ရှားလော့ခ် ဘယ်လို နေလဲ

စံအိမ်ကြီး၏ ပင်မခန်းမဆောင်သည် သစ်တောများ အလယ်တွင် တည်ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန် ရှားပါး၏။ အထူးအကြောင်းရင်း အချို့ကြောင့် မြေအောက်လောက နေထိုင်သူများသည် သူတို့၏ အိမ်များကို အလှဆင်ရန် အစိမ်းရောင် အပင်များကို အသုံးပြုရသည်ကို မနှစ်သက်ကြပေ။ အိဗလင်း၊ ကြက်ဥခေါင်း၊ ဂိမ်းမာများနှင့် ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားတို့ စံအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ အိဗလင်း စပ်စုစွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ဂိမ်းမာများသည် စိတ်နှစ်မြှုပ်လိုသည့် အတွက် အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆို နေကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ စကားပြောသံများကို ကြားနေရဆဲပင်။

"မစ်ရှင်ကွင်းဆက်က ရှည်လျားတယ်။ ငါ နောက်မှ ငါ့ အစားအစာကို စားတော့မယ်။"

"မစ်ရှင်ပြီးမှ မင်း အစားအစာကို စားပါ။"

"ငါ မနက်ဖြန် မနက် စာမေးပွဲ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီည ငါ အရမ်း ကြာကြာ မကစားနိုင်ဘူး။ မစ်ရှင်ကို မြန်မြန် လုပ်ကြစို့။ ငါ မင်းတို့ အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်။"

"ဂိမ်းက ဘယ်လို ဒီဇိုင်းဆွဲထားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး။"

"ဒီဇိုင်းအကြောင်း ငါ့ကို မပြောနဲ့၊ ဒါက ‌ေ*ာက်သုံးမကျတဲ့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူကို အမှတ်ရစေတယ်။"

"‌ေ*ာက်သုံးမကျတဲ့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူက ငါ့ ခင်ပွန်းရှားလော့ခ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်၊ ဘုရားရေ။"

"ငါ့ ခင်ပွန်းသေသွားမှာ ငါ စိုးရိမ်တယ်။ ဆွေးနွေးချက် ဖိုရမ်က ဆန်းစစ်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒန်ဂျင်အရှင် သေဆုံးခြင်းက ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် စေနိုင်ပြီး မျက်ရည်တွေ ရရှိစေကာ အမှတ်တရ အတွက် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ တစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းပေးတဲ့ သာမန်လှည့်ကွက် တစ်ခုပဲ။ ဒန်ဂျင်ထဲမှာ ရုပ်တု တစ်ခု စိုက်ထူပြီး လွမ်းဆွတ်တဲ့ စိတ်ခံစားချက် တစ်ခု ဖန်တီးမှာပေါ့။ ဒါက တော်တော် ချိုမြိန်တယ်။"

"ငါ မင်းကို မယုံဘူး။"

စသည့် အလားတူ စကားပြောဆိုမှုများ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သတ္တဝါများသည် ထိုသို့သော စကားပြောဆိုမှုများကြောင့် ဒေါသထွက်ကြလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော အိမ်တော် တစ်ခု ဖြစ်သည့် အတွက် သူတို့က အမူအကျင့်များကို အလေးထားကြသည်။ စကားများစွာ ပြောဆိုခြင်း သည် အိမ်ရှင်အပေါ် လေးစားမှု မပြခြင်းပင်။

ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား အိမ်တော်ထိန်း ရှားလော့ခ် မျက်နှာကြောင့် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူတို့ကို ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။ ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား လှည့်ကြည့် လိုက်ပြီး သူတို့ကို "ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏနေပါဦး"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် သတ္တဝါတစ်ရာ အတွက် ထိုင်ခုံများ မရှိသည့် အတွက် ဂိမ်းမာများ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကြသည် သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရပ်နေကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဂိမ်းမာများ စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာကြ၏။ သူတို့က ကြော်ငြာခြင်း ကဲ့သို့သော အရာများကို စတင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

"တစ်နာရီ ကျူရှင်သင်တန်း အတွက် ရန်မင်ဘီ ယွမ် တစ်ရာ။ ခင်ဗျားတို့ သစ်ပင်တွေကို လျင်မြန်စွာ ခုတ်လှဲနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။ မြင့်မြတ်သော သူရဲကောင်း ပက်ကေ့ချ် အတွက်တော့ ဆွေးနွေးမှု အတွက် ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံပါ။"

"ပစ္စည်းကိရိယာများ ရောင်းရန် ရှိသည်။ အပြာရောင် အထက်တန်းစား ပစ္စည်းများ ရောင်းရန် ရှိသည်။"

