အခန်း (၅၇၄-၅၇၆)

အခန်း(၅၇၄) စက်မှုရုပ်သေး

ကြီးမားလှသော ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားကာ ၎င်းတို့ဆီသို့ ပျံသန်းလာ၍ ရပ်တန့်သွားသောအခါ ယင်းမှာ ဝူဝမ်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့် ပုခုန်းချန်ဖြစ်သည်ကိုသိလိုက်ကြရသည်။

သူမ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် ယှက်လျက် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော မျက်နှာဖြင့် သူမက ကမ္ဘာသို့ဆင်းသက်လာသည့် အင်မော်တယ်တပါးအလားဖြစ်ကာ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့အားသင့်သော အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဝူဝမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပုခုန်းချန်ပဲ။ ကောလဟာလတွေထွက်နေတဲ့အတိုင်းဆို သူက ဓားပညာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့။ ရွှေအင်မော်တယ် ထက်ဝက်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီတဲ့လေ”

"နောက်ဆုံးတော့ ဝူဝမ်ဂိုဏ်းကလူတွေ ပေါ်လာပြီ။ ပွဲက ပိုပိုပြင်းလာချေတော့မယ်”

အနောက်အရပ်မှ ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင် ထွက်ပေါ်လာကာ မြင်သာထင်သာရှိကာ ပြင်းထန်သော ဧရာမသားရဲကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်း၍ အပေါ်တွင် အထူးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အုံ့မှိုင်းသော စွမ်းအင်အလွှာများ ဖုံးလွှမ်းထားသော လူတစ်ဦးထိုင်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ကြရသည်။

လူတစ်ယောက်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အော်လိုက်၏။

“ဒါက ဝူချီရှားပဲ… ဝိဉာဥ်ရိုင်းဂိုဏ်းက ခုနှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား”

ဤအမည်ကို ဖော်ပြသောအခါတွင် အားနည်းသော နှလုံးသားများသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ဖျော့တော့နေပြီဖြစ်သည်။

“ဒီ… ပြိုင်ဘက်ကင်းကလည်း တကယ်လာခဲ့တယ်ပေါ့”

“လတ်တလောနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဝိဉာဥ်ရိုင်းဂိုဏ်းက ဒီလောက် မောက်မောက်မာမာပြုမူနေတာ ဝူချီရှကြောင့်ပဲ”

၎င်းတို့စကားပြောနေမစဥ်တွင် ကြီးမားသော ရေပေါ်သင်္ဘောများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရေယာဉ်စုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သင်္ဘောတိုင်း၏ လေးဘက်လေးတံတွင် အလံတိုင်တစ်ခုစီရှိသည်။ အလံတိုင်များပေါ်တွင် နတ်ငှက် ပန်းချည်ထိုးစီခြယ်ထားသော ကြီးမားသော ဆိုင်းဘုတ်များ လွှင့်ထူထားသည်။

ဤခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကြီးက ကြည့်ရှုသူအများအပြားကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

“ချန်နျောင်နိုင်ငံတော်က လူတွေလည်းလာပြီ”

"ကြည့်ရတာ ချန်နျောင်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် က ခရီးစဉ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြီးကြပ်နေပုံပါပဲ။"

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် တရားဝင်လမ်းပေါ်၌ ဆယ်ကျန်းကျော်မြင့်သော ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် ရှေ့သို့ ဖြတ်လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

မြို့ရိုးများကြားမှ မြို့သူမြို့သားများသည် ဧရာမရုပ်သွင်ကို မြင်နိုင်ကြသေးသည်။

ဧရာမကြီး၏ဦးခေါင်းထက်ဝက်ကို ပိုင်းဖြတ်ကာ နောက်ပြန်တွဲ ချုပ်လုပ်ထားသောကြောင့် အလွန်ပြင်းထန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့်ပုံပေါက်သည်။

ဧရာမကြီး၏ လက်ထဲတွင် ကြီးမားသောတူတူကြီးတစ်ချောင်း ပါရှိကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သတ္တုရောင် တောက်ပနေသည်။

ဧရာမကြီး၏အထက်၌ ဆံပင်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

ဤအမျိုးသမီး၏အလှသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းကာ သူမ၏ ပေါ်လွင်နေသောအဝတ်အစားများ၊ ရေစိုထားသဖြင့် ခပ်ကျဲကျဲ ကျနေသော ဆံပင်ရှည်များသည် အရေးကြီးသောအစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးအုပ်ထားကာ သူမ၏သွယ်လျသော ခြေထောက်များက ကျောက်စိမ်းရောင် ခြေဗလာကို ပြသထားသည်။

ယောက်ျားများစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤအမျိုးသမီး၏ အလှတရားနှင့် အမူအရာများက အလွန် အံမခန်းလှပလွန်းသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။

