← Chapters

၃၀၁ သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း

Vol. 57 Ch. 848

၃၀၁ သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း

Vol. 57 Ch. 848

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတွေရဲ့ အန္တရာယ်အများဆုံးလှိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ထဲက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေကို ဖြေရှင်းပြီးသွားချိန်မှာ၊ စာကို အောင်မြင်စွာပို့ဆောင်ပြီးခါစနေရာမှာ...အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ မှာ မူမမှန်မှုတွေ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထူထဲတဲ့မီးခိုးငွေ့တွေ မရှိတော့တာနဲ့အတူ ပတ်ဝန်းကျင်က မီးလောင်နေတဲ့အလောင်းတွေနဲ့တူတဲ့ မီးကျွမ်းနံ့တွေက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်စပြုလာသည်။

အနံ့ဆိုးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာတော့ ရပ်ကွက်ထဲက အမှတ် ၇ တိုက်က ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။

အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးက မီးဖွင့်လိုက်သလိုဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို နေ့စဉ်ပုံမှန်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပုံမှန်ဖြစ်ခြင်းက တကယ်တော့ အမူမမှန်ဆုံးဖြစ်သည်။

အကြောင်းကတော့ ဒီနေရာက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အနီရောင်သွေးစွန်းနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ တခြားအလင်းရောင်တစ်ခုမှ မပေါ်လာသင့်ပေ။

တစ်ခုခုသာရှိခဲ့ရင် အဲဒါက သေချာပေါက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ သဘာဝလွန်အဆင့်တစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မည်။

"အဲဒီစာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုမှားသွားတာလား"

လီယောင်က မြေပေါ်က အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့အရုပ်ကို ကောက်ယူပြီး ထုပ်ပိုးနေတုန်းမှာပဲ ယန်ကျန့်က သူတို့ခုနကမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့တဲ့ အမှတ် ၇ တိုက်ဆီကို အလျင်အမြန်ပြေးသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြတင်းပေါက်တွေကနေ ထိုးထွက်နေတဲ့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဝါရောင်အလင်းကိုမြင်တော့ သူ့ရဲ့မျက်နှာအမူအရာကလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေပဲလေ။

မီးလင်းနေတယ်ဆိုတာက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက တိုက်စားခံလိုက်ရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆောက်အဦက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကနေ သူ့ကိုယ်သူ သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်တာကို ဆိုလိုသည်။ ဒီလိုရုတ်တရက် မူမမှန်မှုတွေက အများအားဖြင့် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အချက်ပြမှုတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ထဲက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ စာလည်း အောင်မြင်စွာပို့ပြီးပြီဆိုတော့ ကောင်းပါတယ်။ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ မှာ ဒုက္ခနည်းနည်း ကြုံတွေ့ရရင်တောင် ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပြီး အရင်ကလောက် အန္တရာယ်များမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဒါက လီယောင်တွေးနေတဲ့အရာဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူက အလျင်အမြန်လိုက်ပါသွားသည်။

အန္တရာယ်တွေရှိနိုင်ပေမဲ့ အသင်းဖော်တွေအနေနဲ့ အတူတကွလှုပ်ရှားဖို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

ယန်ကျန့်က မီးလင်းထိန်နေတဲ့ လူနေအဆောက်အဦကို တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ မဆင်မခြင် ကျူးကျော်မဝင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းကတော့ မဆင်မခြင်ကျူးကျော်မှုတစ်ခုခုက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူသတ်စည်းမျဉ်းတချို့ကို နှိုးဆော်မိနိုင်သလို၊ မသေချာမရေရာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိနိုင်မှာကို သူစိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူက ပိုပြီးသတိကြီးစွာနဲ့ ချဉ်းကပ်ဖို့ရွေးချယ်ပြီး အဲဒီအဆောက်အဦရဲ့ အောက်ခြေကို ရောက်လာသည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေပေမဲ့ သူက အလွန်အမင်းသတိကြီးစွာနဲ့ နေနေဆဲဖြစ်သည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသက်သွင်းတုန်းက သူက မသိတဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် သေဘေးကနေ တစ်ကြိမ်ထက်မနည်း လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။

"စင်္ကြံက အရင်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားပြီ၊ တစ္ဆေမီးခိုးကြောင့် မည်းနက်နေတဲ့ ခြေရာတွေ ပျောက်သွားပြီ"