"ကျွန်တော့် စွန့်စားသူမစ်ရှင်ကို လွှဲပြောင်းယူလိုသူ ရှိပါသလား။"

"ပန်းပဲလုပ်ငန်း ကုန်ကြမ်းများ။ သတ္တုရိုင်း အမျိုးမျိုး ရောင်းရန် ရှိသည်။"

"အစည်းအရုံး အတွက် ခေါ်ယူမှု။ စပရင်းဖီးလ် ပန်းပွင့် သူငယ်တန်းက အရည်အသွေး ရှိတဲ့ အစည်းအရုံး တစ်ခုပါ။ ငါတို့ အစည်းအရုံးဥက္ကဋ္ဌက 'အမှောင်မြင်းစီးသူရဲ' ပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယ ရရှိခဲ့သူပါ။"

ပင်မခန်းမဆောင် ဆူညံသွား၏။

...

စကတ် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ နောက်တွင် အနက်ရောင် ကောင်းကင်တမန် တောင်ပံတစ်စုံ ရှိနေ၏။ စာရိတ္တပျက်ပြားသော အနက်ရောင် အမွှေးအတောင်များ ဆက်တိုက် ကြွေကျနေပြီး လေထဲတွင် မာနာအစင်းကြောင်းများ အဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ် သွားကြသည်။

မိန်းကလေးငယ်က ရှုပ်ထွေးနေသော ပင်မခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူမ၏ နောက်တွင် အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အစေခံတစ်ဦးနှင့် ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား အိမ်တော်ထိန်းတို့ ရှိနေကြသည်။

သူမက ဂိမ်းမာများ ရှာဖွေနေသော နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်၊ လီလို ဖြစ်သည်။

ဂိမ်းမာများ လီလိုကို သတိပြုမိကြပြီး... ဆက်လက် စကားပြောဆို နေကြသည်။

ဂိမ်းမာများသည် စိတ်နှစ်မြှုပ်ခြင်းကို အလေးပေး နေကြသော်လည်း သူတို့က လုပ်လက်စ လုပ်ငန်းအလယ်တွင် ရှိနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ဆက်လက် စကားပြောဆိုနေကြ၏။ သူတို့ကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဂိမ်းမာများ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ရှားလော့ခ် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။

လီလို၌ ဂိမ်းမာများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းပုံစံကို စတင် အသက်သွင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည် မရှိခဲ့ပေ။ သူမက ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ လည်ပတ်ရန် သွားရောက်ခဲ့စဉ် ထိုအချက်ကို သိရှိခဲ့ရ၏။ သူမက ဂိမ်းမာများကို ရပ်တန့်ရန် ထပ်မံ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ လက်လျှော့လိုက်၏။

"မမလေးလီလို။"

အိဗလင်း နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

"ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်။ မင်းက ရှားလော့ခ်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးပဲ။"

လီလိုက အိဗလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှားလော့ခ် ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိတာလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။

အိဗလင်း စကားပြောတော့မည် အပြု ကြက်ဥခေါင်းက သူ့ကို တားဆီးလိုက်၏။ ကြက်ဥခေါင်း ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး အိဗလင်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကာ "မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ရှားလော့ခ်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး၊ အမှောင်ဘုရင်၊ နတ်ဆိုးမီးလျှံများ၏ သခင်နဲ့ အရာအားလုံးကို သိရှိပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ နဂါး..."ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကြက်ဥခေါင်းလား။ ရှားလော့ခ် မင်း အကြောင်း ပြောတာ ငါ ကြားဖူးတယ်။ ငါ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို သွားတုန်းက မင်းကို မတွေ့ခဲ့ဘူး" လီလိုက ပြောလိုက်သည်။

"နေဦး၊ သူက ထာဝရတိုင်းပြည်ကို လာခဲ့တာလား။"

ကြက်ဥခေါင်း အိဗလင်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ ဘာလို့ အမှတ်တရ မရှိရတာလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်မှာ ရှိနေခဲ့တာ။ မင်း အလုပ်လုပ်နေတယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့တယ်" အိဗလင်းက တိုးညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သြော်..."