"ဒါက အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ရဲ့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက လျို့ခယ့်ခယ်”

"ဒီမိန်းကလေးလည်း တကယ်ပေါ်လာတာပဲ"

"အခု တကယ်ကို ထူးထူးခြားခြား အသက်ဝင်နေတော့မှာပေါ့”

ဤအမျိုးသမီးကို အသိအမှတ်ပြုမိသူအများစုက လေးနက်သည့် အမူအရာများ ပြကြသည်။ ရုပ်သေးဂိုဏ်းသည် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်တွင်ပင် ကျော်ကြားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချီရှသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအပေါ်မှ မတ်တပ်ထရပ်၍ လျို့ခယ့်ခယ်ကိုကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ညီမလျို့ မတွေ့တာကြာပြီ၊ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို မင်းမှတ်မိသေးလား"

လျို့ခယ့်ခယ်က သူမပါးစပ်ကို အုပ်၍ ပေါ့ပါးစွာ တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။

"ဝူချီရှ ရှင့်မျက်နှာကို ပြရဲတာ ကျွန်မမယုံနိုင်ဘူး"

ဝူချီရှကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် အုံ့မှိုင်းနေသည့် စွမ်းအင်များက တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။

"ညီမလျို့ ငါ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။ ဟိုတုန်းက မင်းသင်ပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာကို ငါ အမြဲ အမှတ်ရနေခဲ့ပြီး ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ချင်နေခဲ့တာ"

"အိုး" လျို့ခယ့်ခယ်က ချစ်စဖွယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ရှင် ပြန်ဆပ်ဖို့ ဘယ်လိုစီစဉ်ထားလဲ ကျွန်မသိချင်တယ်"

"ရိုးရှင်းပါတယ် မင်းကို ငါ့ရဲ့အားလပ်ချိန်မှာ ပျော်ပျော်ပါးပါး ငါ့ကျွန်အဖြစ်ပြောင်းလိုက်မယ်လေ"

ဝူချီရှက သူ့ခြေဖဝါးကို တစ်ချက် ဖိလိုက်သောအခါ ဧရာမသားရဲကြီးသည် လျို့ခယ့်ခယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာရာ အိမ်ခြေများစွာကို ယင်း၏ အမြှီးဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လျို့ခယ့်ခယ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရှင်တကယ် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တာလား”

"အမှန်ပါပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခွဲလောက်က ငါ အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တယ်။ လျို့ခယ့်ခယ် အခု လက်နက်ချဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးဘူး၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ချန်ထားဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်" ဝူချီရှက လျှို့ဝှက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အိုး ရှင်တစ်ယောက်တည်း အဆင့်တက်နိုင်တဲ့ပုံစံမျိုး ပြောနေတာပဲ" လျို့ခယ့်ခယ် ရပ်နေသည့် စက်ရုပ်ရုပ်သေးက ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာကာ ကျန်းသုံးဆယ်ကျော်ထိ ကြီးမားလာသည်။

ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဝူချီရှကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"မင်းလည်း အဆင့်တစ်ခုတက်ခဲ့တာပဲ"

"မှန်တယ် ဝူချီရှ ရှင်ကျွန်မကို နောက်ဆုံးအကြိမ်က နှောင့်ယှက်ခဲ့တာ၊ ကျွန်မတို့ စာရင်းမရှင်းရသေးဘူး။ အခု ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ကြပြီ၊ ရှင့်ကို နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ထပ်သင်ပေးမယ်။" လျို့ခယ့်ခယ်က အေးစက်စွာပြောသည်။

၎င်းတို့ မျက်စိရှေ့တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဖေးယန်ခံတပ်အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လျန်ယွင်ကျီက သူမခြေထောက်ကို နင်းကာ လေထဲပျံသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်၏။

"နင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ရပ်လိုက်"

ဝူချီရှနှင့် လျို့ခယ့်ခယ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး လန့်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် လျန်ယွင်ကျီသည် နီးကပ်စွာ ပျံသန်းနေကာ သူမ၏ လက်ကို အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်လုံးဟာ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေမို့ တိုက်ခိုက်ရင် ပါ့ဖန်မြို့က ခဏလောက်အတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ ဘာကြောင့် ဒီမှာပဲ မရပ်နေကြတာလဲ။ စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ် အမွေအနှစ်တွေကို ဖွင့်ပြီးရင် ငါတို့ရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကိုဖြေရှင်းလို့မရဘူးလား"

"မင်းက…” လျို့ခယ့်ခယ်သည် လျန်ယွင်ကျီကို မသိပေ။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ဝူချီရှက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ လျန်မိသားစုရဲ့ မိန်းမငယ်လေးက ပြောနေတာဆိုတော့ ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်မယ်”

