ကျိန်စာနှင့် ရည်မှန်းချက်

ယန်ကျန့်က အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူက ဒီထူးဆန်းတဲ့ကျိန်စာနဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးပြန်လည်နိုးထမှု ပြဿနာကို ယာယီဖြေရှင်းလိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့တစ္ဆေအရိပ်နဲ့ တစ္ဆေလက်တို့က ချက်ချင်းပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်ရှိလာသည်။ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို အားကိုးပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေစွမ်းရည်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ကာ ရှာဖွေသူတစ္ဆေကို အတင်းအကျပ်နှိမ်နင်းပြီး အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်စရာတစ္ဆေကို ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သို့သော် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက မရှုံးနိမ့်နိုင်ဘူးမဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်က ထင်းခုတ်ဓားကို နှစ်ကြိမ်သုံးစွဲခဲ့တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ခံယူနေရတုန်းပဲ။

သူ့ရဲ့ ယခင်ကြားခံကို နှစ်ကြိမ်အသက်သွင်းမှုမှာ တစ္ဆေလက်ပေါ်က တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားက ချေဖျက်ပေးခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း သူအသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဆက်တိုက် နှစ်ကြိမ်သုံးစွဲလိုက်တော့ ဘယ်လိုအကျိုးဆက်တွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို သူလုံးဝမသိခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယန်ကျန့်မှာ ကြိုတင်ခံစားမိမှုတစ်ခုရှိသည်။

သူမသေနိုင်ဘူး။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက အသုံးပြုသူ မသေဆုံးအောင် သေချာစေလောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တုန်းက သူ့ခေါင်းကို တစ္ဆေကတ်ကြေးနဲ့ ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရတုန်းကတောင် သူ့ရဲ့အသိစိတ်က ရှိနေခဲ့သေးသည်။

သူမသေသရွေ့ ယန်ကျန့်က ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ခံယူဖို့ မကြောက်ပေ။

ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးကျိန်စာရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်နိုင်မှာလဲ?

ကျိန်စာက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သေစေနိုင်တဲ့ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးစပြုလာကာ အထူးသဖြင့် လက်မောင်း၊ ခြေထောက်နဲ့ လည်ပင်းလိုနေရာတွေမှာ ပိုဆိုးသည်။ ပုပ်သိုးနေတဲ့ဒဏ်ရာတွေက သူ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ကြောက်စရာတစ္ဆေကို ခုတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျနေသည်။

ဒါ့အပြင်...

ကျိန်စာရဲ့ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နေထိုင်နေတဲ့ ကြောက်စရာတစ္ဆေကိုတောင် ဆက်လက်သက်ရောက်နေသည်။

ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်က ဒီကုန်ကျစရိတ်ကို ခံယူလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့နောက်က ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်၊ သူ့ရဲ့လက်တွေခြေထောက်တွေကလည်း ကွဲထွက်သွားပြီး တစ္ဆေအမျိုးအစားဝင် ထူးဆန်းတဲ့အရိပ်က မမြင်ရတဲ့၊ မမြင်နိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ကျိန်စာတစ်ခုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသည်။

"ဘုန်း!"

နောက်တစ်ခဏမှာ ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သွားသလိုဖြစ်နေတဲ့ ယန်ကျန့်က သိသိသာသာ ပြိုကျသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကွဲပြီး မြေပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက သူ့ဘေးမှာလဲကျနေတဲ့ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့အရုပ်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်ပြီး အပိုင်းခြောက်ပိုင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ဒါက တစ္ဆေခုတ်ဓားရဲ့ ကျိန်စာဖြစ်ပြီး အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာတောင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းကတော့ တစ္ဆေခုတ်ဓားရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက ထူးခြားပြီး သေဆုံးမှုကိုမဖြစ်စေဘဲ အစွန်းရောက်ထိခိုက်မှုကိုသာ ဖြစ်စေကာ၊ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာက အသုံးပြုသူကို ယာယီမသေဆုံးအောင်သာ သေချာစေတာကြောင့် ယန်ကျန့်က ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ထိခိုက်မှုကို အပြည့်အဝခံစားလိုက်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင်?"