ယန်ကျန့်က ဒီအချိန်မှာ လေ့လာကြည့်ရှုရင်း စင်္ကြံထဲမှာလည်း မှိန်ဖျော့တဲ့ အဝါရောင်မီးတွေ လင်းထိန်နေတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

နံရံအဟောင်းတွေက အကွက်အကွက်ဖြစ်နေပြီး အရင်ကမည်းနက်နေတဲ့ လက္ခဏာမပြတော့ပေ။

အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ မှာ မူမမှန်မှုတချို့ဖြစ်ပေါ်လာတာနဲ့အတူ အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးက သက်ရောက်မှုခံရပြီး မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတချို့ ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။

ဒါက ကောင်းတဲ့နိမိတ်မဟုတ်ပေ။

"ငါ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကို ထပ်စစ်ဆေးသင့်လား"

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က ခဏတာတွေဝေသွားသည်။

မူအရတော့ ဒါက သူ တာချွမ်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာရမယ့်အချိန်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းနယ်မြေထဲက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ လီလဲ့ဖိန်ရဲ့အခြေအနေကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ၊ တစ္ဆေစာတိုက်အတွက် စာကိုလည်း ပို့ပြီးသွားပြီ။ ဒီမစ်ရှင်က အတော်လေး ပြီးပြည့်စုံသွားပြီလို့ ယူဆနိုင်လောက်သည်။

ဒါပေမဲ့...စာက ကိုယ်စားပြုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ယန်ကျန့်က အပြည့်အဝမဖော်ထုတ်ရသေးပေ။

သူက ဒီတစ်ခါမှာ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူက နည်းနည်းတော့ ရိုးအသွားသည်။ သူ့ရဲ့အခြေအနေမကောင်းမှုကြောင့် သူက ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေကြောင့် အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကနေ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး အဲဒီနေရာမှာ ဆက်နေပြီး ထပ်မံစုံစမ်းလို့မရခဲ့ပေ။

"အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာနဲ့ဆိုရင် ငါ စွန့်စားမှုတချို့ကို လုပ်နိုင်တယ်"

သူတွေးလိုက်သည်။

အလျင်အမြန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ယန်ကျန့်က အများကြီးမစဉ်းစားဘဲ စင်္ကြံထဲကို ချက်ချင်းခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

"လီယောင်၊ မင်းလိုက်လာဖို့မလိုဘူး။ အပြင်မှာပဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ ငါတစ်ယောက်တည်း စစ်ဆေးလိုက်မယ်"

သူ့မှာ အသက်ကိုကာကွယ်ဖို့ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရှိပေမဲ့ လီယောင်မှာမရှိပေ။

ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ သူက ဘယ်သူ့ရဲ့အကူအညီမှမလိုအပ်ပေ။

တကယ်လို့ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ရင် လီယောင်ရှိနေခြင်း၊ မရှိနေခြင်းက ဘာမှထူးခြားမှာမဟုတ်ပေ။

ဒါကိုကြားတော့ လီယောင်က ချက်ချင်းခြေလှမ်းတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ်သက်သာရာရသွားသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် လိုက်ပါလာရတာက သူ့စိတ်ထဲမှာ ဖိအားအများကြီးဖြစ်စေသည်။ သူက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကို အရင်ကတစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပေမဲ့ ယန်ကျန့်ကို ကြောက်စရာတစ္ဆေတွေက လိုက်လံပြီး ထွက်ပြေးနေရတာကို ကြည့်ရုံနဲ့ အဲဒီနေရာရဲ့ အလွန်အမင်းအန္တရာယ်များမှုကို ကောက်ချက်ချနိုင်လောက်သည်။ အခု အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့ပုံပေါ်နေတာကြောင့် အန္တရာယ်အဆင့်က ပိုတောင်မြင့်မားနေသည်။

ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရုံနဲ့ တကယ်ပဲ ပြန်လမ်းမရှိတော့ပေ။

"အဲဒီလျိုချင်းချင်းက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား? ဒါဆို ဒီကမူမမှန်မှုက အဲဒီမိန်းမကြောင့်ဖြစ်တာလား? ငါအရင်က သူ့အကြောင်းတစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ခံစားမိပေမဲ့ သူကလည်း အထပ်စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ အများကြီးမစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ အခုတော့ လျိုချင်းချင်းက အကြီးမားဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့အန္တရာယ်ပဲ"

