗျားက လေဟာနယ်ကို အမိန့်ပေးတယ်။ ဒါက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကန့်သတ်နိုင်တာနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတယ်။ ခင်ဗျားနေရာမှာ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ပေးပါ့မယ်"

"ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ လူသားတွေ..."

ဖားပြုတ်နှင့်တူသော သတ္တဝါက ဒေါသတကြီး သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ရှိနေသူတိုင်းကို တစ်ကိုက်တည်း မျိုချပစ်ချင်နေသည်။ သို့သော် သူ၏အမျက်ဒေါသကို မထုတ်ဖော်မီမှာပင် ဖယောင်းတိုင်နဂါးက သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာစေသော အသက်တစ်ချက်ကို ရှုထုတ်လိုက်သည်!

မယှဉ်နိုင်သော အပူက အရာအားလုံးကို အရည်ပျော်စေနိုင်ပုံရသည်။ လေဟာနယ်က ပူပြင်းသော သံဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြေမွသွားသည်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း နွံအိုင်သခင်မှာ တုံ့ပြန်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထူထဲစေးကပ်သော အရည်များ ထွက်ကျလာပြီး လေဟာနယ်ကို အတူတကွ ချည်နှောင်ကာ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အစွမ်းထက်စွာ ခုခံလိုက်သည်!

စေးကပ်သော အရည်က ဖယောင်းတိုင်နဂါးထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ပတ်လည်မှ နေရာလွတ်ကို ခဲသွားစေကာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို အောင်မြင်စွာ ကန့်သတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူက ဒီမထင်မရှား ဖားပြုတ်က ဒီလိုစွမ်းရည်တွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ!

လူသားတပ်ဖွဲ့များက ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လွဲချော်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်ပြီး ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်! တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အချိန်က ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှုပ်ခတ်မှုများက ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ခေါင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်!

အနက်ရောင်တွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ အမှတ်တစ်ခု။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူက ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား"

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါက ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လောကကြီးတွင် ထိုအရောင်နှစ်မျိုးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ နွံအိုင်သခင်က တိုက်ခိုက်မှုကို အဓိကခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ချင်ကျန့်အန်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ကျန်ရှိနေသော အင်အားကြောင့် နောက်သို့ ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မီတာပေါင်း ရာချီအဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းရင်တောင်မှ သူတို့က ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ အစွမ်းကို တစ်ကွက်တည်းမှာပင် မယှဉ်နိုင်သေးပေ!

ချင်ဖုန်းကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ နွံအိုင်သခင်၏ ညာဘက်ပခုံးမှာ အသားနှင့်သွေးများ မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေပြီး သူ၏ညာလက်မောင်းမှာ ဖယောင်းတိုင်နဂါးက ကိုက်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ အစွမ်းမှာ ဘယ်သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးထက်မဆို အများကြီး သာလွန်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း တင်းမာသွားသည်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို စိုက်ကြည့်ကာ ဂဠုန်ဘုရင်နှင့် လုပ်ခဲ့သလိုပင် သူ၏အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများက မူလ ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ဖယောင်းတိုင်နဂါးက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သူ၏ ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

"မူလ ချီစွမ်းအင်؟"

ဝေါင်း!

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏နဂါးခေါင်းက ချင်ဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက ဘယ်သူမှ တုံ့ပြန်ချိန်မရလိုက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည်! နေရာလွတ်က တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ချင်ဖုန်း လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ လွတ်မြောက်ခြင်းမှာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုလို ဖြစ်လာသည်။

ဧရာမ ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံက ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာပြီး ပြင်းထန်သော သွေးနံ့က လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကာ သေခြင်းတရားက နီးကပ်နေပြီ။ လူသားများက နတ်ဘုရားများ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ခုခံနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် ထိုအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု၏ အရှိန်က ဖယောင်းတိုင်နဂါးထက်ပင် သာလွန်သွားသည်။

ဘန်း!