လျန်ယွင်ကျီက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက ဝူချီရှဂိုဏ်းသည် သူမ၏ညီမငယ်အား ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ အောင်မြင်လုနီးပါးဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘာဝအတိုင်း သိရှိခဲ့သည်။

သို့သော် လျန်ယွင်ကျီအတွက် ယခုအရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် အမွေအနှစ်များကို ဦးစွာရယူရန် စွမ်းအားအမျိုးမျိုးဖြင့် တွန်းအားပေးရန်ဖြစ်သည်။

သူ့ညီမ လျန်ယွင်ထင်းအတွက်မူ…

လျန်ယွင်ကျီက သူမကို ဘယ်သောအခါကမှ မချစ်ခဲ့ဖူးပေ။

ထိုအတောအတွင်း ချန်နျောင်ဟောက်ယန်သည် အဝေးမှ လွင့်မျောနေသော သင်္ဘောလေးတွင် ရပ်ကာ လျန်ယွင်ကျီကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် လျန်မိသားစု၏ ထက်မြက်သော သမီးဖြစ်သူအကြောင်းကို သဘာဝကျကျ သိသည်။ ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း အင်မော်တယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ သူမတွင် ဂုဏ်ယူဖွယ် အကြောင်းပြချက်များစွာရှိနေသည်။ သို့သော် ချန်နျောင်ဟောက်ယန် နားလည်သည်။

လူအများက သူမကို မျက်နှာပေးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတော် အကြီးအကဲ ကွမ်ခိုင်မင်က ချဉ်းကပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ စာတိုက်ကြီး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"

"ကောင်းပြီ သွားကြစို့" ချန်နျောင်ဟောက်ယန်က သူ့အကြည့်များကို ပြန်ရုတ်သိမ်း၍ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရေပေါ်သင်္ဘောက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝူချီရှလည်း ထွက်သွားပြီးနောက် အကြိမ်အနည်းငယ် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လျို့ခယ့်ခယ်သာကျန်တော့သည်။

လျန်ယွင်ကျီက လျို့ခယ့်ခယ်ကို လက်ပြကာပြောလိုက်သည်။

"ညီမလျို့ ပါ့ဖန်မြို့မှာ နေစရာ နေရာရှိလား "

လျို့ခယ့်ခယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လျန်ယွင်ကျီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပလာ၏။

"ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့နောက်လိုက်ပြီး ဖေးယန်ခံတပ်ဆီလိုက်ခဲ့လေ။ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းခွဲတွေရဲ့ တပည့်တွေ အနေနဲ့ ငါတို့ အချင်းချင်း ပိုသိလာနိုင်တယ်"

လျို့ခယ့်ခယ်က ရယ်မောကာ သဘောတူလိုက်၏

"ဒီလိုဆိုမှတော့ တို့မင်းကို အားကိုးရတော့မှာပဲ”

ဖေးယန်ခံတပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

လျို့ခယ့်ခယ်အောက်ရှိ စက်ရုပ်ရုပ်သေးက အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့သွားကာ သူမ၏လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဤသည်က ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အံ့ဩဖွယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ခံတပ်သခင် လျန်ယွမ်ဟွာသည် အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ဂိတ်ပေါက်တွင် စောင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်းလည်ပတ်ခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ခြားနားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားမရုပ်အသွင်ရှိ အစ်မဖြစ်သူနှင့် ရွှင်မြူးစွာ စကားစမြည်ပြောနေသည့် ဖခင်ဖြစ်သူတို့က ပြုံးရွှင်နေကြသည်ကို ကြည့်လျက်

လျန်ယွင်ထင်းသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားရုံမှတပါး မတတ်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လွင်နေသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် သူမအသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်း၏ စွက်ဖက်မှုကြောင့် မဟုတ်ပါက၊ သူမသည် ဝိဉာဉ်ရိုင်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

သို့ထိတိုင် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူက မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမျှမပြခဲ့ပေ။

သူမ၏ကယ်တင်ရှင်ရှေ့၌ပင် သူသည် သိသိသာသာ မလေးစားကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

အစ်မဖြစ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဆက်ဆံမှုသည် မြေကြီးမှ ကောင်းကင်ကဲ့သို့ လုံးဝကွဲပြားသည်။

ဤအချက်များအားလုံးသည် လျန်ယွင်ထင်း၏နှလုံးကို တဖြည်းဖြည်း အေးခဲစေခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း သေးငယ်သော ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ရွှယ်အန်းသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို အပြည့်ထည့်ကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဆေးမှော်ပညာရှင်လား စက်ရုပ်ရုပ်သေးလား စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

