မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထား

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အနက်ရောင် အမှတ်အသားများမှာ အစိမ်းရောင်မိုးကြိုးများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက်တွင် ချက်ချင်း ပျော်ဝင်သွားသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကတော့ သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို မလျှော့ချလိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ အမှတ်အသားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အနက်ရောင်မီးခိုးများ ပေါ်လာပြီး ထိုအတွင်းမှ ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံတစ်ခုက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ သူတို့၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

သွေးနီရောင် မျက်လုံးများက အနက်ရောင်မီးခိုးအတွင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အေးစက်သော အသံတစ်ခုက ဆိုသည်။

"ငါ မင်းကို ရှာတွေ့မှာပါ"

ထိုစကားများ မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် အနက်ရောင်မီးခိုးက လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတော်အတွင်းမှ တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာပြီး စားပွဲပေါ်မှ စာလိပ်များနှင့် စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။

မိန်းမစိုးလီက အကြောင်းရင်းကို မသိဘဲ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ။ ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ"

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး မင်ဧကရာဇ်ကို သူတို့အလယ်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် လေက လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မင်ဧကရာဇ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စုံကြမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များက ဦးညွှတ်ကာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

မင်ဧကရာဇ်က သူ၏အကြည့်ကို အတွင်းခန်းမှ စာလိပ်ပန်းချီကားထံသို့ လှည့်လိုက်ရာ ရွှမ်းယွမ် နတ်ဘုရားသတ်ဓား၏ ဓားသွားပေါ်တွင် ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ ဒီနတ်ဘုရားဓားမှာ မဟာချန်တိုင်းပြည်မှ မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အမွေအနှစ်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော မယုံနိုင်စရာကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ဖယောင်းတိုင်နဂါး ပေါ်ထွက်လာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဒါဟာ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ တည်ရှိမှုကို တုံ့ပြန်လိမ့်မည်။

တုံ့ပြန်မှု ပိုပြင်းထန်လေ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများက ဓားနှင့် ပိုနီးကပ်လေပင်။ သို့သော် အခု လှုပ်ရှားမှု ငြိမ်သက်သွားမှတော့ ဒါဟာ အန္တရာယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။

မင်ဧကရာဇ်က သူ၏နှာခေါင်းရင်းကို ဖိညှစ်လိုက်ပြီး မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေလေးရပ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းများကို တွေးတောရင်း အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ဘေးမှ စိုးရိမ်နေသော မိန်းမစိုးလီက ဆိုသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်တော်မူပါ"

"အင်းဟင်း"

ထိုစဉ် ကိုးထပ်မြောက်ထောင်တွင်... ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို သူ၏ရှေ့မှ မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်ပုံရိပ်ထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်က ရယ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ လာတွေ့တော့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ"

ဒီအရိပ်ပုံရိပ်မှာ ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲအတွင်း ဖယောင်းတိုင်နဂါး သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် ကိုးထပ်မြောက်ထောင်တွင် အကျဉ်းချခံထားရသော ကောင်းကင်ဘုံမြှုပ်နှံခြင်း အဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက စကားပြောလာသည်။

"မင်းရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီတုန်းက ဖမ်းစီးတုန်း အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မှာပဲ။ ဘာလို့ မင်းက ဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချခဲ့ရတာလဲ"

အရိပ်ပုံရိပ်၏ စွမ်းအားကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာထက် ပိုနားလည်သူ ဘယ်သူမှမရှိပေ။ ဒါကြောင့် သူသိသည်မှာ အဲ့ဒီတုန်းက ချင်ဖုန်းပင်လျှင် သူ့ကို သူ၏ နယ်မြေအတွင်းတွင် ချုပ်နှောင်ထားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အရိပ်ပုံရိပ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းနဲ့ငါ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အောင်ပွဲတွေ ရှုံးနိမ့်မှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ဆင်းသက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့က ငါ့ရဲ့ အန္တိမပန်းတိုင်ပဲ"

"ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ သေဆုံးမှုကတော့ ငါ့မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်ခဲ့တယ်။ ငါ့အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားမှတော့ ငါ ဒီမှာနေပြီး အေးဆေးသက်သာတဲ့ ဘဝကို ခံစားရတာနဲ့ ကျေနပ်ပါတယ်"

