← Chapters

အရိပ်မဲ့သူ

Vol. 56 Ch. 826

အရိပ်မဲ့သူ

Vol. 56 Ch. 826

ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့သည် တာချွမ်းမြို့ရှိ သီးသန့်ကားတစ်စီးဖြင့် ခရီးသွားနေကြသည်။

ဒီမြို့သည်လည်း အလွန်အရေးကြီးသော မက်ထရိုပိုလစ်မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်ပြီး၊ တာဟိုင်မြို့လောက် အရေးမပါသော်လည်း၊ လူဦးရေ၊ စီးပွားရေးနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုတို့တွင် တာချန်းမြို့နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။

ယုတ္တိနည်းအရဆိုလျှင် ဒီမြို့၏လမ်းများပေါ်တွင် ဒီလောက်ယာဉ်နှင့် လမ်းသွားလမ်းလာနည်းပါးနေခြင်း မဖြစ်သင့်ပေ။

ကားစီးနေစဉ်အတွင်း မြို့သည် လည်ပတ်နေပုံရသည်ဟု ယန်ကျန့်ခံစားမိသော်လည်း၊ အသက်ဝင်မှုကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ သူအာရုံခံမိနေသည်။

ထိုဆူညံပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော လေထုမရှိပေ။

ဖိနှိပ်နေသော သက်မဲ့အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"လီယောင် ဒီမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးလားဆိုတာ စစ်ကြည့်လိုက်"

ယန်ကျန့်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လီယောင်သည် ချက်ချင်းဌာနချုပ်ကို ဆက်သွယ်ပြီး တာချွမ်းမြို့၏ သဘာဝလွန်အမှုတွဲဖိုင်များကို ကြည့်ရှုခိုင်းလိုက်သည်။

ဒီလောက်ကြီးမားသောမြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ 'ပြိတ္တာ'ဖြစ်ရပ်မတိုင်မီက တာချန်းမြို့တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သေးငယ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။

မကြာမီ...

လီယောင်သည် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။

"မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန်အမှုနှစ်ခုရှိတယ် တစ်ခုက အဆင့် C သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၊ အမည်က 'မေ့လျော့ခြင်း' တဲ့ နောက်တစ်ခုက အဆင့် B သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၊ အမည်က 'တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေ' တဲ့"

"အမှုနှစ်ခုလုံးကို တာချွမ်းမြို့တာဝန်ခံ လီလဲ့ဖိန်က ဖြေရှင်းခဲ့တယ် အခုပြဿနာမရှိသင့်တော့ဘူး ပြီးတော့ တာချွမ်းမြို့က ငြိမ်းချမ်းနေပြီး နောက်ထပ်ထူးခြားတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ မရှိတော့ဘူး"

သူက ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုပဲရှိတာက တကယ်ပဲ တော်တော်လေးကံကောင်းတာပဲ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းရွေးချယ်ခံရတဲ့နေရာက စုန့်ရန်စီမံခန့်ခွဲတဲ့ တာဟန်မြို့ပဲ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတောင်မဖြစ်ဘူး သူတို့နဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါက ကံအများကြီးပိုဆိုးပုံပဲ"

"စုန့်ရန်လည်း အခုလွယ်လွယ်ကူကူတော့ မဟုတ်ပါဘူး မြို့လယ်ခေါင်မှာ 'တစ္ဆေစာတိုက်'တစ်ခုထားရှိထားတာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရင် အဆင့် A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းဦးတည်သွားနိုင်တယ်"

လီယောင်က ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီအမှုတွဲဖိုင်နှစ်ခုကို ငါကြည့်ဖို့ ဆွဲထုတ်ပေး"

"ဟုတ်ကဲ့"

လီယောင်သည် ချက်ချင်းအော်ပရေတာကို ဆက်သွယ်ပြီး ဒီအမှုတွဲဖိုင်နှစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ပထမဖိုင်၊ "မေ့လျော့ခြင်း"

ဖိုင်၏အမည်သည် ထူးဆန်းပြီး၊ အခြေအမြစ်မရှိသောသူတစ်ဦးက ရွေးချယ်ခဲ့ပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဖိုင်ကိုလှန်လှောကြည့်ရာ၊ အတွင်းမှဇာတ်ကြောင်းအရ၊ မည်သည့်အချိန်မှန်းမသိ၊ တာချွမ်းမြို့သည် ၎င်း၏ယာယီနေထိုင်သူလူဦးရေ လျော့နည်းလာသည်ကို သတိပြုမိလာပြီး၊ တာဝန်ရှိသူများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်မှာ လူဦးရေစာရင်းကောက်ယူမှုတစ်ခုက မိသားစုဝင်များ ပျောက်ဆုံးနေသည့်ဖြစ်ရပ်များစွာကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။

အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ မိသားစုဝင်တစ်ဦးပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ကျန်မိသားစုဝင်များသည် ထိုအကြောင်းကို လုံးဝမသိရှိခြင်းပင်။ မိသားစုလေးယောက်သည် မိသားစုသုံးယောက်ဖြစ်သွားပြီး၊ ဘဝသည် ပုံမှန်အတိုင်းဆက်လက်သွားနေသည်။

အတိအကျအားဖြင့် ဒီအကြောင်းကြောင့်ပင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို အတော်လေးနောက်ကျမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူမည်မျှပျောက်ဆုံးသွားသည်မှာ ယနေ့တိုင် မသိရှိရသေးပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ဒီထူးဆန်းသောပျောက်ဆုံးမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ လီလဲ့ဖိန်က ဌာနချုပ်ကို ဆက်သွယ်ကာ၊ သူသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းခဲ့သည့်ဖြစ်စဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းမရှိသလို၊ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေနှင့်ပတ်သက်၍လည်း အချက်အလက်မရှိပေ။

ဒါက မပြည့်စုံသောဖိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လီလဲ့ဖိန်ထံမှ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအစီရင်ခံစာတစ်ခုသာ ပါဝင်သည်။

ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်မှုမှာ အလွန်နိမ့်သည်။

သို့သော် ဌာနချုပ်သည် ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားဆဲဖြစ်သည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါက သဘာဝလွန်အမှုတွဲဖိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အချို့သောကိုးကားတန်ဖိုးရှိသည်။

"အဲ့ဒီတစ္ဆေကို လီလဲ့ဖိန်က ထိန်းချုပ်လိုက်တာလား အဲ့ဒါကြောင့် သူက အလွယ်တကူ မေ့လျော့ခံရတဲ့လူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာလား"

ယန်ကျန့်သည် ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဒုတိယအမှုတွဲဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အမည်၊ တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေ။

ဖြစ်ရပ်သည် လွန်ခဲ့သောသုံးလက စတင်ခဲ့သည်။

တာချွမ်းမြို့၏မြို့လယ်ခေါင်တွင်၊ လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများ၌ ညအချိန် ကျရောက်သောအခါ፣ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေဆုံးမှုပုံစံများနှင့်အတူ ရုပ်အလောင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ သေဆုံးသူအရေအတွက်သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးများလာသည်။ လူသတ်တစ္ဆေများ၏ ဇာတ်လမ်းများသည်လည်း လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က ကြောက်စရာကောင်းသော မြို့ပြဒဏ္ဍာရီတစ်ခုဖြစ်လာပြီး၊ နိုင်ငံသားများစွာကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

များစွာသောသူများသည် ညဘက်အပြင်မထွက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရံဖန်ရံခါ၊ လမ်းများပေါ်ရှိ လုံခြုံရေးကင်မရာများသည် တစ္ဆေပုံရိပ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်များကို ဖမ်းယူရရှိခဲ့သည်။

အမည်မသိမကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် အချို့သောဧရိယာတွင် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ သက်ရှိများကို မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေပုံရသည်။

ထို့နောက် ထိုဧရိယာကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ပိတ်ဆို့ထားသောဧရိယာသည် တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လီလဲ့ဖိန်သည် ပိတ်ဆို့ထားသော တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပိတ်ဆို့မှုကို ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဌာနချုပ်သို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး ဖြစ်ကြောင်းနှင့် တစ္ဆေသည် နောက်ထပ်ပေါ်လာတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း အစီရင်ခံခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ၊ ဖိုင်တွင် လီလဲ့ဖိန်၏သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းသည့် ဖြစ်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ မပါဝင်သေးသလို၊ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် သတင်း အချက်အလက်မှလည်း မရှိပေ။

ဒါက နောက်ထပ်မပြည့်စုံသောဖိုင်တစ်ခုပင်။

"လီလဲ့ဖိန်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းတဲ့ဖြစ်စဉ်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်သတင်း အချက်အလက်ကို ကာကွယ်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်စဉ်ထဲမှာ တခြားသူတွေ မတွေ့ရှိစေချင်တဲ့ တစ်ခုခုရှိနေတာလား"

ယန်ကျန့်သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းစဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒီမြို့မှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပြီး၊ တာဝန်ခံအရာရှိဖြစ်သူ လီလဲ့ဖိန်ပင်လျှင် အရိပ်တစ်ခု အောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။

