အန်းယာ၏ အတွေးများနှင့် မိဖုရားကြီး၏ လမ်းညွှန်မှု

မင်းနေပြည်တော်တွင် မိဖုရားကြီး၏ သီးသန့်အဆောင်တော်၌ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဆင်မြန်းထားသော မင်းသမီး အန်းယာက လက်ဖက်ရည်ပူတစ်ခွက်ကို ညင်သာစွာ မှုတ်နေသည်။ မိဖုရားကြီးက နူးညံ့စွာ ဆိုသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက အရမ်းကျေနပ်နေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအမေက စူးစမ်းမိတာကတော့ မင်းက အရင်တုန်းက ကျင့်ကြံမှုအပေါ် လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီးတော့ ဘာလို့ အခု ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေရတာလဲ"

ပုံမှန်မဟုတ်သော အကြည့်တစ်ချက်က အန်းယာ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လင်းလက်သွားသော်လည်း သူမက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"မေမေက အတွေးလွန်နေတာပါ။ သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် ချဉ်းကပ်ပုံက အရင်ကနဲ့ ဘာမှမခြားနားပါဘူး"

"ဒါက လောကကြီးက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း ဆင်းသက်လာပြီးနောက် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားလို့ပါပဲ။ သမီးရဲ့ ဆရာ့လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့် သမီးရဲ့ တိုးတက်မှုက သဘာဝအတိုင်းပဲ အရင်ကထက် ပိုမြန်လာတာပါ"

သူမဘေးမှ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လက်ဖက်ရည်ကိတ်မုန့်တစ်ကိုက်ကို ကိုက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အရင်ကနဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း မင်းက ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို ငါ့ဆီမှာပဲ ထားခဲ့တယ်"

"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငါ မင်းကိုရှာဖို့ နန်းတော်ကို သွားတုန်းက အစေခံတွေက မင်းက ကောင်းကင်ဘုံ မျှော်စင်မှာ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ မင်း အဲ့ဒီမှာ သုံးရက်သုံးညလုံး နေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါ ပုံမှန်လား"

"အထူးသဖြင့် တောင်ပိုင်းဒေသက ချင်ဖုန်းအကြောင်း သတင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရုတ်တရက် ဒီလောက် ပြင်းထန်လာတာ..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အန်းယာက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော် အစ်ကိုရဲ့ လက်ဖက်ရည် အေးသွားပြီ"

"ဘာလက်ဖက်ရည်အေးတာလဲ။ ဒီလက်ဖက်ရည်က အခုမှ..."

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အန်းယာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကျယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်း သူ၏စကားများကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"တကယ်ပဲ နည်းနည်း အေးနေတာပဲ"

မိဖုရားကြီး၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ အန်းယာက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မေမေ၊ အစ်ကိုတော်ရဲ့ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ လျှောက်ပြောတာကို နားမထောင်ပါနဲ့။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကြောင့်ပဲ သမီးက ခမည်းတော် ဧကရာဇ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို ပိုကောင်းကောင်း အမှုထမ်းနိုင်ဖို့အတွက် သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေခဲ့တာပါ"

"ချင်ဖုန်းအကြောင်း သတင်းတွေအတွက်တော့ သမီး သွားရှာခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကြားဖြတ်ကြားမိရုံသက်သက်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ သမီးက ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲလေ"

"တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ မရှိဘူးပေါ့"

မိဖုရားကြီး၏ မျက်လုံးများက အန်းယာအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

အန်းယာက စိတ်မအေးနိုင်စွာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မရှိပါဘူး"

"ကြည့်ရတာ ဒီအမေက အတွေးလွန်နေပုံပဲ... တကယ်တော့ အရှင်မင်းကြီးက အစောပိုင်းက သမီး လက်ထပ်ရမယ့်အရွယ် ရောက်နေပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူက သမီးအတွက် စဉ်းစားဖို့ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေများ ရှိသလားလို့ မေးခဲ့တယ်"

ထိုစကားကြောင့် အန်းယာ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

"မေမေ ဘာပြောလိုက်လဲ"

