ဒီကလေးငယ်နှစ်ယောက်က သာမန်မဟုတ်ဘူး

ညစာစားပွဲတွင် မိသားစုတစ်စုလုံး စုဝေးကြသည်။ ချင်ဖုန်းက လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များနှင့် တွေ့ဆုံမှုများအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို ကြွားဝါမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ဘေးမှ ညီငယ်ကို မနာလိုဖြစ်စေသည်။

ချင်ဖုန်းက စားပွဲထိပ်မှ နေရာလွတ်ကို အခါအားလျော်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ 'အဖေသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် သူက ငါ့ကို ဒီလိုကြွားဝါနေတာအတွက် သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်မှာပဲ' ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူက သူ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသပေ။ အကြောင်းမှာ ဒါက သူ၏မေမေလေးကို ပို၍ စိတ်မကောင်းဖြစ်စေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏အကြည့်ကို သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ထံသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အခုတလော ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာ ဆယ်လ ကိုယ်ဝန်ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မွေးဖွားရက် နီးကပ်လာသောကြောင့် သူတို့က သဘာဝအတိုင်းပင် အထူးဂရုစိုက်မှု လိုအပ်သည်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ကလေးကို ဆယ်လလွယ်ပြီး တစ်ရက်တည်းမှာပဲ မွေးဖွားရသည်။

လျိုကျန့်လီက တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက နူးညံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

" သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခံစားနေရတာ အတော်ကြာပြီ"

ချန်းဖေးလန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စကားများက အလားတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူမက သူမ၏ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကလေးငယ်လေး မွေးဖွားလာမည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ သူမနှင့် ချင်ဖုန်း၏ ကလေးပင်။ သူ အဖေဖြစ်တော့မည်ကို တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက သဘာဝအတိုင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'အဲ့ဒီ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်က ယောက်ျားလေးတွေလား မိန်းကလေးတွေလား မသိဘူး' စဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းပြီး သူ၏ဇနီးများ၏ ဝမ်းဗိုက်များကို ကြည့်ရှုမိခြင်းကို မခုခံနိုင်တော့ပေ။ ထိုနေရာတွင် သူက စုစည်းနေသော ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင် ဘောလုံးများကို တွေ့လိုက်ရသည် - ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ပင်!

ကလေးငယ်နှစ်ယောက်၏ သန္ဓေသားများမှာ ဖွဲ့စည်းပြီးနှင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင်က သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရာ သူတို့က ယောက်ျားလေးများလား မိန်းကလေးများလားဆိုတာကို ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချင်ဖုန်းကို အံ့အားအသင့်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ဒီကလေးငယ်နှစ်ယောက်က လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး သူတို့ ကျင့်ကြံနေသကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်နေခြင်းပင်။

'အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ ငါပြန်လာတော့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အရင်ကထက် အားနည်းနေတယ်လို့ ငါခံစားခဲ့ရတာ - ဒါက ဒီကလေးငယ်နှစ်ယောက်က စုပ်ယူနေခဲ့လို့ကိုး'

ချင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်မိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ သူတို့သာ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ဒီလိုဖြစ်နေလျှင် သူတို့မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဘယ်လို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်မှာလဲ။ သူတို့အဖေတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏အပေါ်မှ ဖိအားက ကြီးမားလှသည်!

စိတ်ပျက်အားငယ်လိုက်တာ!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ဝမ်းဗိုက်များထဲမှ ကလေးများက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကန်လိုက်ကြပြီး ချင်ဖုန်းကို မကြည့်ရန် ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆိုသည်။

"သူ ငါ့ကို ကန်တယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က ကြယ်ရောင်စုံပြီး လသာနေသော ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံများဖြင့် ဟိန်းထွက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏အကြည့်ကို အဓိကခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးမြွေများ ဝေ့ဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့က အခုထိတော့ မရိုက်ခတ်သေးပေ။

