နူးညံ့သော အညွန့်၏ ပြောင်းလဲမှုများ

ည၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ကို အိပ်ရာဝင်စေပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ကျင့်ကြံရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်က အခု လောကကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် သူက မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်မှ စုထျန်းယွဲ့၏ ကောင်းကင်ဘုံ ထင်ဟပ်ကျောက်တုံးကို ချေးငှားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူက သူ၏ အဖြူရောင်-ရွှေရောင် ကံကြမ္မာကြယ်တာရာကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မြင့်တက်နေသော ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်တို့က သူ၏ နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး အတွင်းမှ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များကို အားကောင်းစေသည်။ ဒီယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များမှာ ဒီလောကကြီးတွင် ကျန်ရှိနေသော ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်သည်။ သခင်ကြီး ပိုင်လီ၏ ညွှန်ကြားချက်များအရ ၎င်းကို ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်တို့ဖြင့် သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် သူက ယင်နှင့်ယန်၏ တာအိုကို နားလည်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပို၍ အားကောင်းစေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိသည်။

အချိန်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းနေပြည်တော်က ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်က ကျင့်ယန်မြို့ထက်တော့ နည်းနည်း နည်းနေသေးတယ်"

ဒါကတော့ မင်းနေပြည်တော်ကို နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာတို့က ကြီးကြပ်နေသောကြောင့်ပင်။ ဒါကြောင့် မိုင်တစ်ထောင် အချင်းဝက်အတွင်းတွင် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းများ မရှိပေ။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်တို့၏ စုစည်းမှုမှာ အခြားနေရာများထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှာတော့ ဒီမှာ အများကြီး ပိုထူထပ်သည်။ ဒါက သူ၏ညီငယ်က သူ၏စာထဲတွင် နန်းတွင်းတပ်များ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး သူတို့၏ အစွမ်းအစမှာ အတိတ်ကထက် အများကြီး သာလွန်သွားကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို ရှင်းပြနေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စတုတ္ထ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သူများအတွက်တော့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှာ လက်တွေ့ကျဆုံးသော ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်ပင်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် အပြောင်းအလဲအချို့ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူက သူ၏နတ်အသိစိတ်ကို အတွင်းသို့ လှည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တံဆိပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူရရှိခဲ့သော နူးညံ့သည့် အစိမ်းရောင်မိုးကြိုးအညွန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးက အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီးနောက် ဒါဟာ နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ပစ်ထွက်သွားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလောကတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော ညက ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မင်းနေပြည်တော်၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များက နူးညံ့သော အညွန့်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကာ ၎င်းအားလုံးကို သူက စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဟိန်းဟောက်နေသော လေကြားတွင် မှိန်ဖျော့သော ငိုသံများ ရှိနေပုံရပြီး မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ အားပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ သူ ကျင့်ယန်မြို့တွင် ရှိနေစဉ်က ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ဘာလို့ တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ရတာလဲ။

"ငါ ငါ့ရဲ့ နယ်မြေကို ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့အခါ ကီလင်နဲ့ ဒီကောင်က မကြာခဏ အတူတူ ပေါ်လာတတ်တယ်။ ကီလင်က မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒီကောင်ကတော့ အရာအားလုံးကို ကုသပေးဖို့ နူးညံ့တဲ့ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒါက အသက်စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုတယ်"

"ဖြစ်နိုင်မလား။ ကျင့်ယန်မြို့မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ အက်ကွဲကြောင်း ရှိနေတာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေခြင်းတရားတွေနဲ့ အရမ်း လေးလံသွားစေပြီး သူ့ကို မနှစ်မြို့စေခဲ့တာလား။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ အခုထိ မပေါ်ထွက်လာခဲ့တာလား" ချင်ဖုန်းက မှန်းဆလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုက အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် မြို့ထဲတွင် လှုပ်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မင်းနေပြည်တော်မှ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်း ပေါများသောကြောင့် သာမန်စစ်သားများက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် နေ့ရောညပါ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံကြသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ သို့သော် အိမ်တွင်နေထိုင်ပြီး ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံသော စစ်သားများစွာမှာ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို လုံးဝ မခံစားနိုင်တော့ပေ။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ" စစ်သားတိုင်းက လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာမှသာ နူးညံ့သော ပျိုးပင်လေးက လုံလောက်သွားပုံရပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ပြောင်းလဲမှုများက ထိုနေရာတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော နူးညံ့သည့် အစိမ်းရောင်အလင်းက ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး ခြံဝင်းထဲမှ အပင်များနှင့် သစ်ပင်များကို ၎င်း၏တောက်ပမှုတွင် ရေချိုးပေးကာ သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဖူးပွင့်ကြီးထွားစေသည်။

အပင်များက ထိုးတက်လာပြီး လူတစ်ယောက်၏ အရပ်တစ်ဝက်နီးပါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုစဉ် နံရံဘေးမှ သစ်ပင်ကြီးနှစ်ပင်က ပေသုံးဆယ်ကျော် မြင့်တက်သွားပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အစိမ်းရောင်အလင်း မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် အစိမ်းရောင်နု အညွန့်က လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသို့ ကြီးထွားလာပြီး အဖြူရောင်ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် တူနေခြင်းပင်။

