အလင်းရောင် နောက်တစ်ကြိမ် ထွန်းလင်းလာခြင်း
Vol. 57 Ch. 847
လီလဲ့ဖိန်ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်က အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီလူကို ဌာနချုပ်က ဘာကြောင့်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့တဲ့လပေါင်းများစွာက တစ္ဆေလေးကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်၊ မထင်မရှားနဲ့ သာမန်လိုထင်ရတဲ့... မဟုတ်ဘူး၊ သူက အသံတိတ်နေတာမဟုတ်ဘဲ လူအများစုက မသိခဲ့တာဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဌာနချုပ်ကတော့ သေချာပေါက်သိခဲ့ပြီး ဒါကြောင့်ပဲ သူ့ကိုခေါင်းဆောင်ရာထူး ပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။
ဒီလိုအစွမ်းက သူ့ကိုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီစေသည်။
အဲဒီအဆင့်မှာ ယန်ကျန့်က ဒီလီလဲ့ဖိန်ကို လုံးဝယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတာက ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး အစွမ်းကြောင့်မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက တစ္ဆေကြမ်းတွေကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ခြားနားသောမျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်လာတဲ့ လီလဲ့ဖိန်နဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်ရင်ဆိုင်နေရသည်။
သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်။
ဒီအခြေအနေက အတော်လေးထူးခြားပြီး ယန်ကျန့်က အရင်က အလားတူခန့်မှန်းချက်တချို့ရှိခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါတွေက ချို့ယွင်းချက်တွေရှိတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းကတော့ သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်က တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ ပင်ကိုယ်စိတ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံနိုင်ဘဲ ရေရှည်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စိတ်က တိုက်စားခံရပြီး နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ခံစားမှုအားလုံးဆုံးရှုံးကာ တစ္ဆေရဲ့ပင်ကိုယ်စိတ်နဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ကျဆင်းသွားမှာဖြစ်သည်။
သို့သော် လီလဲ့ဖိန်က ဒီလိုအခြေအနေနဲ့ ကွဲပြားနေသည်။
အကြောင်းကတော့ သူက မေ့လျော့ခြင်းတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးနေတာဖြစ်ကာ သက်ရှိအသိစိတ်ကို ရိုးရိုးလေးလွှဲပြောင်းတာမဟုတ်ပေ။
ဒါကြောင့် လီလဲ့ဖိန်ရဲ့အခြေအနေက ပုံတူကူးချလို့မရဘဲ အချို့သောသီးခြားအခြေအနေတွေနဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမှန်ရှေ့မှာ ကြိုးဆွဲချသတ်သေဖို့ ကြိုးစားပြီး မတော်တဆအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သလိုမျိုး၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကြိုးစားရင် ပုံတူကူးချလို့မရတော့ပေ။
"ယန်ကျန့်၊ ငါမင်းရဲ့ရန်သူမဖြစ်ချင်ဘူး၊ မင်းဒီတစ်ခါ တာချွမ်းမြို့ကို လာမယ်လို့ ငါမသိခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ တာချွမ်းမြို့ကို ဘယ်သူလာလာ အရေးမကြီးဘူး၊ အရေးကြီးတာက ဒီကအကျပ်အတည်းကို ဘယ်သူကချိုးဖျက်မလဲဆိုတာပဲ"
လီလဲ့ဖိန်က အဆောက်အဦအတွင်းက ပြတင်းပေါက်နားမှာ အေးစက်နေတဲ့အလောင်းတစ်လောင်းလို ရပ်နေသည်။
သူက စကားစပြောပြီး ယန်ကျန့်နဲ့ ဆက်လက်ဆက်သွယ်နေသည်။
"ဒီလိုလား? ဒါဆိုရင် တာချွမ်းမြို့မှာ ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့တာကို ဌာနချုပ်ကို ဘာလို့မသတင်းပို့ခဲ့တာလဲ"
ယန်ကျန့်ကပြောလိုက်သည်။
"ငါ သက်ဆိုင်ရာဖိုင်တွဲတွေ ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး"
ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ လီယောင်က သူ့အကြည့်ကို လီလဲ့ဖိန်ပေါ်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာစူးစိုက်ထားသည်။
ခုနကဖြစ်သွားတဲ့ စကားဝိုင်းကနေ သူအကြမ်းဖျင်းနားလည်လိုက်သည်။
လက်ရှိလီလဲ့ဖိန်က လူမဟုတ်တော့ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
သူက လူတစ်ယောက်ရဲ့တွေးခေါ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်ဆိုရင်တောင် ဘာအရေးကြီးလဲ?