ယန်ကျန့်က လှေကားပေါ်တက်ရင်း စဉ်းစားနေပြီး သူ့အကြည့်က တောက်ပနေသည်။

လီယောင်က တတိယထပ်က တစ္ဆေစာတိုက်မှာ အဲဒီညက ပြောခဲ့တာကို သူမှတ်မိနေသည်။

သူက ညဘက်အပြင်မှာ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်လျှောက်သံကို ကြားခဲ့ရသည်။

အဲဒါက လှည့်လည်နေတဲ့ ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ သံသယရှိခဲ့သည်။

ပြီးတော့ နောက်တစ်နေ့မှာ တတိယထပ်က စာပို့သမားတွေထဲမှာ လျိုချင်းချင်းက ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။

ပုံမှန်စာပို့သမားတစ်ယောက်က ဒီလိုဖိနပ်မျိုးကို ဝတ်မှာမဟုတ်ပေ။

အကြောင်းကတော့ ပြေးဖို့အဆင်မပြေသောကြောင့်ပင်။

ယန်ကျန့်မှာ သံသယတွေရှိပေမဲ့ သူက အဲဒါတွေပေါ်မှာ အများကြီးမစဉ်းစားခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့အဓိကရည်မှန်းချက်က စာပို့သမားရဲ့အထောက်အထားကို စုံစမ်းဖို့မဟုတ်ဘဲ စာတိုက်တစ်ခုလုံးကို စုံစမ်းဖို့ဖြစ်သည်။

"သူမနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှိရင် ဒီမှာပဲသတ်ပစ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်ရဲ့လက်ထဲမှာ သူက ကြောက်စရာကောင်းပြီး သံချေးတက်နေတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူသာတကယ်ပဲ လျိုချင်းချင်းကို ကြားခံအဖြစ်သုံးပြီး သတ်ချင်ခဲ့ရင် အလွန်လွယ်ကူလိမ့်မည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျိုချင်းချင်းက အဖွဲ့နဲ့အတူနေခဲ့ပြီး သူမရောက်ခဲ့တဲ့နေရာတိုင်းကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။

သို့သော် အခြေအနေတွေမသေချာခင်မှာ သူက ထင်းခုတ်ဓားကို ပေါ့ပေါ့ဆဆအသုံးချမှာမဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခြင်းရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက အလွန် ပြင်းထန်သည်။ အခုအချိန်အထိ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က တစ္ဆေအရိပ်တွေက ကြဲပြန့်နေတဲ့ အခြေအနေမှာရှိနေပြီး ပြန်မကောင်းသေးသလို၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပြိုကွဲပြီး နေရာအနှံ့ပုပ်သိုးကာ အချိန်အကြာကြီးခွဲစိတ်ထားတဲ့အလောင်းနဲ့တူနေသည်။

အသက်ရှင်နေတာက အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက သူ့ရဲ့အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားလို့သာဖြစ်သည်။

မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ကျန်းမာရေးအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ယန်ကျန့်က သေနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက တကယ်ပဲအတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ကျိန်စာကြောင့် သေခြင်းကို အလွယ်တကူရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။

သူ့ရဲ့ကုန်ကျစရိတ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့အခြေအနေနဲ့ ဟန်ချက်ကို အလွန်လွယ်ကူစွာ သက်ရောက်နိုင်သည်။

မှိန်ဖျော့ပြီး အဝါရောင်သန်းနေတဲ့ လှေကားတစ်လျှောက် ယန်ကျန့်က တတိယထပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူက စင်္ကြံအတွင်းက မြင်ကွင်းတွေကို အာရုံစိုက်နေပြီး အဲဒါတွေက သီးခြားအချိန်တစ်ခုကို ပြန်ရောက်သွားသလိုဖြစ်ကာ သီးခြားအခိုက်အတန့်တစ်ခုရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ အရင်က တစ္ဆေမီးခိုးကြောင့် လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရပေမဲ့ မူမမှန်မှုတစ်ခုခုဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရင် အရာအားလုံးက အဲဒီအခိုက်အတန့်ကို ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မည်။

ဒါက အချိန်ကိုက်ပြန်လည်သတ်မှတ်ခြင်းတစ်မျိုးလိုပင်။

အခန်းနံပါတ် ၃၀၁။

ယန်ကျန့်က ခြေလှမ်းတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်က သူအရင်ကလာရောက်ခဲ့တဲ့နေရာကို လှည့်သွားသည်။

သန့်ရှင်းပြီး လင်းထိန်နေတဲ့စင်္ကြံအတွင်းမှာ သစ်သားတံခါးကြီးတစ်ချပ်က အပြင်ကိုပွင့်နေသည်။

