ခေတ်သစ်တစ်ခု၏ အစ

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငရဲတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြစ်ဝါစမ်းချောင်းလမ်းကို ဖြတ်ကာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် လူ့ဘုံထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်"

ဒါ စီနီယာ လီယန်၏ အသံ... ချင်ဖုန်းက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ဟောင်ယန်လို့ အမည်ရတယ်။ အရှေ့ပိုင်း တစ္ဆေဧကရာဇ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပဲ။ သူ့ရဲ့အစွမ်းက အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာမှာလည်း နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ"

"သူ့ရဲ့အစွမ်းက နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနဲ့ မတူညီပေမဲ့ သူက တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကိုတော့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သေးတယ်"

"သူ့ရဲ့ လူ့ဘုံထဲက တည်နေရာက ကျင့်ယန်မြို့အနီးမှာ ဖြစ်သင့်တယ်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၊ မြန်မြန်လုပ်ပြီး သူ့ကို တားလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်တွေက ဆိုးရွားလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးအနည်းငယ် မြင့်တက်ကာ နားထောင်နေသည်။ ထိုတစ်ယောက်က အများကြီး ပြောခဲ့သော်လည်း သူ့အတွက်တော့ ခဏလေးလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစကားလုံးများက သူ၏စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပုံဖော်ထည့်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီး ပိုင်လီကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူက ရှင်းပြသည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်အတွင်းမှာ မောက်ယင်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံဆီက အက်ကွဲကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်ကတည်းက လီယန်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဒီကျောက်ပြားကနေတစ်ဆင့် ဒီလောကကြီးကို ပို့လွှတ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယင်နဲ့ယန် ခြားနားမှုကြောင့် ငါတို့စကားလုံးတွေက သူ့နားထဲကို မရောက်နိုင်ဘူး"

"သူ ဘာပြောမလဲဆိုတာကို နားထောင်ကြရအောင်..."

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီယန်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

တစ္ဆေဘုရင် နိုးထလာပြီးနောက် သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် တစ္ဆေဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေဘုံ၏ အင်အားများကို စုစည်းရန် ရည်ရွယ်သည်။ သူတို့ကြားတွင် တစ္ဆေဧကရာဇ်လေးပါးမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေဘုံမှာ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် တစ္ဆေဘုရင်ငယ်မှာ အခုမှ နိုးထလာရုံရှိသေးပြီး သူ၏အစွမ်းမှာ တစ်ချိန်က ရှိခဲ့သည်နှင့် အဝေးကြီး ကွာခြားနေသည်။ သူက လူတိုင်း၏ လေးစားမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ရရှိနိုင်မှာလဲ။ ပရမ်းပတာအခြေအနေများကြားတွင် တစ္ဆေဧကရာဇ်အသစ်တစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ္ဆေဧကရာဇ်လေးပါးဟု မပြောတော့ဘဲ တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးပါးဟု ပြောဆိုနေကြပြီ!

သဘာဝအတိုင်းပင် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ အခြေအနေမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်! နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေဧကရာဇ်များမှာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။ ဒါ့အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် လူ့ဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်း ပွင့်လာသည်နှင့် သူတို့ထဲမှ အချို့က မတူညီသော အတွေးများ စတင်ရှိလာကြသည်။

တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးပါးမှာ အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်- တစ်အုပ်စုက မြေအောက်ကမ္ဘာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါများကို တစ္ဆေဘုရင်နှင့်အတူ မျိုးဖြုတ်ချင်ပြီး အခြားတစ်အုပ်စုကတော့ ငရဲတံခါးများကို ဖြတ်သန်းကာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာပြီး လူ့ဘုံသို့ ဝင်ရောက်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာကို စွန့်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်! အရှေ့ပိုင်း တစ္ဆေဧကရာဇ်မှာ ဒုတိယအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်!

ဒီဖော်ထုတ်မှုကြောင့် ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားသည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး သေဆုံးပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းက ပွင့်သွားပြီး ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တို့ကို ဆင်းသက်လာစေခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အမွေအနှစ်မှာ အခုတော့ ပိုမြင့်သော နယ်ပယ်များသို့ ဝင်ရောက်ရန် အရင်းအနှီး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း စွန့်စားမှုများနှင့် အခွင့်အရေးများက အမြဲတမ်း အတူတကွ တည်ရှိနေသည်။ ဒီလောကကြီးက ပိုကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ပိုအားကောင်းသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်!