လျန်ယွင်ကျီနှင့် ရယ်မောပြောဆိုနေသော လျို့ခယ့်ခယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပုံဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ သံသယဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်အခိုက်အတန့်တွင် စွမ်းအားကြီးသော နတ်အာရုံတစ်ခုက သူမကို စူးစမ်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အခန်း(၅၇၅) မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ စီနီယာကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ပါတယ်

ညမိုးချုပ်သောအခါ၊

ကျယ်ပြောလှသော ဖေးယန်ခံတပ်ကြီးသည် တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေကာ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။

မရေတွက်နိုင်သော အစေခံများသည် ယနေ့ညပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

လျို့ခယ့်ခယ် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုရန်အတွက် ပါ့ဖန်မြို့ မှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် နာမည်ကြီးများစွာကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ဖေးယန်ခံတပ်၏ ဒုတိယမမလေးကို ကယ်တင်ခဲ့သော ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် ရွှယ်အန်းကိုလည်း လျန်ယွင်ကျီက မကြည်ဖြူလှသည့်တိုင် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

ရွှယ်အန်းက ပွဲသို့ရောက်သောအခါ၊ ပွဲစတော့မည်ဖြစ်သည်။ ပါ့ဖန်မြို့၏

နာမည်ကြီး အများအပြား စုဝေးကာ အေးအေးဆေးဆေး စကားစမြည်ပြောကြသည်။

ရွှယ်အန်းရောက်ရှိလာသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

ရွှယ်အန်းသည် စိတ်အနှောက်အယှက်မဖြစ်ဘဲ ပျော်ရွှင်နေကာ ထိုင်စားရန် ထိုင်ခုံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

စားသောက်ရင်းဖြင့် ပျော်ပျော်ပါးပါးစည်းကားနေကြစဉ်

ရုတ်​တရက်​ ​ရှေ့​မှောက်​တွင်​ ရုန်းရင်းဆန်​ခတ်​ဖြစ်​သွားသည်​။

"ဒီကိုရောက်လာကြပြီ လူတွေရောက်လာပြီ"

ရွှယ်အန်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွင်ကျီနှင့် ဖေးယန်ခံတပ်မှ အခြားသူများက ခါးအထိ ဆံပင်ရှည်၍ လှပသော ခြေဗလာနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဦးဆောင်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးသွားသည်။

ဒါဆို ဒါက ရုပ်သေးသခင်လား။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဆက်လက်စားသောက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လျို့ခယ့်ခယ်က တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားသိရှိသွားပုံဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ညီမလျို့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ" လျန်ယွင်ကျီက မေးသည်။

"အိုး ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" လျို့ခယ့်ခယ်က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေသည်။

သို့သော် သူမ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူမကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြည့်နေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားခဲ့ရပြီမဟုတ်လား။

ထို့အပြင် ယင်း ရောင်ဝါက ယနေ့ အစောပိုင်းက သူမကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည့် နတ်အာရုံနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် လျန်ယွမ်ဟွာသည် နီမြန်းသောမျက်နှာဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ပွဲကို တက်ရောက်ခွင့်ရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူမိပါတယ် ပြီးတော့ အားလုံးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်၊ ဒီအမျိုးသမီးကတော့ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်က တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်တပည့် လျို့ခယ့်ခယ် ဖြစ်ပါတယ်။"

ယနေ့ပွဲများအကြောင်း သတင်းသည် ပါ့ဖန်မြို့တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်၍ ပွဲသို့လာရောက်သူတိုင်းက ၎င်းအကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း သိနေသည်။

ယခုမူ လျန်ယွမ်ဟွာ၏ မိတ်ဆက်စကားကို ကြားလိုက်သဖြင့် အံ့သြထိတ်လန့်သော အကြည့်ဖြင့် အနည်းငယ်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

အနောက်မြောက်ဒေသရှိ လယ်သမားများအတွက် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်၏ အဓိကဂိုဏ်းခွဲများသည် အင်အားကြီးမားသော ခွန်အားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“မိန်းကလေးလျို့က ဒီနေ့ ဖေးယန်ခံတပ်ကို လာရောက်လည်ပတ်တာက ကျုပ်သမီး ယွင်ကျီနဲ့ သူတို့ကြားက နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကြောင့်ပါပဲ။ ကျုပ်သမီး ယွင်ကျီက အခု တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်အစစ်ဖြစ်တာကို အားလုံးသိမယ်ထင်ပါတယ်”

ခဏမျှ ကြွားပြီးနောက် လျန်ယွမ်ဟွာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဒီပွဲကျင်းပရခြင်းရဲ့ အကြောင်းအရင်းက ကျုပ်မှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခုရှိလို့ပါ"

