တန်ဆာပလာအပိုထည့်ပေးရန်

အဆင်တန်ဆာအမျိုးအစားကို ထပ်မံပေါက်မိသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံအစုံသည် တစ်ခုသာ လိုအပ်နေသေးပြီး အကယ်၍ အစုံလိုက်စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပါက အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ထူးကဲစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခုလက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများအတွက်ကား အလွန်သန်မာသည်ဟု ယူဆရသော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူများကို ရင်ဆိုင်ရမည့်သူ့အတွက်မူ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သည် ဘာမှမဟုတ်သလောက်ပင်ဖြစ်သည်။

သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံး ထပ်မံကျရောက်လာသည်။ သေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်သည် ယခင်ကရရှိခဲ့သည့်အရာနှင့် မည်သည့်ကွဲပြားမှုမှမရှိပေ။ အရောင်ပင်လျှင် တူညီလှသည်။ အကယ်၍ ညွှန်တံရပ်တန့်သွားသည့်နေရာမတူခဲ့ပါက အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာရှိသည်ကို သူ မသိနိုင်ပေ။

“ဒီထဲမှာ ဘာပါမလဲ မသိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သစ်သားသေတ္တာကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ပစ္စည်းတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

-ရှေးဟောင်းလက်စွပ်

“ဒါက ဘာတဲ့လဲ...”

ပစ္စည်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းလက်စွပ်ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူလိုချင်သည်မှာ ရှေးဟောင်းလက်ကောက်ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းရှိသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည့်လက်စွပ်သည် တစ်ခုသာဖြစ်သည့်အတွက် လက်စွပ်များစွာ ရရှိခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

“ရှေးဟောင်းအဆင်တန်ဆာအစုံကို စုဆောင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာ... အခုတော့ ယာယီအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး... ထီပေါက်ဖို့ ဆန်းကြယ်မှတ်တွေ သုံးမယ်ဆိုရင်တောင် အခုဆိုရင် ဆန်းကြယ်မှတ်တွေ လုံးဝမရှိတော့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ပျက်လျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အမှတ်ပိုင်ဆိုင်မှုအားဖြင့် ဆင်းရဲမွဲတေနေပြီဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်မှတ်များ မရှိတော့သည့်အခါ ငွေမရှိသလို ခံစားရပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ အဆင့်မြှင့်တင်၍ မရတော့သည့်အတွက် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှ မလှမ်းနိုင်တော့ပေ။

ထီတစ်ကြိမ်ပေါက်ရန်ပင်လျှင် ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သန်းကျော်လိုအပ်သည်။ သူ့တွင် လုံးဝမလုံလောက်ပေ။

“ဟုတ်ပြီ... နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ရှေးဟောင်းလက်ကောက်ကို ပေါက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရမယ်...”

ယခုအချိန်တွင် ဤအဆင်တန်ဆာအပေါ် သူ၏လိုအပ်ချက်သည် သိပ်ပြင်းထန်မနေပေ။ အထူးသန်မာသည့် ရန်သူများ မပေါ်ပေါက်လာသရွေ့ ဝတ်စုံအစုံစုဆောင်းထားလျှင်ပင် အသုံးပြုရန်နေရာမရှိပေ။

ထို့နောက် သူသည် အကြည့်ကို ၇၁ အဆင့်မြှင့်တင်မှု လက်ဆောင်ထုပ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်မျှအတွေ့အကြုံကတ်များ ပေးနိုင်မည်ကို မသိရှိရသေးပေ။ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ချက်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသည့် အတွေ့အကြုံကတ်များကိုသာ ပေးအပ်မှသာ ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ၈၀ ဆပုံအတွေ့အကြုံကတ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည့်အတွက် ယခုအခါတွင် မည်မျှအဆ အတွေ့အကြုံကတ်ကို ပေးနိုင်မည်နည်း။

“၇၁ အဆင့်လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်မယ်...”

