သုံးရာကိုးဆယ့်ရှစ်ဘီလီယံ
Vol. 44 Ch. 653
“ပါးစပ်နဲ့ကတော့ လူတိုင်း ပြောတတ်တာပဲလေ...”
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။
“အခုမင်းကိုယ်တိုင်က အကောင်းဆုံးသက်သေပဲ... စွမ်းအားက မဆိုးဘူးဆိုပေမဲ့ ငါက မင်းကို သေသေချာချာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်... မင်းသာ ကျင့်စဉ်ကို နည်းနည်းထပ်လေ့ကျင့်ပြီးမှ ထွက်လာခဲ့ရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးနည်းနည်းတော့ ရှိမှာ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းသေမှာသေချာတယ်...”
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သွေးရိုးဗီဇသည် အရူးအမူး စီးဆင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အပြင်ပန်းတွင် ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးနှင့်တူသော်လည်း အတွင်းစိတ်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး လူသတ်ရာတွင် မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
သူ၏ရည်မှန်းချက်မအောင်မြင်မချင်း အပြစ်မဲ့သူဖြစ်စေ၊ မွေးကင်းစကလေးငယ်ဖြစ်စေ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အလွတ်မပေးပေ။
“မဟုတ်ဘူး... သေမှာက မင်းပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ပစ္စည်းသိုက်အတွင်းရှိ ထပ်မံရရှိထားသည့် သိုင်းပညာများနှင့် အဆင့်နိမ့်လက်နက်များကို အလျင်အမြန် ရောင်းချလိုက်သည်။ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂများကိုပင် ရောင်းချလုနီးပါး ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ယခင်က သူသည် အတွေ့အကြုံဆေးကဒ်များဝယ်ယူရန် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခဲ့သဖြင့် ဆန်းကြယ်မှတ် သန်း ၅၀ အထိ မလုံလောက်တော့ပေ။ သို့သော် ယခင်က စုဆောင်းထားသည့် ဆန်းကြယ်မှတ်များကြောင့် သန်းအနည်းငယ်သာ လိုအပ်နေသည့်အတွက် ယခုရောင်းချမှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။
“ငါသေမယ်တဲ့လား... ဒီစကားကြီးက တော်တော်ကို ကြီးကျယ်လှချည်လား... အချိန်ဖြုန်းနေတာကို ရပ်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်...”
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းကို အလွယ်တကူ အဆုံးမသတ်ဘူး... မင်းကို သေခြင်းတရားရဲ့ အရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားစေမယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့်အတွက် သူသည် အလွယ်တကူ လွတ်မပေးတော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီးမှ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏စိတ်ထဲတွင်ရှိသော ဒေါသမီးလျှံများကို မည်သို့လျှင် ငြိမ်းသတ်နိုင်မည်နည်း။
ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့် လူအုပ်ကြီးသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ များစွာ နည်းပါးသွားပြီဟု ခံစားရသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က ဒီလိုပဲ ငုတ်တုတ်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို မီးလျှံထဲ ထည့်လိုက်ရမယ်...”
ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေရုံဖြင့် မလုံလောက်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ယီထျန်းယွမ်ကို အားကိုးရန်သာ စောင့်နေလျှင် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် မည်သို့လျှင် ရှင်သန်နိုင်မည်နည်း။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဖိအားများစွာ ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး အသက်ကို မီးလျှံထဲ ထည့်လှည့်ကာ ယီထျန်းယွမ်နှင့်အတူ ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ကို ဖိနှိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အဆိုးဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်... ငါတို့ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို မထီမဲ့မြင်မလုပ်နဲ့...”
ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖီးနစ်ငှက်၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးအနှစ်သာရများကို အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ဖီးနစ်အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပြန်လည်ဘိုးဘွားပြန်ဖြစ်ခြင်း၏ လက္ခဏာများ ထင်ရှားလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တာအိုမီးလျှံများသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အရူးအမူး မြင့်တက်လာသည်။ ထို့အပြင် ထိုစွမ်းအားသည် ပို၍ပို၍ သန်မာလာသည်။
“ဘိုးဘေးတို့...”
ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်တို့သည် စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ပြောလိုသည့်စကားများကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။ လောလောဆယ်တွင် ဤနည်းဖြင့်သာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အပြည့်အဝ မစွန့်စားလျှင် ၎င်းတို့သည် သေရာလမ်းသို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ခုခံကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဘေးတွင် အကြောက်တရားဖြင့် ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ စရိုက်မဟုတ်ပေ။
“မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဟောင်းတွေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ရင်တောင်မှ ငါ့ကို ထိခိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား... အခုကျတော့ မင်းတို့သုံးယောက်လုံး ဒီလောက်နိမ့်တဲ့အဆင့်နဲ့ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့...”
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် မထီမဲ့မြင်စွာ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း မင်းတို့သုံးယောက်ကို အရင်ဖြတ်ပစ်ပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ခုခံမှုအားလုံးဟာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်မယ်...”
“မင်းတို့ မတိုက်ခိုက်နဲ့... ငါတစ်ယောက်တည်း ဒီကောင်ကို ဖြေရှင်းမယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အား လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း သူခံစားမိသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ အပြည့်အဝ စွန့်လွှတ်လိုက်လျှင် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
“ဒါပေမဲ့...”
ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းဖြင့် ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“စိတ်ချ... ဒီကောင်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ဖိအားအနည်းငယ်မှ မရှိဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“အို့... သေမယ့်အချိန်ရောက်နေတာတောင် သူရဲကောင်းလုပ်နေသေးတယ်ပေါ့... ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်းမသိသေးဘူးနဲ့တူတယ်...”
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် အကြည့်များကို ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက သူရဲကောင်းဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတော့ ငါက မင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်... သူရဲကောင်းဖြစ်ချင်ပေမဲ့ စွမ်းအားမရှိရင် လူမိုက်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိစေရမယ်...”
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် လေဟာနယ်ကို တစ်ချက်နင်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်လာသည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဆံများသည် ကြယ်ရောင်စုံရှိသည့် မိုးကောင်းကင်နှင့်တူပြီး ကြယ်အစက်လေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
“ဆန်းကြယ်မုဒ်... အဆင့်မြှင့်တင်စမ်းပါ...”
“- ဆန်းကြယ်မှတ် ၅၀ သန်းကို အောင်မြင်စွာ နုတ်ယူပြီး ဆန်းကြယ်ဒဏ်ရာမုဒ် (အဆင့် ၅) ကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ...”
“- ဆန်းကြယ်ဒဏ်ရာမုဒ်ကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ နောက်အဆင့်သို့ တက်ရန် ဆန်းကြယ်မှတ် ၅၀၀ သန်း လိုအပ်ပါသည်...”
“- ဆန်းကြယ်မုဒ်သည် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို ၃၂ ဆ မြှင့်တင်ပေးပြီး သတ်ဖြတ်မှုအတွေ့အကြုံကို ၃၂ ဆ၊ ဆေးဖက်ဝင်မုဒ်နှင့် အခြားအရာများကို ၃၂ ဆ အမြန်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ထို့အပြင် ဆန်းကြယ်မှတ်နှင့် အပြစ်မှတ်များကို ၅ ဆ မြှင့်တင်ပေးပါသည်...”
မမှားယွင်းသော အချက်အလက်များအရ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၃၂ ဆ မြှင့်တင်ပေးသည့် ဤတန်ဖိုးသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ယခင်က ၁၆ ဆ မြှင့်တင်မှုပင်လျှင် လူအများကို အံ့ဩထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုတန်ဖိုးသည် နှစ်ဆတိုးလာကာ မယုံနိုင်ဖွယ်ရာ ၃၂ ဆ စွမ်းအားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“သူ့ကို ကူညီပေးကြ...”
ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို နားမထောင်ခဲ့ဘဲ ဆုတ်ခွာရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် နှစ်ဦးကြားက ကွာဟချက်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို ဤအတိုင်း ဆက်လက်လွှတ်ထားလျှင် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ယီထျန်းယွမ် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ် သေဆုံးသွားရန် မလိုလားပေ။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်အတွက် အလွန်များပြားစွာ စွန့်လွှတ်ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရသည်။
အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့လျှင် အနာဂတ်တွင် ပိုမိုသန်မာသည့် ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးစီးပွားကို ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း အနည်းဆုံး ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိလာနိုင်သည်။
“မိုက်မဲတာက မင်းပဲ...”
“ဆန်းကြယ်မုဒ်... ဖွင့်လှစ်စမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်သည် အနိမ့်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည့်အခါ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူရပ်နေရာ မြေပြင်သည် တစစီပြိုကျသွားပြီး အဆုံးမဲ့အမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မြေကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူ၏စွမ်းအားကြောင့် တုန်ခါလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် မြေပြင်တစ်လျှောက် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် သူ့ကြောင့် တုန်ခါနေသည်။
၂၀၀ ဘီလီယံ...
၂၂၀ ဘီလီယံ...
၂၅၀ ဘီလီယံ...
၃၀၀ ဘီလီယံ...
၃၂၀ ဘီလီယံ...
၃၃၀ ဘီလီယံ...
၃၅၀ ဘီလီယံ...
၃၉၈ ဘီလီယံ...
နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ၃၉၈ ဘီလီယံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ယခင်ထက် ၂၀၀ ဘီလီယံခန့် ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအောက်တွင် သူ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပင် မှိန်ဖျော့သော မည်းနက်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပြင်ပန်းတွင် အနည်းငယ်သာ တောက်ပလာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ကောင်းကင်မြေပြင် ပြောင်းပြန်လန်သွားသည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် ဤခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖိသိပ်ထားပြီး တကယ်ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အခါ ကောင်းကင်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“နတ်ဆိုးဆင်းသက်ခြင်း...”
ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်ကျောရှိ မည်းနက်သော မီးလျှံအတောင်ပံများသည် ချက်ချင်းပင် မည်းနက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖုံးအုပ်လာသည်။ ၎င်းရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းသည် တစစီလောင်ကျွမ်းပြီး အမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အာကာသပင်လျှင် ဤမီးလျှံများဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်သည် ထိုးဖောက်လာစဉ်မှာပင် တစ်ခုခုမမှန်ကန်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ သို့သော် အားလုံးမှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ သာမန်မည်းနက်အလင်းတန်းဟု ထင်ရသော ဤအလင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။
သူ၏ရွှေရောင်ဧရာမလက်မောင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြတ်သွားကာ ရွှေရောင်မီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် ထိုမီးခိုးငွေ့သည်ပင် မည်းနက်အလင်းတန်းဖြင့် ထပ်မံဖုံးအုပ်ခံရပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို မည်သူမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ... ။
အခန်း ၆၅၃ ပြီးပါပြီ။