သူက တစ္ဆေဖြစ်နေသရွေ့ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့အခြေအနေဖြစ်လာနိုင်ပြီး ကြီးမားတဲ့အလားအလာရှိတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်နေကာ သူ့ကိုရိုးရိုးလေးယုံကြည်လို့မရပေ။
"ဌာနချုပ်?"
လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ ထုံထိုင်းပြီးအေးစက်နေတဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး အမူအရာတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ကြိုးစားနေသလိုဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့အခြေအနေက ခွင့်မပြုပေ။
"တာဝန်ခံတွေနဲ့ ပြဿနာဖြစ်ရင် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ဒေသအသီးသီးကလူတွေဆီက အကူအညီတောင်းနိုင်တယ်။ ခေါင်းဆောင်က ပြဿနာတက်နေတဲ့သူဆိုရင် ဌာနချုပ်က ပေးနိုင်တဲ့ အကူအညီတောင် အတော်လေးကန့်သတ်ချက်ရှိလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အစီအစဉ်ရှိရခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်"
"ဒါ့အပြင် ဒီကအခြေအနေက လုံးဝထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်မသွားသေးဘူး။ ငါအဲဒီတစ္ဆေကြမ်းကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားမလုပ်ခင်ကတည်းက အစီအစဉ်တွေလုပ်ထားပြီးသား"
"တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်က ငါ့ရဲ့ပုန်းခိုရာနဲ့ ချုပ်နှောင်ရာနေရာပဲ"
လီလဲ့ဖိန်က အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ထားပုံရပြီး ယန်ကျန့်ပေါ်လာတာကို သူအံ့ဩမနေပေ။ အကြောင်းကတော့ သူ့အတွက် ဒီကအခြေအနေက နောက်ဆုံးမှာတစ်ယောက်ယောက်က မလွဲမသွေချိုးဖျက်မှာဖြစ်ပြီး အခုအချိန်အထိ အကျပ်အတည်းကို ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့လူက အများကြီးမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်က သူတို့ထဲကတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။
ဒါ့အပြင် အကျပ်အတည်းကိုမချိုးဖျက်နိုင်ရင်တောင် အချိန်ပေးလိုက်ရင် သူက တဖြည်းဖြည်း ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်။
"ဒါဆို မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေကို မင်းကိုယ်တိုင်လွှတ်လိုက်တာလား? မင်းက တစ္ဆေကြမ်း ပြန်လည်နိုးထပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ပိတ်ဆို့တယ်၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့ပြီးနောက် ကိုယ့်ရဲ့အန္တရာယ်ကို လျှော့ချပြီး တခြားမသေချာတဲ့အချက်တွေကြောင့် မနှောင့်ယှက်ခံရအောင် သေချာစေရင်း မင်းကိုယ်တိုင်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်နေခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"အကြမ်းဖျင်းတော့ ဒီလိုပဲ"
မှောင်မိုက်ပြီး ဟောက်ပက်ဖြစ်နေတဲ့ပြတင်းပေါက်နားမှာ အေးစက်နေတဲ့အလောင်းတစ်လောင်းလို ရပ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က တောင့်တင်းစွာခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီအရာအားလုံးက ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ? မင်းရဲ့ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့တာက ငါ့ကိုဒုက္ခအများကြီး ပေးခဲ့ပြီး ငါ့အဖွဲ့ကိုတောင် တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲမှာ အသေအပျောက်များလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အခု ဒီအရာအားလုံးပြီးသွားတော့ ရှင်းပြလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"
ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အေးစက်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ သူက အလျင်စလိုမလုပ်ပေ။
အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက အသက်ဝင်နေတုန်းဖြစ်ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာကြာဦးမည်။ မိနစ်အနည်းငယ်စကားပြောရုံနဲ့ သူ့အတွက်ဘာမှမထူးခြားပေ။
