လေဆိပ်တွင် ဆုံစည်းခြင်း

"ငါတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ယခုအခါ ကားထဲတွင်ထိုင်နေရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမသည် သေမင်းတမန်လက်မှ သီသီလေးလွတ်မြောက်လာခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူမ၏အရင်ကလုပ်ရပ်များသည် မှန်ကန်ခဲ့သည်။

လူတစ်ဦးတည်း တာချွမ်းမြို့မှ လေဆိပ်သို့ထွက်ခွာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းဗျူဟာမှာ လမ်းတွင် ယန်ကျန့်၏ကားကို ကြားဖြတ်တားဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပင်မလမ်းမကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ယန်ကျန့်ကို အောင်မြင်စွာရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် ဒီအချိန်အထိ မရောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့် အနည်းငယ်မျှနောက်ကျခဲ့လျှင် ယန်ရှောင်ဟွာသည် ထိုထူးဆန်းသောလူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သေချာပေါက် ခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒါက မိန်းမတစ်ယောက် ပါဝင်ပတ်သက်သင့်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး မင်းသာလိမ္မာရင် အိမ်မှာနေပြီး တီဗီကြည့် မုန့်စားပြီး သတင်းကောင်းကိုစောင့်နေသင့်တာ တာချွမ်းမြို့ကို မိုက်မိုက်မဲမဲလာမယ့် အစားပေါ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စာက မင်းနဲ့အတူမရှိဘူး မင်းဒီကိုလာတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး မင်းကိုယ်မင်း သေမင်းဆီပို့တာကလွဲရင် တခြားဘာရလဒ်မှ ငါစဉ်းစားလို့မရဘူး"

ယန်ကျန့်သည် နောက်ကြည့်မှန်ထဲမှ ယန်ရှောင်ဟွာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်နှာတွင် ခြစ်ရာများရှိသည်။ သူမ၏အဝတ်အစားများ သွေးများစွန်းထင်းနေသည်။ သူမ၏ခြေထောက်တစ်ဖက်ပင် ကျိုးနေပြီး သူမ၏နဖူးမှဆံပင်များကြားမှ သွေးများဆက်တိုက် စီးကျနေသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ သူမ၏ဒဏ်ရာများသည် ပြင်းထန်သည်။

"ရှင်ပြောတာမှန်ပါတယ် ကျွန်မတို့ တာချွမ်းမြို့ကို တကယ်မလာခဲ့သင့်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် အသက်ဖြေးဖြေး ရှူလိုက်ပြီး နောင်တရနေသည်ကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့စာပို့ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ကျွန်မတို့က အခြေအနေကိုလာပြီး စပ်စုချင်ရုံ သက်သက်ပဲ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ကို သွားဖို့ ဘယ်တော့မှ ရည်ရွယ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ကျွန်မတို့တာချွမ်းမြို့ကို ရောက်ရောက်ချင်း တစ္ဆေတွေရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ... အရာအားလုံးက အရမ်းမြန်လွန်းခဲ့တယ် ဒါက ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်"

ကျွန်မတို့ ဟုတ်လား?

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့အတူ တခြားဘယ်သူရှိသေးလဲ"

"ချိုက်ယွီနဲ့ လျိုမင်ရှင်းတို့လာခဲ့တယ် ကျွန်မတို့အဖွဲ့မှာ သုံးယောက်ရှိခဲ့တာ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က မင်းနဲ့ကွဲသွားတာလား"

"လျိုမင်ရှင်းသေသွားပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ခဏရပ်ပြီးမှ ဆိုသည်။

"ချိုက်ယွီလည်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန်ရထားတယ် ဒီမြို့ကတစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေတယ် ပြီးတော့ သူလည်း အသက်အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားနေနိုင်ခြေ များတယ်..."