လီယောင်က နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်ခဲ့တဲ့ ယန်ကျန့်၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းနှိမ်နင်းခဲ့တဲ့သူက အခုတော့ ကြေမွနေတဲ့အကြွင်းအကျန်တစ်ခုအဖြစ် ပြိုကျသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အချိန်အကြာကြီးပုပ်သိုးနေတဲ့အလောင်းနဲ့တူကာ သေနေတဲ့အသားရဲ့ အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်နေသည်။

"သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလား"

အနီးအနားမှာ လူနေအဆောက်အဦရဲ့ ဗလာကျင်းနေတဲ့ပြတင်းပေါက်ကနေ လီလဲ့ဖိန်က သေလုမျောပါးဖြူဖျော့နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ထုံထိုင်းစွာကြည့်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ဘာလို့ရုတ်တရက် ဒီလိုဖြစ်သွားရလဲဆိုတာကို သူနားလည်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ပစ္စည်းတွေကရတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားအများစုက ဒီလောက်အလွယ်တကူချေးငှားလို့မရပေ။ အဲဒါက သက်ဆိုင်ရာတန်ဖိုးကို တောင်းဆိုပြီး ပစ္စည်းက ပိုကြောက်စရာကောင်းပြီး အစွမ်းထက်လေ၊ ပိုအန္တရာယ်များလေဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ မူလအစက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေပဲဖြစ်သည်။

"ဒီလိုအခြေအနေမှာ သူက ရှာဖွေသူတစ္ဆေကို ချုပ်တည်းထားနိုင်သေးရဲ့လား"

ထို့နောက် လီလဲ့ဖိန်က ယန်ကျန့်ရဲ့လက်မောင်းတစ်ဖက်က မီးလောင်နံ့ထွက်နေတဲ့ မံမီအလောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်တာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မံမီအလောင်းက လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်သွားသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ္ဆေလက်ရဲ့ ကြောက်စရာတစ္ဆေအပေါ် နှိမ်နင်းမှုက ဆက်လက်ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ဘေးက အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့အရုပ်က လှုပ်ရှားမှုမပြပေ။

အလွန်အမင်းကြဲပြန့်သွားပြီး အရုပ်ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေက မပြည့်စုံတော့ဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ၊ တစ်ယောက်ယောက်က အရုပ်ကို ပြန်လည်တပ်ဆင်ပေးမှသာ လှုပ်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူမှ ဒီလိုအရာမျိုးကို လုပ်မှာမဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို ဒီလိုကိုး၊ ဒါက ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး"

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကျသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားသလိုဖြစ်နေပေမဲ့ သူ့ခေါင်းက ရှင်းလင်းတဲ့အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့တေးသံက သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို ဆက်လက်သေချာစေသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက သူအရင်က တစ္ဆေကတ်ကြေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းကနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခြားနားချက်တစ်ခုရှိသည်။ယန်ကျန့်က အခု တစ္ဆေခုတ်ဓားနဲ့ တစ္ဆေအရိပ်ကြားက ဆက်စပ်မှုနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်သာမက သူ့ရဲ့ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပါ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အေးစက်နေတဲ့ မင်ရည်အစုအဝေးတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး မူလပုံစံကို ပြန်ရောက်လာသည်။

ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ကျိန်စာပေါက်ကွဲပြီးနောက် ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်က ခဏတာအပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ခံလိုက်ရပေမဲ့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေက ကန့်သတ်မခံရပေ။ ထိတွေ့မိသရွေ့ တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ အပိုင်းအစတွေက နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ဒါက ကျိန်စာပေါက်ကွဲမှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုပြီး တစ်ခုတည်းသော ကုန်ကျစရိတ်က တစ္ဆေအရိပ်ပြန်လည်ပေါင်းစည်းဖို့ ခဏစောင့်ဆိုင်းရခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်က တစ္ဆေဖြစ်ပြီး တစ္ဆေကဒါကိုလုပ်နိုင်ပေမဲ့ ယန်ကျန့်က မလုပ်နိုင်ပေ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက်ပြန်လည်ပေါင်းစည်းမှာမဟုတ်၊ အပိုင်းအစတွေ ပြန်ဆက်မှာမဟုတ်သလို သူ့အလိုလိုလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှာမဟုတ်ပေ။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာသာမရှိရင် သူအခုအချိန်မှာသေနေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး ပုပ်သိုးနေတဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါတစ်စုံအဖြစ်နဲ့ အသက်ရှင်နေဖို့ အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။

"တစ္ဆေအရိပ်ပေါင်းစည်းပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက်မှာ ကျိန်စာက ပျောက်ကွယ် သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါက ပေါင်းစည်းထားတဲ့ တစ္ဆေအရိပ်ကိုသုံးပြီး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တပ်ဆင်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်တောက်ပလာပြီး သူက အရင်ကထက် အခြေအနေအများကြီး ပိုကောင်းနေသည်။ သူ့ခေါင်းက မပျက်စီးတာကြောင့် တစ္ဆေမျက်လုံးကို သုံးလို့ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က တစ္ဆေနယ်မြေက လိမ်ဖယ်သွားသည်။

