နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်း

"ဖယောင်းတိုင်နဂါး... သေပြီလား"

လီလော့၏ ပါးစပ်က အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး သူ၏အမူအရာက ဗလာကျင်းနေသည်။ သူက လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက တတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ရွယ်တူများကြားတွင် မည်သူကမှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဒီတိုက်ပွဲမြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင် အရေးမပါမှုနှင့် အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူက အခြားသူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် ကြိုးစားနေရုံသာမက သူ၏အစွမ်းအကုန်ကို အသုံးပြုနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုက အဲ့ဒီ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ကောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ။

သူတို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ ချီယွမ်မြို့မှ အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က ထိုတစ်ယောက်မှာ သူ၏အာရုံစိုက်မှုကိုပင် မထိုက်တန်သော နိမ့်ကျသည့် ပညာတတ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ဒုတိယအကြိမ် သူတို့ အနန္တဓားဂိုဏ်းတွင် တွေ့ဆုံသောအခါ သူ၏အစွမ်းအစ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသော်လည်း တုန်လှုပ်မှုမှာ လျိုကျန့်လီထံမှ လာခဲ့သည်။

ယနေ့အထိတော့ လီလော့က သူ ထိုတစ်ယောက်၏ ကျောပြင်ကိုသာ မြင်နိုင်ပုံရသည်ဟု ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ညာလက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အလင်းဖြူက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အရိပ်များက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ငွေရောင်ဆံပင်က အနက်ရောင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး ဦးချိုများက ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲမှ ပယင်းရောင်က တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏အမြင်အာရုံက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဦးချိုနှင့် သမင်ဖြူက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအား၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ သူ၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

ချန်းမုက လင်းလက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကို သူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် ခိုင်မာစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး သေဆုံးသွားပြီး သူ၏အရှိန်အဝါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ချင်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးနယ်မြေအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အကျပ်အတည်းက ကုန်ဆုံးသွားပုံရသည်...

သို့သော် ချန်းမုက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဘိုးကြီး ပိုင်လီနှင့် သူ၏အုပ်စုက ကောင်းကင်ကို လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားပြီး မြေကြီးက တုန်ခါသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်သွားသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုက ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ မြေကြီးက ချောက်ကမ်းပါးများဖြင့် စုတ်ပြတ်သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေမီးများ ပေါ်ပေါက်လာကာ မည်းနက်နေသော ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် နေရာလွတ်က တွန့်လိမ်နေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

ဧရာမ မျက်ဆံတစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးတွင် ပေါ်လာပြီး ထိုကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဒီလောကကြီးကို ချောင်းကြည့်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးလက်များက တွန့်လိမ်နေသော ချောက်နက်ကြီးထဲမှ ဆန့်တန်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ငိုညည်းသံများက လူတစ်ယောက်၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ပြီးတော့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမှာ တောင်ပိုင်းဒေသမှ နေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်မနေပေ။

နန်ထျန်းလုံ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ဒီရလဒ်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး ရှင်းပြသည်။

"ဖယောင်းတိုင်နဂါးက ယင်-ယန် တာအိုကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ ယင်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ယန်ကတော့ နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တယ်"

"နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ လောကကြီးကို ဆင်းသက်လာတုန်းက အနောက်ပိုင်းဒေသမှာ မောက်ယင် သေဆုံးသွားချိန်မှာ သူက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့တာက ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကြောင့်ပဲ"

"ပြီးတော့ အခု ဖယောင်းတိုင်နဂါး သေဆုံးသွားတော့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဆီကို ပြန်သွားပြီး ဒီရလဒ်ကို ဦးတည်သွားစေတာပဲ"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီလောကကြီးက ပိုကြီးမားတဲ့ အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချန်းကျုံးက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ဒါက အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်သလို အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီလောကကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက မပြည့်စုံဘူး။ ပြီးတော့ ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်တွေဆီက လမ်းကြောင်းအများအပြားက ဝင်ရောက်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံဆီက အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပွင့်လာတာနဲ့အတူ တက်လှမ်းဖို့ လမ်းကြောင်းအများအပြားလည်း ပွင့်သွားပြီ။ ခင်ဗျားတို့ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိမရှိကို အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်သင့်တယ်"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပါးလွှာသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ထူထပ်လာသည်!