ပြီးတော့ အခု 'တစ္ဆေစာတိုက်'၏လိပ်စာက ဒီမြို့ကို ညွှန်ပြနေသည်။

ရှင်းလင်းနေသည်။

ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက်ဖြစ်ပျက်နေတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီ။ သူက မြို့မှာလူသစ် ဖြစ်နေလို့ မသိသေးတာပဲ။

"အလျင်မလိုပါဘူး ဖြည်းဖြည်းစုံစမ်းကြတာပေါ့"

သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူသည် ဒီစာပို့မစ်ရှင်၏ အရေးကြီးသောအသေးစိတ်အချက်တစ်ချက်ကို သတိရလိုက်သည်။

ဒါကတော့ ဒီစာပို့မစ်ရှင်မှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိပုံရခြင်းပင်။

ဟုတ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဂရုတစိုက်ပြန်လည်စဉ်းစားပြီး၊ အမှန်ပင်၊ ဒီစာပို့မစ်ရှင် အတွက် အချိန် လိုအပ်ချက် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အရင်က တာဟိုင်မြို့ရှိ ဖူရှို့ဥယျာဉ်မှ စာပို့မစ်ရှင်တွင် ခုနစ်ရက်လိုအပ်ချက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်ကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။

"ပို့ဆောင်ဖို့ အချိန်ကန့်သတ်ချက်မဖော်ပြခဲ့ရင် ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သုံးလဖြစ်သင့်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ တတိယထပ်က တမန်တော်တွေက သုံးလတစ်ခါ စာတစ်စောင်ပို့ဆောင်ရလို့"

သူစဉ်းစားလိုက်သည်။

သုံးလအချိန်က ဒီစာပို့မစ်ရှင်မှာ အတော်လေး ရက်ရောတဲ့အချိန် ကာလတစ်ခု ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် ဒါကလည်း ဒီစာပို့ဆောင်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့တစ်ခုခုရှိကြောင်း သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် အကြံပြုနေသည်။

ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်၊ ချောမွေ့စွာမောင်းနှင်နေသောကားသည် ရုတ်တရက် လျင်မြန်စွာ အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ မီးပွိုင့်လမ်းဆုံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရန် အလျင်စလိုလုပ်နေသည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ကုန်တင်ကားငယ်တစ်စီးသည် ဘေးလမ်းမှထွက်လာပြီး တာဝန်ကျကားကို တည့်တည့် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

တာဝန်ကျကားသည် ကုန်တင်ကားငယ်ကိုရှောင်ရှားရန် အမြန်အရှိန်မြှင့်တင်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း၊ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ကား၏နောက်တံခါးကို ကုန်တင်ကားငယ်က တိုက်မိပြီး အတွင်းရှိလူတိုင်း ပြင်းထန်သောလှုပ်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဘရိတ်အုပ်သံစူးစူးနှင့်အတူ ယာဉ်သည် လမ်းဆုံတွင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး မှောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မီတာအနည်းငယ်မျှ ချော်ထွက်သွားပြီး လမ်းဘေးစိမ်းလန်းမြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

မတော်တဆမှုဖြစ်စေသော ကုန်တင်ကားသည် လုံးဝရပ်တန့်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အရှိန်မြှင့်တင်ကာ လျင်မြန်စွာထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်။

တာဝန်ကျကား၏ အပျက်အစီးများသည် ထိုနေရာတွင် မှောက်လျက်ရှိနေပြီး၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကာ၊ အတွင်းရှိလူများ၏အခြေအနေကို ညွှန်ပြချက်မရှိပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

"ဒုန်း"

ယာဉ်၏ဘေးတံခါးသည် တစ်ခဏအတွင်း ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အသံကျယ်ကြီးထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်သည် ပျက်စီးနေသောယာဉ်ထဲမှ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ တက်လာပြီး၊ သူ၏အနည်းငယ် နီနေသောမျက်လုံးများက လျင်မြန်စွာထွက်ခွာသွားသော မတော်တဆမှုဖြစ်စေသည့်ကုန်တင်ကားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူလိုက်ဖမ်းချင်သော်လည်း ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကုန်တင်ကား၏ယာဉ်မောင်းသည် သက်ရှိလူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဒါက တိုက်ခိုက်မှုသည် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ထံမှ မဟုတ်ကြောင်း၊ မဟုတ်သည့်အတွက် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးရန်မလိုအပ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘူး တမင်လုပ်တာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေတာ ရန်ငြိုးရှိတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်လား ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ကားမတော်တဆမှုနဲ့ ငါ့ကို အပြီးသတ်ပစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တာက နည်းနည်းလေးအသိဉာဏ်ရှိတဲ့ဘယ်သူမဆို အဲ့ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာသိတယ်"