အခန်းထဲကအလင်းရောင်က အပြင်ကိုထွက်နေပြီး အတွင်းကနေ မသဲမကွဲဆူညံသံတွေထွက်လာကာ တစ်စုံတစ်ယောက် လှုပ်ရှားသွားလာနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"အရင်ကနဲ့ နည်းနည်းကွာခြားသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာကွာလဲဆိုတာကို ငါအတိအကျမပြောနိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ခဏတာတွေဝေသွားပြီး ထူးဆန်းမှုနဲ့ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာအောက်မှာရှိနေပြီး ထင်းခုတ်ဓားကို လက်ထဲမှာကိုင်ထားတာကြောင့် သူက ပိုပြီးယုံကြည်မှုရှိလာပြီး အခန်းဆီကို ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ့ခြေထောက်က တံခါးခုံကိုနင်းမိပြီး တံခါးကထိုးထွက်နေတဲ့ အလင်းရောင်အကွာအဝေးအတွင်းကို ရောက်သွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ...

ချက်ချင်းပဲ သူက တေးသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

အဲဒါက ဓာတ်စက်အဟောင်းတစ်လုံးက ဖွင့်ထားတဲ့တေးသံဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ပုံစံမျိုးဖြစ်ကာ ညင်ညင်သာသာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ရှိပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာက အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သို့သော် ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ လေထဲမှာလွင့်မျောနေတဲ့တေးသံက အဆုံးမရှိထူးဆန်းပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးမှာ သက်ရှိလူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဆိုတာကို သတိရပါ။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကို အရင်ကဝင်ရောက်ခဲ့တုန်းက ဓာတ်စက်တစ်လုံးမှ မတွေ့ခဲ့ဘဲ အခန်းအတွင်းက တေးသံရဲ့အရင်းအမြစ်ကို သူလုံးဝမသိပေ။

"ဒီတေးသံက နောက်ထပ်ကျိန်စာတစ်ခုလား"

ယန်ကျန့်က ဒီအတွေးကို တွေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်မှာတော့ နောက်ဆုတ်ဖို့က ရွေးချယ်စရာမဟုတ်တော့ပေ။

သတ္တိနဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ရောနှောပြီး သူက ထူးဆန်းတဲ့ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ထဲကို ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့တစ္ဆေအမြင်က ဝေဝါးစပြုလာပြီး နှောင့်ယှက်ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေက နှိမ်နင်းခံနေရသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ပိုပြီးထူးခြားတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခုကြောင့် နှောင့်ယှက်ခံနေရတာဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို ချောချောမွေ့မွေ့တိုးချဲ့လို့မရအောင် တားဆီးနေသည်။

ဒီအခြေအနေက တစ်ခုတည်းသောအရာကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည် — အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"အတွင်းက ပရိဘောဂတွေက အများကြီးမပြောင်းလဲဘူးထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

နံရံပေါ်က အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ဆီဆေးပန်းချီ၊ မဟော်ဂနီစားပွဲ၊ ကြမ်းခင်းကြွေပြား အဟောင်းတွေ... ပြီးတော့ နေဦး၊ စားပွဲပေါ်က တောင်းက ပျောက်နေတယ်...

အဲဒီတောင်းထဲမှာ အရင်က ကြောက်စရာအရုပ်တစ်ရုပ်ရှိခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီအရာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

တစ်စုံတစ်ခုက ရွှေ့လိုက်တာလား? ဒါမှမဟုတ် လျိုချင်းချင်းက ယူသွားတာလား?

"အသံက ညာဘက်အခန်းကနေလာနေတာ"

ယန်ကျန့်က ခုနကမြင်ကွင်းကို အလေးအနက်ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းက အရင်ကသူမရဲ့ချိတ်စမ်ကို ဝတ်ဆင်ခဲ့တဲ့အခန်းရဲ့တည်နေရာက အဲဒီမှာဖြစ်ပုံရသည်။

အဲဒီအခန်းမှာ ထူးခြားချက်တွေအများကြီးရှိသည်။

ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အရုပ်ထုတ်လုပ်ရေး အလုပ်ရုံ၊ ထူးဆန်းတဲ့ ပန်းချီဆွဲတဲ့ခုံ၊ ဘုရားမရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ပူဇော်စင်နဲ့ မျက်နှာမရှိတဲ့အရုပ်...

အခုတော့ ထူးဆန်းတဲ့ဓာတ်စက်တစ်လုံး ထပ်တိုးလာပုံရသည်။

All Chapters