ဒီနေ့လိုပင် တစ္ဆေ ဟောင်ယန်က ငရဲတံခါးများကို ဖြတ်သန်းပြီး မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ လမ်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လျှင် အခြားတစ္ဆေများကလည်း သေချာပေါက် နောက်မှ လိုက်လာကြလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ ပို၍ အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးပါးအပြင် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေဧကရာဇ်များ နှစ်ဦးလုံး ကြောက်ရွံ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုလည်း ရှိနေသေးသည်...

ချင်ဖုန်းက ဒီနေ့ခေတ် လောကကြီးမှာ ပါးလွှာသော ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ခေါင်းအသာခါလိုက်ပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အဖြေများက အမြဲတမ်း ရှိနေလိမ့်မည်။ သူ စိုးရိမ်နေလျှင်တောင်မှ အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ စီနီယာ လီယန် ပြောခဲ့တဲ့ တစ္ဆေစစ်သူကြီး ဟောင်ယန်က ငါတို့ ခုနက ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကြမ်းတမ်းပြီး ဆိုးရွားတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ကျန့်နှစ်ဆယ်လောက် အရပ်မြင့်တဲ့ အားကောင်းတဲ့ကောင် ဖြစ်နိုင်မလား"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ခုနက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်တယ်။ တခြား လှုပ်ခတ်မှုတွေ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သူပဲလို့ ငါထင်တယ်"

"ဒီကောင်က စီနီယာ လီယန် ဖော်ပြသလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံမပေါ်ဘူး"

ချင်ဖုန်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပြိုင်ဘက်ကို မိုးကြိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့သည်...

"မိုးကြိုးက မွေးရာပါ အားကောင်းပြီး ယန်သဘာဝဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ တစ္ဆေတွေလို ယင်သတ္တဝါတွေကို သဘာဝအတိုင်း ချုပ်တည်းနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းက တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမိုးကြိုးဖြစ်တဲ့ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေမှတော့ ဒီကောင်က မင်းကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ရှင်းပြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျောက်ပြားမှ အံ့အားသင့်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချင်ဖုန်း မင်း စကားပြောနေတာလား"

ချင်ဖုန်းက အဘိုးကြီး ပိုင်လီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ တစ္ဆေဘုံက ငါတို့အသံတွေကို မကြားနိုင်ဘူးလို့ ခင်ဗျား မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ သဘောပေါက်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူက မင်းအသံကိုပဲ ကြားနိုင်တာ။ ငါ့အသံကို မဟုတ်ဘူး..."

ခဏတာ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီးနောက် အဘိုးကြီးက ကောက်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား။ ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က မင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး မင်းကို ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ နိယာမတွေက လွှမ်းမိုးခွင့်ပေးလိုက်တာလား။ ဒါကြောင့် မင်းက ဒီဘက်က လောကကြီးကို သတင်းစကားတွေ ပို့လွှတ်နိုင်တာလား။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒါက ကြည်နူးဖွယ်ရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုပဲ။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တာက ငါတို့ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုရစေလိမ့်မယ်။ ချင်ဖုန်း၊ မင်း စမ်းကြည့်သင့်တယ်"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ပြားကို ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ လီယန်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အသံကို ကြားလား"

"ငါ ကြားတယ်"

တကယ်ပဲ ဒါ အမှန်ပဲ!

ချင်ဖုန်းနှင့် အဘိုးကြီး ပိုင်လီတို့က သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့က လီယန် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ့အချိန်က ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်။ ချင်ဖုန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာနားထောင်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာ ရေလွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့ လူ့ကမ္ဘာကြားမှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ အများကြီး ပိုပေါ်လာခဲ့တယ်"

"ငါတို့က တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ တစ္ဆေအများစုကို ကြားဖြတ်တားဆီးခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့ တစ္ဆေစစ်သူကြီးလိုပဲ အချို့က အက်ကွဲကြောင်းတွေကနေ မလွဲမသွေ လွတ်ထွက်သွားလိမ့်မယ်"

"လာမယ့်ရက်တွေမှာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လူ့ဘုံကို ဝင်ရောက်လာမယ့် တခြားသူတွေ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အရမ်းစိတ်မပူနဲ့။ တစ္ဆေဘုရင်က သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီး တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေအထက်က သတ္တဝါတွေ ငရဲတံခါးကို ဖြတ်သန်းရခက်ခဲအောင် လုပ်ထားခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ ဗဟို တစ္ဆေဧကရာဇ်ကလည်း ကျင့်ယန်မြို့နားက အက်ကွဲကြောင်းတွေရဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ အမှတ်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။ မင်းတို့သာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားသမျှ ကပ်ဘေးကို ရှောင်လွှဲနိုင်တယ်"