ထို့အပြင် ရှေးခေတ်က ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သော မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ချီစွမ်းအင်အရှိန်အဝါ၊ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်တို့မှာ လောကကြီးတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဒါကလည်း အခြေခံအုတ်မြစ် အလုံအလောက်ရှိသော်လည်း ပိုမြင့်သော နယ်ပယ်များ၏ အကျပ်အတည်းကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သူများအတွက် အခုတော့ အခွင့်အရေးများ ပိုမိုရှိလာသည်ဟု ဆိုလိုသည်!

စိတ်လှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း သူတို့က ချက်ချင်း ကြုံတွေ့နေရသော အကျပ်အတည်းကိုတော့ မမေ့ကြပေ။ နန်ထျန်းလုံက ကောင်းကင် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ဧရာမ မျက်ဆံကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဆိုသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်က သူ့ရဲ့အစွမ်းအစကို အပြည့်အဝ တိုးမြှင့်ဖို့ အချိန်လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်တွေက ငါတို့ကို စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီအက်ကွဲကြောင်းကို ဖယောင်းတိုင်နဂါးကိုယ်တိုင် ဖွင့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူသေဆုံးပြီးနောက် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရက လောကကြီးကို ပြန်သွားတဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာတာ။ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတွေတော့ ရှိတယ်"

အခြားသူများက သူ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း နားမလည်ကြပေ။ ထိုစဉ်မှာပင် သူတို့က မင်းနေပြည်တော်ရှိရာမှ ကောင်းကင်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်တန်း ထွန်းလင်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်!

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော အလင်းဖြူအစီအရင်တစ်ခုက မင်းနေပြည်တော်အပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ နန်းတော်၏ နဂါးပျံ ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် ရွှေနဂါးခုနစ်ကောင်က ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေလေးရပ်မှ နေရာအသီးသီးတွင် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်၏ နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်အတွင်းမှ နဂါးတံဆိပ်ခတ် ကျောက်တိုင်က မြေကြီးကိုတုန်လှုပ်စေသော နဂါးဟိန်းသံများနှင့်အတူ စူးရှတောက်ပသည့် ရွှေရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များက နဂါးသွေးကြောမှ မင်းနေပြည်တော်ဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး အလင်းဖြူအစီအရင်ထဲသို့ စုဝေးဝင်ရောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တံဆိပ်ခတ်"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် အစီအရင်အတွင်းမှ သံကြိုးများက အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားဘုံမှ အက်ကွဲကြောင်းကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။ အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဆင်းသက်ရန် ကြိုးစားနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါများက သံကြိုးများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက်တွင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းတွင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ အစောပိုင်းစကားများကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ ပိုင်ရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီတံဆိပ်ခတ်မှုနဲ့ဆိုရင် သူတို့ ဒီလောကကြီးကို ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါက ယာယီဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုပဲ"

နန်ထျန်းလုံက မြေကြီး၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ မြေအောက်ကမ္ဘာမီးတောက်များနှင့် တွန့်လိမ်နေသော ချောက်နက်ကြီးကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ တံဆိပ်ခတ်မှုက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို မသက်ရောက်တာလဲ"

"အရာအားလုံးမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိတယ်"

...

ချင်ဖုန်းက သတိမေ့မြောသွားပြီး သူ၏အသိစိတ်က သူ၏လက်ကို သူ၏မျက်နှာရှေ့တွင် မမြင်နိုင်သော အမှောင်နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ ရုတ်တရက် မီးအလင်းရောင်ငယ်လေးတစ်ခု ထွန်းလင်းလာပြီး အမှောင်ထဲတွင် အရမ်းကို မျှော်လင့်မထားသလို ထင်မှတ်ရသည်။ ချင်ဖုန်းက မီးအလင်းရောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ ဒါဟာ မီးပုံတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မီးပုံဘေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေပြီး အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ့အဖေမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ!

