ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ
Vol. 47 Ch. 701
ဘုန်း!
အဆုံးမရှိသော ရေငွေ့များက ဧရာမ ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်မှ ကျဆင်းလာသော နဂါးငွေ့တန်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက ဒါကို ရှင်းလင်းစွာ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်းက တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်၏ သဘာဝကို နားလည်သွားပြီး သူ၏စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို အသုံးပြုကာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက အဆုံးမရှိသော ရေငွေ့များကြောင့် နောက်သို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ အပြည့်အဝ ခုခံမှု ရှိနေသော်လည်း သူ၏ကြီးမားသော ပုံစံက မြေကြီးထဲတွင် ရှည်လျားသော မြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ရင်း နောက်သို့ ဆက်လက် ယိမ်းယိုင်နေသည်။
အဘိုးကြီးက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဒီကောင်လေးရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး မြင့်မားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ခုနက ပြောသွားတာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုတော့ ငါနားမလည်ခဲ့ဘူး..."
ဝေါင်း!
အခြားတစ်ဖက်တွင် ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းများကို ဘယ်နှင့်ညာသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ရေငွေ့တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နှစ်ပိုင်းအဖြစ်သို့ ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်ကို တစ္ဆေကိုယ်တိုင်က ဖန်တီးခဲ့ရာ ချင်ဖုန်းက ၎င်းကို တစ်ကွက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူရန်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက ရွှေရောင်အတားအဆီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အားပြင်းစွာဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင် မာကျောသော အတားအဆီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြေမွသွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူက ကိုယ်ကို ကုန်းလိုက်ပြီး သူ၏ကြီးမားသော မျက်လုံးများက ချင်ဖုန်းကို လောဘဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်နေသည်။
"အချည်းနှီး ခုခံမနေနဲ့တော့။ ငါ့ဗိုက်ထဲကို လိမ်လိမ်မာမာ ဝင်လာခဲ့။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ ပေါင်းစည်းနိုင်တာက မင်းတို့ လူသားတွေအတွက် အန္တိမဂုဏ်ကျက်သရေပဲ"
အဘိုးကြီးက ထိုစကားများကို လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်မိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။
"မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ပေးအပ်ပြီးနောက်မှာ မင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို့ ခေါ်ဆိုပိုင်ခွင့် ရှိသေးလို့လား"
"အဘိုးကြီး၊ ပညာရှိတွေက အခွင့်အရေးမှန်ကို ဘယ်လိုဆုပ်ကိုင်ရမလဲဆိုတာကို သိတယ်။ အခု နတ်ဘုရားဘုံက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှတော့ ငါလုပ်နေတာက ဘာမှားနေလို့လဲ"
" မင်းကလည်း သူတို့လိုပဲ ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကို ခေါင်းမာမာနဲ့ ခုခံပြီးတော့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က ကြေကွဲဖွယ်ရာ ကံကြမ္မာတစ်ခုထဲမှာ ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အဆုံးသတ် ချင်နေတာလား"
"ငါသာ သူ့ရဲ့ မူလ ချီစွမ်းအင်ကို မျိုချပြီးသွားရင် နောက်တစ်ခါ ငါ မင်းကို ရှင်းပစ်မယ် အဘိုးကြီး"
"ဆူညံတယ်"
"ဟမ်"
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းက တစ်နည်းနည်းဖြင့် အဘိုးကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
ချင်ဖုန်းက မဖြေဘဲ ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဆိုသည်။
"အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ဒါက ခင်ဗျားကို အနည်းငယ်မျှတောင် ထိခိုက်စေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာတဲ့ လူငယ်လေးလဲ။ သူက တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို အခုမှ သိရုံရှိသေးတာနဲ့ ဒီလောက် ရဲတင်းစွာ စကားပြောရဲရအောင်။
"ကောင်လေး၊ ဒီနယ်မြေထဲမှာ တူညီတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သူ့အပေါ်မှာ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းက ပိုအားကောင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖန်တီးနိုင်လို့လား"
ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ စမ်းသပ်ချင်သော လှုပ်ရှားမှုများမှာ အရမ်းများပြားလှသည်။
ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ!
