လျိုချင်းချင်း၏ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေအရိပ်က အပြည့်အဝသိမ်းပိုက်ထားပြီး သူ့ရဲ့အသိစိတ်ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်နေသည်။ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာက ကာကွယ်ပေးထားပေမဲ့ မတူညီတဲ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲတစ်ခုက ဖြစ်ပွားနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲက အဆိုးရွားဆုံးအချိန်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

အကြောင်းကတော့ အခုအချိန်မှာ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ္ဆေက သူ့ဘေးမှာတင် ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေက အဖြူအမည်းအရောင်အသွေးတွေနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်နဲ့ တူသည်။

ဒီအဘိုးအိုက ယန်ကျန့်ကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက်မှာ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေပြီး ထုံထိုင်းနေတဲ့အကြည့်နဲ့ တောင့်တောင့်ကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီကမ္ဘာကနေ ခွာထုတ်ခံနေရသလိုဖြစ်ပြီး လျင်မြန်စွာအရောင်တွေ ဆုံးရှုံးသွားသည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် အဘိုးအိုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီးပိုပြီးခိုင်မာလာပြီး အဖြူအမည်းအရောင်တွေက ပျောက်ကွယ်သွားကာ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားအရောင်ကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး အဝတ်အစားတွေကတောင် သူတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းအရောင်အသွေး တချို့ကို ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

ယန်ကျန့်က နာကျင်မှုရော၊ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတစ်ခုခုကိုပါ မခံစားရပေ။

သူ့ကိုယ်ပိုင်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက သာမန်နဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလိုပင်။

သို့သော် သဘာဝလွန်နဲ့တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့အတွေ့အကြုံက သူက ဒီကမ္ဘာကနေ တစ္ဆေကြောင့် ဖျက်ပစ်ခံနေရတယ်ဆိုတာကို ပြောပြနေသည်။ သူ့ကိုဖျက်ပစ်ပြီးနောက်မှာ တစ္ဆေက သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို အစားထိုးပြီး ဒီကမ္ဘာမှာ အပြည့်အဝအကောင်အထည်ပေါ်လာကာ ဒီကမ္ဘာရဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်နေသည်။ သူ့ရှေ့ကတစ်ကောင်က ယန်ကျန့်က ထင်းခုတ်ဓားကို ကြားခံအဖြစ်နှိုးဆော်ခဲ့တုန်းက ကျန်ခဲ့တဲ့ ဘေးထွက်ပစ္စည်းတစ်ခုသာဖြစ်တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။

တိတိကျကျပြောရရင် ဒါက တကယ်ပဲကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်သာ တကယ်ပဲဖျက်ပစ်ခံခဲ့ရရင် အတိတ်ကတစ္ဆေက ပစ္စုပ္ပန်ကမ္ဘာကို အောင်မြင်စွာဆင်းသက်လာပြီး အဲဒီနောက်မှာ တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့အရင်ကသတိထားမှုနဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက မှန်ကန်ခဲ့တယ်၊ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ ကတစ္ဆေက တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေအရိပ်က ထိန်းချုပ်ထားပေမဲ့ ဖျက်ပစ်ခံရခြင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကနေ ငါမလွတ်မြောက်နိုင်သေးဘူး"

ယန်ကျန့်က သူ့ခြေထောက်တွေ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကူကယ်ရာမဲ့ကြည့်နေသည်။

သူ့ခြေထောက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှာ အရိပ်တွေက ကျန်နေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ အရိပ်က ရှိနေသေးသည်။

ဒီဖြစ်စဉ်က ထူးဆန်းပေမဲ့ နားလည်ရမခက်ပေ။

အကြောင်းကတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့အရိပ်က တစ္ဆေအရိပ်ဖြစ်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ က ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေက ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ပစ်နိုင်ပေမဲ့ တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မဖျက်ပစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတွေကို သတ်လို့မရပေ။

တစ္ဆေအရိပ်က အခုအချိန်မှာ လုံးဝအားနည်းနေပေမဲ့ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ပေ။