ဒါ့အပြင် ထင်းခုတ်ဓားကိုသုံးစွဲခဲ့တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ခုနကတင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အထူးသဖြင့်ပြိုကွဲနေကာ တစ္ဆေအရိပ်က ပိုပြီးအပိုင်းပိုင်းဖြစ်နေပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ်လိုဦးမည်။
ဒါကြောင့် အချိန်ဖြုန်းတာက သူ့အတွက်အကျိုးရှိပြီး ဆိုးကျိုးမရှိပေ။
"ဒီမှာ ငါနဲ့ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လို့ ဘာအကျိုးမှမရှိဘူး၊ မင်းငါ့ကိုသတ်နိုင်ကောင်းသတ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဲဒီလောက်ပဲဖြစ်မှာပဲ"
လီလဲ့ဖိန်ကပြောသည် "ပြီးတော့ မင်းအရင်က အဲဒီအခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကို သွားခဲ့ပုံရတယ်"
"အဲဒါက တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ မူလအစပဲ။ ငါအဲဒီနေရာကိုစုံစမ်းခဲ့ပြီး မသိတဲ့အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ အဲဒီနေ့က ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီမှာဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမမှတ်မိပေမဲ့ ငါတောင် အသက်ရှင်ဖို့ မှတ်ဉာဏ်တွေဖျက်ပစ်ခဲ့ရတဲ့နေရာက အလွန်အန္တရာယ်များမှာ သေချာတယ်"
"ဟန်ချက်က ပျက်သွားပြီ၊ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ရဲ့တစ္ဆေကြမ်းက ထွက်ပေါ်လာပြီ၊ အခုငါနဲ့ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး၊ အထူးသဖြင့် မင်းထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့တဲ့တစ္ဆေတွေကို မင်းကိုင်တွယ်ပြီးသွားပြီ"
သူက ယန်ကျန့်နဲ့ ပဋိပက္ခမဖြစ်ချင်ပေ။
ဒီအချိန်မှာ လီလဲ့ဖိန်က သူ့ရဲ့ အားနည်းဆုံးအခြေအနေမှာရှိနေပြီး အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို သူ့ကိုယ်သူကနေဖျက်ပစ်ဖို့ အချိန်လိုနေသည်။ တစ္ဆေကြမ်းရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို လျှော့ချပြီးနောက် တကယ့်အသိစိတ်ရှိတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ဖြစ်လာဖို့ အစားထိုးမှုကိုရရှိဖို့ဖြစ်သည်။
သူအဲဒီအဆင့်ကိုရောက်သွားတာနဲ့ ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ရင် သူက သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲက ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
မဟုတ်ဘူး၊ သူက ထူးခြားတဲ့တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေကို သိသလို လီလဲ့ဖိန်ရဲ့အစီအစဉ်တွေကိုလည်း သိမြင်နေသည်။
ဒါကြောင့် သူက လီလဲ့ဖိန်ကို ဖယ်ရှားသင့်မသင့် စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
လီလဲ့ဖိန်သာအောင်မြင်သွားရင် အနာဂတ်မှာရန်သူဖြစ်လာခဲ့ရင် ကြီးမားတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူသာ လီလဲ့ဖိန်ကို ဒီမှာမသတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူက ခေါင်းဆောင်အဆင့် အင်အားကြီးတစ်ယောက်ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့မိမှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။
ယန်ကျန့်က မကြောက်ပေမဲ့ တာဟိုင်မြို့မှာ ရဲကျန့်နဲ့တိုက်ခိုက်ပြီးသားဖြစ်ပြီး အခုတာချွမ်းမြို့ကိုလာပြီး လီလဲ့ဖိန်နဲ့တိုက်ခိုက်ရဦးမှာက အလွန်အရှုံးများလွန်းသည်။
ပြီးတော့ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက အမြဲတမ်းမရှိပေ။
ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျိန်စာကပေါက်ကွဲထွက်လာမှာဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်က အဲဒါကိုကိုင်တွယ်ဖို့ အချိန်ကုန်ရဦးမည်။
"လီလဲ့ဖိန်နဲ့ ဒီမှာရန်ဖြစ်တာက ပညာရှိရာမရောက်ဘူး၊ သူနဲ့ငါကြားမှာ အခြေခံပဋိပက္ခမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က တစ္ဆေစာတိုက်နဲ့ဆက်စပ်နေတယ်။ ငါဒီမှာအချိန်ဖြုန်းနေတာထက် လှည့်ပြန်ပြီး ဆက်လက်စုံစမ်းသင့်တယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက လီလဲ့ဖိန်ရဲ့အစီအစဉ်က တစ်ဝက်လောက် အောင်မြင်နေပြီ၊ သူမှာပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားရှိနေသေးနိုင်တယ်။ ဖြစ်စဉ်မှာ ငါလူတွေဆုံးရှုံးခဲ့ရင် အရှုံးကကြီးမားလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့်က လီလဲ့ဖိန်နဲ့ ကိုယ်ထိလက်ရောက်ရင်ဆိုင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ချုပ်တည်းလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်သာတကယ်အသတ်ခံရရင် ဌာနချုပ်ကသိသွားခဲ့ရင် ဒုက္ခများတဲ့ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာနိုင်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ညှိနှိုင်းမှုက အောင်မြင်သွားပုံရတယ်။ ငါ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့တဲ့တစ္ဆေကို လောလောဆယ် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မင်းကိုဒုက္ခပေးရဦးမယ်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်က တစ္ဆေကို ပြန်လဲလှယ်ဖို့ ကျေနပ်လောက်တဲ့စည်းကမ်းချက်တွေကို ငါကမ်းလှမ်းပါ့မယ်"
လီလဲ့ဖိန်ကထပ်ပြောသည်။
"ဒီဖြစ်ရပ်အတွက် မင်းကိုငါတောင်းပန်သင့်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုဒုက္ခဖြစ်ရတာက ငါ့ရဲ့ပျက်ကွက်မှုကြောင့်ပဲ"
သူက ယန်ကျန့်ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့မနေရဲပေ။
အကြောင်းကတော့ လီလဲ့ဖိန်က ယန်ကျန့်ရဲ့အကန့်အသတ်ကို တကယ်ပဲမခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လူသစ် တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမဲ့ သူက ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ အခြေအနေမကောင်းပေမဲ့ တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေနဲ့ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ ရှာဖွေသူတစ္ဆေကို ချက်ချင်းအသာစီးရအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူအခု သတိလည်နေတဲ့ကာလမှာရှိနေပြီး မေ့လျော့ခြင်းတစ္ဆေနဲ့ အိပ်မက်ထဲလမ်းလျှောက်တစ္ဆေကို ပြီးပြည့်စုံစွာထိန်းချုပ်ထားရင်တောင်မှ... အခု ယန်ကျန့်မှာ ဘယ်လိုတခြား ဝှက်ဖဲတွေကျန်သေးလဲဆိုတာကို လီလဲ့ဖိန်ကိုယ်တိုင်မသိပေ။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းကမ်းလှမ်းမယ့်ဈေးက လက်ခံနိုင်မလားဆိုတာတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ"
ယန်ကျန့်က သူ့လက်ထဲကမြှောက်ထားတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားကို အနည်းငယ်လျှော့ချလိုက်ပြီး "ပြီးတော့ ငါ့ကိုနောက်ထပ်ဒုက္ခမပေးနဲ့၊ နောက်ထပ်ပြဿနာတွေလည်းမရှာနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းဆိုးဆိုးရွားရွား သေလိမ့်မယ်၊ ငါအာမခံတယ်"
"စိတ်ချပါ"
ပြတင်းပေါက်နားမှာရပ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က တောင့်တင်းစွာပြန်ဖြေပြီး အောင်မြင်တဲ့ညှိနှိုင်းမှုအပြီးမှာ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်းနောက်ဆုတ်သွားသည်။
နောက်ဆုံးမှာ သူ့ပုံရိပ်က ပြတင်းပေါက်အလွန်ကအမှောင်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးခိုးများနဲ့မည်းနက်နေတဲ့ လူနေအဆောက်အဦအတွင်းမှာ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့တကယ်ပဲ အရေးမယူတော့ဘူးလား"
ဒီအဖြစ်ကိုမျက်မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ လီယောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်အဆင့်နှစ်ယောက် ဒီမှာတိုက်ခိုက်တာက တာဟိုင်မြို့မှာ ရဲကျန့်နဲ့ ယန်ကျန့်ကြားက ကြီးမားတဲ့တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ပြသနေသလိုဖြစ်လိမ့်မည်။
အသင်းဖော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဖိအားက အလွန်ကြီးမားသည်။
"ဒီလူက အရေးအကြီးဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းပြီးသွားပြီ၊ သူ့ကိုသတ်တာက အကြံကောင်းမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုခြားနားသောမျိုးစိတ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့က အသိစိတ် ကျူးကျော်တဲ့အမျိုးအစား ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေကို အားကိုးရမယ်"
ယန်ကျန့်က လေဆိပ်က ချာတာလေယာဉ်ကနေယူလာတဲ့ သေတ္တာကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
အတွင်းမှာ အလောင်းကောင်သံချောင်းနဲ့ ခေါင်းမရှိသောတစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ရှိသည်။
