ခေါင်းတလားနီ (အပိုင်း ၁၇)

ထို့အပြင်၊ ဒုတိယအကြိမ် အချိန်ပြန်ရစ်ပြီးနောက်၊ ကျန်းရှောင်မိုဟာ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့လေသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူမဟာ ၁၂ မီတာပဲ တက်ပြီး ရပ်လိုက်ရုံသာမကဘဲ ဦးတည်ရာကိုလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

မော့ကြည့်ရင်း ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အလွန်လျင်မြန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ “ကျန်းရှောင်မို၊ ငါ့အသံကို မင်းကြားနေရတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ အခု ဘာမှ မပြောနဲ့ဦး၊ ငါ့စကားကိုပဲ နားထောင်ပါ။ မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိဘူးလားဆိုတာ ချက်ချင်းကြည့်လိုက်၊ ငါ့ကို ခဏလောက် စိတ်မပူနဲ့ဦး။”

ခေါင်းတလားထဲကို ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ ကျန်းရှောင်မိုဟာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စကားကို သူမ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူမအောက်ဘက် အနီးအနားကနေ ပြောနေသလိုပါပဲ။

ဒါပေမယ့် သူမရှေ့မှာ အလွန်မှောင်မိုက်နေတာကြောင့် ဘာကိုမှ မမြင်ရပါချေ။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စကားတွေဟာ သတိပေးလိုက်သလိုပါပဲ၊ ကျန်းရှောင်မိုဟာ ချက်ချင်းအသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ထိန်းထားလိုက်ကာ၊ ဦးခေါင်းကို ရေထဲ ပြန်ငုံ့လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမနောက်ကနေ ဆံပင်နက်တစ်စုဟာ လွင့်မျောလာပြီး သူမရဲ့ ခြေထောက်နဲ့ တစ်မီတာအောက်ပဲ ကွာတော့ပြီး

ကျန်းရှောင်မို ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ရေပေါ်မှာ ပေါလောပေါ်နေတဲ့ ဆံပင်များ၏ ခံစားမှုက သူမ မေ့နေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်သတိရစေခဲ့ပြီး၊ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမဟာ ဆံပင်အစုအဝေးနဲ့ မရှုပ်ထွေးအောင် ခြေထောက်တွေကို ဆွဲထုတ်ရင်း ခြေလက်အားလုံးနဲ့ အမြန်ကူးခတ်လိုက်လေသည်။

ဆံပင်နက်၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုဟာ မအောင်မြင်ခဲ့ပါချေ၊ ပင်လယ်ရေခူတစ်ကောင်လို နောက်ကနေ တင်းကျပ်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ ပြန့်ကားကာ ကျန်းရှောင်မိုဆီကို အတင်းဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုဟာ လက်ထဲက သံလိုက်ဓားကို အသုံးပြုပြီး ဆံပင်တွေကို ခဏလောက် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အနီရောင်ခေါင်းတလားနဲ့လည်း ပိုပြီး နီးကပ်စွာ မတိုးနိုင်ခဲ့ပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ၏သတိပေးချက် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သလားဆိုတာကို မသိခဲ့ပါချေ၊ ဒါပေမယ့် ဒီကြိုးစားမှု မအောင်မြင်ရင် သူ ထပ်ပြီးတော့ အချိန်ပြန်ရစ်နိုင်ပါသေးသည်။

ကျန်းရှောင်မို၏ အခြေအနေကို ခဏလောက် မစဉ်းစားသေးဘဲ၊ သူဟာ မှန်ကန်တဲ့ နေရာကို တွေ့ပြီလို့ ယုံကြည်ပြီး ထထိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရာ၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘာအတားအဆီးမှ မတွေ့ရပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကိုယ်ကို ထောက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

ဒီနေရာမှာတော့ သူ တကယ်ပဲ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သည်ဆိုတာ ပေါ်လွင်လာခဲ့ပေမယ့်၊ ဘယ်လောက်အကျယ်အဝန်းအထိ ရပ်နိုင်လဲဆိုတာတော့ သူ မသိခဲ့ပါချေ။

သူ အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်ကြည့်တော့ လျှောက်လို့ရတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ဆိုလိုတာက၊ မတ်တပ်ရပ်ပြီးတာနဲ့ သူဟာ ဘယ်လို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အင်အားမျိုးနဲ့မှ အတားအဆီး မဖြစ်တော့ဘဲ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပါပြီ။

"မတ်တပ်ရပ်ကြည့်လိုက်ပါ" လို့ သူ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာသွားတဲ့အခါ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို ထမ်းထားတဲ့ လူကို ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုလူဟာ သူ့နေရာမှာ ကြိုးစားကြည့်ပေမယ့်၊ မတ်တပ်ရပ်လို့ မရသေးပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူအရင်က လဲလျောင်းနေခဲ့တဲ့နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "အရင် ဒီဘက်ကို ရွေ့ပြီးတော့မှ မတ်တပ်ရပ်ကြည့်" လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုလူ ဘာမှမပြောဘဲ ချက်ချင်းပဲ ယန်ကျွင်းဇဲပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်လေသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ တကယ်ပဲ လွယ်လင့်တကူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မည်သည့်နေရာက လာမှန်းမသိသော အသံတစ်ခုဟာ သူ့ခြေထောက်အောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ဦးလေး၊ ထွက်သွားတော့မလို့လား။ ယင်ဇီနဲ့ အတူ မနေတော့ဘူးလား။ ယင်ဇီက ဦးလေးကို လွမ်းနေပြီ…"

