ခြောက်လ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ

ခြောက်လတာ ကာလက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်း ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ လူ့လောကမှ အဓိက ဂိုဏ်းများနှင့် ကျောင်းများ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ တတိယ နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်မိနေခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ခြောက်လကြာ စုဆောင်းမှုအပြီးတွင် ဒုတိယ နယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ပို၍ အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်မှာ ဒုတိယ နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူအချို့မှာ တာအိုနိယာမကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒီခြောက်လအတွင်းမှာပင် ကောလာဟလများတွင် ပြောဆိုနေကြသော လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ကြားတွင် တောင်ပိုင်းဒေသမှ နန်ထျန်းလုံမှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီလောကကြီး၏ သက်စောင့်စွမ်းအား တိုးတက်လာခြင်းက လူသားမျိုးနွယ်ကိုသာ အကျိုးပြုနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဒီလောကကြီးမှ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏ အစွမ်းအစမှာလည်း အလွန်အမင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လူ့ဘုံမှ သယံဇာတများကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူရန်အတွက် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေဒုက္ခများကြောင့် ဖြစ်သော ကပ်ဘေးအဆင့်မှာ မြင့်တက်လာပြီး သူတို့၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုများက ပို၍ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလာသည်။ ထို့အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် နတ်ဘုရားဘုံမှ သတ္တဝါများက ရံဖန်ရံခါ တံဆိပ်ခတ်မှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး လောကကြီးသို့ ဆင်းသက်လာတတ်သည်။

တောင်ပိုင်းဒေသ၊ ကျင့်ယန်မြို့

လီယန်၏ ယခင်မှတ်ချက်များအရ ဒီမြို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် တောင်ပိုင်းဒေသမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စုစည်းရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာမှာ ထူးခြားစွာ ကောင်းချီးပေးခံထားရပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်၏ စုစည်းမှုမှာ အခြားနေရာများထက် အများကြီး သာလွန်ရာ ဒါဟာ တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ ထို့အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ တစ္ဆေစစ်သားများနှင့် စစ်သူကြီးများက ရံဖန်ရံခါ အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဒီနေရာသို့ ဆင်းသက်လာတတ်ပြီး သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် လူများ လိုအပ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြန်ပြီး တောင်ပိုင်းဒေသမှ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများကို ကျင့်ယန်မြို့သို့ သွားရောက်ကာ ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် များပြားသော ဆုလာဘ်များဖြင့် မက်လုံးပေးခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ယန်မြို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် တောင်ပိုင်းဒေသ၏ နံပါတ်တစ်မြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စည်ကားနေသော လရောင်ခြည်ပြခန်းမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကျင့်ကြံသူများနှင့် လှည့်လည်သွားလာနေသော ကျွမ်းကျင်သူများက သူတို့၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲရလဒ်များကို ကြွားဝါစွာ ဖလှယ်နေကြပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

"မကြာသေးခင်က ငါ ကျင့်ယန်မြို့ရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ တစ္ဆေစစ်သားသုံးယောက် အဲ့ဒီထဲက ထွက်လာတယ် - တစ်ယောက်က ဆဋ္ဌမ နယ်ပယ်မှာ ပြီးတော့ နှစ်ယောက်က သတ္တမ နယ်ပယ်မှာ"

"ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမ နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်တွေက အရမ်းမာကျောတာပဲ။ သူတို့ကို သတ်နိုင်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ချင်းစီကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သတ်ရတယ်။ ငါ လုံးဝ မောပန်းသွားတယ်"

အက်ကွဲကြောင်းများမှာ မိစ္ဆာဘုံနှင့် လူ့ကမ္ဘာကြားမှ လမ်းကြောင်းများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာတိုင်း လေဟာနယ်က လိမ်ဖည်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာရာ ထိုအမည်ကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ။ ဒီကောင်တွေအားလုံးက ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့ အခွံမာသီးတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက တကယ်ပဲ မက်မောစရာပဲ"

"မင်းသာ တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကနေ သန့်စင်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာက မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်ကိုတောင် စုပ်ယူနိုင်သေးတယ်။ ဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေလိမ့်မယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အကျိုးအမြတ်တွေ ရှိရှိ မင်း ကိုယ့်အကန့်အသတ်ကိုတော့ သိရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း အသက်နဲ့ရင်းပြီး ရခဲ့ပေမဲ့ သုံးလိုက်ရမယ်ဆိုရင် နှမြောစရာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲ့ဒီ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေလိုပဲ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစက နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါကြားဖူးတာက သူတို့မှာ သူတို့ကို သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားကို ပေးတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။ သာမန် တတိယ နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရတာက တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက လေသံနက်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် သခင်ကြီး စီးကျန့် ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို 'ကြယ်တာရာများကို ဆွတ်ခူးပြီး အသက်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း' လို့ ခေါ်တယ်တဲ့"

"ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" လူအုပ်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်က ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်လိုက်ပြီး အလေးအနက် ဆိုသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာဘုံမှာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီလောကကြီးကို ဆင်းသက်ချင်တဲ့ အဲ့ဒီ တစ္ဆေစစ်သားတွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေက မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ရတယ်"

"မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လွင့်မျောနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့ အရေအတွက်က အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူတို့က မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကြယ်တာရာတွေအဖြစ် စုစည်းသွားကြတယ်"

"တစ္ဆေစစ်သူကြီးအဆင့်အထက်က တည်ရှိမှုတွေက သူတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဒီမိစ္ဆာကပ်ဘေး ကြယ်တာရာတွေကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကာယပိုင်းပုံစံ ပျက်စီးသွားရင်တောင်မှ သူတို့က ကပ်ဘေးကြယ်တာရာတွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်တယ်"

စူးရှသော အာမေဍိတ်သံများကို ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေအတွင်းထဲက မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကြယ်တာရာတွေကိုသာ မငြိမ်းသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါက သူတို့မှာ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်မှ လေးနက်သော အမူအရာများကို မြင်သောအခါ ထိုလူက သူ၏ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ အရမ်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ အကြီးအကဲ စီးကျန့်ရဲ့ အဆိုအရ 'ကြယ်တာရာများကို ဆွတ်ခူးပြီး အသက်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း' ပညာရပ်မှာ သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်"

"တောင်ပိုင်းဒေသက ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ သခင်ကြီးကျိုးခိုင်က တစ်ခါက သူ့အတွင်းထဲမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးကြယ်တာရာသုံးလုံးနဲ့ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ အားထုတ်မှုအများကြီး ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာ သခင်ကြီးကျိုးခိုင်က သူတို့ထဲက နှစ်လုံးကိုပဲ ငြိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒီဖြစ်စဉ်မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့တယ်"

လူအုပ်က တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ရော ဘာဖြစ်သွားလဲ"

ထိုလူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကနေ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျလာပြီး အဲ့ဒီတစ္ဆေစစ်သူကြီးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တယ်"

အုပ်စုက မျက်လုံးကျယ်များဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြံတစ်ခု ရသွားပုံရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲ့ဒီ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးကို သိတယ်။ ဒါက ရှေးဟောင်း မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးပဲ။ ပြီးတော့ လောကကြီးမှာ ဒီလိုမိုးကြိုးကို သုံးနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့..."

"မင်း ဆိုလိုချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

"ဒါ သခင်လေး ချင်ဖုန်းမှလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

ဒီနာမည်ကို ပြောလိုက်သည့်အခိုက်တွင် အရက်ဆိုင်ထဲမှ ကျန်လူများက သူတို့၏ ခေါင်းများကို လှည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာများ ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆွေးနွေးမှုတွင် ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းကြသည်။

"သခင်လေးချင်အကြောင်း ပြောရရင် သူက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်ခါတွေ့ဖူးတဲ့ ဂုဏ်ယူမှု ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ မျှော်စင်အလားမြင့်မားတဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ သူက တစ္ဆေစစ်သားတွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို လက်ချောင်းတစ်ချက်လှုပ်ရုံနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းလင်းပစ်တဲ့ပုံစံက ကျွန်တော့် နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့တယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ် တစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော် ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်က တာဝန်တစ်ခုကနေ ပြန်လာတုန်းမှာ သတ္တမ ကပ်ဘေးသံသရာက သားရဲမြွေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သေတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ကနေ မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျလာပြီး အဲ့ဒီမြွေကို ဖျက်ဆီးသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်တော့ သခင်လေးချင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရုံပဲ ညိတ်ပြပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေတာ"

"သခင်လေးချင်က ဒီလောကကြီးမှာ တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါသာ ယောက်ျားတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့ဆီကို ပေးအပ်မိမှာပဲ"

ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယောက်ျားများအားလုံးက သိမ်မွေ့စွာ ခပ်ခွာခွာနေလိုက်ကြပြီး သခင်လေးချင်၏ ဒဏ္ဍာရီများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆက်လက်ပြန်ပြောပြနေကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျင့်ယန်မြို့မှ မြေကြီးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကာကွယ်ရေးအစီအရင် ကျိုးပေါက်သွားပြီ။ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီ"

လူတိုင်းက ပြတင်းပေါက်များဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားပြီး အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျင့်ယန်မြို့၏ မြောက်ဘက်လားရာတွင် ဧရာမ ပုံရိပ်တစ်ခုက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ခေါင်းမှာ မြို့တံတိုင်းများထက်ပင် မြင့်မားစွာ ထိုးထွက်နေသည်။

အနက်ရောင်မီးတောက်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ဝဲနေပြီး ဒါဟာ စစ်သူကြီးအဆင့်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကျင့်ယန်မြို့မှ ပြည်သူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဧရာမအကောင်ကြီးက အသံနက်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါက အနောက်ပိုင်း တစ္ဆေဧကရာဇ်အောက်က တစ္ဆေစစ်သူကြီး ဘာတူးပဲ။ ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံး သေဆုံးကြရလိမ့်မယ်"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏မြို့တံခါးအရွယ်အစားရှိသော ကြီးမားသည့် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျင့်ယန်မြို့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လူတိုင်းက ဒီမြင်ကွင်းကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

တည်းခိုခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ အသံတစ်ခုက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟူး"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ခန့်ညားသော ဘာတူးအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသော်လည်း သူတို့က ပုံရိပ်တစ်ခု ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပျံတက်သွားသည်ကိုတော့ သတိမမူမိကြပေ။ ဒီပုံရိပ်က ပြတင်းပေါက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လေသာဆောင်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်ကာ ဘာတူး ရပ်နေသော မြို့တံတိုင်းများဆီသို့ မျောလွင့်သွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခံ့ညားမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

လူအုပ်က အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ခံ့ညားသည့် ပုံရိပ်ကို မှတ်မိသောအခါ သူတို့ အော်လိုက်ကြသည်။

"ဒါ သခင်လေးချင်ပဲ"

ဘာတူးက သေးငယ်သော ချင်ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင် လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မင်းလို အရေးမပါတဲ့ အင်းဆက်တစ်ကောင်က ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်။ သေလိုက်စမ်း"

ချင်ဖုန်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။ သူ၏ ချီစွမ်းအင်က မြင့်တက်လာပြီး မျက်လုံးများက ပယင်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သေးငယ်သော ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး ကီလင်တစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်က မည်းမှောင်သွားပြီး ချင်ဖုန်းထံမှ ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးတတ်သော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ အစွမ်းထက်သော ဘာတူးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ မိုးကြိုးကီလင်ကို မြင်သောအခါ ဘာတူးက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆိုသည်။

"ဒါက မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးပဲ။ ငါ အစောက ဒီကို စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး သူတို့အားလုံး မင်းကြောင့် သေဆုံးသွားတာကိုး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဘာတူးက လှည့်ပြီး မှင်တက်နေသော ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထွက်ပြေးသွားသည်။ တစ္ဆေစစ်သူကြီးများက မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး "ကြယ်တာရာများကို ဆွတ်ခူးပြီး အသက်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း" နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်ရင်တောင်မှ သူတို့၏ အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာကပ်ဘေးကြယ်တာရာများမှာ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးရှေ့တွင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုသည်။

"ပိုတိတ်တိတ်နေ"

သေးငယ်သော ကီလင်က ချင်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ မိုးခြိမ်းသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတစ်ချက်က ဘာတူးအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး!!!"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက အပြင်လွင်ပြင်ပေါ်မှ ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည် - ဒီကီလင်မှာ ချုပ်တည်းမှုဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိဘူး။

ကိစ္စက ပြီးဆုံးသွားသင့်သော်လည်း လေဟာနယ်က အနည်းငယ် လှိုင်းဂယက်ထသွားပြီး အလှမ်းဝေးသော အသံတစ်ခုက ချင်ဖုန်း၏ နားနားတွင် စကားပြောလာသည်။

"ဒါဆို ဒီလိုလား"

အသံက လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ထိုအသံ၏ ပိုင်ရှင် မည်သူဖြစ်သည်ကို တွေးတောနေသည်။

သူက ထိုအပေါ်တွင် မနေတော့ဘဲ အဲဒီအစား သူ၏ဝတ်ရုံများထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ခြောက်လ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အိမ်မှ သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်မှာ ဆယ်လနီးပါး ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"