ဤသည်ကိုပြော၍ လျန်ယွမ်ဟွာက သမီးဖြစ်သူကို အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွင်ကျီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ညီမလျို့၊ တို့ညီမက ဒီနှစ် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် တိတိရှိပြီ၊ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အဓိက ဂိုဏ်းတစ်ခုဆီ လွှတ်ဖို့ စိတ်ကူးနေတာပါ။ ဒီနေ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တို့တွေတွေ့ရတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှာ တပည့်ဖြစ်စေချင်တယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

လျို့ခယ့်ခယ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။

ဤစိတ်အားထက်သန်မှုအားလုံးက သူမကို တပည့်တစ်ယောက် ခေါ်ခိုင်းရန်သာဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ရန်သင့်တော်ခြင်းမရှိသဖြင့် သူမကပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မလည်း သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို အရင် အကဲဖြတ်ဖို့ လိုမယ်"

"ဒါပေါ့ ဒါပေါ့" လျန်ယွင်ကျီက ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြော၏ တတိယမြောက် မမလေးကို ခေါ်ရန် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤသည်က လျန်ယွမ်ဟွာ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုဖြစ်ကာ သူ့သမီး လျန်ယွင်ကျီနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ကို တွေ့သဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းသတ္တိရှိသည့် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ အဓိကဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

လျန်ယွင်လော်သာ ရုပ်သေးဂိုဏ်းတွင် တပည့်ဖြစ်လာပါက ဖေးယန်ခံတပ်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဖေးယန်ခံတပ်သည် ဗဟိုပြည်နယ်ရှိ အဓိကဂိုဏ်းနှစ်ခုတွင် တပည့်များရှိနေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် လျန်ယွင်လော်ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ကလေးမလေးက မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိသေးဘဲ လူအုပ်ကို ထိတ်လန့်တကြားကြည့်ကာ ရပ်နေလိုက်သည်။

လျို့ခယ့်ခယ်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

လျန်ယွင်ကျီက ပြုံးလိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီမလျို့ တို့ညီမရဲ့ အရည်အချင်းကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

လျို့ခယ့်ခယ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တကယ်ကိုပဲ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုက ကျင့်ကြံသူဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ညီမလေးရဲ့ အရည်အချင်းက ထိပ်တန်းပဲ"

တကယ်တမ်းတွင် ဤအရာက မည်သို့မျှ မထူးဆန်းပေ။

ကျင့်ကြံသူ မြင့်မြတ်သောမိသားစု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် လျန်ယွင်လော်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ အဖိုးတန်ရတနာ အမျိုးမျိုးဖြင့် သားအိမ်အတွင်းတွင်ရှိစဉ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။

မွေးပြီးနောက်တွင် ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ အစုံအလင်ဖြင့် ရေချိုးခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုနှင့်အတူ သူမ၏ အရည်အချင်များက ထင်ရှားသည်။

လျန်ယွင်ကျီက ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာပြော၏။

"ယွင်လော် သမီး ဘာလို့ ဒူးထောက်ပြီး သူ့ကို ဆရာလို့ မခေါ်တာလဲ"

လျန်ယွင်လော်သည် လှုပ်ရှားခြင်းအလျင်းမရှိပေ။ သူမ၏ မျက်နှာလေးက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းသွားကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ပထမဆုံး ပြသသည်။

"ဆရာခေါ်ရမှာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီရုပ်သေးဂိုဏ်းက အင်မော်တယ်သခင်က အခုကစပြီး မင်းရဲ့ဆရာဖြစ်လိမ့်မယ်" လျန်ယွင်ကျီက ပြောသည်။

သို့သော် လျန်ယွင်လော်က တုန့်ပြန်မှုဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သမီး သူ့ကို ဆရာအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်ဘူး”

ဤပြောဆိုချက်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

လျန်ယွမ်ဟွာက ဒေါသအရမ်းထွက်၍ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာသွားကာ၊ လျန်ယွင်ကျီက တား၍ သူ့ညီမငယ်ဆီသို့ ပြုံးပြကာ ဆုံးမရန်ပြင်လိုက်သည်။

"ညီမလေး သူ့ကို ဘာလို့ ဆရာအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်တာလဲ။ ဒီပညာရှင်ကို မမတောင် လေးစားတယ်။ သူ့တပည့်ဖြစ်လာရင် ညီမလေး အရမ်းအစွမ်းထက်လာနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး ရုပ်သေးတွေကို ထိန်းချုပ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။"

လျန်ယွင်ကျီက သူ့ညီမသည် ကျင့်ကြံရေးအခက်အခဲအတွက် စိတ်ပူသည်ဟု ထင်ကာ ရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လျန်ယွင်လော်က သူမကို ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး၊ သမီး သူ့ကိုမဟုတ်ဘဲ စီနီယာ့ကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်တယ်"

