လူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့မှာ တူညီကြသည်မဟုတ်

ချင်ဖုန်းက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်၏ စွမ်းအား ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဂဠုန်ဘုရင်၏ မျှော်စင်အလားမြင့်မားသော အမျက်ဒေါသ၊ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ လောကကိုဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအား... အကယ်၍သာ မရေမတွက်နိုင်သော အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ စုဝေးမနေခဲ့လျှင် ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲက ဘယ်လို အဆုံးသတ်သွားမည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

အတိတ်တွင် သူ၏အဖေက နွံအိုင်သခင်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်က သူက ရန်သူ၏နယ်မြေထဲသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားပြီး စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏အဖေက နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်ဘဲနှင့်တောင်မှ သူက ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်မည်ဟု ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခဲ့သည်။ လောကကိုကျော်လွန်သူကသာ လောကကိုကျော်လွန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည် - ဒါဟာ အနှစ်မဲ့သော စကားလုံးများ မဟုတ်ပေ!

နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်း ပွင့်လာခြင်းက လူသားမျိုးနွယ်၏ အလုံးစုံအစွမ်းအစကို အလွန်အမင်း တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သော်လည်း လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်မှ တည်ရှိမှုကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန်မှာတော့ ဆန္ဒတစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်သောအခါ အန်းယာက သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အရမ်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ တံဆိပ်ခတ်မှု ကျန်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက ဒီလောကကြီးကို ဆင်းသက်လာဖို့ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ထို့အပြင် ဒီလောကကြီးမှာ ထူးဆန်းမှုဖြစ်ပြီးနောက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ကြားထဲမှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်က လူတချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ ဥပမာအားဖြင့် တောင်ပိုင်းတပ်မှူး နန်ထျန်းလုံနဲ့ တောကန္တာရရှစ်ခွင်ကို အုပ်စိုးတဲ့ လက်ရှိ မြောက်ပိုင်းဒေသ တပ်မှူး ယီထျန်းလော့တို့လိုပေါ့..."

"လူသားမျိုးနွယ်ကလည်း ပို၍ပို၍ အားကောင်းလာနေပါတယ်။ သူတို့က နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ဒီလောကကြီးမှာ သူတို့စိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ထံသို့ ရွေ့သွားကာ သူ၏လက်သီးက မယိမ်းမယိုင်သော သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဆုပ်ထားသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာက ထပ်မံ ဆိုသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ထဲက အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက်မှာ မဟာချန်တိုင်းပြည်က အထီးကျန်ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများအပြားကို နောက်တစ်ကြိမ် မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်"

"သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တတိယအဆင့် နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့သူတချို့တောင် ရှိသေးတယ်"

"အရှင်မင်းကြီးက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို သူတို့ကို သူ့ရဲ့လက်အောက်ကို ဝင်လာဖို့အတွက် ဆက်သွယ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ အဲ့ဒီလို စိတ်ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး" အန်းယာက ရှင်းပြသည်။

ဒါဟာ ချင်ဖုန်းအတွက် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်၊ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တို့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော လူသားကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော်လည်း ဒါဟာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တောင်ပိုင်းတပ်မှူး နန်ထျန်းလုံကို ကြည့်ပါ - သူက သူ့နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်သော အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး သယံဇာတများနှင့် ထိုးထွင်းအမြင်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူ၏ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းမှုမှာ သဘာဝကျသော တိုးတက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီလောက်များတဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတာကတော့ တကယ့်အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတိတ်တွင် လူတစ်ယောက်ကသာ မဟာချန်တိုင်းပြည်မှာ စတုတ္ထအဆင့် အစွမ်းအစကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့လျှင် အမည်မသိ ကျန်ရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်နီးပါးပင်။ သို့သော် အခုတော့ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက်များများ ရုတ်တရက် ရှိလာသည်... အထီးကျန်ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက်တောင်မှ ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းပုံရသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အထီးကျန် အစွမ်းထက်သူတွေအကြောင်း အန်းယာနဲ့ ဆက်လက်ဆွေးနွေးတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် အဓိကခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏မျက်စိကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး သူ့ကို လက်ဖက်ရည် သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ ရောက်လာသူမှာ သူစိမ်းတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးသော လန်နင်ရွှမ်ပင်။ သူမက သူမ၏ ရှည်လျားသော ကောင်းကင်ပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဓားသေတ္တာကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တွင် သိသိသာသာ ကွဲပြားသောအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒါ သူမ၏ ရင်ဘတ်ပင်! တစ်ချိန်က အဆုံးမရှိသော ကျယ်ပြန့်မှုဖြစ်ခဲ့သောအရာမှာ အခုတော့ သာမန်လူများ သီသီလေးသာ မြင်နိုင်မည့် မျှော်စင်အလားမြင့်မားသော တောင်ထိပ်များ ဖြစ်လာသည်။ တစ်ချိန်က သန့်စင်သော လမင်းမှာ သူမ၏ ဝတ်ရုံများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အခုတော့ ချင်ဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြသထားသည်!

