ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာ၊ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်

ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများက မှုန်ဝါးသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက အရိပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဒါတင်မကဘဲ မူလက တုံ့ပြန်မှုမရှိသော သာမန်အရပ်သားများက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကြပြီး ချင်ဖုန်းကို မျက်နှာမူလိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူတို့က တူညီသော စကားလုံးများကို ရေရွတ်နေကြသည်-

"မူလ ချီစွမ်းအင်"

ထိုလူများက ရူးသွပ်နေသော သားရဲများကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်လာကြပြီး သူ့ထံမှ အသားတစ်ဖဲ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားကြသည်! ချင်ဖုန်းက အခြေအနေကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ပြီး သာမန်အရပ်သားများကို သတ်ဖြတ်ရန် စိတ်မရှိပေ။

သူက ချက်ချင်း သူ၏အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ဖောက်ထွင်းရန် အနည်းဆုံးတော့ ဒုတိယတန်းစား သို့မဟုတ် အဋ္ဌမ ကပ်ဘေးသံသရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လိုအပ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော ကျန်းချင်ဖန်နှင့် သာမန်အရပ်သားများမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုး မရှိကြပေ။

သို့သော် ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်စွာပင် ထိုးဖောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မယှဉ်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး ချွန်မြက်သော ခြေသည်းများက သူ၏လည်ချောင်းသို့ နီးကပ်လာသည်။ သူက အလျင်စလို နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အရိုးစွဲရောဂါကဲ့သို့ မရပ်မနား ဖြစ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်းကာ လှုပ်ရှားနေသည်။

"သူတို့က လူတွေလား တစ္ဆေတွေလား"

စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ၏ပခုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူ၏အဝတ်အစားများက စုတ်ပြတ်သွားကာ အသားများက ကြေမွသွားပြီး သွေးများက နေရာတိုင်းတွင် ပက်ဖျန်းသွားသည်။ ဒီဆိုးရွားသော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏သေစေနိုင်သော ပညာရပ်များကို အသုံးပြုရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူက ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါများကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကို ထုတ်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ချီချီ"

သို့သော် ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက် သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ချီချီက တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုပေ။ ဒါ့အပြင် သူက ပိုင်ဆုနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်!

"ဒါက နယ်မြေတစ်ခုများလား" ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ၏ပြန်လည်အမှတ်ရမှုထဲတွင် နယ်မြေပညာရပ်တစ်ခုတည်းသာ ဒီလို ချုပ်တည်းနိုင်စွမ်း ရှိနိုင်ပြီး သူ့ကို အဆက်မပြတ် ခုခံကာကွယ်နေရစေသည်။ ဒီလိုစိတ်ထဲတွင် တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်လက်ရှောင်တိမ်းနေရင်း သူ၏အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို အသည်းအသန် စုစည်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် သူ၏နယ်မြေကို ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဒီအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နယ်မြေက ပေါ်ထွက်လာရန် ငြင်းဆန်နေသည်။

ဘုန်း!

ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုက မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး အစွမ်းထက်သော တုန်ခါလှိုင်းများက ပြင်းထန်သော ဟာရီကိန်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ ချင်ဖုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဒုတ်!

အိမ်နံရံက ကြေမွသွားပြီး ချင်ဖုန်းက သွေးများထွက်ကာ သူ၏အတွင်းကလီစာများ နေရာရွေ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် သူ၏ရှင်သန်နိုင်ခြေမှာ နည်းပါးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် အခုထိတော့ သူက သူ၏ပြိုင်ဘက်၏ ပညာရပ်များ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို နားမလည်သေးပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုမင်းရင့်ရော်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အင်း၊ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချင်ဖုန်းက ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ပြီး အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူက ဖာထေးထားသော အဝတ်အစားများနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ဝိုင်ခွက်ငယ်တစ်ခွက်ကို သောက်သုံးကာ ပြန့်ကျဲနေသော မြေပဲများကို ဝါးစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဆွေယန်မြို့မှာ တကယ်ပဲ သူတောင်းစားတွေ ရှိတာပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ သူ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ'

