ကျိန်စာကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှတ်လိုက်ခြင်း

ယန်ကျန့်ရဲ့ စိတ်အာရုံက သူ့ကိုပြောနေသည်။ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲက အရုပ်ကိုင်ထားပြီး သာမန်မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင်တဲ့တစ္ဆေက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာကို ဖြစ်သည်။

ဒီခံစားချက်က အကြောင်းမဲ့ပေါ်လာတာမဟုတ်ပေ။

ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ပေါင်းများစွာမှာ ပါဝင်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ပင်ကိုယ်အသိဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူက တွေဝေမနေဘဲ နောက်ဆုတ်ဖို့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

စာကိုချထားခဲ့ပြီးနောက် ယန်ကျန့်က အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်ခွာပြီး လှေကားအတိုင်း အလျင်အမြန်ပြေးဆင်းသွားကာ အကွာအဝေးကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ချဲ့ထွင်ပြီးနောက် အဆောက်အဦကနေထွက်ကာ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ထဲကို ရောက်လာသည်။

သူ့နောက်မှာတော့...

"ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!"

လေးလံပြီး အလျင်စလိုဖြစ်နေတဲ့ ခြေသံတွေက သူ့နောက်က မှောင်မိုက်နေတဲ့စင်္ကြံမှာ အလျင်အမြန် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အသံတွေက ကျယ်လောင်ပြီး လေးလံတဲ့အလောင်းတစ်လောင်းက ခုန်ဆွခုန်ဆွနဲ့ လိုက်လာသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ္ဆေက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်ပြီး ယန်ကျန့်နောက်ကို လိုက်လာချိန်မှာ ပိုပြီးနီးကပ်နေတဲ့ လီယိ၊ ယန်ရှောင်ဟွာနဲ့ လျိုချင်းချင်းတို့လို သက်ရှိလူတွေကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

မဟုတ်ဘူး...

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမမှန်ဘူး၊ တစ္ဆေက အဲဒီသုံးယောက်ကို လုံးဝမမြင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

အကြောင်းကတော့ သူတို့က ယန်ကျန့်လို အမြင်ကိုပြောင်းပြန်လှန်ပြီး တစ္ဆေကို မကြည့်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေက ယန်ကျန့်ကိုသာ မြင်တာဖြစ်ပြီး တစ္ဆေရဲ့အမြင်အာရုံထဲမှာ ယန်ကျန့်က တစ်ဦးတည်းသော သက်ရှိလူသားဖြစ်ကာ တခြားသက်ရှိတွေ မတည်ရှိပေ။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ လိုက်လာပြီ"

နောက်ကဆူညံသံတွေကို ကြားရတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့စိတ်က လေးလံသွားသည်။

ဆက်ပြေးနေလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အရုပ်ကိုင်ထားတဲ့တစ္ဆေက သူ့ကိုအလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်၊ အကြောင်းကတော့ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးချင်းဆုံမှုက တစ္ဆေရဲ့လူသတ်ပုံစံကို မတော်တဆ နှိုးဆော်လိုက်တာဖြစ်နိုင်သည်။

မတော်တဆမှုမရှိရင် တစ္ဆေက သူ့ရဲ့လိုက်လံမှုကို ရပ်တန့်မှာမဟုတ်ပေ။

"တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး ဒီမှာချုပ်နှောင်ထားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် တွန်းလှန်မလား... ငါမလုပ်နိုင်ရင် ဒီမှာသေချာပေါက်သေလိမ့်မယ်"

သူပြေးနေရင်းနဲ့ အကွာအဝေးကို ချဲ့ထွင်နေသည်။

ထွက်ပြေးဖို့မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲခြေလှမ်းတွေကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်အနည်းငယ်ရအောင်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်မှာ လက်ရှိ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်မရှိတော့ဘဲ သူ့အစားသေဖို့ သုံးလို့မရတော့ပေ။ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ခေါင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်းက တာချွမ်းမြို့လေဆိပ်က ပုဂ္ဂလိကလေယာဉ်ထဲမှာ ထားခဲ့သည်။

အခုအချိန်မှာ သူ့လက်ထဲမှာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောပစ္စည်းက သံချေးတက်နေတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားသာဖြစ်သည်။

ထင်းခုတ်ဓားက တစ္ဆေကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်နိုင်တာ သေချာပေမဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ဖိုးက ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။ အသုံးပြုပြီးနောက်မှာ ယန်ကျန့်က သူ့ဟန်ချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပြီး ကျိန်စာလွှတ်ပြီး တစ္ဆေပြန်နိုးထလာတာကိုတော့ ပြောစရာမလိုပေ။

