ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်

ရွှေတောင်ပံ ပင်ငှက်ကြီးနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျန်းချင်ဖန်နှင့် မိစ္ဆာလိုက်မုဆိုးတစ်အုပ်စုမှာ ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသော်လည်း လူအုပ်ထဲတွင် လုံးဝ နေရာမကျသလို ထင်မှတ်ရသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမက ဝါးဦးထုပ်တစ်လုံးကို ဆောင်းထားပြီး သူမ၏ဆံပင်များက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျနေကာ မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး နှုတ်ခမ်းများက နီရဲနေသည်။ သူမက အဖြူရောင် သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာမှာ ဒါဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ပုံဖျက်ထားသော ယာအန်းပင်! ချင်ဖုန်းက မှင်တက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ယာအန်းက ရှင်းပြသည်။

"ဆွေယန်မြို့မှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ရှိတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းနဲ့အတူ ခရီးသွားဖို့ တွေးလိုက်တာ"

အဖြူရောင် ဝါးဦးထုပ်က သူမ၏ အနည်းငယ် နီရဲနေသော နားရွက်ဖျားများကို အဆင်ပြေစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ တိုင်းပြည်တစ်ခု၏ မင်းသမီးတစ်ပါးနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသော ပညာတတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လိမ်ညာရသည်ကို တကယ်ပဲ မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော စိတ်ခံစားချက်များအတွက်တော့ ဒီစတေးမှုအားလုံးက တန်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက ယာအန်းမှာ သူ့အတွက် တော်တော်လေး နားလည်ရခက်နေသည်။ သူက ကျန်းချင်ဖန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ ကျန်းချင်ဖန်က ချက်ချင်း သူ၏မြင်းကို အနီးသို့ ကပ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"ညီကို ချင်၊ အန်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီချောမောတဲ့ လူငယ်လေးကို ခင်ဗျား သိလား"

"ငါတို့ အတူတူ စီးပွားရေးနည်းနည်း လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘာလို့ မေးတာလဲ"

"ဒီသခင်ကြီးအန်းက လုံးဝ မလွယ်ဘူး။ သူ့ကို သခင်ကြီးဒန်က ကိုယ်တိုင် ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ဒီဆွေယန်မြို့ကို ခရီးစဉ်အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင်လုပ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အတိအကျ ညွှန်ကြားခဲ့တယ်"

တိုင်းပြည်တစ်ခု၏ မင်းသမီးတစ်ပါးက သဘာဝအတိုင်း မလွယ်ကူပေ... ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။ ကျန်းချင်ဖန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။

"ညီကို ချင်၊ သူ တကယ် ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ဖော်ထုတ်ပေးလို့ရမလား"

ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ဒီလိုနောက်ခံမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ! သူသာ ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ကောင်းကောင်း အမှုထမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ဒီတာဝန်အပြီးတွင် သူ အောင်မြင်မှုနှင့် အမြင့်သို့ တက်လှမ်းရမည်ဟု ဆိုလိုနေသည် မဟုတ်လော။

သူ အလုပ်ကိစ္စခရီးစဉ်များ ထပ်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီလိုစိတ်ထဲတွင် တွေးရင်း ကျန်းချင်ဖန်က လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ထိုတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကို တွေးတောနေသည်။

ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အပိုမြင်းတွေ မရှိတော့ဘူးလား"

ယာအန်း၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက ပုတ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူမက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အပိုမြင်းတွေ မရှိတော့ဘူး။ ဒီတော့ ငါတို့ တစ်စီးတည်း မျှဝေစီးရတော့မှာပေါ့"

ယာအန်းက ဒါတွေအားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သူမက တမင်တကာ မြင်းပေါ်တက်ရန် နှောင့်နှေးထားပြီး ချင်ဖုန်း ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ သူနှင့်အတူ မြင်းတစ်စီးတည်း မျှဝေစီးရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူမ၏ မယ်တော် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက် အတူတူ အချိန်ကုန်ဆုံးလျှင် ခံစားချက်များက မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သူမက လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ကို အထင်ကြီးအောင် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူမက ချင်ဖုန်းကိုလည်း သူမအပေါ် တဖြည်းဖြည်း ချစ်ခင်လာစေချင်သည်။