ယန်ကျန့်သည် ကားမောင်းထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ခက်ထန်လာသည်။

"လန့်လိုက်တာ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ရတာလဲ ယန် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

လီယောင်သည်လည်း ကားထဲမှ တက်လာပြီး၊ သူ၏နဖူးတွင် ဖြတ်ရာတစ်ခုမှ သွေးထွက်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"အားလုံးပုံမှန်ပဲ ဘာမှထူးထူးခြားခြားမရှိဘူး မတော်တဆမှုဖြစ်စေတဲ့ယာဉ်မောင်းက ထွက်ပြေးသွားတာပဲ လီလဲ့ဖိန်ကို ဖမ်းဆီးခိုင်းလိုက် သူက တာချွမ်းမြို့ရဲ့တာဝန်ခံပဲ လူတစ်ယောက်ကိုဖမ်းတာက သူ့အတွက် ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး ငါဒီအပေါ်မှာ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး"

"ယာဉ်မောင်းက သေသွားပြီထင်တယ် သူလှုပ်မနေတော့ဘူး"

လီယောင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လိုလား ဒါက တကယ်ပဲ ဝမ်းနည်းစရာပဲ"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ဆိုသည်။

သူစိမ်းတစ်ဦး၏သေဆုံးမှုအတွက် သူသည် မည်သည့်အထူးစိတ်ခံစားမှုမှ ခံစားရမည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းကို မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် အလွန်အမင်း ကျင့်သားရနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ အခြားတာဝန်ကျကားများစွာသည် အနီးအနားတွင် လျင်မြန်စွာရပ်တန့်လာသည်။

လီလဲ့ဖိန်က ကားထဲမှထွက်လာပြီး ဆိုသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ ပြဿနာမရှိဘူးမလား ငါမင်းတို့ ကားမတော်တဆမှု ဖြစ်တာကို ခုလေးတင်တွေ့လိုက်တယ် တကယ်ပဲလန့်သွားတာပဲ စိတ်မပူပါနဲ့ ငါဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ဒီနေ့ယာဉ်မောင်းကို ဖမ်းဆီးပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုပေးမယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ထုံထိုင်းလုနီးပါး တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီလဲ့ဖိန်တွင် မည်သည့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုမှမပြဘဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတည်ငြိမ်မှုတစ်ခုကိုသာ ပြသနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေဆရာအများစုသည် ဒီလိုဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ၎င်းကို များများစားစား အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

"နောက်တစ်စီးပြောင်းကြရအောင် ဒါက နားလည်မှု လွဲမှားမှု တစ်ခုပဲလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယန်ကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခွန်းမပြောဘဲ လီလဲ့ဖိန်သည် သူတို့နှစ်ဦးအတွက် နောက်ယာဉ်တစ်စီးကို စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

လျင်မြန်စွာပင် လူတိုင်းသည် မတော်တဆမှုဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် ပုံပျက်နေသောယာဉ်အတွင်းရှိ ရှေ့ခုံရှိယာဉ်မောင်းသည် အေးစက်သက်မဲ့နေပြီး၊ စတီယာရင်ဘီးပေါ်တွင် မှောက်ကျနေသည်။

သူ၏လက်များသည် စတီယာရင်ဘီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သည် မောင်းနှင်နေသော အနေအထားတွင်ရှိသည်။

သို့သော် သူ၏လည်ပင်းတွင် ခေါင်းတစ်လုံးပျောက်ဆုံးနေပြီး မည်သည့်နေရာသို့ လိမ့်ထွက်သွားသည်ကို မသိရဘဲ လည်ပင်းပေါ်ရှိဒဏ်ရာသည် အလွန်သပ်ရပ်လွန်းပြီး၊ ဒီကားမတော်တဆမှု၏ရလဒ်မဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီး အရင်ကတည်းက ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့နှင့်နောက်ခုံများသည် သီးခြားခွဲထားသောကြောင့် ယာဉ်မောင်း၏ထူးဆန်းသောအခြေအနေကို လီယောင်နှင့် ယန်ကျန့်တို့ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် တိုက်ပြေးမှုကျူးလွန်ခဲ့သော ကုန်တင်ကားငယ်သည် ယခုအခါ တာချွမ်းမြို့လယ်ခေါင်ကို ဖြတ်၍ အရှိန်ကုန်မောင်းနှင်နေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ကုန်တင်ကားငယ်သွားသော လမ်းပေါ်တွင် ယာဉ်အလွန်နည်းပါးနေခြင်းပင်။ အခြားကားအနည်းငယ်ရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့သည် လမ်းကြောပြောင်းကာ လွန်ခဲ့သော မိနစ် အနည်းငယ်ကပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင်...လမ်းဆုံတိုင်းတွင် ကုန်တင်ကားငယ်သည် မီးစိမ်းများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။