အကျပ်အတည်းကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ မိုးကြိုးကီလင်က နတ်ပင်လယ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ခုန်ထွက်လာပြီး ချင်စံအိမ်တော်အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကာ မိုးခြိမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံသို့ သူ၏သွားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး၏ ခရမ်းရောင်ရင့် လျှပ်စီးကြောင်းများက လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးတိမ်များကို ချက်ချင်း နောက်သို့ ကျုံ့သွားစေကာ သူတို့၏ စွမ်းအားကို ချုပ်တည်းသွားစေသည်။

တိမ်မည်းများက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မိုးကြိုး ကီလင်က ချင်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ချီးကျူးမှုကို တောင်းခံနေသကဲ့သို့ သူ၏ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အမူအရာက လေးနက်နေသည်။ သူ၏အာရုံခံစားမှုသာ မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် သူ ခုနက ကြားလိုက်ရသော မိုးခြိမ်းသံမှာ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်သင့်သည်! သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်က ဘာလို့ အခု ပေါ်လာရတာလဲ။

ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များထဲမှ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်မှာ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အတွေးတစ်ခုက ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

'ဖြစ်နိုင်မလား၊ ဒီကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်က ဒီကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား'

လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ လောကကြီးက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို စမ်းသပ်သတိပေးသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သူတို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မျှခြေကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဒီည ပေါ်ပေါက်လာသော မိုးခြိမ်းသံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုကလေးငယ်နှစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လျှင် သူတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များက ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မလဲ။ လန်နင်ရွှမ်က အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေး ဘယ်လိုသိတာလဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မက သခင်မလေးတို့ ဗိုက်ထဲက ကလေးငယ်လေးတွေက မိုးခြိမ်းသံကြောင့် လန့်သွားတာလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ"

ချန်းဖေးလန်၏ နူးညံ့သော မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေအနေနဲ့ သူတို့က မိုးကြိုးကို မကြောက်သင့်ဘူး။ သူတို့မွေးဖွားလာတာနဲ့ ကျွန်မ သူတို့ကို သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ပေးရမယ်။ သူတို့ တကယ်ပဲ မခံနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မ သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကို ခေါ်သွားပြီး အဘိုးကို မိုးကြိုးဆင့်ခေါ်ခိုင်းပြီး သူတို့ရဲ့ သတ္တိကို သွေးစေမယ်"

တကယ်တော့ ချန်းဖေးလန်၏ အပြုအမူများတွင် လျှို့ဝှက်အတွေးငယ်လေးတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည် သူမက သူမ၏ အစ်မ ကျန့်လီကို ကျော်လွန်ရန် အခွင့်အရေးနည်းပါးနေမှတော့ သူမက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို နောက်မျိုးဆက်အပေါ်တွင်သာ တင်ထားနိုင်တော့သည်... ချင်ဖုန်းက အသည်းအသန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ သွားစရာမလိုပါဘူး"

ဒီအချိန်တွင်တော့ ချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်မှာ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို ဦးတည်နေသည်ဟု ယုံကြည်သွားသည်။ ပြီးတော့ သူ၏ဇနီးများနှင့် နင်ရွှမ်တို့က အချက်တစ်ချက်ကို အထင်မှားနေသည်။ ကလေးငယ်များက မိုးခြိမ်းသံကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကလေးငယ်နှစ်ယောက်၏ မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုက မိုးခြ ချိန်းသံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်!