"ဒီအမေကတော့ သမီးရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမှာပေါ့။ အမေက သမီး ရင်းနှီးတဲ့လူတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအချို့ကို ပြောခဲ့ပေမဲ့ အမေက လုံးဝ မကျေနပ်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သမီးကိုယ်စား သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်"

အန်းယာက အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မိဖုရားကြီး၏ လက်မောင်းကို ချိတ်လိုက်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မေမေက သမီးအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ။ သမီး အခုထိ လက်မထပ်ချင်သေးဘူး။ မေမေ့ဘေးမှာပဲ နေချင်သေးတယ်"

မိဖုရားကြီးက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ မေမေက အရှင်မင်းကြီးကို ချင်ဖုန်းအကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ ဒီလူက မဟာချန် တိုင်းပြည်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူနဲ့ သမီးရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း ရင်းနှီးတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက ဒီအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် အရမ်းကျေနပ်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သမီးမှာ ဒီလိုရည်ရွယ်ချက်တွေ မရှိမှတော့ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒီအမေက နောက်ကျရင် အရှင်မင်းကြီးကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အန်းယာက သူမ၏နှလုံးသား တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်တော့မလိုပင်။ မိဖုရားကြီး၏ နူးညံ့သော လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒါက ခမည်းတော် ဧကရာဇ်ရဲ့ ဆန္ဒဆိုရင်တော့ သမီးရဲ့ နှလုံးသားက မလိုလားပေမဲ့လည်း သမီး... သမီး လက်ခံရုံပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်"

မိဖုရားကြီးက အားပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီအမေ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး သမီး စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရတယ်"

အန်းယာက စိုးရိမ်သွားသည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏စကားများကို အပြင်းအထန် စဉ်းစားနေသည်။ ထို့နောက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိဖုရားကြီး၏ အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အန်းယာ၏ ပါးပြင်များက အရှက်ရမှုဖြင့် နီရဲသွားသည်။

"မေမေ"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ညီမ၏ နှလုံးသားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုလူယုတ်မာကောင်က ခိုးယူသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုတော့ ဒီလူ၏ ပုံပြင်များက မဟာချန်တိုင်းပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး သူ၏အသွင်အပြင်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူသာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ခံစားချက်များ ရှိခဲ့နိုင်လောက်သည်။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ၏ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းနှင့် တန်ဖိုးများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် နောက်ပြန်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မိဖုရားကြီး၏ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများက ဟသွားသည်။

"ငါက မင်းကို နောက်နေတာပါ။ မနေ့ညက ငါ အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ ချင်ဖုန်းက မကြာခင် မင်းနေပြည်တော်ကို ပြန်လာတော့မယ်တဲ့။ ပြီးတော့ သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်က လက်ရှိမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်။ ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူမက အန်းယာကို အဓိပ္ပာယ်ပါစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မင်းနားလည်လား"

အန်းယာက ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မိဖုရားကြီးက ရှင်းပြစ ပြုလိုက်သော်လည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒီနေ့ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီလား"

နားစွင့်နေသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ကြားလိုက်ပြီး မလိုလားစွာပင် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားသည်။ သူက မိဖုရားကြီး၏ စကားများကို နားထောင်ချင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူမက မောင်းမဆောင်၏ သခင်မ၊ ပရိယာယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူသာ သူမထံမှ လှည့်ကွက်အနည်းငယ် သင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် မောင်းမဆောင်မှ နန်းတွင်းအမျိုးသမီးများကို ပိုကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်သည်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူက ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ရသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမေက ဆိုသည်။

"ချင်ဖုန်းက တကယ်ပဲ နက်ရှိုင်းတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားအများစုလိုပဲ သူက မလွဲမသွေ ကာမဂုဏ် လိုက်စားတယ်"

