အန္တရာယ်ရှိသောမြို့

လီယောင်သည် အရိပ်မရှိသောလူတစ်စု ဟိုတယ်မှထွက်ခွာပြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ လီလဲ့ဖိန်တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်ခဲ့လျှင် ရှင်းပြ၍ရနိုင်သေးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီလဲ့ဖိန်သည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အချို့သောထူးဆန်းသည့်လက္ခဏာများသည် လုံးဝနားလည်နိုင်စရာပင်။ သို့သော် အခြားသူများအတွက်မူ နားလည်ရခက်သည်၊ အကြောင်းမှာ လီလဲ့ဖိန်၏လက်ထောက်များသည် အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်ပုံပေါ်သော သာမန်လူများဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သော သာမန်လူများ၊ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း အရိပ်မရှိကြပေ။

ဒါဟာ ရှင်းလင်းစွာပင် အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"ခေါင်းဆောင် အဲ့ဒီလူတွေက လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာလား ဒါမှမဟုတ် လီလဲ့ဖိန်ရဲ့သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေက တခြားသူတွေကို သက်ရောက်နေတာလား"

အဖွဲ့ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ပြီးမှသာ လီယောင်သည် သူ၏အကြည့်ကို ရွှေ့ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အပြင်ဘက်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မသေချာဘူး ငါတို့လေယာဉ်ပေါ်ကဆင်းတဲ့အချိန်ကနေ၊ လမ်းမှာကားမတော်တဆမှုဖြစ်တဲ့အထိ၊ ပြီးတော့ ဒီကိုရောက်တဲ့အထိ၊ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပဲထင်ရတယ် ဒါပေမဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ခံစားမှုတစ်ခုရှိနေတယ် လီလဲ့ဖိန်နဲ့ သူ့အဖွဲ့မှာ ခုလေးတင်က အရိပ်တောင်မရှိခဲ့ဘူး ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပတ်သက်နေတယ်"

"တစ်ခုတော့သေချာတယ် သူတို့အားလုံး သဘာဝလွန်အရာတွေရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံထားရတယ် မင်းပြောသလိုပဲ လီလဲ့ဖိန်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် လီလဲ့ဖိန်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"သူကိုယ်တိုင်က အခြေအနေတစ်ခုခုရဲ့ သားကောင်ဖြစ်နေနိုင်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာမယ့်ကာလမှာ ပိုပြီးသတိထားပါ စိတ်မလျှော့လိုက်နဲ့ မင်းတစ္ဆေနှစ်ကောင်ထိန်းချုပ်ပြီး တိုးတက်လာပေမဲ့ 'တစ္ဆေစာတိုက်'နဲ့ လီလဲ့ဖိန်တို့ရဲ့ပါဝင်ပတ်သက်မှုက သိသာတဲ့အန္တရာယ်ကို ယူဆောင်လာတယ် နည်းနည်းလေးပေါ့ဆမှုက ဒီမှာပြင်းထန်တဲ့အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်စေနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က လီယောင်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာတစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်းနက်ရှိုင်းစွာ ခြေလှမ်းဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဒီငြိမ်သက်နေသောမြို့ကြီးအတွင်းတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာအရာများ မည်မျှပုန်းအောင်းနေပြီး၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖော်ထုတ်ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသနည်း။

လီယောင်၏အကြည့်သည် လေးနက်လာပြီး၊ မူလကရိုးရှင်းသော စာပို့တာဝန်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အထူးပင်ရှုပ်ထွေးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တာဟိုင်မြို့ရှိ စာပို့တာဝန်သည် အန္တရာယ်များသော်လည်း၊ ဖြစ်စဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ ယခုကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ တာချွမ်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်ရုံမျှဖြင့် အရာများမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ၏နေရာတစ်ခု မဖြစ်သင့်ဘဲ၊ သာမန်လူများနေထိုင်သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ အခန်းပြန်ပြီး အနားယူကြရအောင် တစ်ခုခုထူးဆန်းနေရင် ဟိုတယ်က ငါတို့ကို အကြောင်းကြားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ထိုသို့ပြောပြီး ဟိုတယ်ဘက်သို့ လှည့်ပြန်သွားသည်။

