ဓားနောက်ကလက်
Vol. 4 Ch. 58
တောက်ပနေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် ခန်းမတခွင် တိုးဝင်နေသည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် ရှေ့ကို တိုးလာပြီး သူ့ရုပ်သွင်သည် ဖန်သားပြင်လို မှုန်ဝါးသွားသည်။
သူ၏ဓားသည် လေထဲသို့ စူးစူးရှရှ လွင့်ပျံသွားကာ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် သွေးများစွန်းထင်းနေသည့် ဖန်ကျင်းယန်နဲ့ နီးကပ်လာသည်။
"ရပ်”
သူအော်ဖို့ကြိုးစားပေမယ့် သူ့အသံက လည်ချောင်းထဲမှာ တစ်နေ၏
သိပ်နောက်ကျသွားချေပြီ
ကလန်!
ဆီးနှင်းလေလံသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုအား ကြားဖြတ် ဟန့်တားလိုက်ချိန်တွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည့်တိုင် ဖန်ကျင်းယန်သည် ကျိုးပြတ်နေသော စွန်တစ်ကောင်လို လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တိမ်တိုက်ခန်းမအောက်ခြေဆီ ပြုတ်မကျခင် အနည်းငယ် လှည့်ပတ်နေ၏။
သူ့အောက်တွင် ပင့်ကူလို အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေပြီး ဖုန်မှုန့်များသည် လေထုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
သူ၏ ၀တ်ရုံများ စုတ်ပြဲသွားကာ သူ၏ ချီသည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။
နာကျင်စွာ ညည်းတွားကာ ထရန်ကြိုးစားသော်လည်း လဲကျပြန်သည်။
မယုံကြည်နိုင်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ "ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...?"
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေကာ မေးရိုးများ လျော့ကျပြီး မျက်လုံးများက တုန်ရီနေသည်။ သူမြင်နေရတာကို မယုံနိုင်
ဖြစ်သွား၏
အတွင်းတပည့်များတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ရပ်တည်နေသော ဖန်ကျင်းယန်သည် နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။
ရွှေဗဟိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဆီမှပင် မဟုတ်ဘဲ...
အဓိက ဖွဲ့စည်းပုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆီမှပင်
"...ဒါက အိပ်မက်ဆိုးပဲ" ခုန်ကျန်းဟုန်သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါက အစစ်အမှန်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
သူနေခဲ့မည်ဟူသော အစောပိုင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျိန်ဆဲချင်နေသည် ။ သူပြေးလို့မဖြစ်ပေ။ သူနေရမည်ပင်
ဖန်ကျင်းယန်ပြီးတော့ ပိုင်ကျီဟန်၏ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်သည် သူဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။
“ငါတစ်ခုခုလုပ်ရမှာပေါ့” ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ရေရွတ်သည်။
ပိုင်ကျီဟန်၏ဓားသည် စစ်ပွဲအော်သံထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းသည့် သတ္တုသံဖြင့် ခန်းမကြမ်းပြင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်ဆွဲသွားသည်။
ဖန်ကျင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားသည်။
"ဟင်း... မင်း ဒီလို့ သွားလို့မရဘူး။ ငါက တပည့်ခေါင်းဆောင်ပဲ”
ပိုင်ကျီဟန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူသည် ဖန်ကျင်းယန်ကို ၎င်း၏အစွယ်ချိုးခံထားရသည့် ပိုးကောင်တစ်ကောင်လို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
"အိုး..အဲဒါကို သိချင်သေးတယ်"
သူသည် သူ၏ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်မြှောက်လိုက်ကာ အသံသည် ငြိမ်သက်လွန်းလှသည်။
သူ၏နောက်ဆုံးရပ်တည်ချက်သို့ တက်လှမ်းလာသောအခါ ချီ ဖိအားလှိုင်းလုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လေထုသည် ထူထပ်လာသည်။
ဖန်ကျင်းယန်၏ မျက်လုံးများသည် အသိစိတ် မပျောက်ခင် ထိတ်လန့်မှုနဲ့ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒီလောက်ပဲလား?"
ပိုင်ကျီဟန်သည် တိုက်ပွဲကို မကျေနပ်ကြောင်း ပြောသည်။
သူ့ပြိုင်ဘက်သည် ရွှေဗဟိုနယ်ပယ်အဆင့်ဟုမှတ်ယူထားသည်ကို ယခုတော့ ပျင်းစရာကောင်းနေသည်။
သို့သော် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့်အရာတစ်ခုက သူ၏ လက်နက်နဲ့ သူ၏ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဆို
ရွှေဗဟိုနယ်ပယ်အဆင့်ရန်သူများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ရွှေဗဟိုနယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို နိုင်မည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် မာနမကြီးသော်လည်း ဖန်ကျင်းယန်သည် ဝှက်ဖဲများစွာမရှိဘဲ အလယ်အလတ်သမားတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သည်။
ရန်ပွဲကို ပိုလွယ်ကူစေတာက သူ၏ဒေါသတွင် တိမ်မြုပ်နေလို့ပင်
အကယ်၍ ၎င်းသည် ရွှေဗဟိုနယ်ပယ်အဆင့်ဇာတ်ဆောင် ဖြစ်ခဲ့ပါက ဝှက်ဖဲတစ်ခုပြီး တစ်ခုကို ပြသမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ အဓိက ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင်ရှိနေသည့် ပိုင်ကျီဟန် နေနေသာသာ၊ ဝိညာဉ်အခြေတည်ကာစ အဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။
ဇာတ်ဆောင်တွေကတော့ ကြောက်စရာကောင်းလေသည်။
၎င်းတို့၏ ဝှက်ဖဲများသည် အဆုံးမရှိချေ။ ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင် စီနီယာ ၊ အကြီးအကဲအချို့ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် စိတ်ပါဝင်စားသူအချို့ရှိနေပေမည်။
ဖန်ကျင်းယန်သည် ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးလို အကျိုးခံစားခွင့်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"နောက်တစ်ယောက် မရှိဘူးလား?"