"အဲ့ဒီစကားတွေက တခြားသူတွေကို လှည့်စားနိုင်ကောင်း လှည့်စားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် လှည့်စားနိုင်မှာလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အသံက အေးစက်နေပြီး သူ သူ၏လက်စကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ချက်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်ကို ထွန်းလင်းသွားစေသည်နှင့် အရိပ်ပုံရိပ်၏ စစ်မှန်သော အသွင်အပြင်က တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့်အတူ ဒီကို လိုက်ပါလာခဲ့သော စီနီယာတပည့် ရှန်လီက သူ၏မျက်လုံးများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ဒါဟာ မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ အံ့အားသင့်စရာတော့ မဟုတ်ပေ... သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများ၊ သူ၏မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများထဲမှ အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဒီဆရာက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အခြားတစ်ယောက်ကတော့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းပင်။

ရှန်လီ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

'ဆရာက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သုံးပိုင်းခွဲနိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား ပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှိခဲ့တယ်'

'တစ်ဦးက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှာ နေထိုင်ပြီး မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို လုပ်ကိုင်တယ်။ နောက်တစ်ဦးက လောကကြီးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားလာတယ်။ တတိယတစ်ဦးရဲ့ တည်နေရာကိုတော့ ဘယ်သူမှမသိဘူး'

'ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကများ ဆရာနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့တဲ့ မျက်နှာဖုံးစွပ် ပုံရိပ်က တကယ်တော့ ဆရာ့ရဲ့ နောက်ဆုံး လူဝင်စားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နိုင်မှာလဲ...'

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ စကားများကို ကြားပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့က ဇာစ်မြစ်တစ်ခုတည်းကို မျှဝေနေမှတော့ ဒီလို ရှောင်လွှဲပြောဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေ မလိုအပ်တော့ဘူး"

ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့သုံးယောက်က ဒီလောကကြီးကို ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာ ဖြစ်လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အရုပ်တစ်ရုပ်စီကို ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်"

"လော့ယွီက ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ဆုချီးမြှင့်ခံခဲ့ရပြီး ငါ သူ့အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီး ထားခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကံကြမ္မာနဲ့ အချိန်က ရက်စက်ခဲ့ပြီး သူ့ဘဝက သူ့အဖေကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်"

"မင်းနဲ့ တခြားအဘိုးကြီးအတွက်တော့ ကြည့်ရတာ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက လူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်"

"ကျင့်ယန်မြို့မှာတုန်းက ဂဠုန်ဘုရင်ရဲ့ နှလုံးသား ပျက်စီးသွားတော့ ငါ သူ့ကို သတိထားမိခဲ့တယ်။ သူက ကံကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ကောင်းချီးပေးခံခဲ့ရပေမဲ့ အဲ့ဒီထက်တော့ မပိုခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အတွေ့အကြုံတွေက သူ့ကို ငါ့မျက်စိထဲက ဆူးတစ်ချောင်း ဖြစ်လာစေခဲ့တယ်။ အရေးမပါပေမဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ"

"သူက ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ထောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အထီးကျန်နည်းလမ်းတွေကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်"

"သူက သာယာပညာသင်ကျောင်းကို တည်ထောင်ပြီး စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ကို တိုင်းပြည်အနှံ့ ဖူးပွင့်စေခဲ့တယ်။ သူက ယမ်းမှုန့်ကို တီထွင်ခဲ့တယ်၊ သိုင်းချီစွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို တိုးတက်စေခဲ့တယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အလုံးစုံအစွမ်းအစက သူ့ကြောင့် တည်ငြိမ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့တယ်..."

"ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းက တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ အဲ့ဒီကောင်လေး အဲ့ဒီလို ပေါ်လာတော့ ငါ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို နောက်တစ်ကြိမ် ဗေဒင်ဟောခဲ့တယ်"

"ဒီလောကကြီးရဲ့ အနာဂတ်က အဆုံးမရှိတဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာ၊ သူက အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စပဲ"

"သူက ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကို ထွန်းလင်းပေးတယ်။ နည်းနည်းလေးပဲ ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေးငယ်တဲ့ အလင်းစက်လေးတွေ သူ့အပေါ်မှာ စုဝေးနေတာကို ငါမြင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့အလင်းက ပို၍ပို၍ တောက်ပလာပြီး ပို၍ပို၍ ဝေးကွာအောင် ထွန်းလင်းလာတယ်"

"ငါက ဒီအလင်းက ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နိုင်မလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါက နောက်ဆုံးမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အမှောင်က စားသုံးခြင်း ခံလိုက်ရမလားဆိုတာကို သိချင်နေတယ်"

"ဒါကြောင့် ငါက လေ့လာသူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

"မင်း ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျေနပ်ရဲ့လားလို့ ငါတွေးမိတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မဖြေဘဲ ရှန်လီနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။ ကိုးထပ်မြောက်ထောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အမှောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့သုံးယောက်က နောက်ဆုံးမှာ လူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ရွေးချယ်မိကြမှာပဲ မဟုတ်လား။ သူ ရွေးချယ်ခဲ့သလိုပဲပေါ့"

...