"စာကိုမီးရှို့၊ စာတိုက်ကိုပြန်ပြီး သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကိုသုံးပြီး တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သီးခြားခွဲထုတ်မယ်"

ထို့နောက် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု စိတ်ထဲပေါ်လာသည်။

စာပို့တဲ့တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီ။

စာပို့သမားအားလုံးက တစ္ဆေနယ်မြေအဆင့်ငါးဆင့်အတွင်းမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ စာတိုက်ကို ပြန်သွားနိုင်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေအများစုက စာတိုက်ထဲကို မဝင်နိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုကို စဉ်းစားနေချိန်မှာ သူက နောက်ထပ်အချက်တစ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုမိလိုက်သည်။

အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်ပြီး မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ကို ရောက်လာပြီးနောက်မှာ ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရဦးမည်။

လူရှာတဲ့တစ္ဆေ...

အဲဒါက ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ မံမီအလောင်းနဲ့တူသည်။

ဒီတစ္ဆေက အရင်က ယန်ကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး လီယောင်က တစ္ဆေကို ကြန့်ကြာအောင် နောက်ချန်နေခဲ့လို့သာ သူတို့ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲကို ဝင်ဖို့အချိန်ရခဲ့တာဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်အတော်ကြာသွားပြီဖြစ်ပြီး လီယောင်က သူ့ရဲ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားပြီး တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို သုံးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် လူရှာတဲ့တစ္ဆေက ရပ်ကွက်ထဲမှာ လှည့်လည်နေတုန်းပဲ။

ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ခြေလှမ်းတွေက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက ရှေ့ကလမ်းပေါ်မှာ မည်းနက်နေတဲ့ပြာမှုန့်အကြွင်းအကျန်တွေကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့အနည်းငယ် တောက်ပနေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ သေသေချာချာကြည့်လိုက်တော့ ဒါက ပြာမှုန့်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ စုတ်ပြဲပြီး မီးခိုးများနဲ့မည်းနက်နေတဲ့ အဝတ်အရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်နေသည်။

ဒါက အသတ်ခံလိုက်ရပြီးဖြစ်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်တစ်ရုပ်ရဲ့ အလောင်းဖြစ်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ယန်ကျန့်က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

"ဒုက္ခပဲ"

နောက်တစ်ခဏမှာ ယန်ကျန့်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က မီးလောင်နံ့တွေက လျင်မြန်စွာ ပိုပြင်းထန်လာတာကို ခံစားမိလိုက်ပြီး အနီးအနားက ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေကလည်း ဒီနေရာကို စုစည်းလာနေသည်။

နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး အခုချဉ်းကပ်လာနေသည်။

သူ့နောက်မှာတော့ လေးလံတဲ့ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ဒဏ်ရာဗရပွဖြစ်နေတဲ့တစ္ဆေက မပြေးသေးဘဲ အခုဒုတိယတစ္ဆေက သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားလာတာကြောင့် အန္တရာယ်အဆင့်က ပိုမြင့်တက်လာသည်။ အသေအပျောက်အများဆုံးကတော့ ဒီမင်ယွဲ့ရပ်ကွက်က ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ နယ်မြေဖြစ်ကာ ဒီကနေထွက်ပြေးဖို့ လမ်းမရှိခြင်းပင်။

ဒါကြောင့် ဒီပုန်းတမ်းကစားပွဲရဲ့ အဆုံးသတ်က ယန်ကျန့်ရဲ့သေဆုံးမှုနဲ့ အဆုံးသတ်မှာ သေချာနေသည်။

...မဟုတ်ရင်တော့

"အချိန်ဆွဲနေတာက အခုအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး၊ ဝိညာဉ်စာရွက်ကိုမီးရှို့ပြီး ထွက်သွားဖို့ စဉ်းစားရင်တောင် တစ္ဆေကြမ်းက မင်းကိုအချိန်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်တင်းမာနေသည်။

သူက အနီးအနားမှာ စွဲမြဲနေတဲ့ ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့အစုအဝေးတစ်ခု ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး အထဲမှာ ပိန်လှီတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေကာ အဲဒီပုံရိပ်က လက်ရှိမှာ တခြားလမ်းကြောင်းကနေ အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