ပိုင်ကျီဟန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း စောစောက သူ့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော အခြား အတွင်းတပည့်ကို ရှာဖွေနေသည်။
သူသည် ဖန်ကျင်းယန်နဲ့ ကြံရာပါမှန်းသိသာသည်။
"သခင်လေးပိုင်”
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒါက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ လီဖန်းကို အနိုင်ယူတယ်လို့ ကောလာဟလထွက်နေတဲ့ သခင်လေး ပိုင်ကျီဟန်က မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ။ ကျွန်တော် လျှော့တွက်ခဲ့မိပါတယ်။ တပည့်ခေါင်းဆောင်တောင်မှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သခင်လေးက ကောင်းကင်အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ပါရမီရှင်”
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ချက်ချင်း မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။
"ဆရာကြီးချင်းလန်က သခင်လေးကို အတွင်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်လက်ခံခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး။ သခင်လေးကို တပည့်အဖြစ်နဲ့ ခေါ်တာတောင် မမှားပါဘူး။"
ခုန်ကျန်းဟုန်၏ ရွံ့ရှာဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်ခုံးသည် အနည်းငယ် ကွေးသွားသည် ။
မြှောက်ပင့်ခြင်းသည် လူကို အသက်ရှုကျပ်လောက်အောင် ထူထပ်နေသည်။
"အိုး?" သူ့ဓားကို သူ့လက်စွပ်ထဲ ပြန်မထည့်ခင်
သန့်ရှင်းအောင် သုတ်ရင်း ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာလို့ စောစောက ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိအောင် လေ့ကျင့်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား”
ခုန်ကျန်းဟုန်၏မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း တောက်ပပြီး ညစ်ညမ်းသော အပြုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
"ဒါက သခင်လေးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သက်သေမပြခင်လေးမှာပေါ့ သခင်လေး ပိုင်” ရိုသေမှုအပြည့်ရှိသော အသံနဲ့ ပြော၏။
"ကျွန်တော်လို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ဘယ်လို သတ္တိရှိရှိ တွေးရဲမှာလဲ"
သူသည် ခန်းမ၏ အက်ကွဲနေသောကြမ်းပြင်နှင့် ထိလုနီးပါး နဖူးကို ငုံ့ထားလိုက်သည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ပေ။
သူသည် ဖန်ကျင်းယန်၏ သတိလစ်နေသည့်အနေအထားကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခန်းမလှေကားထစ်များမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာပြီး တိုက်ပွဲမှ အေးအေးလူလူထွက်လာသကဲ့သို့
သူ့နောက်ကျောကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ချိတ်ထားသည်။
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် နောက်က လိုက်သွားသည် ။
“ကျွန်တော်မှာ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပ်ဘူး” ဟု ကမန်းကတန်းပြောသည်။
"ဒါက ဖန်ကျင်းယန်ရဲ့ အကြံအစည်ပါ။. ကျွန်တော် မလုပ်ချင်ပါဘူး ဒါပေမယ့် သူက ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်တွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်တယ်။ သခင်လေး ကျွန်တော်ကို ယုံပါ”
ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး နောက်ကျော ပေးထားဆဲပင် ။ သူ့အသံက ပေါ့ပါးပြီး ပျော့ပျောင်းနေ၏
"ဟုတ်လား?"
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် ကြက်ကလေး ထမင်းစိစားသကဲ့သို့ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့ပင်။
"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ် အာ့လို ဖြစ်သွားတယ်!ကျွန်တော် အတင်းအကြပ် ခိုင်းခံရတာပါ”
ခေတ္တတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
"အင်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာလို့ ဖန်ကျင်းယန်က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာလဲ သိလား"
ပိုင်ကျီဟန်က မေး၏
ခုန်ကျန်းဟုန်သည် နာခံတတ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် အရေးမယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင်ခုန်ကျန်းဟုန်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက် အနားတွင် ရှိနေခြင်းသည် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူသည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင် အသစ်ဖြစ်ဆဲဖြစ်သည်။
"သေချာမသိပါဘူး သခင်လေး”
ခုန်ကျန်းဟုန်က ဖြေသည်။
ပိုင်ကျီဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။
ပိုင်ကျီဟန်ဒေါသထွက်သွားသည်ဟု ထင်ကာ ခုန်ကျန်းဟုန်က အမြန်ပြောသည်။
"ဒါပေမယ့် သခင်လေးပိုင် သံသယရှိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရှန်လျန့်နဲ့ တစ်ခုခုတော့ ရှိမယ်ထင်တယ်၊ဖန်ကျင်းယန်က ဒီလိုအမိန့်မပေးခင် ရှန်လျန့်ရဲ့ ခြံဝင်းကို မနေ့က သွားနေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။"
ခုန်ကျန်းဟုန်က ဆက်ပြောသည်။
"ပြီးတော့ ဖန်ကျင်းယန် သခင်လေးကိုအသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဓားက ရှန်လျန့်ပိုင်တာပါ။ သခင်လေးကိုဒုက္ခပေးဖို့ သူ့ကို အပ်နှင်းထားတာဖြစ်မယ်”
"ဟမ်...ရှန်လျန့် ရှန်လျန့်" ပိုင်ကျီဟန်သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
" တစ်ချိန်က ခံစားရတဲ့ဒုက္ခတွေက သူ့အတွက် မလုံလောက်ဘူးထင်တယ်"