မာန်မာန

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံး အားထားရာမှာ သူတော်စဉ်ဘုရင်သုံးဦးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ထိုသူတော်စဉ်ဘုရင်နှစ်ဦးမှာ သေဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ထူးချွန်သူများစွာလည်း သေကြေပျက်စီးသွားကြသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် အောင်မြင်နိုင်မည့်အခွင့်အရေးသည် မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

တစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းအားသာ သန်မာလျှင် အောင်မြင်နိုင်မည့်အခွင့်အရေးသည် များစွာရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လူအများစု သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများသည် လွတ်မြောက်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်သည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ဖီးနစ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်နိုင်သော်လည်း ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများအားလုံးကို တစ်ဦးချင်း ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်မှာ ဤနေရာ၏ အရင်းအမြစ်များကို ရယူရန်သာမက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများကို ဖမ်းဆီးရန်လည်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဤသည်မှာ အဓိကရည်မှန်းချက်ဖြစ်ပြီး ရှားပါးလှသော ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရသည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အာမခံချက်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ တစ်ဦးဖမ်းမိလျှင် တစ်ဦးဟုသာ ရေတွက်နိုင်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်သည့် အခြေအနေမဟုတ်တော့ပေ။

“မင်းကိုယ်မင်း အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မည်းနက်မီးလျှံများသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းစေကာ ၎င်းကို ပြာဖြစ်သွားအောင် လုံးဝဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဤဘက်မှ လောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဆက်နွယ်နေသည်။ ဤဘက်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းမှု ခံစားရသည်နှင့်အမျှ ထိုဘက်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် ချက်ချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မလာပေ။ ဘိုးဘေးသုံးဦးနှင့် ယီထျန်းယွမ်တို့ ဤဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည့်အခါ သူမည်သို့ တိုက်ခိုက်ရန် ဝင်ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအားက သိပ်ကို သန်မာတယ်ဆိုတာ ငါမငြင်းနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကရော တကယ်ပဲ အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား...”

ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးဘူးလို့ ငါထင်တယ်... ထပ်ပြီးပြောရရင် မင်းက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားလည်း မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါမင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်...”

“မင်း ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲ ဝင်လာခဲ့ရင် အရာအားလုံးကို ငါလွှတ်ပေးမယ်... ထပ်ပြီး မင်းကို ငါ့အောက်မှာ လူသောင်းချီရဲ့အထက်မှာ ရာထူးတစ်ခုပေးမယ်... မင်းအခု စွမ်းအားသန်မာနေတယ်လို့ မထင်နဲ့... မင်းမသိတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်... သူတော်စဉ်ဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားရှိရုံနဲ့တင် ဒါဟာ အစပဲလို့ မင်းမှတ်ထားလိုက်...”

ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် ရန်သူကို လုံးဝဖျက်ဆီးရန် မရွေးချယ်ပေ။

“အရာအားလုံးကို လွှတ်ပေးမယ်တဲ့လား... ငါက မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေထဲက အများစုကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ... သူတော်စဉ်ဘုရင်နှစ်ယောက်အပါအဝင်ပဲ... ဒါတောင် လွှတ်ပေးမယ်တဲ့လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရယ်စရာကောင်းသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တိုက်ပွဲကို လုံးဝ အလျင်မလိုပေ။ အကြောင်းမူကား ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို တစ်စတစ်စ လောင်ကျွမ်းစေနေပြီး ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလျှင် မကြာမီ လုံးဝ ပြာဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ မူလက ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်သည်။

သူ၏ ယခုစွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလာပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ အကူအညီမလိုအပ်တော့ပေ။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်သည်။ အဆင့်မြှင့်ထားသော တာအိုမီးလျှံနှင့် သူ၏ သန်မာသော စွမ်းအားဖြင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

ယခုအခါ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် အများစု စုပ်ယူခံထားရပြီး ကျန်ရှိနေသည့် အနည်းငယ်ကိုသာ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ အနည်းငယ်သာဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံး ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

“လွှတ်ပေးမယ်တဲ့လား... သူတို့သေသွားတာက သူတို့မှာ အစွမ်းအစမရှိလို့ပဲ...”

ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါလိုအပ်တာက တကယ့်သန်မာသူတွေပဲ... အားနည်းသူတွေ မဟုတ်ဘူး...”

သူဤစကားကို ပြောနေစဉ် သန်မာသူ၏ အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်တို့သည် ဖိအားကို အဆပေါင်းများစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားသည် ၎င်းတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလွန်းသည့်အတွက် ဖိအားသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

“လွှတ်ပေးမယ်တဲ့လား... မဆိုးဘူးပဲ... ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကလည်း တကယ်ကို ကျယ်ပြန့်တာပဲ... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ခွဲကိုလည်း သတ်လိုက်ရင် လွှတ်ပေးမယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤစည်းရုံးမှုကို လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ။ သူသည် ယခင်ကတည်းက စည်းရုံးမှုများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ရာထူးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရတနာများဖြင့်ဖြစ်စေ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