"ဒါဆိုရင် သူသေပြီပေါ့"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲပေ။

"ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က ဒုတိယထပ်က တမန်တော်တွေပဲ ရုတ်တရက် တတိယထပ်ကို ရောက်လာတာက တစ်မျိုး ပြီးတော့ တတိယထပ်ရဲ့ တတိယစာကို ပို့ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားတာက နောက်တစ်မျိုး ဒါက အခက်အခဲအဆင့်တွေကို ကျော်သွားတာပဲ ဝမ်းနည်းစရာက မင်းတို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိစိတ်မရှိခဲ့ဘူး အရင်ကပို့ဆောင်မှုတွေ ချောချောမွေ့မွေ့သွားခဲ့တယ်လို့ ထင်ပြီး ဒီတစ်ခါသတိထားပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေရုံနဲ့ ဘေးကင်းမယ်လို့ ထင်နေကြတာ"

"သင်ခန်းစာရပြီ မဟုတ်လား"

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ဒုတိယထပ်မှ တမန်တော်များသည် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လီယိနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာမူ အထင်ကြီးစရာပင်။ သူတို့တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသော်လည်း မသေဆုံးခဲ့ကြောင်း သူ သေချာနိုင်သည်။ တစ်ဦးချင်းစီတွင် သူတို့၏ အသက်ကိုကယ်တင်ရန် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများရှိပြီး ဒီတစ္ဆေဖောက်ပြန်သည့် ဖြစ်တည်မှုများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေမရှိပေ။

"ရှင် ပြောတာမှန်ပါတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ဝန်ခံရတော့သည်။ ယန်ကျန့်သည် မာနကြီးပြီး အန္တရာယ်များသော်လည်း သူပြောသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်

နားထောင်ရသည်မှာ ဒေါသထွက်စရာကောင်းသော်လည်း ဒါအားလုံးသည် လက်တွေ့ပင်။

သူတို့သည် တကယ်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သောအတွေးများနှင့် လာခဲ့ပြီး သွေးထွက်သံယိုသင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပြန်ရခဲ့သည်။

သူတို့သည် မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်၏ဂိတ်တံခါးကိုပင် မမြင်တွေ့ရသေးခင်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်သလဲ။

အချိန်သည် နောက်ပြန်မစီးဆင်းနိုင်ပေ။ သူတို့သည် ဒီအတွေ့အကြုံများကို မဖြတ်သန်းဘဲ ဒီအမှန်တရားကို ဘယ်တော့မှနားလည်မည်မဟုတ်ပေ။

လူများသည် အမှားများလုပ်ပြီး သင်ခန်းစာများယူမှသာ ကြီးထွားလာကြသည်။

လူကြီးသူမများ၏စကားကို နားထောင်လျှင် သမိုင်းသည် ထပ်မဖြစ်ပွားတော့ပေ။

"မင်းဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တယ် ဆေးရုံမသွားရင် မင်းသေသွားဦးမှာပဲ"

ယန်ကျန့်က နောက်ကြည့်မှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သွေးထွက်တာက မရပ်သေးဘူး ပြီးတော့ မင်းခြေထောက်က ကျိုးနေတယ် မင်းအခု အရမ်းအိပ်ချင်နေလား"

ဒီစကားကိုကြားသောအခါ ယန်ရှောင်ဟွာ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လျင်မြန်စွာ သူမ၏စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူမသည် အမှန်ပင် အလွန်မောပန်းပြီး ကားထဲတွင် အိပ်ချင်နေသော်လည်း သူမဘယ်တော့မှ နိုးထလာတော့မည် မဟုတ်ဟု သူမမထင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒဏ်ရာရပြီး အနားယူရန်လိုအပ်သည်ဟုသာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သူမနိုးထပြီးမှ ကုသမှုခံယူရန် စဉ်းစားလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏သတိပေးချက်သည် ယန်ရှောင်ဟွာကို သူမ၏ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားစေသည်။ သူမလက်လှမ်း၍ သူမ၏ခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။

သွေး

သူမသည် ခုလေးတင်က အလွန်စိုးရိမ်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်နေပြီး ဒါတွေကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ယန်ရှောင်ဟွာသည် အတိတ်ကသတင်းဇာတ်လမ်းများကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးသည် ကားတိုက်ခံရပြီး ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ထရပ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားသည်။

သူမသည် ဒါက အတိအကျ သူမ၏ အခြေအနေဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီအချိန်မှာ ဆေးရုံသွားလို့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။ သူမသည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏အခြေအနေ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်ကို သူမသိသည်။

သို့သော် တာချွမ်းမြို့တွင် နေခြင်းသည် နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာမဟုတ်တော့ပေ။ ဆေးရုံသွားခြင်းသည် သူမတာချွမ်းမြို့မှ ထွက်ခွာရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အချိန် အလုံအလောက် မရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် သူမအတွက်သက်သက်နှင့် အနီးအနားရှိ ခရိုင်ဆေးရုံတစ်ခုသို့ သူ၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ပေ။

"မင်းတကယ်ပဲ အချိန်မကျန်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ခြွင်းချက်တွေ အမြဲရှိတယ် ပြီးတော့ ဒီနေ့မင်းကံကောင်းတယ် ငါနဲ့တွေ့လို့ ငါမင်းကို ကယ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာဆိုသည်။

ရှင် ဟုတ်လား?