ကြက်ဥခေါင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီလိုက "ရှားလော့ခ်က မင်းက အပြင်းထန် အကြမ်းတမ်းဆုံး နဂါးနက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို သိမ်းပိုက်ရာမှာ ငါတို့ရဲ့ ရှေ့တန်းတပ်မှူး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ နဂါးနက်ငယ်လေး တစ်ကောင်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကြည့်ရတာ... မင်း ရင့်ကျက်ဖို့ နှစ်ရာပေါင်း များစွာ လိုအပ်လိမ့်မယ်"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နေဦး၊ ဘယ်လို သိမ်းပိုက်မှုလဲ။"

ကြက်ဥခေါင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "ကောင်းကင်ဘုံကို သိမ်းပိုက်မှု ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ငါက အမှောင်ဘုရင်၊ နတ်ဆိုးမီးလျှံများ၏ သခင်နဲ့ အရာအားလုံးကို သိရှိပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ..."ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကြက်ဥခေါင်း၊ ငါတို့က သိမ်းပိုက်မှု အတွက် ဒီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး" အိဗလင်း ကြက်ဥခေါင်း စကားမဆုံးမီ ဖြတ်ပြော လိုက်၏။

ကြက်ဥခေါင်း ဆက်လက် စကားပြော လိုသော်လည်း ဂိမ်းမာများ အလွန် ဆူညံစွာ စကားပြော နေကြ၏။

"ဝိုး၊ ဇာတ်လမ်းပိုင်းမှာ ဘာလို့ ဒီလောက် စကားပြောခန်းတွေ များနေရတာလဲ။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန် လုပ်ကြပါ။ ငါတို့က ရှားလော့ခ်ကို ကယ်တင်မယ့် နောက်တစ်ဆင့်ကို သွားတော့မယ်လေ။"

"ဒါက ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက ဂိမ်း တစ်ခုဖြစ်လို့ တော်သေးတယ်။ အကယ်၍ ဒါက လက်တွေ့ကမ္ဘာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီလောက် ညံ့ဖျင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆို ရှားလီ ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်မှာ ငါ စိုးရိမ်တယ်။"

"အမွေအနှစ်က ဘာကြီးလဲ။ အဲ့ဒါက ငါတို့ ရှားလီကို ပျောက်ကွယ် သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်။"

လီလို ဂိမ်းမာများ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်သည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူမက "မင်းတို့ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ရှားလော့ခ် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နှင့် သုံးရက် ခရီးအကွာရှိ အော့ခ်ရွာတွင်။

အန်ဒရူး၏ အကြံပြုချက် အပြီးတွင် ဂိမ်းမာများ တံခါးများ ဖွင့်ရန် သဘောတူခဲ့ကြ၏။ ဟုတ်ပါသည်။ ၎င်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်များထံမှ မှော်ကျောက်တုံးများနှင့် ချွတ်ပစ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများကို လက်ခံ ရရှိပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

အစားအစာ ကရော။ ဆောင်းရာသီဝတ် အင်္ကျီများကရော။ သတင်းထောက်များ၏ အင်တာဗျူးများကရော။

ထွက်သွားစမ်း။ ဂိမ်းမာများ သူတို့၏ မစ်ရှင်များကို တစ်စုံတစ်ရာ အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်း မလိုလားကြပေ။

နေဦး။ အင်တာဗျူးတွေလား။ ဒါကတော့ လုပ်လို့ ရတယ်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ သတင်းထောက်ပါ။ ခင်ဗျားကို အင်တာဗျူး လုပ်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ခင်ဗျားက..." ဂနိုမ်း သတင်းထောက် တစ်ဦးက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစိမ်းရောင် အသားအရေ ရှိသော သတ္တဝါအုပ်စုကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ဤမျှ များပြားသော သတ္တဝါများကို အင်တာဗျူး လုပ်ရန်မှာ သူ အတွက် လက်တွေ့မကျပေ။

"ငါက ဒရဂွန်ရာဂျာ အစည်းအရုံးကပါ" ဦးဆောင်သူ ဂနိုမ်း၊ ဘီတီကန်ဂရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒရဂွန်ရာဂျာ... အစည်းအရုံးလား။ မင်းတို့က ထာဝရတိုင်းပြည်က မဟုတ်ဘူးလား။"

"ထာဝရတိုင်းပြည်လား။ ဒါက ဒန်ဂျင်ရဲ့ နာမည်ပဲ။ အစည်းအရုံးက ဒန်ဂျင်နဲ့ မတူဘူး။ ငါတို့ရဲ့ နောက်ထပ် ပန်းတိုင်က ငါတို့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဒန်ဂျင် အသစ် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ပဲ" ဘီတီကန်ဂရန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ စကားဆုံးသည်နှင့် အနီးအနားရှိ သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စု ဆိုးယုတ်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာကြ၏။

သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် "အသား၊အရွက်နဲ့ ဆန်မဟာမိတ်" ဟူသော စာလုံးများ ရှိနေသည်။

ဂနိုမ်း၊ ဘီတီကန်ဂရန်က သတင်းထောက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ရှိ ဂိမ်းမာများကို အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်၊ "တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ။ လူပိုခေါ်ခဲ့။ လိမ္မော်ရောင် အသားအရေ ဘယ်မှာလဲ။ သူ အွန်လိုင်း မတက်ဘူးလား။ သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဒီကိုခေါ်လာခဲ့။"