မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို ရှာဖွေခြင်း

အိပ်မက်ထဲမှာ မင်းအသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အဘိုးကြီးအကြောင်း ပြောနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်းသိလို့လား

ယာအန်းက သူမ၏ စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်ပဲ။ ဒီတော့ သူ တကယ်ပဲ တည်ရှိနေသလားဆိုတာ မသေချာဘူး"

ချင်ဖုန်းက သေချာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သူ တည်ရှိနေရမယ်။ ပြီးတော့ သူက ဆွေယန်မြို့ရဲ့ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထဲမှာပဲ"

အုပ်စုက စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာပြီး စားပွဲထိုး၏ လမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်အသစ်မှာ ပြည့်တန်ဆာတန်းကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လာရောက်လည်ပတ်သူများဖြင့် စည်ကားနေစဉ်၊ ဒီမြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကတော့ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်ပြီး ခွေးတစ်ကောင်မျှပင် မတွေ့နိုင်လောက်အောင်ပင်...

ကျန်းချင်ဖန်က လူသူကင်းမဲ့သော လမ်း၊ ယိုယွင်းနေသော ကျောက်နံရံနှင့် ဗိမာန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီကို ချင်၊ ဒီလူက ဒီမှာနေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာလို့လား။ ဒါက လူတွေနေတဲ့ နေရာရော ဟုတ်ရဲ့လား"

"သူက လူသားတစ်ယောက်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

ယာအန်းက ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ငါသာ မှားမမှန်းဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှာ နေထိုင်တဲ့ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီဗိမာန်ထဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ညတစ္ဆေရော၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက နတ်ဘုရားဘုံကပဲ"

ချင်ဖုန်း၏ စကားများက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဒီလောကကြီးမှာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေ ရှိနေသော်လည်း နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေအပေါ် လူတွေရဲ့ နားလည်မှုကတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိနေသေးသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်က မြို့တော်တော်များများမှာ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်တွေ ရှိနေပေမဲ့ လူတွေက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်တာက အများအားဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု ရှာဖွေဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ပဲ။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားသခင် တကယ်ပဲ တည်ရှိတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူက ယုံကြည်မှာလဲ။ ချင်ဖုန်း ပြောခဲ့တဲ့ ညတစ္ဆေဆိုတာကိုတော့ အခြားသူများက ကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးကြပေ။ သူတို့က ချင်ဖုန်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်ပေမဲ့ သူတို့နှလုံးသားထဲမှာတော့ သံသယအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ယာအန်းက သူမ၏ သံသယများကို တိုက်ရိုက် ဖော်ပြသည်။

"ဒေသရာဇဝင်ကျမ်းအမျိုးမျိုးက မှတ်တမ်းတွေအရ မဟာချန်တိုင်းပြည်မှာ အနည်းဆုံး မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် ဆယ်ခု ရှိတယ်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ မဟာချန်တိုင်းပြည် တည်ထောင်ကတည်းက ဘယ်သူမှ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ရတာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားဘုံ အက်ကွဲကြောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားသူများကလည်း သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မဟာချန်တိုင်းပြည်က အဓိက ဘိုးဘေးဗိမာန်တွေမှာ ထည့်သွင်းကိုးကွယ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားမသေမျိုးတွေက မူလက တည်ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ လူ့ကမ္ဘာကြားက ဆက်သွယ်မှု ပိတ်ဆို့ခံထားရလို့ သူတို့ လောကကြီးကို မလာနိုင်ခဲ့ဘူး"

"အခု နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ လူ့ဘုံကြားက အက်ကွဲကြောင်း ပြန်ပွင့်လာမှတော့ သူတို့ ဒီလောကကြီးကို ပြန်လာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ဝူရွှမ်းက လေကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အင်း၊ ငါ အရက်နဲ့ မြေပဲနံ့ ရသလိုပဲ"

'မင်းနှာခေါင်းက ခွေးနဲ့လုပ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဘာလို့ ငါက ဘာမှမနမ်းမိရတာလဲ...'

