ဆွေယန်မြို့မှ ဘိုးဘေးဗိမာန်

"ဘိုးဘေးဗိမာန်"

ချင်ဖုန်းက အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦးထံမှ ဖြစ်သည်။ သူက နောက်ထပ်မေးခွန်းများ မမေးတော့ဘဲ ထိုလူကို ဆက်ပြောရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးကျားမှာ အကျင့်တစ်ခု ရှိတယ်။ သူ ဘယ်နေရာပဲရောက်ရောက် နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းဖြစ်ဖြစ် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းဖြစ်ဖြစ် သူသာ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် သူ သေချာပေါက် အတွင်းထဲဝင်ပြီး အမွှေးတိုင်တချို့ ထွန်းညှိလိမ့်မယ်"

"တစ်ခါတလေ ဘုရားကျောင်းထဲက ရုပ်တုက လူနဲ့လည်းမတူ တစ္ဆေသရဲနဲ့လည်းမတူ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ သခင်ကြီးကျားက အခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူက နတ်ဘုရားတွေ ပိုကိုးကွယ်လေ ကောင်းချီးတွေ ပိုရလေလို့ ယုံကြည်တယ်။ သူတို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘူး။ စိတ်ရင်းမှန်နေသမျှ နတ်ဘုရားတွေက တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်တဲ့"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး သခင်ကြီးကျား၏ အတွေးများကို နားလည်သွားသည်။ လောကကြီးက ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဒီလောက် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး အပြင်မှာ ခရီးသွားတဲ့ ကုန်သည်တွေက မကြာခဏ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။ တစ်နေကုန် ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်နေရမယ့်အစား နေလို့ကောင်းသွားအောင် ဝိညာဉ်ခိုလှုံရာတစ်ခု ရှာတာက ပိုကောင်းသည်။ ဒါကိုလည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်တစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လောက်သည်။

သူ့အရင်ဘဝကလိုပဲ သူက စာမေးပွဲတိုင်းမတိုင်ခင် နတ်ပုံ ပိုစတာတွေကို ကပ်ထားပြီး ကံကောင်းပါစေလို့ မျှော်လင့်ခဲ့ပေမဲ့ ရလဒ်တွေကတော့ မကြာခဏဆိုသလို ဆိုးရွားခဲ့သည်... အယူသီးမှုက နောက်ဆုံးမှာတော့ အသုံးမကျလှပေ။ ပိန်လှီသော လူက ထပ်မံ ဆိုသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်က တောင်ပိုင်းဒေသက ဆွေယန်မြို့ပဲ။ အဲ့ဒီမှာ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ မွှေးကြိုင်တဲ့ သစ်သားတွေ ပေါများပြီး အမွှေးတိုင်လုပ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"

"ပုံမှန်အတိုင်းပဲ သခင်ကြီးကျားက လမ်းတစ်လျှောက်မှာ နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး ထူးခြားတာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆွေယန်မြို့က ဘိုးဘေးဗိမာန်မှာ ကိုးကွယ်ပြီးနောက်မှာတော့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်"

ဆွေယန်မြို့... ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားက နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူသာ မှန်ကန်စွာ မှတ်မိမည်ဆိုလျှင် အန်းယာ အစောက ပြောခဲ့သော နတ်ဘုရားဘုံမှ အက်ကွဲကြောင်း ကိုးခုထဲမှ တစ်ခုမှာ ဆွေယန်မြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ဒီအရာနှစ်ခုကြားမှာ ဆက်စပ်မှုတစ်ခုများ ရှိနေနိုင်မလား။

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူလဲ"

ပိန်လှီသော လူက တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဆွေယန်မြို့မှာ ရှိနေတဲ့ညက ငါ ညသန်းခေါင်ယံမှာ အပေါ့သွားဖို့ အပြင်ထွက်တော့ သခင်ကြီးကျားရဲ့ အခန်းထဲကနေ 'ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း' ဆိုတဲ့အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်"

"ငါက စူးစမ်းမိတော့ အနားကို ပိုကပ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သခင်ကြီးကျားက တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေပြီး 'ပိုက်ဆံ၊ ပိုက်ဆံ၊ ပိုက်ဆံ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေပုံပဲ"

"အခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ မီးရောင်နဲ့ဆိုရင် ငါက 'ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း' ဆိုတဲ့အသံရဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုလည်း မြင်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သခင်ကြီးကျားရဲ့ အခန်းတံခါးကို အဆက်မပြတ် ထုနေတာ"