"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားပြောချင်တာက ဟိုတယ်က အန္တရာယ်များတယ်လို့လား"

လီယောင်က လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"အဲ့ဒါက လီလဲ့ဖိန်မှာ တစ်ခုခုမှားနေလားဆိုတာအပေါ်မှာ မူတည်တယ် သူ့မှာတစ်ခုခုမှားနေရင် ဒီဟိုတယ်မှာလည်း တစ်ခုခုမှားနေတယ် မဟုတ်ရင်တော့ ဟိုတယ်မှာ ဘာပြဿနာမှမရှိသင့်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဒီနေရာကိုစီစဉ်ခဲ့တာကိုး ဘာပြဿနာမဆို သူနဲ့ဆက်စပ်နေမှာသေချာတယ်"

"ခေါင်းဆောင်က စိတ်မချဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်းထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှာတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

လီယောင်က ဆိုသည်။

"ငါတို့ထွက်သွားရင် ပြဿနာကို ဘယ်လိုစုံစမ်းစစ်ဆေးမလဲ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။

လီယောင်သည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် အန္တရာယ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ယန်ကျန့်၏ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုသည် ထွက်ပြေးရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

ထွက်ပြေးခြင်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏ တွေးခေါ်ပုံဖြစ်သည်။ ဒီစိတ်ဓာတ်မပြောင်းလဲလျှင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသည် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကို ဘယ်တော့မှ အောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထွက်ပြေးခြင်းသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ၊ ငြိမ်ခံနေရသော ရှင်သန်မှုအခြေအနေတစ်ခုသို့သာ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အဆုံးရလဒ်သည် အများအားဖြင့် အလွန်ဆိုးရွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသား၏တည်းခိုခန်းသည် ဟိုတယ်၏အပေါ်ဆုံးထပ်၊ သမ္မတအဆင့်အခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ စင်္ကြံလမ်းတွင် အစေခံတစ်ဦးက နှစ်ဆယ့်လေးနာရီလုံး တာဝန်ကျနေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ နေ့အချိန်ဖြစ်နေသေးပြီး၊ နှစ်ဦးသားသည် အနားယူရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ အခန်းထဲတွင် အချိန်ဖြုန်းနေရုံသာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် အချို့သောသတင်း အချက်အလက် လမ်းကြောင်းများမှ တစ်ဆင့် တာချွမ်းမြို့တွင် မကြာသေးမီက ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

အရာများသည် ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး၊ မည်သည့်ဖြစ်ရပ်မှ ဖြစ်ပွားခြင်းမရှိပု ံရသည်။

သို့သော် အချိန်သည် နေ့လယ်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တာချွမ်းမြို့အပြင်ဘက်မှ ကိုယ်ပိုင် ကားတစ်စီးသည် မြို့ထဲသို့ မောင်းနှင်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင်ကားထဲတွင် လူသုံးဦးထိုင်နေသည။

၊ လျိုမင်ရှင်း၊ ချိုက်ယွီနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာ

သူတို့သည် အရင်က 'တစ္ဆေစာတိုက်'၏ ဒုတိယထပ်မှ တမန်တော်များဖြစ်သောကြောင့် ပုံမှန်ရက်များတွင် အဆက်အသွယ်ရှိကြသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် စာပို့တာဝန်တွင် ပါဝင်ရန်ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် 'တစ္ဆေစာတိုက်'မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသောနေရာတွင် စုဝေးကာ တာချွမ်းမြို့သို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ကြသည်။

ကားမောင်းရန်ရွေးချယ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါက အခြားသူစိမ်းများနှင့် ထိတွေ့မှုကို လျှော့ချပေးသည်။