"စီနီယာလား” လျို့ခယ့်ခယ်ပင် လျန်ယွင်ကျီကို အံ့အားသင့်စွာ မေးကြည့်သည်။

သူမက မည်သည့်စကားမျှမပြောသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်က ရှင်းသည်။

‘နင့်ညီမအတွက် ဆရာတွေ့ပြီးသားဆိုရင် ငါ့ဆီဘာလို့လာတာလဲ’

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လျန်ယွင်ကျီ၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”

လျန်ယွင်လော်သည် သူ့အစ်မကို လေးစားကြောက်ရွံ့လေ့ရှိသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထူးထူးခြားခြား ခံနိုင်ရည်ရှိနေ၏။

"သမီး စီနီယာ့ကို ဆရာအဖြစ် သဘောထားချင်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြော၍ အခန်းတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသော ရွှယ်အန်းကို မြင်သောအခါတွင် သူ့ထံသို့ တည့်တည့်သွားခဲ့သည်။

သူမ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက အလိုအလျောက် လိုက်လာကြသည်။

လျန်ယွင်လော်က ရွှယ်အန်းအနားတွင် ရပ်၍ သူ့ကို စီနီယာအဖြစ် လေးလေးစားစား ခေါ်လိုက်သောအခါ

အခန်းထဲတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

လူများစွာက ရွှယ်အန်းကို ယခင်က မမြင်ဖူးကြသဖြင့် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးရန် မလွဲမသွေ စခဲ့ကြသည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ”

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ကျင့်ကြံရေးအဆင့်မရှိဘူးထင်တယ် သာမန်လူဖြစ်ရမယ်"

"သူ့မျက်လုံးကိုကြည့်"

"သူက လူသားမျိုးနွယ်စုကပဲ"

ဤညည်းညူသံများကြားတွင် ရွှယ်အန်းသည် ပါးစပ်ထဲမှအစားအစာများကို မျိုချ၍ ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ လျန်ယွင်လော်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့ဆရာ အဖြစ်​သဘောထားချင်​တာလား"

လျန်ယွင်လော်က အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ သမီးရဲ့ မမ(၂)လိုပဲ စီနီယာ့ကို ဆရာအဖြစ် သဘောထားချင်တယ်"

ဤပြောဆိုချက်သည် လူအုပ်အတွင်းမှ လျန်ယွင်ထင်း၏ မျက်နှာကို ဖျော့သွားစေခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူမ ဆရာအသစ်ရခဲ့သည်မှာ သူမ၏ညီမလေး တစ်ဦးတည်းသာ သိသည့်အရာဖြစ်သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ပြောလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။

လျန်ယွင်ကျီသည် ဒေါသအမျက်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်ကာ ရွှယ်အန်းကို လူသတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လျို့ခယ့်ခယ်က ရွှယ်အန်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဤလူသားသည် အလွန်ချောမောလှသည်၊ အထူးသဖြင့် ထိုမျက်လုံးများပင်ဖြစ်ရာ သူပြုံးလိုက်သောအခါတွင် နေနှင့်လသည် မျက်လုံးများထဲ၌ တောက်ပနေသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

လျို့ခယ့်ခယ်က ဤလူသား မျိုးနွယ်စုဝင်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် မြင်ဖူးနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော် သူမသည် အကြောင်းရင်းကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။

အခန်း(၅၇၆) လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလူသား

လျို့ခယ့်ခယ်က လေးလေးနက်နက် တွေးနေချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကို ဆရာလို့ ခေါ်လိုက်ပါ"

ရွှယ်အန်း၏ စကားများထွက်ပေါ်လာချိန် လျန်ယွင်လော်က ဒူးမထောက်ရသေးခင်၌

လျန်ယွင်ကျီက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။

"မာန်တက်နေတဲ့ကောင် ငါ့ညီမကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖျားယောင်းနေတာ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ထိုသို့ပြော၍ သူမက ဒေါသတကြီး ပါးရိုက်ချလိုက်ရာ

ဤလက်ဝါးချက်၏ ဖိအားက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လေပွေလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေ့သို့ ချီတက်လာသည့် လျန်ယွင်ကျီသည် နောက်ပြန်လွင့်ထွက်ကာ စားပွဲနှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်၍ မတ်တပ်ရပ်ရန် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်ကာ သွေးစိမ်းတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တနေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လျို့ခယ့်ခယ်ပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။

ရွှယ်အန်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ လက်သီးကို ဖြည်းညှင်းစွာရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ မင်းငါ့ကို ထပ်ပြီး ရန်စရဲရင် မင်းခေါင်းကို လိမ်ချိုးပစ်ဖို့ တွေဝေမနေဘူး။ နားလည်လား”