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ တော်တော်လေး ကြောက်နေပြီး မနေရဲတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့အခန်းကို အလျင်စလို ပြန်ပြေးခဲ့တယ်။ ငါက ဒီအကြောင်းကို တခြားသူတွေကို ပြောပြဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်နေ့မှာ သခင်ကြီးကျားက လုံးဝ ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီး အမြဲတမ်းလိုပဲ"

"ဒါကြောင့် ငါ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါ အိပ်မက်ယောင်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားတာပဲလို့ တွေးလိုက်တယ်"

"အခု သခင်ကြီးကျားကို ဒီလိုဖြစ်သွားမှတော့ ဒါက အဲ့ဒီညက သူရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူနဲ့ ဆက်စပ်နေရမယ်"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက တွေးတောရင်း ကြုတ်သွားပြီးနောက် သူက ထပ်မေးသည်။

"သခင်ကြီးကျားက ဆွေယန်မြို့မှာ ကိုးကွယ်ခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးဗိမာန်ထဲမှာ ဘာကို ထည့်သွင်းကိုးကွယ်ထားလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ပိန်လှီသော လူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ ငါက ဒီလိုအရာတွေကို မယုံဘူး"

ဒီအချိန်တွင် အခြားလူတစ်ဦးက စကားပြောလာသည်။

"ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်း နည်းနည်းတော့ သိတယ်"

"ဆက်ပြောပါဦး" ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"သခင်ကြီး အဲ့ဒီဘိုးဘေးဗိမာန်ကို သွားတုန်းက ကျွန်တော်က လှည်းမောင်းတဲ့သူပါ။ အဲ့ဒီက အမွှေးတိုင်ပူဇော်သက္ကာရတွေက အရမ်းကောင်းပြီး လူတွေ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာ နေကြတယ်။ ကျွန်တော် လှည်းရပ်ဖို့ နေရာရှာရတာ အတော်ကြာသွားတယ်"

"ကျွန်တော် ဗိမာန်ကိုယ်တိုင်ထဲကိုတော့ မဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဓိကတံခါးကို ဖြတ်သွားတုန်းက အတွင်းထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘိုးဘေးဗိမာန်က တော်တော်လေး အသစ်ဖြစ်ပုံရပြီး အနီရောင်အုတ်ကြွပ်တွေနဲ့ အဖြူရောင်နံရံတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဘာရုပ်တုမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ဒါက နတ်ဘုရားတွေအတွက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုနဲ့ မတူဘူး"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းများတွင် လူများ ကိုးကွယ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော ရုပ်တုများ ရှိလိမ့်မည်။ ရုပ်တုများ မရှိခြင်းနှင့် ဒီဗိမာန်က အရမ်းအသစ်ဖြစ်နေခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဒါဟာ အများအားဖြင့် ထူးဆန်းသော ဘိုးဘေးဗိမာန် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

လှည်းမောင်းသမားက ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် သခင်ကြီးကို စောင့်နေတုန်းက လူတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြောနေကြတာကို ကြားဖြတ်ကြားခဲ့တယ်"

"သူတို့အားလုံးက ဒီဘိုးဘေးဗိမာန်မှာ ထည့်သွင်းကိုးကွယ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေက မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းက နတ်ဘုရားတွေထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တယ်တဲ့။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ခင်ဗျား ဆုတောင်းသမျှကို ရတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဗိမာန်မှာ အမွှေးတိုင်ပူဇော်သက္ကာရတွေ ဒီလောက် အားကောင်းနေတာ"

ဆုတောင်းတိုင်း ပြည့်တယ်တဲ့လား၊ ဘယ်လောက်တောင် မယုံကြည်ချင်စရာ ကောင်းလိုက်လဲ... ချင်ဖုန်းက ဒန်မော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အမူအရာကလည်း တင်းမာနေသည်။ ထပ်မံစုံစမ်းပြီးနောက် သခင်ကြီးဒန်က အခြားသူများကို လွှတ်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကို ဆိုသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ ဒီကိစ္စရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ဆွေယန်မြို့ကို ကိုယ်တိုင် သွားရတော့မယ်နဲ့တူတယ်"

မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ ပထဝီဝင်မှတ်တမ်းများမှ ချင်ဖုန်း ပြန်အမှတ်ရသလောက် ဆွေယန်မြို့၊ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိပြီး မင်းနေပြည်တော်၏ တောင်ဘက်သို့ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် လီ ၂,၄၀၀ ခန့် ကွာဝေးသည်။

ဒန်မော့က အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ချင်ဖုန်း၊ မင်း မင်းနေပြည်တော်ကို အခုမှ ပြန်ရောက်တာတောင်မှ ငါ မင်းကို ဒီခရီးမှာ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ပါစေချင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်က မင်းအပေါ်မှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ မင်း အဲ့ဒီမှာရှိနေရင် ငါ ပိုပြီး စိတ်အေးရတယ်"