"ငါဒီအကျပ်အတည်းကနေ ထွက်ပေါက်တစ်ခုရှာရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ရှေ့က တစ္ဆေကြောင့် ငါသေချာပေါက် အသတ်ခံရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က မလှုပ်မယှက်ရှိနေပြီး စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ချွေးစေးတွေ ပြန်နေပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။

တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုက ဆက်လက်ရှိနေသည်။

"လှုပ်၊ အခုလှုပ်စမ်း"

သူက ဒီအချိန်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက သိပ်မပြောင်းလွယ်သေးပေ။ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အချိန်ယူရပေမဲ့ တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက အဲဒီလိုအခွင့်အရေးကို မပေးပေ။

သူ့ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေက ပိုပြီးပိုပြီးပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါက သူ့ခြေထောက်တွေကနေအပေါ်ကို တိုးချဲ့လာပြီး အခုတော့ ဒူးခေါင်းတွေအထိရောက်နေပြီ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ကျန်တဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကလည်း သက်ရောက်မှုခံနေရပြီး အရောင်တွေဆက်တိုက်မှေးမှိန်သွားသည်။

မကြာခင်မှာ ယန်ကျန့်က ဒီကမ္ဘာကနေ ခွာထုတ်ခံရတော့မည်။

မယုံနိုင်စရာပဲ...

ယန်ကျန့်ရဲ့ခြေထောက်တွေ ခွာထုတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်မှာ တစ္ဆေရဲ့ခြေထောက်တွေက ပေါ်ထွက်လာပြီး ပိုပြီးပိုပြီး တကယ်ဖြစ်လာသည်၊ သူ့ရဲ့အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်က တစ္ဆေသရဲ အခြေအနေမှာ ရှိနေသေးပေမဲ့...တစ္ဆေက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သူ့ကိုလုံးဝဖျက်ပစ်ရမည်။

ယန်ကျန့်က ပိုပြီးစိုးရိမ်လာပြီး သူ့ရဲ့တုန်လှုပ်နေတဲ့ လက်မောင်းတွေကိုကြည့်ရင်း အနီးအနားက တစ်ခုခုကို စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ လှမ်းယူဖို့ကြိုးစားနေသည်။

သံချေးဖုံးနေတဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်း...

သူ့လက်ထဲမှာကိုင်ထားခဲ့တဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းက အရင်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ရ ုန်းကန်မှုအတွင်းမှာ လွတ်ကျသွားပြီး အနီးအနားမှာ လဲလျောင်းနေကာ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးမှာ ရှိနေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါကိုလှမ်းယူဖို့ အကွာအဝေးအနည်းငယ်က အရမ်းခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေသည်။

အကြောင်းကတော့ သူလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း သူ့လက်မောင်းက အဆက်မပြတ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားပြီး စီမံခန့်ခွဲဖို့ခက်ခဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရဲ့ ယန်ကျန့်အပေါ်လွှမ်းမိုးမှုက ဆက်လက်ရှိနေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ဧရိယာက ဒူးခေါင်းကိုကျော်သွားပြီး ပေါင်ရင်းအထိရောက်နေပြီ။

မကြာခင်မှာ ခါးအထိရောက်တော့မည်။

ပိုအပေါ်ကိုရောက်ပြီး လက်မောင်းတွေပါ ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရရင် ယန်ကျန့်အတွက် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ အများကြီးပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

"အလောင်းကောင်သံချောင်း၊ ခေါင်းဆောင်က အလောင်းကောင် သံချောင်းကို လှမ်းယူချင်နေတာ"

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ မလှမ်းမကမ်းကနေ အခြေအနေကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လီယောင်က ဒီအသေးစိတ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက ယန်ကျန့်ရဲ့လက်က လှုပ်ရှားနေတာကိုတွေ့လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုရဲ့လမ်းကြောင်းက သူ့ဘေးမှာကျန်ခဲ့တဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်းဆီကို ဦးတည်နေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ယန်ကျန့်က အဲဒီအရာကို ဒီအချိန်မှာလိုအပ်နေသည်။