သူက တစ္ဆေရှာဖွေမှုရဲ့ လူသတ်စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို နှိုးဆော်မိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တစ္ဆေက ယန်ကျန့်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ။

တစ္ဆေက ယန်ကျန့်နဲ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာအဝေးကို ရောက်လာတာနဲ့ သူက သေချာပေါက်သေဆုံးလိမ့်မည်။

ဒါက သေချာပေါက်သေစေနိုင်တဲ့ စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး ခုခံဖို့အလွန်ခက်ခဲသည်။

ပြီးတော့ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်လာတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းက မီးခိုးငွေ့တွေပေါ်လာတာကို မထိခိုက်ဘဲ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး နားမလည်နိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကိုယ်ဟန်အနေအထားနဲ့ ပြေးလာသည်။

ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့...အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ဒီတစ္ဆေကြမ်းက ယန်ကျန့်ကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ မသေချာပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက သေချာပေါက်သေစေနိုင်တဲ့ စည်းမျဉ်းကို နှိုးဆော်တာထက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘဲ ပိုတောင်ပြင်းထန်နိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာသည်။

အကြောင်းကတော့ ယန်ကျန့်ခန့်မှန်းထားသည်။

ဒီအရုပ်ကိုင်ထားတဲ့တစ္ဆေက တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက အမည်မသိတစ္ဆေကြမ်း ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ဘာလို့ဒီမှာရှိနေသေးတာလဲ? စာပို့တာအောင်မြင်သွားပြီလား"

ဒီလိုအရေးတကြီးအခြေအနေမှာ အံ့ဩတဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးလောင်နံ့ထွက်နေတဲ့ လီယောင်က တခြားအဆောက်အဦတစ်ခုကနေ အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပြေးထွက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာက အရေးတကြီးဖြစ်နေတာက သူလည်း အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေသည်။

"စာကို အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကို ပို့ပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မတော်တဆမှုနည်းနည်းဖြစ်သွားတယ်။ မမြင်ရတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါ့နောက်ကိုလိုက်နေတယ်။ နေဦး၊ မင်းဘက်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့်က လီယောင့်ကို ပြန်ဖြေရင်း ဘေးကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက်ထက်မြက်သွားသည်။

လီယောင့်နောက်က အဆောက်အဦရဲ့ လှေကားထစ်မှာ တောင့်တင်းနေတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုက အောက်ထပ်ကို အလျင်အမြန်ဆင်းလာပြီး လီယောင့်ကို လိုက်နေပုံရသည်။

"အဲဒါ လီလဲ့ဖိန်ပဲ၊ လီလဲ့ဖိန်က တတိယတစ္ဆေပဲ!"

လီယောင်က အော်လိုက်သည်။

"ဘာ?"

ဒါကိုကြားတော့ ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းကြောင်သွားသည်။

လီလဲ့ဖိန်က တတိယတစ္ဆေ?

တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက တစ္ဆေကြမ်းတွေအကြောင်း သိထားတဲ့အချက်အလက်တွေကို စဉ်းစားကြည့်ရင် စုစုပေါင်းလေးကောင်ရှိသည်- တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေရဲ့ တစ္ဆေကြမ်းများ၊ တစ္ဆေမီးခိုး၊ ရှာဖွေသူတစ္ဆေအဖြစ် ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ ကျန်းရှောင်ရှောင်နဲ့ တစ္ဆေဆရာကျန်းချန် သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အိပ်မက်ထဲ လမ်းလျှောက်တစ္ဆေ။

လီလဲ့ဖိန်က တတိယတစ္ဆေဆိုရင်...

ဒါဆို သူက အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေလား?

ဒါပေမဲ့ လီလဲ့ဖိန်က တစ္ဆေဆိုရင် တစ္ဆေဆရာ ကျန်းချန်က ဘယ်သူလဲ?

ဒါမှမဟုတ် လီလဲ့ဖိန်နဲ့ ကျန်းချန်က တစ်ယောက်တည်းလား?

