လူသားတစ်ဦး
Vol. 20 Ch. 297
ယာဉ်ပျံကြီးတစ်စီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်နေ၏။ နဂါးမျိုးနွယ်သား ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဒါက ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ပေ။ သူက အမှောင်ဖုံးနေသော ဒန်ဂျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု ခံစားလိုက် ရသည်။
ဂိမ်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် လက်တွေ့ကျ၏။
"ဆင်းသက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ။ တည်ငြိမ်အောင် နေကြ" ယာဉ်ပျံကြီးကို ထိန်းချုပ် မောင်းနှင်နေသော မာနာအင်ဂျင်နီယာ ယိုဒါက အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် အခြား ဂိမ်းမာများ အနီးအနားရှိ လက်ရန်းများကို ဆွဲကိုင်ထားကြ၏။
ရှားလော့ခ် ဂိမ်းမာ ၂,၀၀၀ကို မဆံ့သည့် အတွက် ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်သို့ ဂိမ်းမာ အနည်းငယ်သာ ရွေးချယ် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့် သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ခရီးသွားရန် နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်ကို အသုံးမပြုခဲ့ကြသနည်း။ အကြောင်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ မာနာစွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်အားလုံး အလုပ် မလုပ်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်ဂိမ်းမာများသည် ယာဉ်ပျံကြီး ဆင်းသက်ပြီးနောက် ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်ရှိ မှော်အက္ခရာမှ တစ်ဆင့် နေရာရွှေ့ပြောင်း နိုင်ကြမည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်ရှိ ဂိမ်းမာများသည် ရှေ့တန်းတပ်မှူးအဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ကြရမည်။
ယာဉ်ပျံကြီး ဆင်းသက်ပြီးနောက် ဂိမ်းမာများ ဆင်းသက်လာကြပြီး သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းကို တည်ဆောက်စ ပြုလာကြ၏၊ ၎င်းမှာ ကျောက်တုံးများကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ချထားခြင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင် တည်ဆောက်ထားသော အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဖြိုဖျက် ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က... ပုံစံပြောင်းနေတယ်" ရှားလော့ခ် ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ ဘရု၏ အသံ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။
"ဒန်ဂျင်အမြုတေရဲ့ စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ မာနာ အလင်းရောင် မရှိတော့တာက ပုံမှန်ပဲ။"
ရှားလော့ခ် ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားခဲ့ပေ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူသိနေ၏။
"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် ဒါကို အရင်ကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့တာပဲ။ အရှင်က အန်ဒရူးကို ရုပ်တုကို ယူဆောင်သွားခွင့် ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါမှ ဒန်ဂျင်အမြုတေရဲ့ စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေမှာ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး စနစ်ကို ရပ်တန့်သွားစေလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဂိမ်းမာတွေကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းမယ်၊ ပြီးတော့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ကျွန်တော်တို့ အပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ဘရုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေစိုက် စခန်းအဖြစ် အသုံးပြုကြမယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က တတိယဘီတာ စမ်းသပ်မှုကို စတင်ကြမယ်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့က ဂိမ်းမာ သောင်းနဲ့ချီပြီး တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်နိုင်မယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အရှင် ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေတုန်းက ကျွန်တော် စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် အဲ့လို လက်တုံ့ပြန်မှုမျိုး လုပ်ဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် အရှင် မရှိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အစီအစဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက သနားစရာပဲ။ အရှင် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို သိမ်းပိုက်ကြမယ်။"
"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။"
ရှားလော့ခ် ဘရုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက တိတ်ဆိတ်နေသော ဒန်ဂျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါတို့က ကျူးကျော်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ တိုက်ပွဲတွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဆင်နွှဲမယ့်အစား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်တာနဲ့ မျက်နှာသာပေးတာတွေက ပိုကောင်းတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့လောက်ပဲ သေးငယ်တာ မဟုတ်ဘူး"ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်သည်တော်တို့။"
ရှားလော့ခ် ဂိမ်းမာများကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဂိမ်းမာများကို အော်ဟစ် ပြောကြားလိုက်သည်၊ "နောက်ပိုင်းမှာ မင်းတို့ ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အောင်နိုင်သူရဲ့ အမွေအနှစ်က ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ စတေးပြီး သေဆုံးကြရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ မင်းတို့က မြေအောက်လောကနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး အတွက် လုပ်ဆောင်နေကြတာ။ ငါ့ နောက်လိုက်ခဲ့ကြ စစ်သည်တော်တို့။ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့ အိပ်မက် အတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြလို့ပဲ။"
ဂိမ်းမာများ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက် သွားကြပြီး သူတို့ အော်ဟစ်စပြုလာကြ၏။
"ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အတွက်။ ပရိဘောဂတွေ အတွက်။"
"ဒရဂွန်ရာဂျာ အတွက်။"
"သောက်ကျိုးနည်း ဒရဂွန်ရာဂျာရဲ့ လူယုတ်မာတွေ။ ငါတို့၊ အသား၊အရွက်နဲ့ ဆန်မဟာမိတ်က မင်းတို့ကို သတ်ပစ်မယ်။"
"ဝါးးးးးးးးးး။"
စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဂိမ်းမာများ ရှားလော့ခ် နောက်သို့ လိုက်ပါ သွားကြပြီး သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ဆီသို့ ချီတက် သွားကြသည်...