ရွှယ်အန်း၏ စကားလုံးများသည် လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နေကာ လျန်ယွင်ကျီ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဒေါသစိတ်ကို အကန့်အသတ်မဲ့သော သတိပေးချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အခုလေးတင် သူမ၏ခွန်အား ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသုံး၍ ဒေါသအမျက်ထွက်ခဲ့သော်လည်း ဤလူကို မထိခိုက်ရုံမက ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရသွားခဲ့သည်။

ဤလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သလား။

မသေချာမရေရာမှုကြီးစိုးလာသည်နှင့်အမျှ လျန်ယွင်လော်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ရွှယ်အန်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရိုသေစွာ ဦးညွတ်ခဲ့သည်။

"ဆရာ"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြုံးလိုက်၏။

"ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ မမ(၂)ကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဒီဖေးယန်ခံတပ်က တည်ရှိနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ရွှယ်အန်း၏ စကားများသည် လူများကြားတွင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤသည်က ရဲရဲတင်းတင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

လျန်ယွင်လော် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျန်ယွင်ထင်း ရောက်ရှိလာကာ ရွှယ်အန်းနောက်တွင် ဘေးချင်းကပ်ရပ်နေသော ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို အားလုံးမြင်လိုက်ကြရ၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် လျန်ယွမ်ဟွာ၏မျက်နှာကို ပြာသွားစေကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်အထိ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ယွင်ထင်း မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့သမီးကောင်းပဲ ဆရာကို ရွေးတာကို လျို့ဝှက်ထားတယ်ပေါ့…”

သူ့စကားမဆုံးခင် လျန်ယွင်ထင်းက အေးစက်စက်အသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

“ဖေဖေ၊ လုံလောက်ပြီ”

"ငါ့ကို အဖေလို့ မခေါ်နဲ့ ငါ့မှာ မင်းလို သမီး မရှိဘူး"

လျန်ယွင်ထင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သရော်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဖေဖေ အမှန်အတိုင်းပြောခဲ့ပြီပဲ။ သမီး ဆရာလက်ခံတာကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဖေဖေ သမီးကို နှစ်တွေကြာအောင် ဂရုစိုက်ခဲ့ဖူးသလား။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က သမီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်လုနီးနီးတုန်းကတောင် ဖေဖေ ဘာများလုပ်ခဲ့လို့လဲ"

"ဒါနဲ့ပဲ မင်းဘာ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်မှမရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကိုဆရာတင်လိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်လေ အခု သမီးဆရာကြောင့်မဟုတ်ရင် အခုအချိန်မှာ ဝိဉာဉ်ရိုင်းတစ်ကောင် ပြောင်းခံလိုက်ရလိမ့်မယ်။ သူက သမီးရဲ့ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ကို သမီး ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ၊ နောက်ပြီး၊ သူက ဘယ်လောက်သန်မာတယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ မမ တော်တော်ရှင်းတယ်ထင်တယ် ဟုတ်လား။"

လျန်ယွင်ထင်းသည် လျန်ယွင်ကျီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ နှစ်များအတွင်း သူမစုဆောင်းမိခဲ့သော နာကြည်းမှုအားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လျန်ယွင်ကျီက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်၊ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အလင်းရောင်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လတ်နေကာ သူမ၏ ရောင်ဝါကလည်း မတ်စောက်စွာ တက်လာသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား။ အသုံးမကျဘူး။ ဒီကမ္ဘာက ကျင့်ကြံရေးအဆင့်က အရေးကြီးတယ် သူက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ တော်တယ်ဆိုတာ ငါဝန်ခံတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ သေရမယ်”

သူမ၏စကားအဆုံးတွင် လျန်ယွင်ကျီ၏စိတ်ထဲတွင် တောင်တန်းများနှင့်ပင်လယ်များကိုမြင်လိုက်ရကာ သူမ၏ ကျင့်ကြံရေး သဘာဝစွမ်းအင်များ၏ ခြယ်လှယ်မှုဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လျန်ယွင်ကျီက သူ့ကို ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော လေများက ရွှယ်အန်းဆီသို့ တည့်တည့်တိုးလာခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ရွှယ်အန်းမတုံ့ပြန်မီတွင် လျန်ယွင်ထင်းသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးလာ၏။

"သင်္ကေတလေးခု ပေါင်းစည်းခြင်း"

ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးလေးကောင်သည် လျန်ယွင်ထင်း၏နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာ၍ တစ်ခုတည်းသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်လျက် ပြင်းထန်သောမြစ်တစ်ခုလုံးကို မျိုချလိုက်သော ဧရာမသားရဲကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ" လျန်ယွင်ကျီသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်ဖြစ်နေသည်။