ဤအရာများသည် သူ့အတွက် လုံးဝထူးဆန်းသည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဤသို့ဆွဲဆောင်မှုများသည် သူ့အပေါ် အလုပ်ဖြစ်မည်ဟု ထင်မြင်ထားသော်လည်း အခြားသူများအတွက်ဆိုလျှင် အနည်းငယ်ထိရောက်နိုင်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူသည် ဤအရာများကို လိုအပ်နေသော်လည်း သူ့တွင် မူအရ စည်းမျဉ်းရှိပြီး ဘယ်သောအခါမှ နံရံပေါ်မှမြက်ပင်ကဲ့သို့ ကျင့်သုံးမည်မဟုတ်ပေ။ နံရံပေါ်မြက်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူများသည် အများအားဖြင့် သေဆုံးမှုမှာ အဆိုးဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် သူ့အပေါ် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ မတော်မတရား ဆက်ဆံခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သစ္စာဖောက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

“မဟုတ်ဘူး... မင်းဒီလှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်ရင် ငါမင်းကို လုံးဝ အရေးမယူဘူး...”

ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ကြည့်ပြီး ဒီလိုလုပ်ဖို့ ရွေးချယ်တာ... မင်းငါ့နောက်လိုက်ရင် နောင်တချိန်မှာ မင်းကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲ ရောက်အောင် ငါအာမခံပေးမယ်... ဒီကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ သိပ်ကို ခက်ခဲတယ်... ဒီခက်ခဲမှုရဲ့ အတိုင်းအတာကို မင်းဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘူး...”

“ငါနဲ့အတူရှိရင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး... ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကို ကျော်လွှားဖို့ဆိုတာ ဘာမှမခက်ခဲဘူး...”

ဤအကြိမ်တွင် သူပေးသော ဆွဲဆောင်မှုသည် ပိုမိုအံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဤသို့သော စကားကို အာမခံပြောဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် အာမခံပေးနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

ယခုအခါ ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် အာမခံပေးနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုပြီး ၎င်း၏အသံထဲတွင် လိမ်ညာမှုအနည်းငယ်ပင် မပါရှိပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကိုကြည့်လျှင် ဝိညာဉ်များအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးသည်နှင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံး နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသည်မှာ အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခက်ခဲမှုသည် မကြီးမားပေ။ ထို့ကြောင့် သူဤစကားကို ပြောဆိုရာတွင် လိမ်ညာနေသည်ဟု မခံစားရပေ။ အကယ်၍ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်နိမ့်ကျလျှင် ဤသို့ပြောဆိုခြင်းသည် ယုံကြည်မှုမရှိစရာဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤမျှကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သို့ရွေးချယ်မည်နည်း။ ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်နှင့် လိုက်လျောမည်လား၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့နှင့် တစ်ဖက်တည်းတွင် ရပ်တည်မည်လား။

တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤဆွဲဆောင်မှုသည် အနည်းငယ်ထိရောက်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်ဆိုသည်မှာ ပကတိသန်မာသူ၏ ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်လိုသူ မည်သူမလိုလားမည်နည်း။

ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် သဘောတူလိုက်လျှင် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်သန်မာသော ရန်သူတစ်ဦး ထပ်တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ချွေးစများ စိမ့်ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ဖက်ကို ရွေးချယ်မည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ဤသို့ဖြစ်လျှင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် မလွှဲမရှောင်သာလျက် မျိုးသုဉ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင် တစ်ဦးတည်းကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလှပြီး ယီထျန်းယွမ်ပါ ထပ်တိုးလာလျှင် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာမည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် စကားဖြင့် ဝင်ရောက်ဟန့်တားခြင်း မပြုပေ။ အရာအားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ရွေးချယ်မှုပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အပေါ် အကြွေးမရှိပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားတမန်တော်ဟူသည့် ဂုဏ်ပုဒ်သာရှိပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားတစ်ဦးဟု မဆိုနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ သစ္စာဖောက်မှုဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အား မည်သည့်အရာမျှ မပေးခဲ့ဘဲ အရာအားလုံးသည် တန်ဖိုးညီမျှသော ဖလှယ်မှုသာဖြစ်သည်။

“ဒီဆွဲဆောင်မှုက တကယ်ကို မသေးသိမ်ဘူးပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မည်းနက်မီးလျှံသည် ရုတ်တရက် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ မည်းနက်မီးလျှံသည် အရူးအမူးလောင်ကျွမ်းလျက် ကျန်ရှိနေသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းသည် လုံးဝပြာဖြစ်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“မင်း... မင်းက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား...”

ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထင်ရှားလာကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းသေရလိမ့်မယ်... ထပ်ပြီး အဆိုးဆုံးနည်းနဲ့ သေရလိမ့်မယ်...”

သူသည် ဤမျှကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုကို ပေးခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

“နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်တဲ့လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်မင်း အရမ်းအထင်ကြီးနေတာပဲ... မင်းမလိုလားရင်တောင် ငါကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်တယ်... ရှင်းလား...”

ဤသည်မှာ မာန်မာနပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၅၀ ပြီးပါပြီ။