သူ့ရဲ့ကြဲပြန့်နေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကလည်း ရောထွေးနေတဲ့ ပဟေဠိတစ်ခုလို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းစပြုပြီး ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်နဲ့ ထပ်တူကျသွားသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့ပုံစံကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။

သူက ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ကျိန်စာပေါက်ကွဲမှုနှစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ခံယူခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက ရှိနေသေးသည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က နေရာအတော်များများမှာ ပုပ်သိုးနေပြီး ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ပေါင်းစည်းချုပ်စပ်မှုတွေက လုံးဝပြန်မကောင်းသေးဘဲ ဒီဖြစ်စဉ်က အနည်းဆုံးနာရီ အနည်းငယ်ကြာဦးမည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကွဲတော့မလိုပဲ ခံစားနေရတယ်။ ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့်သာ ထိန်းထားနိုင်တာ။ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ကိုယ်တိုင်ပြန်လည် ကောင်းမွန်နှုန်းက အရမ်းနှေးတယ်။ ဒါက ငါ့မှာ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ဆိုတဲ့ ပဟေဠိအပိုင်းအစ လိုနေလို့ တကယ်ပဲလား? ငါသာ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တစ္ဆေအရိပ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လုပ်နိုင်ရင် တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့စွမ်းအားကိုသုံးပြီး ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ ကျိန်စာသင့်ခဲ့ရင်တောင် နာရီအနည်းငယ်လောက်စောင့်ရုံပဲလိုမယ်"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအချိန်တောင် ပိုတိုနိုင်တယ်"

ဒီလိုတွေးလိုက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအစား သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှင်းပြမရတဲ့ အေးစက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးပြည့်စုံတဲ့တစ္ဆေအရိပ်က ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ကျိန်စာကို သက်ရှိလူတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းနီးပါး ရောက်စေသည်။

ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပဟေဠိပေါင်းစပ်မှုမျိုး၊ ဆီဇာဟိုတယ်ထဲက အရပ်ရှည်ပြီး ပုပ်သိုးနေတဲ့အလောင်းက သူ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘာတွေကိုခံစားခဲ့ရလို့ သေဆုံးသွားရတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက မသေခင်မှာတောင် ဓားနဲ့ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေကြမ်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ပြီး ကြောက်စရာအဆင့်ကို လျှော့ချခဲ့ရတာလဲ။

"လီလဲ့ဖိန်၊ မင်းဒီအခြေအနေမှာတောင် မသေသေးဘူးလား? မင်းက အဲဒီခေါင်းမရှိသော တစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ချင်နေတာလား? မင်းမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေရှိနေတာကို ငါမြင်တယ်၊ မင်းကိုယ်မင်း သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့အသိစိတ်နဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲချင်နေတာ၊ ပြီးတော့ မထင်မှတ်ဘဲ... မင်းတကယ်ပဲ အောင်မြင်ခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြိုကွဲတော့မလိုဖြစ်နေပေမဲ့ အရင်ကအတိုင်းပင်ရှိနေသည်။

အေးစက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်လို သက်ရှိတွေရဲ့အသက်ကို အမြဲတမ်းယူဖို့ အသင့်ရှိနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လီလဲ့ဖိန်က အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်သက်ရှိအသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ဖြစ်လာပုံရသည်။

အဲဒါက စိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်စရာ ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

"တစ်ဝက်ပဲ အောင်မြင်သေးတာပါ၊ ငါမျှော်လင့်ထားတာနဲ့ နည်းနည်းကွာခြားတယ်"

မလှမ်းမကမ်းက ပြတင်းပေါက်ရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က မျက်နှာအမူအရာမရှိ၊ ဟာလာဟင်းလင်းနဲ့ ထုံထိုင်းနေတဲ့လေသံနဲ့ပြောလိုက်ပြီး သူ့စကားသံကတောင် ထူးဆန်းစွာ ကျယ်လောင်နေသည်။

အလောင်းတစ်လောင်းက ထူးဆန်းစွာ လှုပ်ရှားနေသလိုပင်။

"တစ်ခါတလေ ငါထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့ဘူး။ ညတွေကိုရှောင်ရှားမှသာ ငါရှင်းလင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ ဒါက မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေဆိုတော့ ငါ့အသိစိတ်က ပြန်လာတယ်။ 'အမှောင်ည' အခြေအနေထဲဝင်သွားတာနဲ့ ငါထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့ဘဲ မူလတစ္ဆေကြမ်းက လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မယ်။ ငါအဲဒီတစ္ဆေကြမ်းကို သူ့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို မေ့သွားအောင်ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက... အချိန်ပို လိုတယ်"