မြစ်ကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ဧရာမ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကြီးမားလာကာ လျန်ယွင်ထင်း၏ ရောင်ဝါက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သူသည် လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်မှ တစ်ဆင့် အင်မော်တယ်ထက်ဝက်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်တက်သွားခဲ့သည်။

လျန်ယွမ်ဟွာနှင့် သမီးဖြစ်သူ လျန်ယွင်ကျီတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်နေရုံသာမက ပို၍ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် အံသြသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမျှလွယ်ကူသော အောင်မြင်မှုမျိုးကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လျန်ယွင်ကျီသည် လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ကြည့်နေ၏။

"လျန်ယွင်ထင်း နင် ဒီကျင့်ကြံရေးအဆင့်က ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”

လျန်ယွင်ကျီသည် လျန်ယွင်ထင်းပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်က အမွေဆက်ခံလာခဲ့ကြသည့် ဖေးယန် နည်းပညာမဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။

၎င်းသည် သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော မန္တန် အမိန့်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လေးနက်စွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။

လျန်ယွင်ထင်းက အေးစက်စက်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ဆရာက ငါ့အတွက် ပေးထားတဲ့ နည်းစနစ်ပဲ"

ဘာလဲ

လျန်ယွင်ကျီထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုကဲ့သို့ လေးနက်သော နည်းစနစ်သည် တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းတွင်ပင် မရှိခဲ့ပေ။သို့သော်လည်း ဤ ရွှယ်အန်းမှ လျန်ယွင်ထင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။

လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒီလူမှာ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းမျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်မလဲ။

သံသယတွေများနှင့် ပြည့်နှက်နေဆဲတွင်

ရွှယ်အန်းချုံးက လျို့ခယ့်ခယ်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဆေးမှော်ပညာရှင်နဲ့ တွေ့ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ တကယ်ကို ရှားပါတယ်"

လျို့ခယ့်ခယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ရှင်…”

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သူမသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

“ခုဏက နတ်အာရုံက ရှင်ပဲ…”

ရွှယ်အန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါမမှားရင် မင်းရဲ့ စက်ရုပ်ရုပ်သေးက ရှေးခေတ်က ဆင်းသက်လာတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲ့တာက 'ဝက်ရှေ့မှာ ပုလဲတွေကို သွန်းလုပ်ခြင်း' ရဲ့ ဂန္တဝင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို မင်းတောင် မပြသေးဘူး"

လျို့ခယ့်ခယ်က ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။

"စီနီယာ ဒါတွေကို ဘယ်လိုသိလဲ"

"ငါဘာလို့သိလဲဆိုတာ မင်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး" ရွှယ်အန်းက ထရပ်၍ သက်ပြင်းကို ခပ်တိုးတိုးချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပွဲပြီးသွားပြီ။ ပါ့ဖန်တောင်ကို သွားရမယ့်အချိန်ပဲ"

သူ့စကားကြောင့် လူအများ စိတ်ရှုပ်သွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးခြိမ်းသံများကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

လျန်ယွင်ကျီနှင့် လျို့ခယ့်ခယ်တို့၏ မျက်နှာများ တပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါဟာ စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ် အမွေအနှစ်တွေပဲ"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးကာ တံခါးမှ ထွက်သွားကာ အဝေးက ပါ့ဖန်တောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ် အစစ်အမှန်တွေက ဘယ်လို ကွာခြားလဲဆိုတာ ငါ သိချင်သေးတယ်"

သူပြောပြီးသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေဆောင့်လိုက်ရာ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး တွင်းကြီးထဲသို့ ချက်ချင်းနစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၍ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ ရောက်ရှိလာသူတိုင်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

လျန်ယွမ်ဟွာနှင့် ဖေးယန်ခံတပ်မှ အကြီးအကဲ အများအပြားသည် ရေမြုပ်ခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့်အတွက် စိတ်ပူပန်နေပုံရသည်။

လျန်ယွင်ကျီ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များသည် သူမအတွက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

ပထမအချက်မှာ သူမအမြဲတမ်း နှိမ့်ချခဲ့သော ညီမလေးသည် အလွန်လေးနက်သော ကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက်ရရှိကာ မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း အင်မော်တယ်ထက်ဝက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်တစ်ခုစီသည် သူမ၏မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် အမွေအနှစ်များကို လုံးဝလက်မလွှတ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူမ၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို အသုံးချကာ သူ့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်လာခဲ့သည်။

"ရှင် ဘယ်သူလဲ၊ တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူပဲ"

လျို့ခယ့်ခယ့်က ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်ကာ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် သူမ၏ ရုပ်သေးရုပ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"သူ့နောက်ကို လိုက်”