“- ၇၁ အဆင့်လက်ဆောင်ထုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်ပြီးပါပြီ။ ၈၁ အဆင့်လက်ဆောင်ထုပ်၊ ၁၀၀ ဆ အတွေ့အကြုံကတ်၊ ၂၀ ဆ ဆန်းကြယ်မှတ်ကတ်၊ ၂၀ ဆ အပြစ်မှတ်ကတ်၊ ၂၀ ဆ ကျွမ်းကျင်မှုမှတ်ကတ်နှင့်အတူ လက်စွပ်တန်ဆာပလာအပိုထည့်ပေးမှု (၂) ကို ရရှိခဲ့ပါသည်။”

အတွေ့အကြုံကတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည့်အပြင် ယီထျန်းယွမ်ကို ပိုမိုအံ့သြစေသည်မှာ လက်စွပ်တန်ဆာပလာအပိုထည့်ပေးမှုဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် သူ့အား အလွန်ဝမ်းမြောက်စေသည်။ ယခင်က ရှေးဟောင်းလက်စွပ်သည် အဓိပ္ပါယ်မရှိဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် အလွန်အရေးပါလာပြီး တပ်ဆင်အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဝတ်စုံအစုံမဟုတ်သော်လည်း ရှေးဟောင်းစီးရီးပစ္စည်းများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ထူးကဲလှသည့်အတွက် တတ်နိုင်သမျှ တပ်ဆင်လိုစိတ်ပြင်းပြလှသည်။

“ဒီလိုဆိုရင် လက်စွပ်တွေကို ထပ်ထည့်ပြီး ဆက်တပ်လို့ ရတာပေါ့လေ...”

ဤအခြေအနေအရ တန်ဆာပလာအပိုထည့်ပေးမှု (၃) ကို ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် လက်စွပ်များကို ပိုမိုတပ်ဆင်နိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းရှိသည့်အတွက် နှစ်ခုသာမက အားလုံးကို အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိအောင် တပ်ဆင်နိုင်မည်မဟုတ်ပါလား။

သူသည် ဂိမ်းကစားခဲ့စဉ်ကတည်းက လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းရှိရက်သားနှင့် လက်စွပ်နှစ်ခုသာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်ဟူသော အချက်ကို အမြဲတမ်း အံ့သြခဲ့သည်။ ဆယ်ခုလုံးကို တပ်ဆင်လို့ မရဘူးလား။ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းအပြင် ခြေချောင်းဆယ်ချောင်းလည်း ရှိသေးသည်မဟုတ်ပါလား။

လက်ကောက်များနှင့်ပတ်သက်လျှင်လည်း လက်မောင်းတစ်လျှောက် တပ်ဆင်ရန်မဖြစ်နိုင်သည်ကို ထားခဲ့လျှင်တောင်မှ လက်ကောက်ဝတ်နှစ်ဖက်ရှိသည့်အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်ခုတပ်ဆင်နိုင်သင့်သည်။

သို့သော် ညည်းညူသည်ဖြစ်စေ တန်ဆာပလာအပိုထည့်ပေးမှုကို ဆက်လက်ပေးအပ်မည်လားဆိုသည်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မှသာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“စုစုပေါင်းအားဖြင့်တော့ တော်တော်လေး မဆိုးဘူးပဲ... အဆင့်မြှင့်လက်ဆောင်ထုပ်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ကျေနပ်မိသည်။ သို့သော် ဤအဆင့်မြှင့်လက်ဆောင်ထုပ်သည် မည်မျှကြာရှည်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ကို မသိရှိရသေးပေ။ မည်သည့်အချိန်တွင် ဤလက်ဆောင်ထုပ်များ မရရှိတော့မည်နည်း။

သူသည် ဤအရာကို မည်သည့်အချိန်အထိ ရနိုင်မည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်ဖွင့်လှစ်နိုင်သရွေ့ တစ်ကြိမ်ရေတွက်မည်ဖြစ်သည်။

“တော်သင့်ပြီ... အခုတော့ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ဦးမယ်... ဒီတိုက်ပွဲက တကယ်ကို ပင်ပန်းလှချည်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယာယီအားဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့်အတွက် ကျန်ရှိသည်များကို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က ဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရလဒ်များကို ထိုင်စောင့်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဘေးရှိ ဝိညာဉ်အရည်များပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အရည်များကို အလျင်အမြန် စုပ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အာဟာရဖြည့်တင်းလိုက်သည်။ ဤမျှလောက် တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် အနည်းငယ်ဖြည့်တင်းထားသည်ဖြစ်စေ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုသည် များပြားလှသည်။

အချိန်သည် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ပျက်စီးမှုသတင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယုံမင်လောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယုံမင်လောကသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသည့်အတွက် အနီးအနားရှိ နတ်ဘုရားနိုင်ငံများသာ ဤအခြေအနေကို သိရှိခဲ့သည်။