"ဒီအမေ သိသလောက်တော့ သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်အပြင် သူက ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီးတချို့နဲ့ မရှင်းလင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးတချို့ ရှိခဲ့တယ်။ ဥပမာအားဖြင့် လန်နင်ရွှမ်၊ ဓားနတ်ဘုရားမ ပိုင်ဝူရွှမ်းနဲ့ တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် စုထျန်းယွဲ့တို့လိုပေါ့"

"အသူရာဘုရင်ရဲ့ သမီးတော်အကြောင်းကိုတော့ ပြောစရာတောင်မလိုဘူး။ သူက သူ့ကလေးတွေကို မွေးဖွားပေးပြီး သွေးမျိုးရိုးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလိုကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကြေညာထားခဲ့တယ်"

အန်းယာက နာမည်တစ်ခု ကြားလိုက်တိုင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ပို၍ပြင်းထန်လာလိမ့်မည်။ မိဖုရားကြီး၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏ ညာလက်က သူမ မသိလိုက်ဘဲ သိမ်မွေ့စွာ တင်းကြပ်သွားသည်။ မိဖုရားကြီးက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်က သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ သူက ဒီလို သူခိုးစိတ် ရှိရင်တောင်မှ နောက်ထပ်မိန်းမတစ်ယောက် ယူဖို့ သတ္တိမရှိဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ အခုထိ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ လက်မထပ်သေးတာ"

အန်းယာ၏ မျက်လုံးများက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် လင်းလက်သွားသော်လည်း သူမ လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မယ်တော်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် သမီးမှာလည်း အခွင့်အရေး မရှိဘူးပေါ့"

"မင်း ကိစ္စရဲ့ အဓိကအချက်ကို နားမလည်သေးဘူးလား။ ချင်ဖုန်းကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် မင်းက အရင်ဆုံး သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူရမယ်။ ငါ ရှင်းပြတာကို သေချာနားထောင်..."

အန်းယာက စူးစိုက်စွာ နားထောင်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရှုပ်ထွေးသွားကာ တစ်ခါတစ်ရံ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီနေ့တော့ သူမ နောက်ဆုံးတွင် မိဖုရားကြီးက အခြား နန်းတွင်းအမျိုးသမီးများစွာကို ကျော်လွန်ပြီး မောင်းမဆောင်၏ သခင်မ ဖြစ်လာရသည့်အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။

...

"ဟပ်ချိုး! တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့အကြောင်းကို နောက်ကွယ်မှာ ပြောနေတာများလား"

ချင်ဖုန်းက ချင်စံအိမ်တော်၏ အဓိကတံခါးရှေ့တွင် ရပ်ပြီး သူ၏နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်နေသော သူ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဇနီးနှစ်ယောက်ကို တွေးတောရင်း သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

တံခါးစောင့်က တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"သခင်လေး ပြန်လာပြီ"

စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သက်ဝင်လာသည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က သူတို့၏ ဆယ်လအရွယ် ကိုယ်ဝန်များဖြင့် လေးလံသော ဗိုက်များဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ယိမ်းယိုင်ကာ ထွက်လာကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ချင်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားသလို စိုးရိမ်လည်း ဖြစ်နေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီကို ထွက်လာကြတာလဲ။ ဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ ပိုပြီး အနားယူသင့်တယ်။ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး အထဲပြန်ဝင်ကြ"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက ချင်ဖုန်းကို နူးညံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဘေးကင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက နောက်ဆုံးတွင် ပေါ့ပါးသွားသည်။ သူတို့က ချင်ဖုန်းကို သူတို့ကို ထောက်ပံ့ခွင့်ပေးပြီး ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကြသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေမေလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခြောက်လအကြာတွင် သူမ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူများ ပိုများလာပြီး မျက်လုံးများက နီရဲနေသော်လည်း သူမက သူ့ကို ပြုံးပြနေသည်။ သူ၏အဖေ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ သူ၏မေမေလေးအတွက် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်... ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ပြောချင်သော စကားလုံးတစ်ထောင် ရှိသော်လည်း ထွက်လာသည်မှာ...

"မေမေလေး၊ သား ပြန်ရောက်ပါပြီ"

သူမက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း ပြန်လာတာ ကောင်းတာပေါ့"