မေမေလေးက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်သော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။ ချန်းဖေးလန်၏ ကောင်းကင်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများက ကျယ်သွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လန်နင်ရွှမ်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်က ရှင်းလင်းနေသည်။

ဒီအရာကြောင့် အထိခိုက်ဆုံးဖြစ်သူမှာ အန်းယာပင်။ သူမက သူမနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့ ရင်းနှီးပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော ညီအစ်မများ ဖြစ်လာနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရင်သားများကို ဘယ်လိုကြီးထွားအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကိုတောင် လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်လောက် အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် လန်နင်ရွှမ်က သူမကို အလှမ်းဝေးစွာ နောက်ချန်ထားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့ပေ!

သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ မယ်တော်မိဖုရားပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်လောက်ပေ။ အန်းယာက သူမ၏ ကျောကို ဓားဖြင့်ထိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ ရှင်းပြမတတ်သော မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှိနေသူများကြားတွင် လျိုကျန့်လီတစ်ဦးတည်းသာ မတုန်လှုပ်ဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။ လန်နင်ရွှမ်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားအစေခံဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူမက အိမ်စေမလေး၏ ပြည့်ဖြိုးသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်းက တွေဝေသွားပြီး ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

"နင်ရွှမ်၊ မင်းက ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင်ပြေစေဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ချည်နှောင်ထားလေ့ရှိတယ်။ ဒီတော့ ဘာလို့ ဒီနေ့..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ သူမက ဒါကို အန်းယာရှေ့တွင် သူမကိုယ်သူမ သက်သေပြရန်အတွက် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေရှေ့မှာ အထူးသဖြင့် သခင်မလေးနဲ့ သခင်လေးတို့ရှေ့မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို ပြောနိုင်မှာလဲ။

ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် လန်နင်ရွှမ်က အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တိုးတက်လာပြီး ကျွန်မအတွင်းထဲက အားမာန် ချီစွမ်းအင် လည်ပတ်မှုက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်လာတယ်။ ကျွန်မသာ အရင်ကလို ချည်နှောင်ထားမယ်ဆိုရင် အသက်ရှူရခက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နှေးကွေးသွားလိမ့်မယ်"

"သဘောပေါက်ပြီ" ချင်ဖုန်းက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီလိုက ပိုကောင်းတာပေါ့။ မင်းရဲ့ ရင်ဘတ်ကို အဝတ်စနဲ့ အမြဲတမ်း ပတ်ထားတာကလည်း မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်လို့ ငါ မင်းကို အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်"

လန်နင်ရွှမ်က ချိုသာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေးရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခန်းမဆောင်ထဲမှ အခြားသူများက နင်ရွှမ်မှာ အမြဲတမ်း ထူးခြားတဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခုထိ ဖုံးကွယ်ထားရုံသာ ဖြစ်သည်ကို နားလည်ကြသည်။ အန်းယာက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ဖိလိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး ညင်သာစွာ မှုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါဟာ သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ချန်းဖေးလန်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူမက ယခင်စကားဝိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။ သူမက ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ယောကျာ်း၊ နင်ရွှမ့်ရဲ့... အဲ့ဒီက တကယ့်အရွယ်အစားကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"

အာ၊ အဲ့ဒါ...