ချင်ဖုန်းမှာ မေးခွန်းများစွာ ရှိသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေက သူ့ကို စဉ်းစားရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ပေးသည်။

ချင်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်ပြေးပါ။ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်"

"မင်းက တော်တော်လေး စိတ်ကောင်းရှိတာပဲ။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ တခြားသူတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်"

အဘိုးအိုက တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ဖန်ခွက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အနည်းငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ နောက်ထပ်သောက်ရန် နှမြောနေသည်။

ကောင်းကင်မြင့်မြင့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံတစ်ခုက သူ၏ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက် သွားစေသည်။ ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်က သက်ရှိ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သွေးနီရောင် မျက်လုံးများ၊ နက်ပြာရောင် အရေပြားနှင့် ချွန်မြက်ပြီး အေးစက်စွာ တောက်ပနေသော အစွယ်တစ်တန်းနှင့်အတူ ဒီသတ္တဝါက အသက်ရှူရခက်ခဲစေသော နတ်ဘုရားအာဏာကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားက နစ်မြုပ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဒီဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာမှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်!

သူက မျက်လုံးကျယ်သွားပြီး အသက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အဆောက်အဦးများ ပြိုကျသွားပြီး မြေကြီးက ကွဲအက်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူမခံရအောင် သူ၏အစွမ်းကုန်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

"မူလ ချီစွမ်းအင်... ဒါဆို ဒါက မူလ ချီစွမ်းအင်ရဲ့ အနံ့ကိုး"

ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာက ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော ရူးသွပ်သည့် ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါ ငါ့ဟာ၊ အားလုံး ငါ့ဟာပဲ"

၎င်းက ၎င်း၏ ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး လက်ဖဝါး မြေပြင်သို့ မရောက်မီမှာပင် ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအားက ဆွေယန်မြို့တစ်ဝက်ကို မှောက်လှန်ပစ်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဒါဟာ တစ်ချက်တည်းသော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ကြီးမားသော လက်ဝါးရာက သူ၏ခေါင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သူ သိလိုက်သည်။ သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

"ရန်သူက ဒီလောက် အစွမ်းထက်မှန်းသာ ငါ ကြိုသိခဲ့ရင် ငါ ဒီရှုပ်ထွေးမှုထဲကို ဝင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဆိုးလိုက်တာ၊ ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်က သားလေးလား သမီးလေးလား လွယ်ထားမှန်းတောင် ငါမသိရသေးဘူး..."

ဒီအခြေအနေမှာတော့ သေခြင်းတရားကသာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တစ်ခုတည်းသော ရလဒ် ဖြစ်ပုံရသည်- သို့သော် ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်စွာပင် မျှော်လင့်ထားသော ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအားက ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းအတားအဆီးတစ်ခုက ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာ၏ ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားပေ! ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ ငါတို့ ကိုယ့်နယ်မြေကိုယ်နေဖို့ သဘောတူထားခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက အဘိုးကြီးကို လျင်မြန်စွာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီးက သူ၏ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ ယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းပေါ်မှ ဆိုင်းဘုတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ လေနှင့်မိုးဒဏ်ကြောင့် ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသော ဆိုင်းဘုတ်မှာ ဖတ်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း စကားလုံးသုံးလုံးကိုတော့ မှိန်ဖျော့စွာ မြင်နိုင်သေးသည်။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်။

အဘိုးကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါ ငါ့နယ်မြေပဲ။ မင်းက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေတာ"

ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးကို လက်လွှဲပေးလိုက်။ ငါ ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်"

အဘိုးကြီးက သူ၏ကုန်ခါနီး ဝိုင်ခွက်မှ နောက်တစ်ငုံသောက်ရန် နှမြောနေပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းမှာ စွမ်းရည်ရှိရင် မင်းဘာသာသူ့ကို ယူသွားဖို့ ကြိုးစားကြည့်လေ"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သေချင်နေမှတော့ ငါ မင်းရဲ့ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

ဘုန်း! ဘုန်း၊ ဘုန်း!