သူက တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ပြီး ခေါင်းမရှိသော တစ္ဆေအရိပ်ပုံရိပ်ကို သူလိုချင်တဲ့အချိန်တိုင်း လွှတ်ပေးနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ဒီလိုမလုပ်ခဲ့ပေ။
သူကလည်း ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့မှာကို စိုးရိမ်နေသည်။
"ဒါကတော်လောက်ပါပြီ။ ငါတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်က အောင်မြင်သွားပြီ။ ငါတို့သာတိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် တကယ်ပဲ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့အန္တရာယ်တချို့ရှိလာလိမ့်မယ်"
လီယောင်ကပြောသည်။
ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင် ထွက်ခွာသွားသည်။
ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင် ချုပ်တည်းခံထားရသည်။
ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။
မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်အတွင်းမှာ ခုနကတင် အန္တရာယ်အများဆုံးမြင်ကွင်းက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"အဲဒီအရုပ်ရဲ့ခြေလက်အင်္ဂါတွေကို သိမ်းထားလိုက်၊ ဒီအရာက ကြောက်စရာတစ္ဆေရော၊ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းရောဖြစ်ပြီး အသက်အစားထိုးအရုပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့သံသယရှိတယ်၊ နောက်ပိုင်း လေ့လာဖို့တန်တယ်"
ယန်ကျန့်က ညွှန်ပြလိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး လေဆိပ်က ချာတာလေယာဉ်ကနေ သေတ္တာအများအပြားကို ယူဆောင်လာကာ သူ့လက်ထဲက ခြောက်သွေ့နေတဲ့အလောင်းကိုလည်း ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။
ဒီခြောက်သွေ့နေတဲ့အလောင်းက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆကိုင်တွယ်လို့မရပေ။
လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မြေပေါ်က ကြဲပြန့်နေတဲ့ အရုပ်ရဲ့ခြေလက်အင်္ဂါတွေကို စတင်စုဆောင်းလိုက်သည်။
"ပြီးသွားပြီလား"
လီယိနဲ့ ယန်ရှောင်ဟွာတို့က ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့မှ နောက်ဆုံးမှာ သတိပြန်လည်လာကြသည်။
ဒါပေမဲ့ လျစ်လျူရှုမိလိုက်တဲ့ အသေးစိတ်တစ်ခုရှိသည်။
ဒီအချိန်မှာ... တစ္ဆေစာတိုက်ဆီက လမ်းက မပေါ်လာပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာ...
အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ရှိတဲ့ မီးခိုးများနဲ့မည်းနက်နေတဲ့အဆောက်အဦက ရုတ်တရက်ထူးခြားစွာ ပြုမူလာသည်။
အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးက ပြတင်းပေါက်အားလုံးက တစ်ချိန်တည်းမှာ လင်းထိန်လာသည်။
မှိန်ဖျော့တဲ့အဝါရောင်အလင်းက ဒီအနီရောင်ကမ္ဘာထဲမှာ အထူးသဖြင့်ထင်ရှားနေသည်။
"မူမမှန်တာတစ်ခု ပေါ်လာပြီ"
ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးက တတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
အနီရောင်ချိတ်ပိန်ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ပုံရိပ်က ပြတင်းပေါက်မှာ ဝိုးတဝါးယိမ်းထိုးနေသည်။
အဲဒီပုံရိပ်က ရင်းနှီးနေသည်။
အဲဒါက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကမဟုတ်ဘဲ သူတို့နောက်ကိုလိုက်လာခဲ့တဲ့ စာပို့သမား၊ လျိုချင်းချင်း ဖြစ်သည်။
"လျိုချင်းချင်း ဒီမှာမရှိဘူးလား၊ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား"
ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ယန်ကျန့်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်းသိမြင်လိုက်သည်။ သူက လျိုချင်းချင်းကိုရော၊ သူမရဲ့အလောင်းကိုပါ မတွေ့ပေ။
အရင်က လျစ်လျူရှုခံထားရတဲ့လူက အခုအချိန်မှာ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ နဲ့ ပတ်သက်မှု တစ်ခုခုရှိနေသည်။
"ပြန်သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်"
ဒီကအခြေအနေကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်က အလျင်အမြန်လှည့်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ဆီကို ပြန်ဦးတည်သွားသည်။