"အဖေ"

ချင်ဖုန်းက အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး သူ့ထံသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားသည်။ သူက သူ့ကို ထိတွေ့ချင်သော်လည်း သူ၏ညာလက်က သူ၏အဖေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

တကယ်တော့ ချင်ဖုန်းက သူ၏အဖေ သေဆုံးခဲ့တာကြာပြီဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိပြီး ဒါတွေအားလုံးက သူ၏စိတ်ကူးသက်သက်သာ ဖြစ်သည်... အဖက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မင်းကောင်စုတ်လေး၊ ဘာလို့ ဒီလိုမျက်နှာကြီးနဲ့ ဖြစ်နေရတာလဲ။ မင်းသာ ဒီလိုဖြစ်နေရင် မင်းရဲ့ မေမေလေး ဘယ်လိုလုပ်မလဲ အခု ငါမရှိတော့ဘူး။ မင်းက ချင်မိသားစုရဲ့ ထောက်တိုင်ဖြစ်နေပြီ။ နားလည်လား"

ဒါက တကယ်ပဲ စိတ်အထင်မှားမှုတစ်ခုပဲ။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲက အဖေလိုပဲ... ချင်ဖုန်းက သူ့အဖေကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါဟာ စိတ်အထင်မှားမှုတစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင် သူက ဒီအခိုက်အတန့်ကို တန်ဖိုးထားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဖေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက ပိုပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် မှိန်ဖျော့သော လောကကြီးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ငိုညည်းသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ဦးရေပြားကို ကြောက်လန့်တကြား ကျဉ်တက်သွားစေသည်။ သူ့အဖေက ထရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

"ငါက ဒီခက်ခဲတဲ့ ဘဝအတွက် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး သေရင်တောင်မှ ငြိမ်းချမ်းမှု ရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာစပြုလိုက်သည်။ မထွက်ခွာမီမှာပင် ဖခင်ချင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါ နှစ်တွေအများကြီး စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေက မင်း စာကြည့်တိုက်ထဲကို ဝင်တဲ့အခါ ညာဘက်က နံရံနောက်က အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာ တတိယစင်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဖွက်ထားတယ်"

"မင်း ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သင့်တော်တဲ့အချိန်မှာ ဒါကို ထုတ်ယူဖို့ သေချာလုပ်။ မဖြုန်းတီးနဲ့။

အော်၊ ပြီးတော့ ဘာပဲလုပ်လုပ် မင်းရဲ့ မေမေလေးကို ဒီအကြောင်း မပြောပြနဲ့။ ဒါက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ပုန်းအောင်းတဲ့နေရာပဲ။ နားလည်လား"

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားသည်။ အကယ်၍သာ ဒါဟာ စိတ်အာရုံ ခြောက်ခြားမှုတစ်ခုဆိုလျှင် ဒါဟာ အရမ်းကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားလွန်းပြီး ဒီပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာအထိပင်လား။

ဖြောင်း!

မီးပုံက ငြိမ်းသွားပြီး အမှောင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ အသိစိတ်ကလည်း နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ ဘာမှ သတိမမူနိုင်တော့ပေ။

လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မြေကြီး၏ ချောက်ကမ်းပါးအောက် တွန့်လိမ်နေသော ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ဧရာမ အရိုးလက်တစ်ဖက်က ရုတ်တရက် ဆန့်တန်းထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသတွင် လုပ်ခဲ့သလိုပင် ဖြစ်သည်။ နန်ထျန်းလုံနှင့် အခြားသူများက နောက်ထပ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ဟု တွေးကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းမှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားသည်။ ဧရာမ အရိုးလက်ကို မသိသော အင်အားတစ်ခုက အတင်းအကျပ် ပြန်ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကြေမွသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာကာ တိတ်ဆိတ်မှု ပြန်လည် ဝင်ရောက် လာသည်။တွန့်လိမ်နေသော ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မှင်တက်နေကြသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီတစ်ဦးတည်းသာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။