ယန်ရှောင်ဟွာသည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သံသယဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို ဘယ်လိုကယ်နိုင်မှာလဲ ရှင်က ဆရာဝန်လား"

"ငါက ဆရာဝန်မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ငါဆေးကုသမှုနည်းလမ်းတွေလည်း မသိဘူး ဒါပေမဲ့ ငါမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ဘေးထွက် ဆိုးကျိုးတချို့တော့ ရှိနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက မင်းကို အရင်က ကျန်းမာတဲ့အခြေအနေကို ပြန်ရောက်စေလိမ့်မယ်"

"အဲ့ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး သူမကို လှည့်စားနေသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အပြုံးဖြင့်ဆိုသည်။

"မင်းမယုံကြည်ရင် ထားလိုက်တော့"

သူသည် နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ဘဲ လေဆိပ်ဘက်သို့ ဆက်လက်မောင်းနှင်သွားသည်။

နှစ်မိနစ်က ကုန်လွန်သွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ၏ အခြေအနေသည် ပို၍ပို၍ဆိုးရွားလာပြီး သူမသည် တကယ်ပင် မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်တော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ဒါက စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် တိုက်ထုတ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ ဒါက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာရပြီး နိုးကြားမနေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမသည် တစ်ကြိမ်အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးထလာတော့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှင်သန်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုသည် ယန်ရှောင်ဟွာကို နောက်တစ်ကြိမ်အားတင်းစေပြီး သူမမေးလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ရှင်ကျွန်မကို တကယ်ကယ်နိုင်လို့လား"

"ငါခုနက မင်းကို နောက်နေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြန်ဖြေပြီး သူ၏လေသံသည် အေးစက်နေသည်။

"ရှင်ကျွန်မကို ကယ်တင်နိုင်ရင် ကျွန်မ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ရှင့်အကူအညီရဖို့ ရှင်က အကြောင်းမရှိဘဲ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကူညီတဲ့အမျိုးအစားမဟုတ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို တစ်ခါကယ်ပြီးပြီ ငါသာမရှိရင် မင်းသေနှင့်နေလောက်ပြီ အခုမင်းက ငါ့ကို သတိထားနေတုန်းပဲ သတိထားတာကောင်းပေမဲ့ မင်းစိတ်က လုံလုံလောက်လောက် မရှင်းလင်းဘူး မင်းဒီအတိုင်းပဲ အိပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်ထင်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စာတိုက်ကနေ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်တာကိုက အရမ်းခက်ခဲနေပြီ"

"ဒီနာကျင်မှုမရှိတဲ့ သေဆုံးနည်းက မဆိုးပါဘူး မင်းလိုစာပို့သမားတွေအတွက် သင့်တော်တယ် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေရတာထက် အများကြီးပိုသက်သာလို့"

ယန်ရှောင်ဟွာက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်သည်။

"ကျွန်မအဲ့လိုဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မအသက်ရှင်နေဖို့ ရှင့်အကူအညီအတွက် ကျွန်မ ဘာပေးဆပ်ရမလဲ ရှင်တန်ဖိုးထားမယ့်ဘာမှ ကျွန်မမှာမရှိဘူး ရှင်ကျွန်မကို လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားတာမဟုတ်ရင်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ ရှင့်လိုဖြစ်တည်မှုမျိုးက မိန်းမတွေကို သိပ်စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မယူဆတယ်"

"တကယ်ပဲ ငါမိန်းမတွေကို သိပ်စိတ်ဝင်စားမှုမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဆိုသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆိုသည်။

"ဒါဆို ရှင်ကျွန်မကို သနားလို့လား ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မကို တစ်ခုခုအတွက်သုံးဖို့လိုလို့လား"

"အဲ့လောက်မရှုပ်ထွေးပါဘူး တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို အကူအညီတောင်းတယ် ငါအဲ့ဒီခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်တယ် ဒါပါပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ဘုရားသခင်ကိုဆုတောင်းပြီး ဘုရားသခင်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သလိုပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီရှင်းပြချက်ကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် မှင်တက်သွားသည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်က ထိုသို့တွေးမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အကျိုးအမြတ် သနားကြင်နာမှု သို့မဟုတ် စိတ်အခြေအနေနှင့်ပင် မသက်ဆိုင်ပေ။

စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်ဆောင်ခြင်းမျှသာဖြစ်ပြီး လမ်းဘေးတွင် ပေါင်းပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲနုတ်သော သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမရှိပေ။

"ရှင့်အတွေးတွေက တကယ်ပဲအန္တရာယ်များတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ယန်ကျန့်က အရာများကိုစဉ်းစားသောအခါ သူ့ကိုယ်သူ လူတစ်ယောက်အဖြစ် မယူဆတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် ဒီအရာများကို တွေးတောနေရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူမဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မရှင့်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

"မင်းငါ့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စရာမလိုဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါမင်းကို တစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်ဆိုရင် မင်းမှာ ခုခံဖို့အင်အားမရှိလို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က ဆိုပြီးနောက် အေးစက်မည်းမှောင်နေသော အရိပ်တစ်ခုသည် ယာဉ်မောင်းခုံမှ နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆန့်တန်းထွက်လာသည်။

'တစ္ဆေအရိပ်'၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ယန်ရှောင်ဟွာ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ယန်ရှောင်ဟွာကို ချက်ချင်းနိုးကြားသွားစေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားလူတစ်ဦးက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် သိမ်းပိုက်နေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားသည်ဟု ကြောက်ရွံ့စွာခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်သည် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ဘာ... ဘာကြီးလဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

လီယောင်က ဘေးမှရှင်းပြသည်။

"လက်လွတ်စပယ် မလှုပ်ရှားနဲ့ ဒါက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အရိပ်ပဲ အဲ့ဒါက အခုမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနေတာ"

သူသည်လည်း 'ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်'၏နောက်ခံကို သိရှိပြီး ၎င်း၏စွမ်းရည်အချို့ကို နားလည်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ရှောင်ဟွာသည် သူမ၏ပုံပျက်နေသော ခြေသလုံးသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ သူ့အလိုလို ပြန်လည်ဖြောင့်တန်း သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မမြင်ရသောသဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဆွဲနေပြီး ၎င်းကို ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ချုပ်စပ်ပေးနေပုံရသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူမသည် နာကျင်မှုမခံစားရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အာရုံခံစားမှုအားလုံးဆုံးရှုံးသွားပြီး နာကျင်မှု မရှိသောကြောင့်ပင်။

အရိပ်၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ၎င်းပျံ့နှံ့သွားလေရာ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားလေလေ ဖြစ်သည်။

အချိန်မကြာမီမှာပင် ယန်ရှောင်ဟွာသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိအေးစက်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အာရုံခံစားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ အိပ်မက်ဆိုးမှ လန့်နိုးပြီးနောက် ထိန်းချုပ်မှုပြန်လည်ရရှိလိုက်သမျိုး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏တစ်ချိန်က ထိန်းချုပ်မရနိုင်သောခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုပြန်လည်ရရှိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ရှောင်ဟွာသည် ရုတ်တရက်ထထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူမသည် အသက်ရှူကျပ်ခြင်း၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ခြင်း၊ သူမ၏အသိစိတ် အမှောင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခြင်းတို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြောက်ရွံ့မှု မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှု...

တစ်ကြိမ်ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ်ဘယ်တော့မှ မဖြတ်သန်းချင်တော့ပေ။

"ငါ့... ငါ့ခန္ဓာကိုယ် တကယ်ပဲကောင်းသွားပြီလား"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် ပတ်ပတ်လည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ နာကျင်သောဒဏ်ရာများသည် ပုံမှန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ကျိုးနေသော ခြေထောက်ပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ နာကျင်မှုမရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အမှန်ပင် ၎င်း၏ ကျန်းမာရေး အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒဏ်ရာများပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာသည် မောပန်းမှုနှင့် အိပ်ချင်စိတ်ကို မခံစားရတော့ဘဲ သူမ၏စွမ်းအင်သည် ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ"

သူမသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဒီအတွေ့အကြုံသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါကလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့စွမ်းရည်ပဲလား..."