သို့သော် ကျောထဲစိမ့်သွားစေတာက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေက အရမ်းနီးကပ်နေပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။

တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ နီးကပ်လာခဲ့ရင် ချက်ချင်း လဲကျပြီး သေဆုံးသွားနိုင်လောက်သည်။

လီယောင့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တင်းမာနေပြီး ချွေးစေးတွေ ပြန်နေသည်၊ သွားကြိတ်ရင်း သူပြေးထွက်သွားသည်။

သူ့အသက်ကိုစွန့်စားရရင်တောင်မှ သူက ဒီဟန်ချက်ညီမှုကို ချိုးဖျက်ရမည်။

မဟုတ်ရင် ဒီက လူတိုင်းသေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"မင်း... သတိထား"

ယန်ရှောင်ဟွာက လီယောင် ပြေးထွက်သွားတာကို မြင်တော့ ခဏရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်၊ သူက ယန်ကျန့်ကို ကူညီဖို့မသွားဘဲမနေနိုင်တော့ပုံ ရသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါက သူမ သတိပေးနိုင်သမျှအကုန် ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူမလည်း ခိုးပြေးနိုင်လောက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ရှောင်ဟွာက ဒီလိုမလုပ်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းကတော့ သူမ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသည်မှာ၊ သူမအခု ထွက်ပြေးခဲ့ရင် ဒါကလည်း သေလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စာပို့တာ မအောင်မြင်ရုံသာမက ယန်ကျန့်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး ရှင်သန်မှုအတွက် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် အစအနကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားမှာ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"နီးနီးကပ်ကပ် မသွားနဲ့၊ မင်းအဲဒီတစ္ဆေဆီကို မရောက်ခင်မှာပဲ သေသွားလိမ့်မယ်"

သို့သော် အဲဒီအချိန်မှာပဲ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ထဲမှာ ရင်းနှီးတဲ့အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ အနီရောင်ချိတ်စမ်ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က လီယောင့်ရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

အဲဒါက... လျိုချင်းချင်း။

လျိုချင်းချင်းရဲ့ အခြေအနေက မမှန်ကန်ပေ၊ သူမမျက်နှာက အမူအရာမရှိဘဲ ထုံထိုင်းနေပြီး ကြိုးဆွဲခံထားရတဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်လို၊ သက်ရှိလူ တစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်မရှိပေ။

"မင်းလား"

လီယောင်က တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန်ခြေလှမ်းတွေကိုရပ်တန့်လိုက်ကာ လျိုချင်းချင်းကို အလွန်သတိကြီးစွာနဲ့ ရန်လိုမှုနဲ့ကြည့်နေသည်။

"မင်းနေခဲ့၊ ငါသွားမယ်"

လျိုချင်းချင်းရဲ့ပါးစပ်က တောင့်တင်းစွာလှုပ်ရှားပြီး ဒီစကားတွေကိုပြောကာ ယန်ကျန့်ရဲ့နေရာဆီကို လျှောက်သွားဖို့လှည့်လိုက်သည်။

လီယောင်က ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ သံသယတွေနဲ့ပြည့်နေပြီး ဒီလျိုချင်းချင်းက တကယ်ပဲကူညီချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကိုပိုနီးကပ်မလာအောင် တားဆီးဖို့ကြိုးစားနေတာလားဆိုတာကို မသေချာပေ။

ဒီလူက အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ မှာ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုကြာအောင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။

အခုပေါ်လာတော့ သူမက တစ္ဆေကိုထိန်းချုပ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေက သူမကို ထိန်းချုပ်နေတာလားဆိုတာ မသေချာပေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

"သူ့နောက်ကိုလိုက်"