...
နဂါးမျိုးနွယ်သား၊ လှံထိုးခံရသူနှင့် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းတို့ တပ်ဖွဲ့တွင် ပါဝင်နေကြ၏။ တိုက်ပွဲလှုပ်ရှားမှု ဇာတ်လမ်းပိုင်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရန်သူမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများကို ယုံကြည်သူများမှ ကြီးမြတ်သော အောင်နိုင်သူ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သူ၏ အမွေအနှစ်ပင်။
မည်သို့ ပင်ဖြစ်စေ ဂိမ်းမာများသည် တိုက်ပွဲ တစ်ခုစီ အပြီးတွင် အမြဲတမ်း လုယူပစ္စည်းများ ရရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။
ဂိမ်းမာများ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ တံခါးဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူတို့ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု တွေ့ရှိလိုက်ကြ၏။
ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်ရုပ်တုများသာ ရှိနေ၏။
ကျောက်ရုပ်တု အမျိုးမျိုး ရှိနေ၏။ အချို့မှာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်၊ အချို့မှာ ရပ်နေကြသည်၊ အချို့မှာ စားသောက်ရန် ပါးစပ်ဖွင့်ထားကြသည်။ သူတို့ ချက်ချင်း ကျောက်ဖြစ်သွားကြသကဲ့သို့ပင်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ မက်ဒူဆာ ဒီမှာရှိနေတာလား။"
လှံထိုးခံရသူ ထူးဆန်းသော ရုပ်တုများကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ရှားလော့ခ် နောက်သို့ မလိုက်ခဲ့ကြတော့ပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုင်များကို လုယက်ခဲ့ကြသည်။ လမ်းများပေါ်ရှိ ကျောက်ရုပ်တုများကဲ့သို့ ဆိုင်များသည် ပရိဘောဂများ အပါအဝင် ကျောက်ဖြစ်သွားကြ၏။ လှံထိုးခံရသူ ပရိဘောဂများကို သယ်ဆောင်လိုသော်လည်း ကျောက်တုံးသည် မြေကြီးမှ ပေါက်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူတို့ မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ သူတို့ကို သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ ခုတ်ထစ်ခြင်းကလည်း သိသာသော အမှတ်အသားများကိုသာ ချန်ထားခဲ့၏။
ဂိမ်းမာများ ပိုမိုများပြားစွာ ပြေးလွှားသွားလာနေကြ၏။ သူတို့ လုယက်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူတို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရှားလော့ခ်ထံ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာကြသည်။ ရှားလော့ခ် ဂိမ်းမာများကို မတားဆီးခဲ့ပေ။
ရှားလော့ခ် ကျောက်ဖြစ်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။
အတွင်းထဲတွင် အရာအားလုံး အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်အဆောက်အအုံများကဲ့သို့ ကျောက်ဖြစ်နေ၏။
ထိတ်လန့်နေသော ကျောက်ဖြစ်နေသည့် ဂနိုမ်းများ၊ ဝံပုလွေလူသားများနှင့် အော့ခ်များ ရှိနေကြ၏။
ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်မှ ရှားလော့ခ် လမ်းများပေါ်ရှိ ကျောက်ဖြစ်နေသော ဖြတ်သွားဖြတ်လာ သူများ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို သတိပြုမိခဲ့၏။
ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ကျိုးကြေနေသော ကျောက်တုံးများပုံ တစ်ခု ရှိနေ၏။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံး တစ်ခု ကြေမွသွားသကဲ့သို့ပင်။
ဂိမ်းမာများ မရပ်မနား စကားပြောဆိုနေကြ၏။ သူတို့ မည်သည့် ရန်သူမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြရသလို မည်သည့် လုယူပစ္စည်းမျှ သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက် ဇာတ်လမ်းပိုင်း ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုနေကြသကဲ့သို့ပင်။
"ငါတို့မှာ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေပုံပဲ။"
ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ကျောက်ပလ္လင် တစ်ခု ထားရှိထား၏။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင် နတ်ဆိုးတောင်ပံများ ပါသော ကျောက်ဖြစ်နေသည့် အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ဦး — အန်ဒရူး ရှိနေ၏။
အန်ဒရူး ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရ၏။ အနုပညာရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အထက်တန်းစား လက်ရာ ရုပ်တု တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောက်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသူမှာ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။