ရှုပ်ထွေးပြီး ထူးဆန်းသည်။

ဒီဖြစ်စဉ်က နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

အခုတင်ပြနေတာက တတိယတစ္ဆေ၊ ညဘက်မှသာပေါ်လာတဲ့ အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေက နိုးထလာပြီး အခုလီယောင့်ကို လိုက်လံနေသည်။

"အဲဒီတစ္ဆေက နေ့ဘက်မှာ မလှုပ်ရှားဘူးမဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်နှာက ပြောင်းလဲနေတဲ့အမူအရာတွေ ပြနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ သူက ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်က ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှောင်မိုက်ဖိစီးနေသည်။

ဒီမင်ယွဲ့ရပ်ကွက်က အခြေခံအားဖြင့် ညဘက်နဲ့ ဘာမှမခြားပေ။

"ဒီလိုလည်းရတာပဲလား"

တစ္ဆေနယ်မြေက နေ့ခင်းဘက်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေကို နေ့ဘက်မှာပေါ်လာစေသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်က အခန်းတစ်ခုဖန်တီးဖို့ တစ္ဆေနယ်မြေသုံးတာနဲ့ နည်းနည်းတူပြီး လီယောင့်ရဲ့ တံခါးပိတ်တစ္ဆေရဲ့ အခြေအနေတွေကို နှိုးဆော်တာနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားသလိုပင်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေ ထပ်လာနေပြီ၊ အဲဒါ ရှာဖွေသူတစ္ဆေပဲ"

လီယောင်က မူလက ယန်ကျန့်နဲ့တွေ့ဆုံဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမဲ့ ပြီးတော့ သူရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

အကြောင်းကတော့ သူက ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တစ်ခု ယန်ကျန့်ဆီကို လွင့်မျောလာတာကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့ထဲမှာ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ ပုံရိပ်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါက သူအရင်က ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်နဲ့ ဆွဲဆောင်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေကြမ်းအစစ်ဖြစ်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက တစ္ဆေကြမ်းအားလုံးက ဒီအချိန်မှာ စုရုံးလာကြပြီး ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းက တစ္ဆေသုံးကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို နှိုးဆော်မိလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး တစ္ဆေကြမ်းတွေက သူ့ကိုဝိုင်းထားသည်။

အခုတော့ အချိန်ဆွဲတာတောင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အကြောင်းကတော့ တစ္ဆေကြမ်းက ကြမ်းတမ်းပြီး သူ့ကိုအသက်ရှူချိန်တောင်မပေးတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်..."

လီယိနဲ့ တခြားသူတွေလည်း အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်ပြေးလာကြပြီး မလှမ်းမကမ်းက ယန်ကျန့်ကိုတွေ့တော့ မူလကအော်ဟစ်ချင်ပေမဲ့ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သူက ယန်ကျန့်ပတ်ဝန်းကျင်က မူမမှန်တာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"စာရွက်ကိုမီးရှို့၊ ငါတို့ဒီကနေအမြန်ထွက်သွားရအောင်"

လီယိက စာရွက်တစ်ရွက်ကို အလျင်အမြန်ထုတ်ပြီး သူပြင်ဆင်ထားတဲ့ မီးခြစ်နဲ့ မီးညှိလိုက်သည်။

အနက်ရောင်စာရွက်တစ်ရွက်က လိပ်သွားပြီး မီးညှိလိုက်တော့ မြူခိုးလို မှိုင်းညို့နေတဲ့ အမှောင်ထုတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုဖုံးကွယ်မှုထဲမှာ ပုံပျက်နေတဲ့ လမ်းငယ်တစ်ခုက မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ဆီကို တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာပြီး နားမလည်နိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခုကနေ ကျူးကျော်လာပုံရသည်။

စာရွက်က တစ္ဆေစာတိုက်နဲ့ ခဏတာဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ ကြားခံတစ်ခုဖြစ်ပြီး စာပို့သမားထွက်ခွာဖို့ လမ်းတစ်ခုဖန်တီးပေးသည်။

"ဘာလို့ ယန်ကျန့်က စာရွက်ကိုသုံးပြီး မထွက်သွားတာလဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက အဲဒီဘက်ကိုကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"အချိန်မရှိဘူး၊ မမြင်ရတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်က အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေတိုက်ရိုက်လိုက်ထွက်လာပြီး အနီးကပ်လိုက်နေတယ်။ ယန်ကျန့်သာ စာရွက်ကိုမီးညှိခဲ့ရင်တောင် အဲဒီလမ်းပေါ်လာဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

လီယိက ယန်ကျန့်က မကြုံစဖူးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့နေရတယ်ဆိုတာကို မြင်နေရသည်။