အဖြူရောင်ဘောလုံး၏ ထိပ်တွင် အစိမ်းရောင်အညွန့် ရှိနေပြီး လက်မအရွယ်အစားရှိသော ထူထဲသည့် ခြေလက်များက ဘေးနှစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်နေကာ တောက်ပသော အနက်ရောင်မျက်လုံးနှစ်လုံး ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ချစ်စဖွယ် ရိုးသားသောအသွင်ကို ပေးနေသည်။ ဒါဟာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ ပတ်ပတ်လည်ကို ငေးကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏အကြည့်က နောက်ဆုံးတွင် ချင်ဖုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးငယ်များက ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျီကနဲ အသံနှင့်အတူ အဖြူရောင်ဘောလုံးက ချင်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ပါးကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း ပထမဆုံး သတိပြုမိသည်မှာ ဒါဟာ ဘယ်လောက် ချောမွေ့၊ နူးညံ့ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူက သတ္တဝါငယ်လေးကို သူ၏ပါးပြင်မှ ညင်သာစွာ ဆွဲခွာလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ပွေ့ချီထားကာ သူက သူ့ကို သူ၏မျက်လုံးကြီးများဖြင့် ပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သတ္တဝါငယ်လေးက စိုက်ကြည့်ပြိုင်ပွဲကို ရှုံးနိမ့်သွားပုံရပြီး သူက အနည်းငယ် ပျော့ခွေသွားကာ ချင်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပြားချပ်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး ငြိမ်သက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အတည်ပြုခြင်းကို ဖြတ်ကျော်စဉ်က သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အပိုင်းအစ ပုံရိပ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော အနီရောင်မိုးကြိုးကန်ထဲတွင် ကောင်းကင်က မျက်စိတစ်ဆုံး မည်းနက်နေသည်။ မိုးကြိုး ကီလင်က မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်သံကြိုးများဖြင့် မိုးကြိုးကန်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ ဒါဟာ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း သံကြိုးများက ပို၍ပို၍ တင်းကြပ်လာသည်။ တိုက်စားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကီလင်ကို နာကျင်မှုဖြင့် ရူးသွပ်သွားစေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင်နု အညွန့်ကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ပွေ့ချီထားရာ အစိမ်းရောင်အလင်းက ကီလင်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခဲ့သည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"တစ်နေ့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရောက်လာပြီး မင်းကို ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်စေလိမ့်မယ်။ ဘုံသုံးဘုံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကနေ မင်းကို လွတ်မြောက်စေလိမ့်မယ်။ လောလောဆယ်တော့ မင်း သူ့ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းရမယ်"

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မိုးကြိုး ကီလင်က သူ၏ရူးသွပ်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခွေလိပ်ကာ မိုးကြိုးကန်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက ဒီမြင်ကွင်းကို မျက်မြင် တွေ့ခဲ့သောကြောင့်ပင် သူက ကီလင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြေဖျောက်သောအခါ သူက ၎င်းကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ညင်သာစွာ အကြံပြုနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ထံသို့ အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒီအဖြူရောင်ဘောလုံးလေးကို ကြည်နူးဖွယ်ရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လောက်သည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ချင်ဖုန်းက ကီလင်နှင့် အဖြူရောင်ဘောလုံး၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများကြောင့် ပို၍ပို၍ အံ့အားသင့်လာပြီး သူက သူတို့၏ စစ်မှန်သော အမည်သဏ္ဌာန်များအပေါ်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက မူလက ကီလင်နှင့် အဖြူရောင်ဘောလုံးငယ်လေးအကြောင်းကို အသိပညာကြွယ်ဝသော စီနီယာ ရွှမ်းယီကို မေးမြန်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့က သေချာပေါက် ဒီလောကကြီးမှ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် စီနီယာ ရွှမ်းယီက သူ့ကို သူ၏စွမ်းအားကို ချေးငှားခဲ့ကတည်းက သူ အခုထိ နိုးထမလာသေးပေ။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ အနားယူနေသော အဖြူရောင် ဘောလုံးငယ်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဗိုက်ကို လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။ သတ္တဝါငယ်လေးက သူ၏ခြေလက်များကို ယားယံသလို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆိုသော်လည်း တကျီကျီမြည်သံများကိုသာ တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

"မင်း ဘာကောင်လေးလဲ"

...

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ချင်ဖုန်းက စာကြည့်တိုက်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ဘယ်သူမှ သူ့နောက်သို့ မလိုက်လာကြောင်း သေချာအောင် သတိဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ၏ကွယ်လွန်သူအဖေ၏ ရေရွတ်သံက မနေ့ညက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး တောင်ပိုင်းဒေသတွင် သူ သတိမေ့မြောနေစဉ်က သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ထူးဆန်းသည့် အိပ်မက်ကို သတိရသွားစေသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူ၏အဖေက သူ စာကြည့်တိုက်ထဲမှ စာအုပ်စင်၏ တတိယစင်ပေါ်မှ နံရံနောက်ကွယ်တွင် ကိုယ်ပိုင်ငွေစုအချို့ကို ဖွက်ထားခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ချင်ဖုန်းက ထိုအိပ်မက်ကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း မေ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပထမဆုံးည ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုမှတ်ဉာဏ်က ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ယခင်ကထက် ပို၍ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နေရာကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူက နံရံကို ခေါက်လိုက်သည်။

ဒုတ် ဒုတ် ဒါဟာ အခေါင်းပေါက် ဖြစ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူ အုတ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ သစ်သားရတနာတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေခဲ့တာလား"

သူက သစ်သားဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ခြောက်လကြာ ငုပ်လျှိုးနေခဲ့သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ တကယ်ပဲ နောင်တရတယ်၊ တကယ်ပဲ!

မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပိုင်ငွေကို သတိဖြင့် ဖွက်ထားသော မိသားစု၏ အကြီးအကဲက ဘာလို့ သုံးဆယ်တန်ပဲ ရှိနေရမှာလဲ... ချင်ဖုန်းက ဆို့နင့်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အဖေ၊ သား အရမ်းတောင်းပန်ပါတယ်"