ယန်ရှောင်ဟွာသည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ထိုသို့သောထူးဆန်းသည့်ဖြစ်စဉ်များကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်မှလွဲ၍ သာမန်လူများသည် လုံးဝမအောင်မြင်နိုင်ပေ။

"ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့စွမ်းရည်ကို မှန်မှန်ကန်ကန်သုံးရင် သေလုနီးပါးလူ တစ်ယောက်ကို ပြန်လည် အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ် အဲ့ဒီတစ္ဆေဆန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုတည်းကပဲ မင်းကိုချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်တယ် တစ်ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အဆောက်အအုံတုံးတွေလို အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ငါ့ကိုကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆိုတာက အရမ်းဖျော့တော့ပြီး အားနည်းလွန်းလို့ပဲ ငါမင်းအသက်ကို အခုနှစ်ခါ ကယ်ပြီးပြီ ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာ မင်းကိုတစ်ခုခုလုပ်ခိုင်းရင် မင်းငြင်းတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

"ရှင်ကျွန်မကို အသက်ရှင်အောင်ထားနိုင်ရင် ရှင်ကျွန်မကို ဘာပဲလုပ်ခိုင်းလုပ်ခိုင်း ကျွန်မ သဘောတူနိုင်တယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာ၏မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီလူသည် လုံးဝနားလည်ရခက်သည်။

သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ စွမ်းရည်များကို ခိုးယူရုံသာမက တကယ့်တစ္ဆေများကိုပါ အကျဉ်းချနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဒီလောက်ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများနှင့် လူတစ်ဦးကိုပင် ကယ်တင်နိုင်သည်။

ချိုက်ယွီသည် လုံးဝမမှားခဲ့ပေ။ ဒီမြို့တွင် သူမ၏တစ်ခုတည်းသောအသက်ရှင်နိုင်ခြေမှာ ယန်ကျန့်နောက်သို့လိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

"အဲ့လောက်စိတ်အား ထက်သန်မနေနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူး မင်းရဲ့ရှင်သန်မှုကို အာမခံနိုင်မှာမပြောနဲ့ ငါတို့တကယ့်အန္တရာယ်နဲ့ကြုံတွေ့ရင် မင်းအသက်က ကွဲအက်လွယ်နေတုန်းပဲ"

"စကားပြောတာတော်ပြီ ငါတို့လေဆိပ်နားရောက်နေပြီ"

ယန်ကျန့်သည် စကားပြောခြင်းကိုရပ်တန့်ကာ မောင်းနှင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာသည် သူမရှေ့မှအမျိုးသားကို တည်ငြိမ်စွာလေ့လာနေသည်။

သူမ၏အတွေးအခေါ်ဖြင့် သူမသည် ယန်ကျန့်၏အတွေးများကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သူမသိသည်မှာ သူအလွန်ထူးခြားပြီး အချို့အချိန်များတွင် အလွန်ယုံကြည်ထိုက်သည်။ စာတိုက်တွင် ထိုသို့သောလူတစ်ဦးသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုရော ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးပါဖြစ်သည်။

သူသည် အထပ်တစ်ထပ်ရှိလူတိုင်းကို အလွယ်တကူသတ်ဖြတ်နိုင်သလို သေလုနီးပါးလူတစ်ဦးကို သက်ရှိများထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲခေါ်နိုင်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခဏအကြာတွင် ယန်ရှောင်ဟွာသည် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ စကားပြောလိုက်သည်။

သူမဘာပဲစဉ်းစားနေပါစေ ဒီယန်ကျန့်သည် သူမ၏အသက်ကို အမှန်ပင်ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုတာက ဖျော့တော့ပြီး အားနည်းနေပုံရသော်လည်း သူမသည် ဒီလူကို အလွန်ကျေးဇူးတင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူမကိုမတုံ့ပြန်ဘဲ မောင်းနှင်ခြင်းကို ဆက်လက်အာရုံစိုက်နေသည်။

ယာဉ်သည် ယခုအခါ လေဆိပ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယာဉ်၏မီးများသည် အပြင်ဘက်သို့ ထိုးလင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားနေသော ပုံရိပ်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လမ်းတွင် ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် အစောပိုင်းက ဖြစ်ခဲ့သောဖြစ်ရပ်ကြောင့် ယခုအခါ ည ၇ နာရီနီးပါးရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ညဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုလူများသည် မကွဲမပြားသေးဘဲ လေဆိပ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်"

ပတ်ဝန်းကျင်တိတ်ဆိတ်မှုတွင် အသံတစ်ခုသည် ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ရုတ်တရက် လွင့်မျောဝင်လာသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ယန်ကျန့်၏အမည်ကို ခေါ်ဆိုနေသည်။