ချင်ဖုန်းက ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းမှာ ရှိရှိသမျှ ပညာရပ်အားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ သုံးလိုက်စမ်း။ ငါ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားမယ်"
"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်"
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မီးလျှံကဲ့သို့သော ဆံပင်နီများက ထောင်ထလာပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော မီးတောက်များအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်!
၎င်းက ၎င်း၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ပတ်လည်မှ လေဟာနယ်ကိုပင် အရည်ပျော်စေသော ပူလောင်သည့် မီးတောက်များစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲ၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါက မီးလျှံသခင်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံပဲ။ ကောင်လေး၊ မြန်မြန် ထွက်ပြေးတော့"
"ထွက်ပြေးရမယ် ဟုတ်လား။ အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျား အဘိုးကြီးဖြစ်သွားပြီလား။ ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို အကျဉ်းချနိုင်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်မှာလဲ"
"မင်းက ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်ထဲကို ဝင်လာခဲ့တာ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်က ဒီည ဒီမှာ ကျန်ခဲ့ရလိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်း မြည်းစမ်းပေးပါ့မယ်"
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ၏ မျက်နှာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် လိမ်ဖည်နေသည်။
ရွှေရောင်မီးတောက်များက ချင်ဖုန်းနှင့် အကြီးအကဲကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြေကြီးကို အရည်ပျော်သွားစေကာ နေရာလွတ်ကိုယ်တိုင်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဒီပညာရပ်၏ အစွမ်းမှာ စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ အကြီးအကဲက ချင်ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံက သူ့ထံသို့ ရောက်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ချင်ဖုန်းက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ကောင်းကင်ဘုံအောင်နိုင်ခြင်း"
ထိုစကားများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည် - မီးလျှံသခင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းဖြူတစ်ခုဖြင့် အမှန်တကယ် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်!
"အား!!!"
ရင်ကွဲဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံက ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေစဉ် အလင်းဖြူက ချွန်မြက်သော ဓားသွားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဝက်စီ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်!
အကြီးအကဲက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ သူ ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
"ဆံပင်နီနဲ့ တစ္ဆေက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်အတွင်းမှာ သူက တခြားနတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီးတော့ ပုံဖော်ပြသနိုင်တယ်"
"ဆံပင်နီနဲ့ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်က မသေနိုင်ခြင်းကို ရရှိနိုင်တဲ့ အဆုံးမရှိ ကာယပိုင်းပုံစံပဲ။ ကောင်လေး၊ မင်းမှာ တခြားပညာရပ်တွေ ရှိသေးရင် မြန်မြန်သုံးလိုက်။ သူ့ကို နလန်ထူဖို့ အချိန်မပေးနဲ့"
"စိတ်မပူပါနဲ့ စီနီယာ" ချင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
"ဓား၊ လာခဲ့"
ချွင်!
ရုတ်တရက် မရေမတွက်နိုင်သော ကြည်လင်သည့် ဓားအော်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေနှင့် အကြီးအကဲတို့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော ဓားသွားများ ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှူး!
ဓားများက ဓားမိုးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ထွင်းဖောက်သွားသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်!
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး မြေကြီးကို နီရဲသွားစေသော်လည်း ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ၏ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက သူ၏ညာခြေဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို အတူတကွ ပူးကပ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဆုံးမရှိသော ဓားသွားများက ကြီးမားသော ဓားတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ စုဝေးသွားသည်။
နေရာလွတ်က ဓားတန်း၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြေမွသွားပုံရသည်။ ချင်ဖုန်းက ဓားတန်း ဧရာမ ပုံရိပ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်စဉ် စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ရှင်းလင်းစွာ ဆိုသည်။
"ကောင်းကင်ကို ချေမှုန်းသော ဓား"
ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိပြီး သူ၏အမူအရာက ကြောက်လန့်တကြားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး"
ဝှူး!
