လီလိုထံ အကူအညီတောင်းခံခြင်း

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် နောက်ထပ် ငြိမ်းချမ်းသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။

သတင်းတစ်ပုဒ် ရှိနေသည်- "တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ။ အော့ခ်ရွာ တစ်ရွာ တိုက်ခိုက်ခံရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ အရှင်ရှားလော့ခ် သူ၏ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ မြေအောက်လောက,ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့သည်။"

ဤသတင်းကြောင့် သတင်းစာသည် ကြော်ငြာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ရောင်းအားမှာ ထူးကဲလှ၏။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေထိုင်သူများ အော့ခ်ရွာ အတွက် စိုးရိမ်ပူပန် နေကြသလော။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အရှင်ရှားလော့ခ်နှင့် အန်ဒရူးတို့ ဘယ်တော့ တိုက်ခိုက်ကြမည်ကို စိတ်ဝင်စား နေကြသည်။ ၎င်းသည် ရာစုနှစ်၏ တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ကွင်းရှိ တစ်ဦးတည်း အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ စစ်သည်တော် ပြိုင်ပွဲထက်ပင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်။

အသားလုံးပိစိကွေးသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်များ၏ ဗိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူက အော့ခ်ရွာရှိ အိုဂါများကို အနိုင်ယူသည့် စူးစမ်းရှာဖွေရေးတွင် မပါဝင်ခဲ့သည့် အတွက် သတင်းများတွင် ပေါ်ထွက်ရန် အခွင့်အလမ်း မရရှိခဲ့ပေ။

တပ်စောင့် ၇၀မှ ၈၀ ခန့် ရှိသော တပ်စောင့်အရာရှိ တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ့ထက် ရာထူးနှင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော အရာရှိ ၁၀၀ ခန့်သာ ရှိနေသည်။

အသားလုံးပိစိကွေး ဤမျှ မြင့်မားသော ရာထူးတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ သူ မာန်တက်နေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များကို စားပွဲပေါ်တင်ထား၏။

သူ ရက်အနည်းငယ်သာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပြီးနောက် သတင်းကြီး တစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

နဂါးနက်ငယ်လေး တစ်ကောင် ဦးဆောင်သော ထာဝရတိုင်းပြည်မှ သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စု ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေ နေကြသည်။

"သူတို့ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေကြတာလဲ" အသားလုံးပိစိကွေးက မေးလိုက်သည်။

"လီလိုလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးပါ။"

နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်ကို ရှာဖွေနေတာလား။ သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ။

အသားလုံးပိစိကွေး မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်၏။ သူ၏ ထက်မြက်သော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။ သူက သတ္တုချောင်း တစ်ခုကို မီးညှိလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ မီးခိုးကွင်းများ လွင့်မျောတက်လာစဉ် သံချောင်းက တရှဲရှဲမြည်နေ၏။

သူထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပေါ်ဝတ် အင်္ကျီကြီးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေး ရမည်။

...

ကြက်ဥခေါင်း အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ကယ်တင်ရန် မစ်ရှင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူက ဂိမ်းမာများနှင့် အိဗလင်းကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုနတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်ကို သူတို့ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

အိဗလင်း ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော်လည်း လီလိုသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ အခုမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ စံအိမ်ကြီး တစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြောင်း သိရှိသည်မှ လွဲ၍ အိဗလင်း သူမအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ မသိခဲ့ပေ။

အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂိမ်းမာများ ရှိနေကြသည်။

ဘာရယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေတာလား။ လီလိုနတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်လား။ သူမက အရင်က ဖိုရမ်မှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးလား။ ပြဿနာ မရှိဘူး။ သွားကြစို့။

ဂိမ်းမာများသည် ဤလျှို့ဝှက် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

အမ်ပီစီများကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့်ပေါ့...

အမ်ပီစီများ ဆိုသည်မှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေထိုင်သူများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဂိမ်းမာများ စုံစမ်းမေးမြန်းရန် သွားကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းပင်။

နည်းလမ်းမှာ မိုက်မဲသော်လည်း ထိရောက်မှု ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိသည့် ညတွင် ကြက်ဥခေါင်းက ဂိမ်းမာများ၏ ရူးသွပ်သော စုံစမ်းမေးမြန်းမှု နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လီလို၏ နေအိမ်ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ စံအိမ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒါက မမလေးလီလိုရဲ့ နေအိမ်လား။ အရမ်း ကြီးမားတာပဲ..."

အိဗလင်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တံတိုင်းများနှင့် သတ္တုတံခါးကြီး တစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားသော စံအိမ်ကြီးကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဥစ္စာပင်။

"ဒါက နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်ရဲ့ စံအိမ်ကြီးပဲ။ ငါ့ မှော်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်မှာလဲ" ဘီးတယ်လ်မွန် မောင်းနှင်နေသော အော့ခ်တစ်ဦးက ဂိမ်းမာများကို အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်။

ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာတစ်ဦးက အော့ခ်အား မှော်ကျောက်တုံးအိတ် တစ်လုံး ပေးအပ်လိုက်၏။ သူက ထိုမှော်ကျောက်တုံးများကို အခြားဂိမ်းမာများထံမှ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဆုကြေးငွေကို လက်ခံ ရရှိပြီးနောက် အော့ခ်က စံအိမ်ကြီးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဆူညံသော ဘီးတယ်လ်မွန်ကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ဆီသို့ ပြန်မောင်းနှင်သွား၏။