"သဘာဝလွန်နဲ့ တိုက်ပွဲက ရေရှည်ဖြစ်တယ်။ ငါသာ နေ့ဘက်မှာ ဆယ့်နှစ်နာရီလောက် သတိလည်နိုင်ခဲ့ရင် အခု ဆယ့်ငါးနာရီလောက် သတိလည်နိုင်ပြီ"

"ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့အသင်းဖော်တွေကိုတောင် သတ်တာပေါ့?"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အသင်းဖော်မရှိဘူး၊ ကျန်းရှောင်ရှောင်မရှိဘူး၊ ကျန်းချန်မရှိဘူး။ အဲဒီကိုယ်ရေးရာဇဝင်က အတုပဲ၊ အထောက်အထားက အတုပဲ။ တာချွမ်းမြို့မှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ တာဝန်ယူတယ်။ လူရှာတဲ့တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေမီးခိုးဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေအားလုံးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ"

လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ ထုံထိုင်းပြီး သက်မဲ့နေတဲ့လေသံက တုန်လှုပ်စရာအမှန်တရားတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ရှောင်မရှိဘူး၊ လီလဲ့ဖိန်မရှိဘူး၊ တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက တစ္ဆေတွေအားလုံးက သူ့ဟာတွေပဲ။

ဒီအကြောင်းကို ရုတ်တရက်စဉ်းစားလိုက်တော့ ကျောထဲစိမ့်သွားသည်။

သာမန်လိုထင်ရတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က သူ့ရဲ့အထွတ်အထိပ်အခြေအနေမှာ တစ္ဆေလေးကောင်လောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

မှတ်မိလို့မရတဲ့လူတစ်ယောက်၊ လူရှာတဲ့တစ္ဆေနဲ့ အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘယ်တစ္ဆေဆရာကိုမဆို တိတ်တဆိတ်ဖယ်ရှားနိုင်လုနီးပါးဖြစ်သည်။

အကြောင်းကတော့ သူမှာ သေချာပေါက်သေစေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိသောကြောင့်ပင်။

အသေအပျောက်အများဆုံးက ညဘက်မှာ လီလဲ့ဖိန်က ပိုကြောက်စရာကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ညဘက်မှာ အပြင်မထွက်နိုင်ဘူး။ ဌာနချုပ်မှာ ရှိတုန်းက တစ္ဆေပန်းချီကားမှာ ပါဝင်ဖို့ငြင်းဆန်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက ဒါပဲ။ ညဘက်မှာ ငါ့ကိုဘယ်သူမှမတားနိုင်ဘူး"

လီလဲ့ဖိန်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတိုင်းက သေရမယ့်နေ့ရှိတယ်။ တစ္ဆေတွေအများကြီးထိန်းချုပ်ထားတာက မင်းအသက်မရှင်နိုင်ရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ငါလောင်းကြေးထပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်"

"အဲဒီခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့၊ တစ္ဆေကြမ်းရဲ့အသိစိတ်ကို ကျူးကျော်ပြီး လွှဲပြောင်းမှုကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ပြီး တကယ့်တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ဖြစ်လာဖို့"

လီလဲ့ဖိန်က ဘာကိုမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဒီကာလအတွင်းက သူ့ရဲ့အစီအစဉ်အားလုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါကို ငါ့ကိုအခုပြောနေတာ၊ မင်းလွတ်မြောက်မှုကို ရှာနေတာလား"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်တော့ သူ့လက်ထဲက ထင်းခုတ်ဓားက ခုတ်ဖို့အသင့်ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချက်ခုတ်ရုံနဲ့ လီလဲ့ဖိန်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက အမြဲတမ်း အခြေအနေတွေက ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူးလို့ ခံစားနေရသည်၊ အကြောင်းကတော့ ဒီလူက သူ့ကိုအကြောင်းမဲ့ ဒီလောက်အများကြီး ဖော်ထုတ်မှာ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ဒါ့အပြင် သူက ဒီလူက လီလဲ့ဖိန်အစစ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မသေချာသေးပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက သူတို့ရဲ့ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး သူ့မှာ အရင်က သူ့အပေါ်မှာ ဘာအမှတ်တရမှမရှိပေ။