ဓားအလင်းက ဆံပင်နီနှင့် တစ္ဆေ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများက အလင်းရောင် ဆုံးရှုံးသွားကာ သူ၏နတ်ဘုရားပုံစံမှာ မျိုချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်!
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ပြိုကျစပြုလာသည်။ အကြောင်းမှာ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်ကို ဖန်တီးသူမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဒီနယ်မြေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။ ချင်ဖုန်းက အလျင်စလို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူ မေးစရာမေးခွန်းများစွာ ရှိသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် အကြီးအကဲ၏ ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးသွားပြီး သူ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် သူက ဆိုသည်။
"မင်း ဖျက်ဆီးခဲ့တာက သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အိပ်မက်သက်သက်ပဲ။ သူ တကယ် မသေဆုံးခဲ့ဘူး"
ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"သူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ"
"ည ကမ္ဘာလှည့် နတ်ဘုရား"
မှိန်ဖျော့သော စကားလုံးများက ပြိုကျနေသော နေရာလွတ်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏နာမည်ကို အဆက်မပြတ် ခေါ်နေသည်ကို ကြားနိုင်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒီလောကကြီးတစ်ခုလုံး နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကျသွားကာ အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
ဖြောင်း!
"ညီကို ချင်"
ဖြောင်း ဖြောင်း!
"ညီကို ချင်၊ နိုးပါဦး"
"ခင်ဗျားတို့အားလုံးက သေသေချာချာ မလုပ်ကြမှတော့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုပါ"
ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုက ဆိုသည်။
ထို့နောက် အဆက်မပြတ် ပါးရိုက်သံများ စီးရီးတစ်ခုလို ထွက်ပေါ်လာသည်... ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများက ဒါကို ကြည့်ပြီး ထိုပါးရိုက်ချက်များက သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။
ဖြစ်နိုင်မလား၊ ညီကို ချင်က ဒီအမျိုးသမီးငယ်လေးကို ပိုက်ဆံများ ကြွေးတင်နေလို့လား ဒါမှမဟုတ် သူမကို စွန့်ပစ်ခဲ့လို့ သူမကို ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် ဆက်ဆံနေတာလား။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက မှန်းဆမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ...
အနီးအနားတွင် ယာအန်းက ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ သူမကို အလျင်စလို တားလိုက်သည်။
"မင်းလက်က နည်းနည်းတော့ လေးလွန်းတယ်"
"ဒါဆို မင်း လုပ်မှာလား" ပိုင်ဝူရွှမ်းက သူမ၏ ချိတ်ဆွဲထားသော လက်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါလုပ်မယ်"
"အ"
ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးပြင်များ ပူလောင်နာကျင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ ယာအန်းက သူ၏အပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ညာလက်ကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားကာ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားစဉ် သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချင်ဖုန်းက သူမ ဘာလုပ်တော့မည်ဆိုတာကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူက သူမကို တားရန် စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူမ၏ ညာလက်က ကျဆင်းလာသည်။
ဖြောင်း!
ကြည်လင်သော ပါးရိုက်သံက အခန်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောက် အချိန်အကြာတွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ ရောင်ကိုင်းနေသော ပါးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး တင်းမာစွာ ဆိုသည်။
"အစောက ငါ့ကို ရိုက်ခဲ့တဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းက တိတ်တဆိတ် အုပ်စု၏ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ဘာမှမှားယွင်းမနေသကဲ့သို့ သူမ၏ခေါင်းကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်သည်။
"ပိုင်ဝူရွှမ်း၊ မင်းပဲဆိုတာ ငါသိတယ်"
ဟမ်
ပိုင်ဝူရွှမ်းက လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ တံခါးဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူမကို ထိုနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကျန်နေစေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်...