ထိတွေ့မှုလျှော့ချခြင်းသည် အမှားအယွင်းလျှော့ချခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နိုင်ခြေသည် အလွန်နိမ့်ကျသွားသည်။

"ငါတို့မှာ စာတောင်မရှိဘူး အဲ့ဒီလိပ်စာကို အောင်အောင်မြင်မြင်ချဉ်းကပ်နိုင်ရင်တောင်မှ ယန်ကျန့်ကို ရှာတွေ့တာက အထောက်အကူမဖြစ်ဘူး ငါတို့မလာခဲ့သင့်ဘူးထင်တယ်"

ချိုက်ယွီသည် နောက်ခုံတွင်ထိုင်နေပြီး၊ စီးကရက်သောက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်နေသည်။

"ဒါ့အပြင် တတိယထပ်က တမန်တော်ကလည်း ဝင်ပါလာပြီ ငါတကယ်တော့ ဝမ်ရှန်းလိုပဲ အိမ်မှာနေပြီး တီဗီကြည့်၊ မုန့်စားနေဖို့ အကြံပြုချင်တယ် ရှင်ခြင်းနဲ့သေခြင်းက ကံကြမ္မာအတိုင်းပဲ"

ဒါကိုကြားသောအခါ မောင်းနှင်နေသော လျိုမင်ရှင်းက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်သည်။

"မင်းအသက်ကို ယန်ကျန့်ကို ယုံကြည်အပ်နှံရတာ စိတ်အေးလက်အေးရှိလို့လား ငါတို့ပါဝင် ပတ်သက်စရာမလိုပါဘူး ဒါက ဘေးကင်းအောင်လုပ်တဲ့အနေနဲ့ပဲ ယန်ကျန့်သာ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါတို့ချက်ချင်း လီယိနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို ဆက်လုပ်နိုင်တယ် ငါတို့သာ ဝမ်ရှန်းလို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ရင် အချိန်တန်တဲ့အခါ အခွင့်အရေးတွေလွဲချော်သွားနိုင်တယ်"

"ချိုက်ယွီ မင်းပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ဆန္ဒရှိမှတော့ မင်းမှာစိုးရိမ်မှုတွေရှိတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ မဟုတ်ရင် မင်းပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့မှာပဲ"

ချိုက်ယွီသည် စီးကရက်ကို တစ်ချက်ရှိုက်လိုက်ပြီး၊ စီးကရက်တိုကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ငါအခုထိ တုံ့ဆိုင်းနေတုန်းပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆိုသည်။

"ဒီတစ်ခါ ငါတို့စွန့်စားစရာမလိုပါဘူး ငါတို့တာချွမ်းမြို့မှာ နေဖို့နေရာတစ်နေရာရှာပြီး ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်တွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ လေ့လာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ပဲ လိုတယ်"

"ငါလည်း အဲ့လိုပဲထင်တယ် အဓိကကတော့ လေ့လာပြီး အချိန်ကောင်းကိုစောင့်ဖို့ပဲ"

လျိုမင်ရှင်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် လူမိုက်များမဟုတ်ကြပေ။

သူတို့သည် ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်နှင့်ဆက်စပ်နေသော အန္တရာယ်များကို နားလည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် တာချွမ်းမြို့သို့ ပို့ဆောင်မှုကို ကိုယ်တိုင်ပြီးမြောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပို့ဆောင်ရေးဖြစ်စဉ်ကို ပိုမိုနားလည်ရန် အခြေအနေကို လေ့လာရန်သာဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါက သူတို့အတွက် အသက်နှင့်သေခြင်းကိစ္စဖြစ်သည်။

"ကားဆီကုန်တော့မယ် ရှေ့က ဓာတ်ဆီဆိုင်မှာ ရပ်ပြီးဖြည့်လိုက်မယ်"

လျိုမင်ရှင်းက စတီယာရင်ကိုလှည့်ကာ တာချွမ်းမြို့ရှိ အနီးအနားဓာတ်ဆီဆိုင်တစ်ခုဆီသို့ မောင်းနှင်သွားသည်ဟု ဆိုသည်။