လေစီးကြောင်းများက ဝေ့ဝဲလာပြီး ချင်ဖုန်း၏ ငွေရောင်ဆံပင်များကို တဖျပ်ဖျပ် လွင့်စေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရေစက်များက သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းလာသည်။ သူက လက်လှမ်းကာ တို့ထိလိုက်သောအခါ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အနီရောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်... သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ ဖယောင်းတိုင်နဂါးရှေ့တွင် သေးငယ်နေပုံရသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။

"အဖေ"

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက မှင်တက်နေသည်။

သူ့အဖေက ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ပါးစပ်ကို သူ၏လက်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူ၏ လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနေသည်။

သူ၏ရင်ဘတ်မှာ အစွယ်များဖြင့် ထွင်းဖောက်ခြင်း ခံထားရပြီးနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး နီညိုရောင်သွေးများက သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်ကျလာသည်။

ဖယောင်းတိုင်နဂါးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ်၊ မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် တားနိုင်မှာလဲ"

ဒါဟာ ချင်ဖုန်းထံသို့ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ သူ့အတွက်တော့ တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက် မျိုချရခြင်းမှာ ဘာမှမခြားနားပေ! ချင်ကျန့်အန်းက နာကျင်နေသော အသံဖြင့် ငိုညည်းလိုက်သည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ကို အစွယ်များဖြင့် ဆွဲဖြဲခံထားရသော်လည်း သူ တစ်လှမ်းမျှပင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ!

သူ့နောက်တွင် သူ ကာကွယ်ရမည့် သူ၏သား ရှိနေသည်! သူ့မိသားစုဝင် နောက်တစ်ယောက် သူ့ရှေ့တွင် သေဆုံးသွားတာကို သူ ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး!

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အသားနှင့်သွေးများက လှုပ်ရှားလာပြီး ကြွက်သားများက ဖောင်းကြွလာသည်။ သူက သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို အစွန်းရောက်အထိ စုစည်းလိုက်သည်။ အနက်ရွှေရောင် အလင်းတစ်ခုက သူ၏နှလုံးသားမှ စီးထွက်လာပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဒါဟာ နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်က သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အရိပ်က ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်တွင် စုဝေးသွားသည်။ ဒီတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏အစွမ်းကုန်ကို ပေးဆပ်လိမ့်မည်!

ဘန်း

မကြုံစဖူးသော အစွမ်းဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်ကို လွှဲထုတ်လိုက်သည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်က မီတာပေါင်း ထောင်ချီအဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်!

ဒီထိုးနှက်ချက်က လူတိုင်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်! ချင်ကျန့်အန်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာဖုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"မင်းအဖေက အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ် ဟုတ်တယ်မလား"

ချင်ဖုန်းက သူ၏အဖေ၏ ဒဏ်ရာများ ဘယ်လောက် ပြင်းထန်သည်ကို မြင်ပြီး ငိုယိုရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဖေ၊ စကားမပြောနဲ့တော့ သား အဖေ့ကို ကုသပေးနိုင်တယ်"

ချင်ကျန့်အန်းက များများစားစား မပြောပေ။ သူက ချင်ဖုန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက သူ၏သားကို အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ ကြည့်ချင်ပြီး သူ၏သား၏ မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းချင်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်မောင်းက ဆန့်တန်းလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ဒါဟာ ဖြည်းညင်းစွာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို မခံနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို အဖိုးအခ မပေးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ။ သူ၏ လူသားခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ!

သို့သော် သူ၏သားကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူသေဆုံးသွားလျှင်တောင် ဘာများ ခြားနားသွားမှာလဲ။

"ဖုန်းအော်၊ မင်းက အမြဲတမ်း ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

သူ၏ပေါ့ပါးသော စကားလုံးများက ချင်ကျန့်အန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကဲ့သို့ပင် လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးသွားသည်။ ချင်ဖုန်းက ဆွဲဖမ်းရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူ ဘာမှမဖမ်းမိခဲ့ပေ။

"အား!!!"

သူ၏ရင်ကွဲဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏နှလုံးသား ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။