ကြီးမားသော လက်ဖဝါးများက အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းအတားအဆီးက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက အဘိုးကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

'ဖြစ်နိုင်မလား၊ ဒီအဘိုးကြီးက မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က မြို့စောင့်နတ်ဘုရားလား။ ရှေးခေတ်ကတည်းက မြို့ကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမသေမျိုးလား'

အဘိုးကြီးက ထပ်မံ ဆိုသည်။

"သား၊ ထပ်မကြည့်နဲ့တော့။ ဒါက သူ့ရဲ့ နယ်မြေ၊ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်ပဲ။ မင်း အခု အိပ်မက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်"

"အဘိုးကြီး!!!"

ဆံပင်နီနှင့် မိစ္ဆာက ဒေါသဖြစ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပို၍ ကြမ်းတမ်းစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဂျွတ်!

ဒါဟာ အတားအဆီး ကြေမွသွားသည့်အသံ ဖြစ်သည်။

အိပ်မက် ဟုတ်လား!

ချင်ဖုန်း အလွန်အမင်း မှင်တက်သွားသည်။ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအား၊ လေထဲမှ ဖုန်မှုန့်များနှင့် သူ၏ဒဏ်ရာများမှ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း နာကျင်မှုများအားလုံးက စိတ်အထင်မှားမှုများလား။

'နေဦး၊ ငါ ဘယ်တုန်းက ဒီအိပ်မက်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်မလား၊ ငါ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး အရက်ဆိုင်ကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာခဲ့ဘူးလား'

ချင်ဖုန်းက သူ အရက်ဆိုင်တွင် ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ၏ နတ်ပင်လယ်အဖော်ငယ်လေးနှစ်ယောက်၏ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား၊ ငါ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်ထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရတာလား"

အဘိုးကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ငါ့အတားအဆီးက အချိန်အကြာကြီး မခံနိုင်တော့ဘူး။ မင်းသာ တကယ့်လောကကြီးကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုရင် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရမ်း ယုံကြည်လွန်းနေပြီ။ ပြိုင်ဘက်က လောကကို ကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်စွမ်းရည်တွေက သူတို့ကြောင့် တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ပညာရပ်အများအပြားကို ကျွန်တော် အသုံးမပြုနိုင်ဘူး"

အဘိုးကြီးက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစက တကယ်ပဲ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့က မင်းကို ဒီလောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်ခွင့် ဘယ်လိုလုပ် ပေးနိုင်မှာလဲ။ သူတို့က ဒီနယ်မြေအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အများဆုံး ထုတ်သုံးနေရုံပဲ"

"လူငယ်လေး၊ သေချာနားထောင်။ ဒီတစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်ကို သူတို့က ဖန်တီးခဲ့ပေမဲ့ ဒါက အဆုံးစွန်တော့ မင်းရဲ့ အိပ်မက်ပဲ။ သူတို့က မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ကန့်သတ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကိုတော့ သူတို့ မကန့်သတ်နိုင်ဘူး"

"ဒါက မင်းရဲ့ အိပ်မက်ပဲ။ ဒီတော့ မင်းက တကယ့်သခင်ပဲ။ မင်းရဲ့ မူလကျင့်ကြံမှုနဲ့ ပညာရပ်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် ပိုအားကောင်းတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနဲ့ ဖန်တီးလိုက်။ ဒါ ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်း တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်ကနေ လွတ်မြောက်ပြီး တကယ့်လောကကြီးကို ပြန်သွားနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် အဘိုးကြီး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသောအခါ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ဒါက သူ၏အိပ်မက်ဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် သူက နတ်ဘုရားပင်။ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းအတွက်တော့လား။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ယခင် အိုတာကုတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏စိတ်ကူးစိတ်သန်းနှင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းမှာ အဆုံးမရှိပေ!

ချင်ဖုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်တစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဆယ်ကျော်သက် စိတ်ကူးယဉ်မှု စိတ်ဝိညာဉ်က ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပုံရသည်။ သူက လက်ဖျံအချို့ကို ပြုလုပ်ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရေသိုင်း မဟာရေတံတိုင်း ဂျူဆု"

ရေငွေ့များ မြင့်တက်လာပြီး ရေစီးကြောင်းက ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်!