လီယောင်က လျိုချင်းချင်းကိုမယုံကြည်ဘဲ သူမနောက်ကို အလျင်အမြန်လိုက်ပါသွားသည်။

"မင်းဆက်သွားရင် မင်းသေလိမ့်မယ်"

လျိုချင်းချင်းက ရှေ့ကလျှောက်သွားရင်း လီယောင့်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ လီယောင်က လျိုချင်းချင်းဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တွေက အရောင်တွေ မှေးမှိန်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ခြေထောက်တစ်စုံက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖျက်ပစ်ခံနေရသလိုပင်။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းစွာပဲ ခြေထောက်မရှိဘဲ လျိုချင်းချင်းက လျှောက်သွားနေပြီး သူမရဲ့ လမ်းလျှောက်ကိုယ်ဟန် အနေအထားကိုထိန်းသိမ်းရင်း ယန်ကျန့်နဲ့ တစ္ဆေကြမ်းဆီကို ချဉ်းကပ်သွားသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါမမှန်ဘူး...

ဖျက်ပစ်ခြင်းက ရပ်တန့်သွားသည်။

လီယောင်က ယန်ကျန့်ရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးက မှေးမှိန်သွားပြီး ခွာထုတ်ခံနေရသလိုဖြစ်နေပေမဲ့ လျိုချင်းချင်းက သူမရဲ့ခြေထောက်တွေသာ သက်ရောက်မှုခံရပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကျန်တဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေက မပျက်စီးဘဲ မှေးမှိန်သွားတဲ့လက္ခဏာမပြပေ။

အဲဒီအစား သူမဝတ်ဆင်ထားတဲ့ချိတ်စန်က ပိုပြီးတောက်ပလာသည်။

လတ်ဆတ်တဲ့သွေးလို အနီရောင်...

ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကထုတ်လွှတ်တဲ့ အနီရောင်အလင်းထက်တောင် ပိုထူထဲသည်။

အဲဒီအနီရောင်က ယိုစီးကျတော့မလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

"ချိတ်စန်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှိတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ"

လီယောင်က ဘယ်လောက်ပဲနားလည်ရခက်နေပါစေ၊ အခုတော့သိသင့်ပြီ။

ချိတ်စန်သာမရှိရင် လျိုချင်းချင်းက တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို သေချာပေါက်မခုခံနိုင်ပေ။

ဒီအတွေးနဲ့...သူက သူ့ခြေလှမ်းတွေကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။

အကြောင်းကတော့ လျိုချင်းချင်းကမှန်သည်၊ သူသာ နီးကပ်လာခဲ့ရင် မကြာခင်မှာသေဆုံးသွားပြီး ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ၊ သူသေဆုံးရုံသာမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေကလည်း ပြန်လည်နိုးထလာပြီး အခြေအနေက တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လို့ မရတဲ့အဆင့်ကို ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။

အဲဒီအချိန်မှာ လျိုချင်းချင်းက ကုန်းချလိုက်ပြီး မြေပေါ်က အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ကောက်ယူကာ ယန်ကျန့်ရဲ့လက်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

သူမက ယန်ကျန့်ကိုကူညီဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က ဒီမြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူဘာမှမပြောနိုင်သလို ဘာမှလည်းမလုပ်နိုင်ဘဲ အရာအားလုံးဖြစ်ပျက်နေတာကို ကြည့်နေသည်။

"လျိုချင်းချင်း ဟုတ်လား? သူမက တစ္ဆေကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီလား"

အေးစက်နေတဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ မထူးမခြား အခြေအနေက ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားသည်။

သူက အလောင်းကောင်သံချောင်းကို မြေပေါ်ကိုထုရိုက်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အောက်မှာက... တစ္ဆေအရိပ်။

ဟုတ်တယ်...

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေအရိပ်ကိုနှိမ်နင်းဖို့ အလောင်းကောင်သံချောင်းကိုသုံးပြီး ယာယီ တိတ်ဆိတ်သွားအောင်လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ တည်ရှိမှုက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။