အကယ်၍ မီးနီရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ကုန်တင်ကားချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်၊ မီးစိမ်းသည် ရုတ်တရက်လင်းလာပြီး နောက်တစ်ကြိမ်စိမ်းသွားပြန်သည်။

ကုန်တင်ကားငယ်ကိုမောင်းနှင်နေသူမှာ သာမန်အသွင်အပြင်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဒီအမျိုးသား၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်ဗလာဖြစ်နေပြီး၊ စတီယာရင်လှည့်ရန်နှင့် အရှိန်မြှင့်ရန်သာ သိသော အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အရှိန်လျှော့ရန် သို့မဟုတ် လမ်းပေးရန် အနည်းငယ်မျှသော ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြပေ။

ကုန်တင်ကားငယ်သည် တာချွမ်းမြို့ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမည်မသိဦးတည်ရာသို့ ဦးတည်သွားက၊ ခြေရာမကျန်ခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ ယန်ကျန့်၊ လီယောင်တို့သည် လီလဲ့ဖိန်၏စီစဉ်မှုအရ မြို့ရှိ ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် တည်းခိုလိုက်ကြသည်။

ဟိုတယ်သည် ခြောက်ကပ်စွာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ စားပွဲထိုးများ၊ စားဖိုမှူးများနှင့် သန့်ရှင်းရေး ဝန်ထမ်းများကဲ့သို့သော ဝန်ထမ်းအချို့မှလွဲ၍ သူတို့နှစ်ဦးမှလွဲ၍ အခြားဧည့်သည်မရှိပေ။

လီလဲ့ဖိန်က သူယခုအခါ ဟိုတယ်ကိုပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့ကို အထူးဧည့်ခံရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးအတွက်၊ ဒီအဆင့်ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုသည် မထူးဆန်းပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာဝန်ခံတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထိုသို့သောစီစဉ်မှုများအတွက် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

"ကျွန်တော် မတော်တဆမှုရဲ့နောက်ဆက်တွဲကို သွားကိုင်တွယ်ပြီး ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုပေးပါ့မယ် တာချွမ်းမြို့ရဲ့ကိစ္စတွေကို ညကျမှ ခင်ဗျားတို့နဲ့ဆွေးနွေးမယ် ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်မညိုညင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

လီလဲ့ဖိန်က ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ ခင်ဗျားသွားနှင့် ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့သတင်းကောင်းကို စောင့်နေမယ်"

ယန်ကျန့်သည် ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေပြီး၊ လီလဲ့ဖိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

လီယောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ခုခုလွဲနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်ပေ။

ဒီမသဲမကွဲခံစားချက်သည် အရင်က အတည်မပြုရသေးဘဲ၊ ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အားကောင်းလာပြီး၊ သူသေချာသွားစေသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီမှာ တစ်ခုခုထူးဆန်းနေတယ်"

အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခုသည် ယန်ကျန့်၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဟုတ်တယ် ထူးဆန်းတာပေါ့ လျှောက်သွားနေတဲ့ ဒီလူတွေက အရိပ်မရှိဘူး"

ဘာ

လီယောင်၏မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူချက်ချင်းပင် မဝေးသေးသော လီလဲ့ဖိန်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အေးစက်မှုတစ်ခု တိုးတက်လာသည်။

အပြင်ဘက်နေရောင်ခြည်အောက်တွင် လီလဲ့ဖိန်ဖြစ်စေ၊ သူ့ဘေးရှိ ဝတ်စုံပြည့် လက်ထောက်များဖြစ်စေ၊ သူတို့ထဲမှတစ်ဦးမှ အရိပ်မကျပေ။

ဒါဟာ အလွန်ယုတ္တိမတန်ပေ။

အရာအားလုံးတွင် အရိပ်ရှိသင့်သည်။

သို့သော် ခြွင်းချက်များအမြဲရှိပြီး၊ ဒီကမ္ဘာကြီးတွင် သာမန်အသိတရားကို ဆန့်ကျင်ပြီး တည်ရှိနိုင်သော အရာတစ်ခုရှိသည်။

တစ္ဆေများ

ကြမ်းတမ်းသည့်တစ္ဆေများနှင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ဆက်စပ်မှသာလျှင်၊ ရူပဗေဒသာမန် အသိတရားနှင့် နားလည်မှုအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခြေရှိသည်။

All Chapters