မမြင်ရတဲ့တစ္ဆေ၊ ချဉ်းကပ်လာတဲ့မီးခိုးငွေ့...ပြီးတော့ ထိတ်လန့်တကြားပြေးလွှားနေတဲ့ လီယောင်

တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက တစ္ဆေအားလုံးက စုရုံးလာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်ချင်နေပုံရသည်။

ဒီအခြေအနေက အဖွဲ့လိုက်သေဆုံးဖို့ ကံကြမ္မာပါလာပြီးသားဖြစ်သည်။ ဘယ်သူလာလာ သေမှာဖြစ်ပြီး တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးက လီယောင်နဲ့ ယန်ကျန့် အာရုံလွဲနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စာရွက်ကိုမီးရှို့ကာ တစ္ဆေစာတိုက်ကိုပြန်ပြီး တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေကနေ ထွက်ပြေးဖို့ပဲဖြစ်သည်။

ဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားရင် ထွက်သွားဖို့ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ လီယိကယုံကြည်သည်။

တစ္ဆေစာတိုက်ဆီက လမ်းက ပေါ်လာနေပြီ။

တစ္ဆေကြမ်းတွေက ယန်ကျန့်ဘေးကို ပိုနီးကပ်လာနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့မသိတာက ယန်ကျန့်သေပြီး တစ္ဆေကြမ်းတွေပြန်နိုးထလာတာနဲ့ စာတိုက်ရဲ့ လမ်းပေါ်လာရင်တောင် လီယိနဲ့ ယန်ရှောင်ဟွာက အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ။

"လာနေပြီ"

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ...အရုပ်ကိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပြည့် ဒဏ်ရာဗရပွဖြစ်နေတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းက ယန်ကျန့်အနားကို ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

မီးခိုးငွေ့ထဲက မည်းနက်နေတဲ့ မံမီအလောင်းကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပိုနီးကပ်လာပြီး မကြာခင် မီတာအနည်းငယ်အတွင်းကို ရောက်လာတော့မည်။

စည်းမျဉ်းက တစ်မီတာ၊ နှစ်မီတာ၊ ဒါမှမဟုတ် သုံးမီတာမှာ သေစေနိုင်တဲ့အကွာအဝေးကို နှိုးဆော်သလဲဆိုတာတော့ မသိရပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မီးခိုးငွေ့ထဲက တစ္ဆေကြမ်းရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက သေခြင်းကိုတစ်လှမ်းပိုနီးစေသည်။

ယန်ကျန့်ကို ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်တာက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က တစ္ဆေကြမ်းဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်နဲ့ ခရမ်းရောင်အကွက်တွေရှိတဲ့ သေနေတဲ့လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က ယန်ကျန့်ဆီကို လှမ်းလာသည်။

မနီးကပ်သေးခင်မှာ ယန်ကျန့်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားပြီး အရုပ်တစ်ရုပ်လိုဖြစ်သွားကာ ဒီတစ္ဆေကြမ်းရဲ့လက်က သူ့အနားကိုကပ်လာတာကို ခွင့်ပြုထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

တစ်စုံတစ်ရာသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို နှောင့်ယှက်နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့ပေ။

"ခေါင်းဆောင်!"

လီယောင်က ကြောက်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးက တင်းကျပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သာ ဒီအချိန်မှာသေသွားခဲ့ရင် တာချွမ်းမြို့က ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားလိမ့်မည်။ ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေကြမ်း ပြန်နိုးထလာတာကို ဘယ်သူကခံနိုင်မှာလဲ?

"ငါတကယ်ပဲ ဒီအခြေအနေကို မရောက်ချင်ခဲ့ဘူး"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းနေတဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူက စကားတစ်ခွန်းကို အားယူပြီးပြောလိုက်သည်။

"ကလစ်!"

အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားတဲ့ သေတ္တာအဟောင်းတစ်လုံးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေပြုတ်ကျပြီး မြေပေါ်ကိုကျသွားသည်။