ချင်ဖုန်း၏ လက်က တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ခွက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်အချို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။ အန်းယာနှင့် အခြားသူများက ထိုစကားကို ကြားပြီး ဆိုလိုရင်းကို သဘောပေါက်သောအခါ သူတို့အားလုံးက သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်များဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်က မှန်ကန်သော စကားလုံးများကို ရှာဖွေရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေသည်။

ငါ သူတို့ကို ငါ့မျက်လုံးနှစ်လုံးနဲ့ မြင်ခဲ့တာလေ ဒီလိုစကားမျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲမှာလဲ။

လန်နင်ရွှမ်ကလည်း သခင်မလေး၏ မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမက ဆန္ဒအလျောက် သတို့သမီးအခန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အဝတ်အစားများ ချွတ်ခဲ့သည် မဟုတ်လား ။ သူမ၏ မျက်နှာက ရဲတက်သွားပြီး အဲ့ဒီတုန်းကသာ သူမ နည်းနည်းလေး ပိုပြီး ရှေ့တိုးခဲ့ရင် သူမ အခုချိန်လောက်ဆို သခင်လေးရဲ့ ဇနီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ...

သူမ၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဖြည်းညင်းစွာနှင့် တမင်တကာ ဆိုသည်။

"ငါက ဆေးပညာကို လေ့ကျင့်တဲ့ စာပေသူတော်စင်တစ်ယောက်ပဲ။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ငါ့အတွက် သဘာဝအတိုင်းပဲ အရမ်း ရင်းနှီးတယ်"

"ငါ ကျင့်ယန်မြို့မှာ ဆေးကုသတုန်းက လူနာတစ်ယောက်ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နာမကျန်းမှုတွေကို သူတို့ကို အနီးကပ် မစစ်ဆေးဘဲနဲ့တောင် ရောဂါရှာဖွေနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါကြောင့် နင်ရွှမ့်ရဲ့ မကြာခဏ ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်းနဲ့ အသက်ရှူမဝခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ငါ မှတ်မိတာက ဘာများ အံ့ဩစရာ ရှိလို့လဲ"

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏လက်ဖဝါးများကတော့ လန့်နေတာကြောင့် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေနှင့်ပြီ။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

အန်းယာက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအရ သူမက ချင်ဖုန်း၏ ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှု အတိုင်းအတာကို သိသည်။

လျိုကျန့်လီကလည်း ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ သူမက လန်နင်ရွှမ် အစောပိုင်းက သတို့သမီးအခန်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို သိသော်လည်း အသေးစိတ်ကိုတော့ သူမနှင့် မျှဝေခြင်း မခံခဲ့ရပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်ရွှမ်က အဲ့ဒီတုန်းက ချင်ဖုန်းအပေါ် သိပ်ပြီး ချစ်ခင်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ဒီတော့ ဘာလို့ သူမက အဝတ်အစားချွတ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ခံရသည့် အရှက်ရဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံကို ဆန္ဒအလျောက် ပြန်ပြောပြချင်မှာလဲ။

လူတိုင်းက သူ၏ရှင်းပြချက်ကို ယုံကြည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကျပ်အတည်းမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

...

အချိန်က သတိမမူမိဘဲ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က သူတို့၏ ကိုယ်ဝန်များကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် အန်းယာက သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့ကို အလွန်အကျွံ မနှောင့်ယှက်ချင်ဘဲ သူမ၏ ဒီနေ့ လာရောက်လည်ပတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ ထွက်ခွာတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် အန်းယာက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး နင်ရွှမ်၊ ကျွန်မကို လိုက်ပို့ပေးလို့ရမလား"

အနည်းငယ် စူးစမ်းမိသော်လည်း လန်နင်ရွှမ်က သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ချင်စံအိမ်တော်၏ အဓိကတံခါးတွင် သူတို့ လမ်းခွဲခါနီး ဖြစ်နေသည်။

အန်းယာက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး နင်ရွှမ်၊ ရှင်ရဲ့ ရင်ဘတ်က အရမ်းကျယ်တာပဲ။ အဲ့ဒါအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခုများ ရှိလို့လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်က ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါအတွက် ဘာလျှို့ဝှက်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်မ သတိထားမိတဲ့တစ်ခါမှာ ဒါက ဒီလိုဖြစ်နေနှင့်ပြီးသားပဲ"

"အစပိုင်းမှာတော့ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင်မပြေမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ကျွန်မ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော်တော်လေး စိုးရိမ်ခဲ့ရတယ်"

ဒုက္ခ...

အန်းယာက ထိုနေရာတွင် မှင်တက်စွာ ရပ်နေသည်။ လူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့မှာ တူညီကြသည်မဟုတ်ပေ။ သူမ ခံစားရသည်မှာ နင်ရွှမ်က သူမကို ကြွားဝါနေသည်ဟူ၍သာ...