"၉၅ ဖြည့်လိုက်"

လျိုမင်ရှင်းသည် အင်ဂျင်ကိုပိတ်ကာ ကားထဲတွင်ထိုင်နေပြီး၊ အလုပ်သမားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အလုပ်သမားသည် အနည်းငယ်တောင့်တင်းစွာဖြင့် ကားကိုဆီဖြည့်ရန် ဆီဖြည့်ခေါင်းကို ယူလိုက်သည်။

"ငါစီးကရက်တစ်ဘူးသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်"

ချိုက်ယွီသည် ကားပေါ်မှဆင်းကာ အနီးအနားရှိ အဆင်ပြေဆိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ခရီးသည်ခုံတွင်ထိုင်နေပြီး သူမ၏ဖုန်းကို ကစားနေကာ၊ တာချွမ်းမြို့နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို ရှာဖွေနေသည်။ အကယ်၍ ဒီမှာ သိသာထင်ရှားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ သတင်းများတွင် ဖော်ပြသင့်သည်။ သူမသည်လည်း နေရာအနှံ့မှ ကောလာဟလများကို စုဆောင်းရန် ဒေသခံအုပ်စု ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချိုက်ယွီသည် အဆင်ပြေဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း၊ သူဝင်သွားသည်နှင့် အတွင်းသည် မှောင်မိုက်ပြီး မှိုင်းညို့နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊ မီးမဖွင့်ထားဘဲ၊ မီးပျက်နေသကဲ့သို့ မှောင်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူကောင်တာဆီသို့ လျှောက်သွားသောအခါ သူ၏ခြေလှမ်းများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုတစ်ခုသည် သူ၏အတွင်းမှ တိုးတက်လာသည်။

သူသည် ရှေ့မှလွင့်ပျံ့လာသော၊ ကောင်တာနောက်တွင်ထိုင်နေသော မှောင်မိုက်သည့်ပုံရိပ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်ပြီး ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသည့် လူသေအလောင်းနံ့ကို ရလိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက လူတစ်ယောက်မဟုတ်တော့ဘူး၊ ရုပ်အလောင်းတစ်လောင်း...

ခန္ဓာကိုယ်သည် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး လက်များသည် ကောင်တာပေါ်တွင် တင်ထားကာ အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တမင်စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ ပုံရိပ်၏လည်ပင်းသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး ခေါင်းမရှိပေ။

ခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ မည်သို့မည်ပုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာလဲ?

"နောက်နေတာလား... ဒါက မြို့လယ်ခေါင်ဧရိယာလေ"

ချိုက်ယွီသည် ချက်ချင်းချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် စီးကရက်ဝယ်ရန် မရဲတော့ဘဲ အဆင်ပြေဆိုင်မှထွက်ခွာပြီး ဧရိယာမှ လျင်မြန်စွာထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် စီစဉ်ကာ သတိထား၍ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

ကောင်တာနောက်တွင်ထိုင်နေသော ခေါင်းမရှိသောရုပ်အလောင်းသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ရိုးရှင်းသောလူသတ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ဒါက သူ ဓာတ်ဆီဆိုင်မြို့လယ်ခေါင်တွင် နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဒီလို မြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဘာကိုမှမဖုံးကွယ်ထားပေ။

"တစ္ဆေတွေ ဒီမှာမရှိသင့်ဘူး"

ချိုက်ယွီသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး နားစွင့်ကာ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ အတော်လေးကောင်းမွန်သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုရှိသောကြောင့်၊ သူသည် ဒီနေရာတွင် အခြားအရာအားလုံးပုံမှန်ဖြစ်နေသည်ဟု တွက်ဆလိုက်ပြီး၊ ဒီနေရာသည် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခုလေးတင်ခံခဲ့ရပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည့်နေရာမဟုတ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာနားလည်သွားသည်—ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် အလွန် အန္တရာယ်မများလောက်ပေ။

စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

သို့သော် သူအဆင်ပြေဆိုင်မှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်စဉ်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဆိုင်၏အပြင်ဘက်နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝန်ထမ်းဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချိုက်ယွီသည် တစ်ခဏမျှတောင့်ခဲသွားပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ယခုမှသာ သူသည် လျိုမင်ရှင်း၏ကားကို ဓာတ်ဆီဆိုင်တွင် ဆီဖြည့်နေသော အခြား ဝန်ထမ်းတစ်ဦးရှိသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် ဆိုင်ရှိ ခေါင်းမရှိသောရုပ်အလောင်းသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ပုပ်သိုးနေခဲ့ပြီး၊ ဒီလိုထူးဆန်းသော အခြေအနေများအောက်တွင် ဒီနေရာကို မပိတ်ဆို့ထားသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းနေပြီဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုနေရာတွင် ဆီဖြည့်နေဆဲဖြစ်သည်မှာ ပို၍ပင်ဆန်းသည်။

ထို့ကြောင့် ခုလေးတင်ဆီဖြည့်ခဲ့သော ဝန်ထမ်းသည်... လူမဟုတ်လောက်ပေ။

ချိုက်ယွီသည် ရုတ်တရက် ကားရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ်တောင့်တင်းသော ဝန်ထမ်းသည် ဆီဖြည့်ပြီးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဝန်ထမ်း၏အမူအရာနှင့် အသွင်အပြင်သည် သက်ရှိတစ်ဦးနှင့်မတူဘဲ၊ ထူးဆန်းပြီး၊ လှုပ်ရှားနေသော ရုပ်အလောင်းတစ်လောင်းနှင့် တူသည်။

"လျိုမင်ရှင်း မြန်မြန်မောင်းထွက်တော့ ဒီဓာတ်ဆီဆိုင်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ"

သူသည် ကားထဲတွင် နောက်ထပ်မနေရဲတော့ဘဲ၊ အော်ဟစ်ကာ လှည့်ပြေးလိုက်သည်။

ထိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တစ္ဆေဝန်ထမ်းသည် ကားဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ ဒီအချိန်တွင် သွားခြင်းသည် သေမင်းကိုအိမ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ထိုသို့သော မိုက်မဲသည့်အရာကို လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ချိုက်ယွီ၏သတိပေးသံသည် ကျယ်လောင်သည်။

ကားထဲရှိ ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် လျိုမင်ရှင်းတို့သည်လည်း ကြားလိုက်ရသည်။

အော်သံကြားသည်နှင့် နှစ်ဦးလုံးသည် ချိုက်ယွီဘက်သို့ အလိုလိုကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ချိုက်ယွီလှည့်ပြေးသည်ကို မြင်မှသာ အခြေအနေ၏ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"ပြေး"

သူတို့အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသည်နှင့်၊ လျိုမင်ရှင်းနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာတို့၏စိတ်ထဲရှိ တစ်ခုတည်းသောအတွေးမှာ ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဆီမပြည့်သေးဘူး"

တောင့်တင်းပြီး အနည်းငယ်ခက်ထန်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝန်ထမ်းသည် ဆီဖြည့်ခေါင်းကိုကိုင်ကာ၊ ယာဉ်မောင်းခုံတွင်ထိုင်နေသော လျိုမင်ရှင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဓာတ်ဆီများသွန်းလောင်းလာပြီး၊ လျိုမင်ရှင်းကို လုံးဝစိုရွှဲသွားစေသည်။

သူသည် မူလက ကားကို စက်နှိုးပြီး ဓာတ်ဆီဆိုင်မှ အမြန်ပြေးထွက်လိုသော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက်မိမိကိုယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏စိတ်ထဲရှိ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဗီဇက သူ့ကိုသတိပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခုကားကို စက်နှိုးလိုက်လျှင် သူ့ကိုပါ မီးစွဲလောင်သွားမည်ဆိုလျှင်ကော။