"ဒီမစ်ရှင် ပြီးသွားပြီ။ မင်း ငါ့ကို ငါ့ ဘွဲ့အမည် ဘယ်တော့ပေးမှာလဲ ကြက်ဥခေါင်း။"

ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာ ကြက်ဥခေါင်းထံမှ ထူးဆန်းသော တွေ့ဆုံမှု မစ်ရှင် လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ကြက်ဥခေါင်းက ဘွဲ့အမည်များနှင့် ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်း ကိရိယာများ ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ကြက်ဥခေါင်းက သူတို့ကို အလုပ်များစွာ လုပ်ဆောင်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း ဆုကြေးငွေများမှာမူ...

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ မင်းကို ဘွဲ့အမည်တွေနဲ့ ဆုချီးမြှင့်မယ်။ ငါက နဂါးနက်ဘုရင်၊ နတ်ဆိုးမီးလျှံများ၏ သခင်ပဲ။ ငါ ဘယ်တုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လှည့်စားခဲ့ဖူးလို့လဲ။ ငါတို့ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက် မင်း လိုချင်တာမှန်သမျှ ရရှိနိုင်တယ်။"

ကြက်ဥခေါင်း သတ္တုတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ဟယ်လို။ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိလား။ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိလား။"

ကြက်ဥခေါင်း အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဂိမ်းမာများပါ ပူးပေါင်း ပါဝင်လာကြ၏။ သူတို့ တစ်ရာခန့် ရှိနေပြီး ဘီးတယ်လ်မွန်ပေါ်ရှိ ထိုင်ခုံများကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။

မကြာမီ ဂနိုမ်းအချို့နှင့် ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားတစ်ကောင် ထွက်လာကြ၏။ ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား အနက်ရောင် ဝတ်စုံတစ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူက အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူတွေလဲ" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက ဂိမ်းမာများနှင့် နဂါးနက်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"နဂါးနက် ရုပ်သေးရုပ်လား။ နောက်ထပ် အရောင်းမြှင့်တင်ရေး လှည့်ကွက် တစ်ခုလား။ နဂါးနက်နို့ အပါအဝင် မနက်စာနို့ ငါတို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့ပြီးသား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားကြပါ။"

ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား ဂိမ်းမာများနှင့် ကြက်ဥခေါင်းကို နားလည်မှု လွဲသွား၏။

"နေဦး။ ငါတို့က မနက်စာနို့ ရောင်းဖို့လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က မမလေးလီလိုကို ရှာဖို့ လာတာ" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားနှင့် ဂနိုမ်းများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်သည့်အခါ အိဗလင်း အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က မမလေးလီလိုကို ရှာနေတာလား။ ခင်ဗျားတို့မှာ ဖိတ်ကြားလွှာ ရှိလား" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"အာ၊ အဲ့ဒါဘာလဲ" ကြက်ဥခေါင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဖိတ်ကြားလွှာ မရှိရင် မမလေးလီလိုက ဘယ်သူနဲ့မှ မတွေ့ဆုံဘူးလို့ ပြောထားပါတယ်" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက အိဗလင်းနှင့် ဂိမ်းမာများကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားကြပါ၊ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မမလေးလီလိုက ခင်ဗျားတို့နဲ့ မတွေ့ဆုံပါဘူး။"

"ငါတို့က မြေအောက်လောက,ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီကို လာတာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ မမလေးလီလို ငါတို့နဲ့ တွေ့ဆုံပါစေ။"

"ငါတို့က တခြားဧည့်သည်တွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါတို့က သာမန်သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ဘူး။"

"ငါတို့က သီချင်းဆိုနိုင်တယ်၊ ကခုန်နိုင်တယ်၊ ရက်ပ်..."

"ထွက်သွားစမ်း။ ငါ မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမှုနဲ့ တရားစွဲမယ်။"

ဂိမ်းမာများ ဆူညံစွာ အော်ဟစ်စ ပြုလာကြ၏။ ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား ဂိမ်းမာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ခွာစပြုလိုက်သည်။ သို့သော် နာမည် တစ်ခု ကြားလိုက်သည့်အခါ သူ ရပ်တန့်သွား၏။

"ငါတို့က အရှင်ရှားလော့ခ်ကြောင့် ဒီကို လာတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို မမလေးလီလိုနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ပေးပါ။ သူမက အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သိတယ်" အိဗလင်း အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်။ လီလိုက ရှားလော့ခ်ကို နှစ်သက်ကြောင်း သူမ သိနေ၏။

သူမမှန်ကန်သော နေရာကို ထိမှန်လိုက်နိုင်၏။

"အရှင်ရှားလော့ခ်လား။ အဲ့ဒီအထက်တန်းစားနတ်ဆိုးလား။ အိုက်ရား၊ ခင်ဗျားတို့က အစောကြီးကတည်းက ပြောပြသင့်တယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ် ဘာပြောလိုက်လဲ။ ငါတို့ သခင်မက အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ အခြေအနေကို အရမ်း စိုးရိမ်နေတာ" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက တံခါးကို အလျင်စလို ဖွင့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။