ဝေးကွာသောနေရာများတွင် မည်သည့်အင်အားစုများ ရှိနေသည်ကို မသိရှိရသေးပေ။ ယုံမင်လောက၏ ကျယ်ပြန့်မှုသည် စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်လှသည်။ သို့သော် အနီးအနားရှိ အင်အားစုများသည် ဤသတင်းကြောင့် ထိတ်လန့်အံ့သြလျက် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် အလွန်သန်မာပြီး အနည်းဆုံး ထိပ်သီးငါးနေရာအတွင်း ရပ်တည်နိုင်သည့် အင်အားရှိသည်။ သို့သော် ဤမျှလောက် ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားသည်တဲ့လား။

နောက်ဆုံးတွင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က သိမ်းပိုက်လိုက်သည့်အခါ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် အမြဲတမ်း လောကီရေးရာများနှင့် ဝေးကွာကာ အငြင်းပွားမှုများကို ရှောင်ရှားထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားစုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်တဲ့လား။

သို့သော် လူအများက စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည့်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးသွားရခြင်းဖြစ်သည်ဟု သိရှိခဲ့ကြသည်။

“ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ဟာ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... အရင်အတိုင်း သန်မာနေတုန်းပဲ...”

ဤသည်မှာ လူအများ၏ နောက်ဆုံးအတွေးအမြင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် အပြင်သို့ ထွက်မလာသည့်အတွက် အင်အားအားနည်းသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် အားနည်းခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ယခုတိုင် ထိပ်သီးနေရာများတွင် ရပ်တည်နိုင်ပြီး အခြားနတ်ဘုရားနိုင်ငံများကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထို့ကြောင့် လူအများသည် စိတ်အေးသွားကြပြီး ဖီးနစ်မျိုးကို ဖမ်းဆီးရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။ အကယ်၍ ဖမ်းဆီးခံရပါက သေမင်းနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြေအနေများသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် အင်အားစုတစ်ခုမျှ မပိုင်ဆိုင်သည့်အတွက် မည်သည့်အပြောင်းအလဲများဖြစ်စေ သူနှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမျှ မရှိပေ။

“တော်သင့်ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် စွမ်းအင်အားလုံးကို ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်ပြီး မူလအထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူထိုင်နေသည့် ဝိညာဉ်အရည်များသည် စုပ်ယူခံရသဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်ရာ ဖီးနစ်ရေကန်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အများစုကို စုပ်ယူခဲ့သည်။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံရန် မလိုအပ်သလို ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမူရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် ဆုလာဘ်အနည်းငယ်ယူဆောင်ခြင်းသည် သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆသည်။ သို့သော် ဤမျှလောက်စုပ်ယူခဲ့သော်လည်း ရရှိသော အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် မများပြားပေ။ ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံမှတ်လိုအပ်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤစုပ်ယူထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်ဖြစ်စေ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်အတွက်မူ နာကျင်စရာဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားတမန်တော်... ကျင့်စဉ်ပြီးသွားပြီလား...”

ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် ဤနေရာတွင် အနားယူနေကြပြီး ထိုမျှလောက်ကြာရှည်တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသည့်အတွက် ၎င်းတို့လည်း ဤနေရာတွင် အနားယူရန် လိုအပ်နေသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ရှေ့တွင်ရှိသော ရေကန်သည် တဖြည်းဖြည်း ဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်အမင်း စုပ်ယူခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်အံ့သြသွားစေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ ဖီးနစ်ရေကန်ကို ခန်းခြောက်သွားသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် လက်ခံရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

“ဖီးနစ်ရေကန်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ... ငါ အတော်လေး ကျေနပ်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ မသင့်လျော်သလိုပဲ... ငါ အများကြီး စုပ်ယူလိုက်မိတာ... မင်းတို့ စိတ်မဆိုးဘူးမဟုတ်လား...”

“စိတ်မဆိုးပါဘူး... စိတ်မဆိုးပါဘူး...”

ဘိုးဘေးသုံးဦး၏ မျက်နှာများသည် အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤမျှလောက် စုပ်ယူရန် မလိုလားသော်လည်း စိတ်ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ပြောဆိုရန် မရဲတင်းကြပေ။

“အခု ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ငါတို့ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ... ရတနာတွေအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးပြီ... နတ်ဘုရားတမန်တော် သွားကြည့်ချင်လား...”

ဖုန်းအကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ငါလည်း ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်နေပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင်သာ သူ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်များ ရှိနေသည်။

အခန်း ၆၅၆ ပြီးပါပြီ။