"သူတို့ ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် စူးရှစွာအသက်ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကို ပြတင်းပေါက်မှထုတ်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီထဲကို မမောင်းဝင်နဲ့ လူတော်တော်များများ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသားပဲ အခုကားထဲကဆင်းရင် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်လိမ့်မယ်"

"ယန်ကျန့်"

အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယန်ကျန့်၏အမည်ကို ခေါ်ဆိုနေပြီး ထူးဆန်းသောအသံသည် ညကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကားသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် တိုက်ရိုက်ကားထဲမှ ဆင်းကာ လေဆိပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ဒီအရာတွေက ငါတို့ကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား ကံဆိုးမှုတချို့သာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့ဒီကတစ္ဆေကို ဖြေရှင်းပြီးလောက်ပြီ"

လီယောင်သည်လည်း ကားထဲမှဆင်းကာ ယန်ရှောင်ဟွာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မသေမချာလှုပ်ခတ်သွားပြီး ထိုအခါမှသာ ဒီလူနှစ်ဦးလုံး သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်"

နောက်ထပ်တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယန်ကျန့်၏အမည်ကို ခေါ်ဆိုနေသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေသည် သူ့ကိုအဆက်မပြတ် ပစ်မှတ်ထားနေပုံရပြီး သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို မစွန့်လွှတ်ပေ။

"ငါဒီမှာပဲရှိတယ် မင်းငါ့ကိုသတ်ချင်ရင် လာခဲ့"

ယန်ကျန့်သည် မတုန်လှုပ်ဘဲ ပြဿနာကို တိုက်ရိုက်ဖြေရှင်းကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောတစ္ဆေကို အနည်းငယ်ပင် ရန်စလိုက်သည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က နောက်တစ်ခါ ပုပ်သွားပြန်ပြီ"

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က နောက်တစ်ခါ ပုပ်သွားပြန်ပြီ"

ထူးဆန်းသောအသံသည် ထူးဆန်းစွာ ဗလာဖြစ်နေသော လေဆိပ်ခန်းမမှလာပြီး လေယာဉ်မယ် တစ်ဦး၏ အသံနှင့်တူသော်လည်း အလွန်တောင့်တင်းနေကာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မငြိမ်မသက် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့လည်း ဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ၏ဆံပင်များ ထောင်သွားပြီး သူမလိုက်ပါရန် လှမ်းနေသောခြေလှမ်းများသည် မသိစိတ်ဖြင့် နှေးကွေးသွားသည်။

ထိုသို့သောနေရာတွင် တကယ်ပင်အန္တရာယ်မရှိနိုင်ဘူးလား။

ထိုနေရာတွင် တကယ်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိသည်။

"မင်းငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်တယ် ငါလေဆိပ်မှာပဲ လိုချင်ရင်လာခဲ့"

ယန်ကျန့်သည် ထိုလွင့်မျောနေသောအသံကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထုံချန်နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့ ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေက လာရဲလျှင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် တစ္ဆေသည် မသိပေ။ ယန်ကျန့်က အကူအညီခေါ်ထားသည်ကို ၎င်းမသိပေ။

"ငါဒီမှာ"

"ငါဒီမှာ"

.....

တစ္ဆေ၏အသံသည် တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်နေသည်။

လမ်းကြောင်းတိုင်းမှ အသံများရှိနေသည်။

လမ်းအပြင်ဘက်ရှိ အဝေးမှသစ်တောမှပင် အသံများလွင့်မျောလာသည်။

"တကယ်ပဲ သူတို့ငါတို့ကို တစ်လျှောက်လုံးလိုက်နေခဲ့တာပဲ ငါတို့အဲ့ဒီခေါင်းစူပါမားကတ်ကနေ ထွက်လာကတည်းက ငါတို့တစ္ဆေတွေရဲ့အဆက်မပြတ်စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရတယ်လို့ထင်တယ် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လျှို့ဝှက်ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့စောင့်ကြည့်သူတွေအားလုံးနဲ့ လိုက်ခံရတာက အံ့ဩစရာမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီမှာပဲ ဖြေရှင်းကြတာပေါ့"

"ဟုတ်တယ် ဒီတစ်ခါ ငါတို့သေချာပေါက်မရှုံးနိမ့်ဘူး"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။