"အခု မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတယ်။ ငါသာ တစ္ဆေဘုရင်ကို မင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ရင်တောင် ငါ အင်အားမရှိဘူး"

"မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အထူးသတိထားရမယ်"

ထိုစကားများ ပြီးသွားသည်နှင့် ကျောက်ပြားမှ အသံမထွက်တော့ပေ။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သူ၏မေးစေ့ကို တွေးတောစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်တော့ သတင်းကောင်းပဲ"

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေ လူ့ဘုံကို ဝင်ရောက်လာတာက ဘယ်လိုလုပ် သတင်းကောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မှာလဲ"

"နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေ ငါတို့ဘုံကို ဆင်းသက်လာတာက မလွဲမသွေပဲ။ ငါတို့ခေါင်းပေါ်က တံဆိပ်ခတ်မှုက ထာဝရ တည်တံ့နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လို့လား"

"ဒီနေရာက လူသားတွေက တခြားဘုံက ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာတာပေါ့။ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးလိုက်"

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဒီရေကို ဆန့်ကျင်သွားခြင်းမှာ နောက်ကျကျန်နေရစ်ခြင်းပင်။ ဒီဘုံက အခု လိုအပ်နေတာက သတ္တိရှိရှိ ရှေ့ဆက်တိုးရန်ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးခြင်းကို လက်ပိုက်ကြည့်ရင်း စောင့်ဆိုင်းနေရန် မဟုတ်ပေ!

"ငါ ဒီကိစ္စကို မင်းနေပြည်တော်ကို ပြန်သတင်းပို့လိုက်မယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိရမယ်"

...

သုံးရက်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်တွင် ချင်အန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"အစ်ကို၊ အစ်ကို တကယ်ပဲ ကျွန်တော်နဲ့အတူ မင်းနေပြည်တော်ကို ပြန်မလိုက်တော့ဘူးလား"

"ငါတို့ဆရာရဲ့ အမိန့်အရ ငါ ဒီမှာနေပြီး မြို့ကို ခြောက်လလောက် စောင့်ကြပ်ရမယ်။ ပထမအချက်ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို တိုးတက်စေဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ ဒုတိယအချက်ကတော့ ဒါက ငါတို့အဖေကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ ချင်မိသားစုအတွက်တော့ မင်းကိုပဲ အားကိုးလိုက်တော့မယ်။ အထူးသဖြင့် မေမေလေးက အခု မင်းရဲ့ အကာအကွယ်ကို လိုအပ်နေတယ်"

"အစ်ကို၊ ကျွန်တော်က စကားပြောမကောင်းဘူး။ ကျွန်တော်သာ အမေ့ဘေးမှာ ရှိနေတာက သူ့ကို ဝမ်းနည်းစရာအမှတ်တရတွေကိုပဲ သတိရစေမယ်ဆိုရင်ရော။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော်က အစ်ကို့နေရာမှာ အဖေ့အတွက် ဒီမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမနေရတာလဲ။ အစ်ကိုက ပြန်ပြီး ချင်မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးလို့ရတာပဲ"

ချင်ဖုန်းက ချင်အန်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါ မသင့်တော်ဘူး"

"ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကလည်း မေမေလေးကို ပိုပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေမှာကို ကြောက်လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့သားတွေထဲက တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာဘူးဆိုရင် ဒါက စိတ်ခံစားမှုအရဖြစ်စေ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအရဖြစ်စေ ဘယ်နည်းနဲ့မှ မမှန်ဘူး"

ဒီအကြောင်းကို တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညီလေး၊ ငါက မင်းထက် ပိုအားကောင်းလို့ပဲ။ မင်းသာ တတိယအဆင့် နယ်ပယ်ထဲကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဝင်ရောက်ပြီး ငါ့ကို ကျော်လွန်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့ အခန်းကဏ္ဍတွေ ပြောင်းလဲဖို့ စဉ်းစားလို့ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်အန်း၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက ဒီအကြောင်းပြချက်ကို မငြင်းခုံနိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်စွာဖြင့်သာ ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။ ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်မှ တောအုပ်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အစိမ်းရောင်မီးတောက်များထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး လူတစ်ယောက်၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။ စံအိမ်တော်၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ချင်ဖုန်းက အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အနီရောင်မိုးကြိုးတစ်ချက် ရိုက်ခတ်ကျဆင်းသွားသည်။

ညက တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်...