သေမင်းတို့၏မြေတွင် သခင်ကြီးဒန်က အလောင်းအားလုံးကို လုံခြုံရေးအတွက် သူ၏အရုပ်ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ပြာအဖြစ်သို့ မီးရှို့လိုက်သည်။ ယင်ချီနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေအငွေ့အသက် ပျော်ဝင်သွားသည့်အခိုက်ကို ပြန်အမှတ်ရရင်း ဒန်မော့က လေးနက်နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားရင်းမြစ်မှာ ယင်ချီနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ ဒီစွမ်းအားနှစ်ခုက သူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မသုံးစွဲနိုင်တော့လျှင် အားအကောင်းဆုံး တစ္ဆေတစ်ရာ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်...

"မင်း အဲ့ဒါ ဘာလဲဆိုတာကို သိလား" ဒန်မော့က အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များကို သတိရရင်း တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ကြီးထွားလာသော သံသယတစ်ခု ရှိနေသည်။ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်၏ မူလ ချီစွမ်းအင်အပေါ် စွဲလမ်းမှုမှာ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ အပြုအမူကို အမှတ်ရစေသည်။

'ဒီအနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်တပ်ဖွဲ့တွေက မသိသော နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေဆီက ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပဲ'

ချင်ဖုန်းက ကျန်းချင်ဖန်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ကုန်သည်နဲ့အတူ ခရီးသွားခဲ့တဲ့လူတွေ ဘယ်မှာလဲ"

ကျန်းချင်ဖန်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သူတို့က အခုထိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ကျွန်တော့် လူတွေရဲ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ခံနေရသင့်ပါတယ်"

"ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်တော်လည်း စုံစမ်းချင်တာတချို့ ရှိတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ် ညီကို ချင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

...

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းချင်ဖန်က လှည်းမောင်းသမားအနည်းငယ်ကို ချင်ဖုန်းရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလူများက တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများက ဖြူဖျော့နေသည်။ ဒါဟာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခေါင်း သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းပြမရဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်ကို မြင်ရသော သာမန်လူများမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခံထားရမည်။

သူတို့က ခေါင်းဆောင်ကုန်သည်နှင့်အတူ ခရီးသွားခဲ့ကြရာ သူတို့အပေါ်တွင် အလားတူကံကြမ္မာ ကျရောက်မည်ကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးက တောင်းပန်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ပြောပြပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ"

နောက်တစ်ဦးက ငိုယိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်ကြီးတို့၊ ကျွန်တော့်မှာ သက်ကြီးရွယ်အို မိဘတွေနဲ့ ကလေးငယ်တွေ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာ သေလို့မဖြစ်ဘူး"

"အင်း..." ကျန်းချင်ဖန်က ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူတို့ကို အားပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ကို ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အုပ်စုက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ တင်းမာနေသော အမူအရာများက အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ စကားများမှာ အကြောင်းအရာမရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။

သူက သူတို့ကို သူ၏ မူလ ချီစွမ်းအင်ဖြင့် စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်ပြီး ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိပေ။

သို့သော် ပြဿနာက ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးက တူညီသော နေရာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီး တူညီသော အစားအစာကို စားသုံးခဲ့ကြရာ ဘာကြောင့် ခေါင်းဆောင် ကုန်သည်တစ်ဦးတည်းသာ ဒီလိုကံကြမ္မာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။ ပြီးတော့ အလောင်း စစ်ဆေးသူများ၏ သေဆုံးမှုကို ဘာက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာလဲ။

ချင်ဖုန်းက ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ပြန်လာရာလမ်းမှာ ထူးခြားတာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သေးလား"

ထိုလူများက တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်အထိပင်။

"အဲ့ဒီ ဘိုးဘေးဗိမာန်များ ဖြစ်နိုင်မလား"