"ကားထဲကထွက်ပြီးပြေး"

လျိုမင်ရှင်းက ကားတံခါးကိုတွန်းဖွင့်ရင်း အော်ပြောလိုက်ပြီး၊ မောင်းထွက်သွားရန်အကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒုန်း"

ခုလေးတင်ဖွင့်လိုက်သော ကားတံခါးသည် ပြင်းထန်စွာပြန်ပိတ်သွားပြီး၊ ထိုတောင့်တင်းခက်ထန်သော ဝန်ထမ်းသည် ဖြူဖျော့ပြီး၊ အလောင်းပြောက်များ ရှိသောလက်တစ်ဖက်ကို တံခါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

အားသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး၊ တံခါးကို ဂဟေဆော်ပိတ်ထားသကဲ့သို့၊ တွန်းဖွင့်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ခရီးသည်ခုံရှိ ယန်ရှောင်ဟွာသည် တံခါးဖွင့်ပြီး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"သွားပြီ"

ဓာတ်ဆီများဖြင့်စိုရွှဲနေသော လျိုမင်ရှင်းသည် တံခါးတွန်းဖွင့်ရန်အကြံကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခရီးသည်ခုံဆီသို့ တွားသွားရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

လျင်မြန်စွာ...

ချိုက်ယွီနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာတို့သည် ဓာတ်ဆီဆိုင်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး၊ မနီးမဝေးရှိ လမ်းတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကာ၊ အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သောအကြည့်ဖြင့် ယခင်နေရာကို ကြည့်နေကြသည်။

"လျိုမင်ရှင်း မထွက်လာနိုင်ခဲ့ဘူးလား"

ချိုက်ယွီက အသက်ရှူမဝစွာမေးလိုက်သည်။

"သူထွက်လာခဲ့တယ် သူအဆင်ပြေသင့်တယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် လျိုမင်ရှင်း သူတို့ဆီသို့ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေဖြင့် ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ပြဿနာအချို့ကြုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ငါတို့ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရတာလဲ ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

သူမသည် ထို့နောက် ချိုက်ယွီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချိုက်ယွီက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ခုနက ဆိုင်ထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး အလောင်းနံ့က ပျံ့နှံ့နေပြီး ကောင်တာနောက်မှာ ခေါင်းမရှိတဲ့ရုပ်အလောင်း တစ်လောင်းထိုင်နေတာကို ငါတွေ့ခဲ့တယ် ရက်တော်တော်ကြာက သေဆုံးနေပုံပဲ လူသေတစ်ယောက်ရှိတဲ့နေရာမှာ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ယာဉ်တွေကို ဆီဖြည့်ပေးနေတုန်းဆိုတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ငါအဲ့ဒီဝန်ထမ်းက... တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ သံသယရှိတယ်"

ဒါကိုကြားသောအခါ ယန်ရှောင်ဟွာ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေကာ၊ ကျောချမ်းသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဝန်ထမ်းက တကယ်ပဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ဆိုရင် ငါတို့သုံးယောက် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ထွက်လာနိုင်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူမစကားမဆုံးခင်မှာပင် ချိုက်ယွီသည် မျက်မှောင်နောက်တစ်ကြိမ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် လျိုမင်ရှင်းသည်လည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြေးလာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ဝန်ထမ်း လိုက်လာမည်စိုး၍ ဓာတ်ဆီဆိုင်ကို နောက်ပြန်မကြည့်ရဲပေ။

သူတို့ကြားတွင် လုံလောက်သောအကွာအဝေးတစ်ခုထားပြီးမှသာ သူသည် အနည်းငယ်ပိုလုံခြုံသည်ဟု ခံစားလာရသည်။

"ငါတို့ဒီမှာမနေနိုင်ဘူး မြို့ထဲမှာ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်နေမှတော့ အဲ့ဒီမင်ယွဲ့ရပ်ကွက် အကြောင်းမပြောနဲ့တော့ ငါတို့ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားကြရအောင်"

လျိုမင်ရှင်းသည် ကြောက်လန့်နေသည်၊ သို့မဟုတ် သူသည် အခြေအနေက သူတို့ကို စွန့်စားမှုများပြုလုပ်ခွင့်မပေးတော့ဟု ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ခွန်းမပြောဘဲ သူထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူစကားမဆုံးခင်မှာပင်...

ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားသော ကိုယ်ပိုင် ကားတစ်စီးသည် သူ့ရှေ့တွင်ရပ်တန့်သွားသည်။

ကားပြတင်းပေါက် လျှောကျလာသည်။

လျိုမင်ရှင်းသည် ကားအတွင်း၌ ထူးဆန်းသောလူတစ်ဦးထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် ယောက်ျားခေါင်းနှင့် မိန်းမကိုယ်ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်အချိုးမကျဘဲ၊ ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ သဟဇာတမဖြစ်မှုကို ခံစားရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကားထဲရှိ ထူးဆန်းသောလူသည် စီးကရက်တိုတစ်တိုကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

စီးကရက်တိုသည် ဓာတ်ဆီများဖြင့်စိုရွှဲနေသော လျိုမင်ရှင်းအပေါ်သို့ အတိအကျ ကျရောက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လျိုမင်ရှင်းသည် ပြင်းထန်သောမီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အား

စူးရှသောအော်ဟစ်သံများနှင့် ရုန်းကန်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကိုယ်ပိုင်ကားသည် ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်ကာ တည်ငြိမ်လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"လျိုမင်ရှင်း"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် လျိုမင်ရှင်းသည် မသေသေးဘဲ နာကျင်စွာအော်ဟစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကြောင့် လူးလွန့်နေသည်။

"မီးသတ်ဆေးဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ချက်ချင်းကူညီရန်ပြင်ဆင်ပြီး ကိရိယာကိုရှာဖွေလိုက်သည်။

ချိုက်ယွီက သူမကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်တော့ဘူး သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုက မတော်တဆမှုမဟုတ်ဘူး ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှုမျိုးမရှိဘူး ငါတို့ဒီကနေ အမြန်ထွက်သွားရမယ် တာချွမ်းမြို့ကနေ ထွက်သွားတာအကောင်းဆုံးပဲ ငါတို့ဒီမြို့မှာ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်ရင် ငါတို့လျိုမင်ရှင်းလိုအဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာ၏မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမသည် လျိုမင်ရှင်း မီးတောက်များထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ရုန်းကန်မှုရပ်တန့်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူမသည် သွားကြိတ်ကာ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့သွားပြီ"

သူမသိသည်မှာ အကယ်၍ အကူအညီ အချိန်မီ ရောက်ရှိခဲ့လျှင် လျိုမင်ရှင်းသည် အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်။

သို့သော်...

ဒါက ပုံမှန်အခြေအနေမဟုတ်၊ အထူးအခြေအနေတစ်ခုပင်။

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ထိုသို့သောအဖွဲ့ဖော်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်ကို မလိုလားသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် မနည်းမနောအသက်ရှင်နေရသော ဒီအခြေအနေများအောက်တွင် သူမသည် ဒီလောက်အများကြီးကို မစီမံနိုင်တော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် ချိုက်ယွီနှင့် သူမသည် လှည့်ထွက်ခွာကာ၊ တာချွမ်းမြို့မှထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့တာချွမ်းမြို့၏ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသောအခါ အနီးအနားလမ်းပေါ်ရှိယာဉ်အရေအတွက်သည် မသိလိုက်ခင်မှာပင် တိုးများလာသည်။

ဒါက နေသာပြီးတောက်ပသောနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့်မျက်လုံးများသည် သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒီအချိန်တွင် သူတို့ဟာ ငရဲပြည်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ သက်ရှိလူသားတွေလိုမျိုး၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။