မင်းနေပြည်တော်မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက စိတ်ကြိုက် ထွက်ခွာသွား၍မရပေ။ မဟုတ်ရင် သူ ကိုယ်တိုင် သွားခဲ့လိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဒန်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။ ကျွန်တော့်မိသားစု စိတ်မပူရအောင် သူတို့ကို အသိပေးဖို့ပဲ လိုတာ"

ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးများ ရှိသည်။ အကယ်၍ ဆွေယန်မြို့မှ အဖြစ်အပျက်များမှာ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများနှင့် အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နေလျှင် သူက လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ ပြီးတော့ မိုးကြိုး ကီလင်နှင့် အဖြူလေးတို့နှင့်အတူဆိုလျှင် တကယ့်အန္တရာယ် ရှိနေရင်တောင်မှ သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မနက်ဖြန်မနက် ငါ ကျန်းချင်ဖန်ကို လူတချို့ခေါ်ပြီး မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါစေမယ်" ဒန်မော့က ဆိုသည်။

ကျန်းချင်ဖန်က ချမ်းသာသော ကုန်သည်နှင့် အလောင်းစစ်ဆေးသူအားလုံး ခေါင်းများ ကြေမွသွားသည့် မြင်ကွင်းကို သတိရသွားသောအခါ မှင်တက်သွားသည်။ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်ရင်း သူ ချက်ချင်း ဆိုသည်။

"သခင်ကြီးဒန်၊ ကျွန်တော် မနက်ဖြန်အတွက် ခွင့်တစ်ရက် ယူဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျား တခြားတစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးလို့ရမလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒန်မော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းရဲ့ ခွင့်ရက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပြီ"

"ဟမ်"

ကျန်းချင်ဖန် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

"အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား" ဒန်မော့က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချင်ဖန်က သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သခင်ကြီးဒန်၊ ကျွန်တော် မနက်ဖြန် အရေးကြီးတဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ဖို့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို သွားတွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် အသက် နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ် ရှိနေပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အမေက ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးနေတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒီအခွင့်အရေးကို ခွင့်ပြုပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထို့နောက် ကျန်းချင်ဖန်က သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဒါဟာ ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို ပေးခဲ့သော အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ လုံးဝ နှလုံးသားမရှိသူတစ်ဦး မဟုတ်သော ဒန်မော့က လက်လျှော့ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ချင်ဖုန်းက လက်ကိုင်ပဝါပေါ်မှ ပန်းထိုးထားသော စကားလုံးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆို မင်းတွေ့ချင်တဲ့ အမျိုးသမီးက မွှေးရနံ့လွင့်မျောခြံဝင်းကပေါ့။ သူက... ပြည့်တန်ဆာမတွေထဲက တစ်ယောက်များလား"

ကျန်းချင်ဖန်က ယောင်ပြီးပြောမိသွားသည်။

"ယင်းချွမ်က ထိပ်တန်းပြည့်တန်ဆာမတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သာမန်တစ်ယောက်ပါပဲ..."

ဒန်မော့၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

"ငါသာ မင်းကို မနက်ဖြန်မနက် မတွေ့ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့မျက်နှာကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ဘယ်တော့မှ လာမပြနဲ့တော့။ နားလည်လား"

"ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါတယ်..."

ကျန်းချင်ဖန်က စိတ်ပျက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏အကြိုက်ဆုံး အရာမှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏အမုန်းဆုံးအရာမှာ အလုပ်ကိစ္စခရီးစဉ်များ သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒန်မော့က ချင်ဖုန်းထံသို့ လှည့်ကာ ဆိုသည်။

"ငါ ဆွေယန်မြို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ကိုလည်း စာရေးပြီး မင်းကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်မယ်"

နတ်ဘုရားဘုံ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိသော နေရာများမှာ အန္တရာယ်များ ပိုမိုယူဆောင်လာသော်လည်း အခွင့်အလမ်းများလည်း ပိုမိုယူဆောင်လာသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အက်ကွဲကြောင်းဧရိယာများတွင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တို့၏ စုစည်းမှုမှာ အခြားနေရာများထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားလိမ့်မည်။

ဆွေယန်မြို့မှာ ထိုသို့သော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမဆောင်တစ်ခု ရှိသည်။ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာလည်း မဟာချန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိပြီး လိုအပ်လျှင် အကူအညီ ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးဒန်" ချင်ဖုန်းက အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။