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"အိပ်မက်ထဲမှာ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက အရက်သောက်ပြီး မြေပဲစားနေခဲ့တာ။ ဒါဆိုရင်တော့ သူ အတွင်းထဲမှာ ရှိနေပုံပဲ"

အုပ်စုက ဗိမာန်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော ခြံဝင်းက လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဘယ်သူမှ မဂရုစိုက်ခဲ့သောကြောင့် ပေါင်းပင်များက ဒူးအမြင့်အထိ ပေါက်ရောက်နေသည်။ နံရံများနှင့် ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်မှာ အချိန်ကာလ၏ ဖျက်ဆီးမှုများ ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဗိမာန်အပြင်ဘက်မှ သစ်သားတံခါးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျနေပြီး လေပြေတိုက်ခတ်သောအခါ ကျွီကနဲ အသံထွက်နေသည်။ သူတို့က ဧရိယာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရပေ။ ယိုယွင်းနေသော ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်ထဲတွင် ကျန့်နှစ်ဆယ်မြင့်သော ရုပ်တုတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ မျက်နှာပြင်ကို ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဆေးများက နေရာအများအပြားတွင် ကွာကျနေသည်။

ကျန်းချင်ဖန်က အနားကပ်လိုက်သော်လည်း အတွင်းသို့ ခြေမချဝံ့ပေ။

"ညီကို ချင်၊ သူ အထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာလို့လား"

သူ အခုတော့ ဗိမာန်ကို ရှင်းပြမရသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်ဖုန်း မနေ့ညက ထူးဆန်းသော အိပ်မက်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ဒါက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"သူ ဟုတ်မဟုတ်တော့ ငါတို့ ဝင်ပြီး ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိမှာပဲ"

ချင်ဖုန်းက ရှေ့ဆောင်ပြီး ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ခြေထောက်ကို မချမီမှာပင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခုက သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံး သတိအနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အန္တရာယ်အတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

ယာအန်းက ပင်ကိုယ်အသိဖြင့် ချင်ဖုန်းနောက်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ခြေထောက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မည်သည့် အကျပ်အတည်းကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏အတွင်းမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို အလျင်စလို စုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ကျယ်ပြန့်သော ခြံဝင်းမှာ လေတိုက်ခတ်ခြင်းနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ဝေ့ဝဲနေခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိပေ။ လူတိုင်းက ရှင်းပြချက်ကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ ပိုင်ဝူရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပိုင်ဝူရွှမ်းက သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ဆိုသည်။

"ကျွန်မ ခုနက မြေပဲနံ့ရလိုက်တော့ ဒီနေ့ ဘာမှမစားရသေးဘူးဆိုတာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့"

"..."

ဒီကြားဖြတ်မှုငယ်လေးက အုပ်စု၏ တင်းမာနေသော အငွေ့အသက်ကို ဖြေလျှော့ပေးခဲ့သည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက နောက်ဆုံးတွင် ဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသော်လည်း သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ကြပေ။

"ဖြစ်နိုင်မလား၊ ငါ မှန်းဆတာ မှားသွားလို့လား။ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ဒီဘုရားကျောင်းက မြို့စောင့်နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ဖုန်းက ဒီသံသယကို မရှိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုစဉ် သူက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုရှေ့မှ ပူဇော်ပွဲစားပွဲပေါ်တွင် ဗလာပန်းကန်အချို့နှင့် ဝိုင်ခွက်ငယ်တစ်ခွက် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ခွက်ထဲမှ ဝိုင်မှာ ကုန်သလောက် နီးပါးဖြစ်နေပြီး ဗလာပန်းကန်များကြားတွင် တစ်ခုတည်းသာ မြေပဲအနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသည်။

ဒါလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က ဒီလောက် ယိုယွင်းနေမှတော့ ဘယ်သူက ဒီမှာ ပူဇော်သက္ကာရတွေ ပြုလုပ်ဖို့ အလုပ်ရှုပ်ခံနေမှာလဲ။ ချင်ဖုန်းက ဝိုင်ခွက်နှင့် ပန်းကန်ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ သူ၏အိပ်မက်ထဲတွင် မနေ့ညက အဘိုးကြီး အသုံးပြုခဲ့သည်များနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။

အတွေးတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်- 'ဖြစ်နိုင်မလား၊ ငါက အဘိုးကြီးကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ပူဇော်သက္ကာရတွေ ပြုလုပ်ဖို့ လိုအပ်တာလား'

ဒီအတွေးက သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ချင်ဖုန်းမှာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်နှင့်အညီ တွေဝေမနေပေ။ သူက သူ၏နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ ဝိုင်နှင့် အစားအစာများကို ထုတ်ယူပြီး ပူဇော်ပွဲစားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကို ယှက်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်သည်။

"တပည့် ချင်ဖုန်းက မနေ့ညက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြဖို့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ပေါ်ထွက်လာဖို့ ကျိုးနွံစွာ တောင်းဆိုပါတယ်"