အသံဟာ စူးရှပြင်းထန်လေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ဒါဟာ အစောပိုင်းက ခေါင်းကြီး နွားဆိုးဆီကနေ သူကြားခဲ့တဲ့ အသံပါပဲ။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ဒီအချိန်မှာ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူဟာ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ထပ်ပြီး ဖိစီးခံရပြီး၊ ခေါင်းကြီး နွားဆိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ခေါင်းကြီး နွားဆိုး၏ ထွက်ပေါ်လာပုံက ထူးခြားလေသည်။ မြေကြီးပေါ်ကို တွားသွားပြီး ဤနေရာကို ရောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အခုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို ထမ်းထားတဲ့လူ၊ နတ်ဆိုးနှင်သူကိုယ်တိုင်ပါ မတ်တပ်ရပ်နေတာကြောင့် "ယင်ဇီ" လို့ခေါ်တဲ့ ကျားမခွဲခြားရခက်တဲ့ အရာကို သူတို့ မမြင်နိုင်ပါချေ။

သူတို့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ပြန်လှဲလိုက်မှသာ မြင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

"အဲဒီအရာကို ဂရုမစိုက်နဲ့!" ယန်ကျွင်းဇဲ ပြတ်သားစွာ သတိပေးလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်မလှုပ်ဘဲ အပေါ်ကို လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။ ဘာမှ မရှိသလို ထင်ရတဲ့ မှောင်မိုက်ထဲမှာ၊ သူဟာ သစ်သားနဲ့တူတဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပဲ၊ သူ နေရာမှာ ခုန်ပြီး ခေါင်းတလားရဲ့ အစွန်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲချိတ်လိုက်ရာ၊ အပြင်ကို ထိုးထွက်နေတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေမှာ ရေတွေ စိုရွှဲနေတာကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ မဆိုင်းမတွဘဲ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို ထမ်းထားတဲ့လူဆီကို အမြန်လှည့်ပြီး "ထွက်ပေါက်ကို တွေ့ပြီ။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို ချက်ချင်း အပေါ်ကို ပို့ပေးလိုက်။ ငါ အပြင်ရောက်တာနဲ့ မင်းက ငါ့နေရာမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး အပေါ်ကို ခုန်လိုက်။ အင်း၊ မင်း ပျံသန်းနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ တိုက်ရိုက်ပျံထွက်သွားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့နောက်ကလူကိုလည်း မမေ့နဲ့" လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ အောက်ကနေ အားပြင်းပြင်းတစ်မျိုးက သူ့ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရေထဲကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ထိုးဝင်သွားပါတော့သည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ သူ အသက်အောင့်ထားခဲ့တာကြောင့်၊ ချက်ချင်းပဲ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းရှောင်မိုရဲ့ ခြေထောက်တွေဟာ ဆံပင်နက်အစုအဝေးနဲ့ ရစ်ပတ်ခံထားရတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုဟာ ရေထဲမှာ ဆံပင်တွေနဲ့ မယှဉ်ပြိုင် နိုင်တာသိသာပေသည်။ သူမဟာ စောစောစီးစီး သိရှိခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ ပိတ်မိနေတုန်းပါပဲ၊ အခုတော့ သူမဟာ အသက် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်တစ်ပေါက်စာ ရေတွေကို သူမရဲ့ အဆုတ်ထဲ ရှူသွင်းမိသွားလေသည်။

"တောက်!" ယန်ကျွင်းဇဲ စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အမြန်ရေကူးသွားလေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုမှာ ဆက်ပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေမယ့်၊ သတိတော့ ရနေပါသေးသည်၊ သူမလည်း ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းတလားထဲကနေ ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ နောက်ထပ် အရိပ်မည်းတစ်ခုဟာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ၏ တွန်းပို့မှုနဲ့ အနီရောင်ခေါင်းတလားထဲကနေ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားလေသည်။ သူဟာ အဲဒီလူကို လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ "မင်းကို လွတ်မြောက်အောင် ငါ ကူညီခဲ့ပြီ၊ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ဒီ စက်ဆုပ်စရာ ဆံပင်နက်အစုအဝေးကို ရှင်းပေးပါ" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ထိုအရိပ်မည်းဟာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်လုံးတွေရှေ့မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် အပြည့်အ၀ ပေါ်လာခဲ့လေသည်၊ သူဟာ လျှော်ထည်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ့ဆံပင်တွေဟာလည်း ရှုပ်ပွနေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသလို ဖြစ်နေလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အမူအရာကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူဟာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့နောက်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို လွှတ်လိုက်ရာ၊ နတ်ဆိုးနှမ်နှင်သူဟာ ရေထဲမှာ ပေါလောမျောနေပါတော့သည်။ ထို့နောက် သူဟာ ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဟပြီး ဆံပင်နက်များကို စုပ်ယူလိုက်ပါတော့သည်။

ဆံပင်များဟာ ခုခံဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘဲ လုံးဝစုပ်ယူခံလိုက်ရလေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ရေတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူမှအပ ကျန်လူအားလုံး မြေပြင်ပေါ်ကို ကျရောက်သွားပါတော့သည်။

ရေ မရှိတော့ပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေကတော့ ရေထဲကနေ အခုမှ ဆယ်ယူလာသလို စိုရွှဲနေတုန်းပါပဲ။

ဆံပင်တွေကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ထိုလူဟာ နှုတ် တောင်မဆက်တော့ဘဲ၊ ရေစီးကြောင်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

[တီးတိုးသံများ၊ ဆံပင်များကြောက်စရာကောင်းခြင်း (အနိမ့်စား)၊ ပြီးဆုံး၊ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိသည်]

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ တာဝန်အချက်အလက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အမြန်တွားသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့တဲ့ ကျန်းရှောင်မိုရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးပြီး ဖိလိုက်ပါတော့သည်။