သူမက ချင်ဖုန်း၏ မြင်းထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချဉ်းကပ်ဟန်ဆောင်နေစဉ် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယာအန်း၏ နှလုံးသား ဘယ်လောက် မြန်မြန်ခုန်နေလဲဆိုတာကို ကောင်းကင်ဘုံကသာ သိလိမ့်မည်။ မြင်းတစ်စီးတည်း မျှဝေစီးခြင်းဆိုသည်မှာ သူတို့ကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုမှာ မလွဲမသွေဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သူမက ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် ဒီလောက် နီးကပ်စွာ တစ်ခါမှ မနေခဲ့ဖူးပေ။

သူမ တင်းမာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုထက်ပို၍ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချင်ဖန်က လျင်မြန်စွာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး မြင်းကို ယာအန်းထံသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

"သခင်ကြီးဒန်က ခင်ဗျားကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျားကို တခြားတစ်ယောက်နဲ့ မြင်းတစ်စီးတည်း မျှဝေစီးခွင့် ဘယ်လိုလုပ် ပေးနိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျား ဒီမြင်းကို စီးသင့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ညီကို ချင်နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်စီးတည်း မျှဝေစီးလိုက်မယ်"

ယာအန်း မပြန်ဖြေမီမှာပင် သူက ချင်ဖုန်း၏ မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်နေသော ကျန်းချင်ဖန်က သူ ဂုဏ်သရေရှိ လူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်နှာသာအချို့ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် တွေးလိုက်သည်။

ယာအန်း၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး သူမက မေးလိုက်သည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ခွင့်လွှတ်ပါ သခင်ကြီးအန်း၊ ကျွန်တော်က မင်းနေပြည်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကြယ်နှစ်ပွင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ကျန်းချင်ဖန်ပါ"

"ငါ မင်းကို မှတ်ထားတယ်" ယာအန်းက အေးစက်စွာ ဆိုပြီးနောက် သူမ၏ မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ဒါက ကျန်းချင်ဖန်ကို အလွန် ပျော်ရွှင်သွားစေပြီး သူက သူ့မှာ တောက်ပသော အနာဂတ်တစ်ခု ရှိနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

'ငါ့မှာ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ စိတ်အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး' ချင်ဖုန်းက ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဇက်ကြိုးကို တစ်ချက်ဆွဲလိုက်သည်နှင့် မြင်းများက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့က ဆွေယန်မြို့သို့ ဦးတည်နေကြသည်။

...

လီ ၂,၄၀၀ ခရီးမှာ မတိုသလို မရှည်လည်း မရှည်ပေ။ သူတို့ ဟွာရုံလမ်းတစ်လျှောက် ခရီးသွားလာရင်း ညနေစောင်းက ကောင်းကင်ကို အရောင်ခြယ်နေစဉ် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များက နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဆွေယန်မြို့ကို သစ်ပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး မှိန်ဖျော့သော ရနံ့တစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြို့တံခါးတွင် လမ်းသွားလမ်းလာများက တည်ငြိမ်သော စီးကြောင်းဖြင့် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကဲ့သို့ မစည်ကားသော်လည်း တော်တော်လေးတော့ စည်ကားနေသည်။

လူအရေအတွက် များပြားရခြင်းအတွက် အဓိက အကြောင်းရင်းနှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမဦးဆုံး ဆွေယန်မြို့မှာ မွှေးကြိုင်သော သစ်သားများ ထုတ်လုပ်မှုကြောင့် ကျော်ကြားပြီး ဒါက ထိုသို့သော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်နှင့် အခြားကုန်စည်များကို ကုန်သွယ်ရန် ရှာဖွေနေသော ကုန်သည်များအတွက် အဓိက ခရီးပန်းတိုင်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။

ဒုတိယက ဒီမှာ နတ်ဘုရားဘုံ အက်ကွဲကြောင်း ရှိနေခြင်းက နတ်ဘုရားသိုင်းစစ်သည်တော်များက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အလွန်အမင်း တိုးတက်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုရာ ဒါဟာ လူများစွာအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ ချင်ဖုန်းက ဇက်ကြိုးကို တင်းလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မြူများဝေနေသော ညကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သံကြိုးများကဲ့သို့ ၎င်းပတ်လည်တွင် ဝေ့ဝဲနေကာ ကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရားဘုံကို ချည်နှောင်ထားသည်။

ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ တည်ဆောက်ထားသော တံဆိပ်ခတ်မှုပင်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏နတ်အသိစိတ်ဖြင့် သတိဖြင့် ခံစားလိုက်ပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒီမှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နှင့် ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အခြားနေရာများထက် အများကြီး ပိုကြွယ်ဝသည်။

"သခင်ကြီးအန်း၊ ဒီလောက် ခရီးဝေးက လာရတာ ရေဆာနေရောပေါ့။ ရေသောက်ပါဦး"

ကျန်းချင်ဖန်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက် တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ သူက သူ၏ကုန်းနှီးမှ ချိတ်ဆွဲထားသော ရေအိတ်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး အရိုအသေပေးကာ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် မြင်းကိစ္စကြောင့် ယာအန်းမှာ ကျန်းချင်ဖန်အပေါ် သိပ်ပြီး စေတနာကောင်း မရှိပေ။ သူမ ငြင်းတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် မလှမ်းမကမ်းမှ ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရေအိတ် ဘယ်မှာလဲ"

"အင်း၊ ငါ နည်းနည်း ရေဆာနေတယ်"

အန်းယာက ရေအိတ်ကို ယူပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမက ဒါကို တိုက်ရိုက် နမ်းရှိုက်ချင်စိတ် မရှိပေ။ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ထိတွေ့ခြင်းဆိုသည့် အတွေးကပင် သူမအတွက် လုံလောက်အောင် လှုံ့ဆော်ပေးနေပြီဖြစ်သည်။ သူမက လေထဲတွင် အငုံအနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ပေးလိုက်သည်။ သူမ အရမ်းရေဆာနေသောကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လားတော့မသိ သူမက ရေကို အနည်းငယ် ချိုသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်...

"ညီကို ချင်၊ ငါတို့ နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ကြမလဲ" ကျန်းချင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။

အလေးအနက် စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ပထမဦးဆုံး၊ ငါတို့ မြို့ထဲကို ဝင်၊ ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာပြီးတော့ ဒီက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံကြရအောင်"

"ငါတို့ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ဗိမာန်ကို တိုက်ရိုက် သွားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းချင်ဖန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"လုံခြုံရေးအတွက် ငါတို့ ဗိမာန်ကို တိုက်ရိုက်မသွားကြသေးဘူး။ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ခြင်းမပြုမီ ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကို သိထားတာက ပိုကောင်းတယ်"

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့ ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်ပါ့မယ် ညီကို ချင်"

ကျန်းချင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်လိုက်များကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ မည်သူကမှ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို စွန့်စားချင်စိတ် မရှိသောကြောင့် လူတိုင်းက သဘောတူကြသည်။

ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ ဆွေယန်မြို့သို့ ဝင်ရောက်လာစဉ် သူက တမင်တကာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ယာအန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"ငါ မင်းနေပြည်တော်မှာ ရှိနေတုန်းက မင်းကို ဒီရှုပ်ထွေးမှုထဲမှာ ဝင်မပါဖို့ အကြံပေးချင်ခဲ့တာ။ ဒီက အန္တရာယ်က မင်း စိတ်ကူးနိုင်တာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို တားလို့မရဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါသိတယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ့အနီးအနားမှာပဲ နေဖို့ ကြိုးစားပြီး အရမ်းဝေးဝေး မသွားနဲ့။ နားလည်လား"

ချင်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် ယာအန်းက အတွင်းစိတ်တွင် နွေးထွေးသွားသည်။ သူမက သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နူးညံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏မျက်နှာကို အနည်းငယ် လွှဲလိုက်သည်။ သူမက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေချင်ခဲ့ပြီး သူမကလည်း စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ကောင်းကောင်း ကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုစကားများက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းတို့က နူးညံ့သော ရေရွတ်သံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်-

"အင်း"

ဒီလောက် နာခံတတ်ရသလား။ ချင်ဖုန်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုစဉ် ချင်ဖုန်း၏ အဖွဲ့ ဆွေယန်မြို့သို့ ဝင်ရောက်လာစဉ် စည်ကားသော ဗိမာန်တစ်ခုတွင် သာမန်လူခေါင်းအရွယ်အစားရှိသော ရုပ်တုက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။

"မူလ ချီစွမ်းအင်..."