ခင်းကျင်းထားသော အရသာရှိသည့် အစားအစာများကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ လက်ချောင်းများက အမဲသားပေါင်းတစ်ဖဲ့ကို ဆွဲယူရန် ယားယံနေသော်လည်း သူမ၏လက်ကို အိုမင်းရင့်ရော်သော အသံတစ်ခုက ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ခေတ် ကလေးတွေက အရမ်း ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ ပူဇော်သက္ကာရတွေကိုတောင် ခိုးယူရဲကြသေးတယ်"

"ဒီမြေကြီးက လူတွေ နတ်ဘုရားတွေကို လေးစားမှုပြတာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာသွားပြီလား"

"ဘယ်သူ စကားပြောနေတာလဲ။ ဒီအသံ ဘယ်ကလာတာလဲ"

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အုပ်စုက အသံလာရာကို ရှာဖွေလိုက်ကြပြီးနောက် လူတိုင်း တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သူတို့က မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ရုပ်တုက သက်ရှိလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ကုန်းညွတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ချက် ထွန်းလင်းလာသည်နှင့် အရိပ်တစ်ခုက မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ရုပ်တုထဲမှ ထွက်လျှောက်လာပြီးနောက် အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ချင်ဖုန်း မနေ့ညက ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရသူပင်! ဒီအဘိုးကြီးက အမှန်တကယ်ပင် မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်!

အဘိုးကြီးက ဝိုင်အိုးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ခွက်အပြည့် ငှဲ့ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဝိုင်ကောင်းပဲ"

"အကြီးအကဲသာ နှစ်သက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ ပေးစရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်" ချင်ဖုန်းက အရိုအသေပေးကာ ဆိုသည်။

အဘိုးကြီးက ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး အမဲသားတစ်ဆုပ်ကို ဆွဲယူကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဝါးစားပြီးနောက် သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ယဉ်ကျေးမှုကို သိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို ရှာဖို့ ဒီကို ရောက်လာရတာလဲ"

မလိုအပ်သော ယဉ်ကျေးမှုများဖြင့် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ချင်ဖုန်းက မင်းနေပြည်တော်မှ သခင်ကြီးကျား၏ ကိစ္စကို ပြန်ပြောပြပြီးနောက် သူတို့၏ လာရောက်လည်ပတ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"...စီနီယာ မနေ့ညက ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း တခြားဘုရားကျောင်းတစ်ခုမှာ ထည့်သွင်းကိုးကွယ်ထားတဲ့ သတ္တဝါက ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေပဲ။ သခင်ကြီးကျားနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ သေဆုံးမှုက ဒီနတ်ဘုရားနဲ့ ဆက်စပ်နေသလားဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး"

"မင်း အခုလောက်ဆို အဖြေကို ရနှင့်နေလောက်ပြီ။ ဒီတော့ ဘာလို့ ငါ့ကို အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး မေးနေရသေးတာလဲ"

အဘိုးကြီးက အေးဆေးသက်သာစွာ ဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ သံသယတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဗိမာန်က ခြောက်လလောက် တည်ရှိခဲ့ပေမဲ့ ဆွေယန်မြို့က ငြိမ်းချမ်းနေဆဲပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပြီး လူတွေက ဒီဗိမာန်ထဲက ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေကို သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို မလွဲမသွေ ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အတွက် ချီးကျူးနေကြပုံပဲ" ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

အဘိုးကြီးက မထီမဲ့မြင် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်တောင်မှ ဆုတောင်းတိုင်း မလွဲမသွေ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး။ သာမန် ညဝိညာဉ်တစ်ကောင်က ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။ မင်းတို့ မြင်ခဲ့ ကြားခဲ့ရတာတွေအားလုံးက အသိဉာဏ်မဲ့သူတွေရဲ့ လှည့်စားခံထားရတဲ့ အိပ်မက်တွေသက်သက်ပဲ"

ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက မှင်တက်သွားကြသည်။

"အကြီးအကဲ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ဖြစ်နိုင်မလား။ သူတို့ မြို့ထဲမှာ မြင်ခဲ့ ကြားခဲ့ရတာတွေအားလုံးက အမှားတွေလား။ အကြီးအကဲက သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်တဲ့ တာအိုတွေထဲက တစ်ခုကို 'စိတ်အထင်မှား အိပ်မက်' လို့ ခေါ်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ အမှန်တရားနဲ့ အမှားအယွင်းကြားက မျဉ်းကြောင်းက မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေပြီး အတွေးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ခံရတယ်"