'သူတို့ အခုထိ မမွေးသေးဘူး။ ဒီလောက် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့ရောက်ရှိလာခြင်းကတော့ တစ်မျိုးတစ်ဘာသာ ဖြစ်လိမ့်မယ်'

ချင်ဖုန်းက သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဒီထူးခြားတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာဖို့အတွက် စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ချင်နေသည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ ဖေးလန်၊ မင်းရဲ့ အဒေါ်နဲ့ အဖေကို မတွေ့မိဘူး။ သူတို့ တောင်ပိုင်းဒေသကနေ ပြန်မလာသေးဘူးလား"

နဂါးမျိုးနွယ်၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ သူတို့က ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဖေးလန်ကို သူတို့လက်ထဲတွင် ပွေ့ချီထားရန် စိတ်အားထက်သန်နေသင့်သည်။ ချန်းဖေးလန်က ပြန်ဖြေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခဏတုန်းက ကောင်းကင်ဘုံရေကန်မှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိခဲ့ပုံပဲ။ ဒါကြောင့် အဘိုးက သူတို့အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်တာ။ ကျွန်မ မနေ့ညက အဒေါ်နဲ့ စကားပြောခဲ့တယ်။ သူ ရက်အနည်းငယ်နေရင် ပြန်လာလိမ့်မယ်"

"သဘောပေါက်ပြီ" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ မစုံစမ်းတော့ပေ။

...

ထိုစဉ် နဂါးမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်တွင် ချန်းရွှမ်းနှင့် အခြားသူများအားလုံးက ဧရာမ ကြေးခေါင်းတလားကြီးရှေ့တွင် စုဝေးနေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တင်းမာနေသည်။ အကြောင်းမှာ ခေါင်းတလားက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုက စိမ့်ထွက်နေကာ သူတို့၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသောကြောင့်ပင်။

"အဖေ ဘိုးဘေးက နိုးထတော့မှာလား" ချန်းကျုံး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နဂါးမျိုးနွယ်၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီက နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ဆင်းသက်လာစဉ် နဂါးဘိုးဘေးက နဂါးမျိုးနွယ်၏ နေအိမ်ကို ကာကွယ်ရန် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးက နတ်ဘုရားဘုံနှင့် လူ့ကမ္ဘာကြားမှ ကွာဟချက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို သူတို့၏ အရင်းအမြစ်မှ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ဒါက ဘိုးဘေးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်ဝင်အချို့ကိုပင် မျိုချပစ်သည့် ရူးသွပ်သော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်!

သူ၏အပြုအမူများကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသော ဘိုးဘေးက သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူက နဂါးမျိုးနွယ်အကြီးအကဲများကို သူ့ကို နဂါးချောက်နက်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားသော ကြေးခေါင်းတလားထဲတွင် အကျဉ်းချခိုင်းခဲ့သည်။ အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ မကျရောက်မီ နဂါးဘိုးဘေးက စကားစုတစ်ခုကို တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"အကယ်၍ အန္တရာယ်က ကောင်းကင်ဘုံရေကန်အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာလျှင် ငါ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးထလာလိမ့်မည်"

အခုတော့ ကြေးခေါင်းတလားမှ အပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များက သဘာဝအတိုင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က "အန္တရာယ်" ဟုခေါ်သော အရာအတွက် စိုးရိမ်နေကြပြီး ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း စိုးရိမ်နေကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာပြီးနောက် ဘိုးဘေးက သူ၏စိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိသလားဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိပေ။ သူသာ ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာခဲ့လျှင် သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆွေမျိုးများအပေါ် နောက်ထပ် သတ်ဖြတ်ပွဲတစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်မည်လား။ မသိနိုင်သောအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာပင်။

ချန်းရွှမ်းက အားမတုနိုင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဖေးလန်ရဲ့ ကလေးက မွေးတော့မှာပဲ။ ပြီးတော့ ငါက သူ့ဘေးမှာ နေချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီလိုဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ချန်းမု၊ ငါနဲ့ ချန်းကျုံးက ဒီက ကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူလိုက်မယ်။ မင်း မြန်မြန်ပြန်သင့်တယ်။ ဒါမှ ဖေးလန် အထီးကျန်တယ်လို့ မခံစားရမှာ"

"နားလည်ပါပြီ" ချန်းမုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြေးခေါင်းတလားကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကောင်းကင်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။