အဲဒါက ထူးဆန်းတဲ့ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာဖြစ်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ...အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက နောက်တစ်ကြိမ်ဖွင့်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းပြီး လွင့်မျောနေတဲ့တေးသွားတစ်ခုက ယန်ကျန့်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးက ချက်ချင်းပွင့်ထွက်သွားပြီး ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးက သွေးနီရောင်အလင်းနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဒီအနီရောင်အလင်းက ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ထိုးဖောက်သွားကာ တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေအထိ တိုးချဲ့သွားပြီး တာချွမ်းမြို့ရဲ့ မြို့လယ်ခေါင်အထိ ပျံ့နှံ့သွားကာ နောက်ဆုံးမှာ အနီးအနားကလေဆိပ်တောင် လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဒီအချိန်မှာ လေဆိပ်က ချာတာလေယာဉ်ထဲက ထုံချန်က ရုတ်တရက်ပြတင်းပေါက်အပြင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အရင်က တောက်ပပြီးနေသာနေတဲ့ အပြင်ဘက်က အခုတော့ အနီရောင်လွင်ပြင်ဖြစ်နေသည်။

"ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေလား"

ထုံချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူက သူ့ဘေးကထိုင်ခုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပါတဲ့ သေတ္တာက ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့လက်ထဲမှာပေါ်လာတာက အလောင်းကောင်သံချောင်းမဟုတ်ဘဲ သံချေးစွန်းနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ထင်းခုတ်ဓားဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဖုံးလွှမ်းမှု၊ ကြားခံက ချက်ချင်းနှိုးဆော်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲက ထင်းခုတ်ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ရှေ့က တစ္ဆေကြမ်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဒီတစ္ဆေက ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သူ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးနဲ့ မဖယ်ရှားနိုင်တာကြောင့် အလောင်းကောင် သံချောင်းကိုသုံးပြီး အချိန်ဖြုန်းနေတာထက် အရင်ဆုံးအပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်တာက ပိုကောင်းသည်။

ဒီတစ်ချက်က တစ္ဆေရဲ့လက်မောင်းကို ပစ်မှတ်ထားသည်။

ထင်းခုတ်ဓားက ခုတ်ချလိုက်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းရဲ့လက်မောင်းက ချက်ချင်းပြတ်ထွက်သွားပြီး ဒဏ်ရာဗရပွနဲ့ ဖျော့တော့နေတဲ့ လက်မောင်းက မြေပေါ်ကိုကျသွားသည်။

တစ္ဆေက အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

အရင်ကတိုက်ခိုက်မှုက ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းက ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ဖိစီးချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ခံစားချက်ကနေ လွတ်မြောက်သွားတာကို ချက်ချင်းခံစားမိလိုက်သည်။

"အား!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဲဒါက တစ္ဆေလက်ထဲက အရုပ်ဆီကဖြစ်ပြီး အရုပ်ရဲ့လက်မောင်းကလည်း ဒီအချိန်မှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး လက်မောင်းကမြေပေါ်ကျသွားကာ သွေးတွေဆက်တိုက်ယိုစီးထွက်လာသည်။

တစ္ဆေချန်ထားခဲ့တဲ့ ကြားခံကနေတစ်ဆင့် ယန်ကျန့်က အရုပ်ကို တကယ်ပဲ ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ခဲ့တာလား?

သူက ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

ဒီတစ္ဆေကြမ်းက ထိန်းချုပ်ခံထားရုံသာဖြစ်ပြီး တကယ့်ကြောက်စရာအရင်းအမြစ်က ဒီအရုပ်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်မှာ လူရှာတဲ့တစ္ဆေကလည်း နီးကပ်လာနေပြီ၊ ဒီမလွဲမသွေ သေဆုံးမှုကို နှိုးဆော်တာက ဖြေရှင်းလို့မရပေ။

"ရပ်စမ်း"

ယန်ကျန့်က ကြမ်းတမ်းစွာလှည့်လိုက်ပြီး သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အရည်ပျော်စေချင်သလို အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချဉ်းကပ်လာတဲ့ လူရှာတဲ့တစ္ဆေက သူ့နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ္ဆေကြမ်းရဲ့အမူအကျင့်က ပိုပြင်းထန်တဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကိုခံရပြီး သူ့ရဲ့လူသတ်ပုံစံကို ဆက်လက်နှိုးဆော်လို့မရတော့ပေ။

မလွဲမသွေသေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေရဲ့ပထမလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကို ခိုင်ခိုင်မာမာခုခံလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မပြီးသေးပေ။

တစ္ဆေတွေကို သတ်လို့မရပေ။

အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲက လက်မောင်းမရှိတဲ့တစ္ဆေကြမ်းက လှုပ်ရှားနေတုန်းဖြစ်ပြီး မလှုပ်မယှက်ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့ထဲမှာ မံမီအလောင်းက ရုန်းကန်နေတဲ့လက္ခဏာတွေပြနေသည်။