မူလချင်ချီသန့်စင်သူ

အထက်ကမ္ဘာ၌။

ရုတ်​တရက်​ အသံ​တွေနဲ့အတူ ​နောက်​ထပ်​ ​အော်​သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"​တွေ့ပြီ!"

"ငါ ကျုံးဝူဝမ့်ကို တွေ့တယ်!"

"ငါလည်း သူ့ကိုတွေ့တယ်..."

"ငါတို့ သူ့နေရာကို ချိတ်ပိတ်ထားပြီးပြီ... သူ ရှင်းချာတောင်ပေါ်မှာပဲ!"

"မြန်မြန်သွား ဘိုးဘေးသုံးယောက်ကို အကြောင်းကြားလိုက်။"

...

အထက်ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ သတ္တဝါပေါင်း ၁၉၀၀ ကျော်သည် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် နေ့ရောညပါ ရှာဖွေကာ လူ့လောကကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျုံးဝူဝမ့်ရဲ့ နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖော်ပြမကုန်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူတို့အလယ်မှာရှိနေတဲ့ ရန်ပိကို ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်က ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

"ကျုံးဝူဝမ့်ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ"

ကောင်းကင်အရှင်: "မွေးရာပါတာအိုသန္ဓေသားက ကောင်းကင်အထက်က နတ်ဘုရားနဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဆက်နွှယ်နေတယ်... ကျုံးဝူဝမ့် မွေးရာပါတာအိုသန္ဓေသားကို အသက်သွင်းလိုက်ရင် ကောင်းကင်က လကို သက်ရောက်တယ်... အလင်းရောင်မှိန်မှိန်က သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တာ"

ရန်ပိ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး။

"အောက်ပိုင်းဘုံကို ဘယ်သူမှ ဆက်သွယ်ခွင့်မရှိဘူး! ငါ့အမိန့်ကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်... အထက်ကမ္ဘာက နတ်ဘုရား​တွေအားလုံး အောက်ကမ္ဘာကို အကြောင်းကြားတာ မလုပ်ဖို့ တားမြစ်တယ်!"

ဤကောင်းကင်အရှင် သတ္တဝါအားလုံးသည် ယခင်က သြဇာကြီးပြီး တန်ခိုးကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်သည်။ ဒီသတင်းကြားတော့ အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။

၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်ရန် အငယ်တန်းတစ်ဦးကို မျိုးနွယ်စု ၁၃ စုမှ ဘိုးဘေးများက ခန့်အပ်ခြင်းဟာ ကောင်းမွန်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျိုးရိုးတစ်ခုလုံးကို စည်းကမ်း လိုက်နာ​စေရန်မှာမူ အနည်းငယ် မကျေနပ်ခဲ့ကြပေ။ ရန်ပိက အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ အမျိုးမျိုးသော ဂိုဏ်းကွဲများသည် အချင်းချင်း ရှုပ်ယှက်ခတ်လျက် ရှိသော်ငြား သူရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် မရဏကမ္ဘာက အလျင်အမြန် ပြန်လည် လည်ပတ်နိုင်ခဲ့သည်။

မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုတို့သည် သက်ရှိကမ္ဘာတွင် ပဋိပက္ခ အကျိုးစီးပွားများတွင် မြုပ်နှံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် များပြားလှသော အတွင်းရေး ပဋိပက္ခများကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ ရန်ပိ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် သူသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များကို လျင်မြန်စွာအနိုင်ယူခဲ့ပြီး သူ့အမိန့်ကို နာခံလိုစိတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် အထက်ကမ္ဘာတွင် နတ်ဝိညာဥ် ၁၉၀၀ ကျော်ရှိသော်လည်း သက်ရှိကမ္ဘာတွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဆယ့်သုံးဦးသာ ရှိသေးသည်။

အဲဒီလူတွေကို လက်တွဲပြီး တွေးခေါ်နိုင်ဖို့က မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပါ၏။

ရန်ပိကလည်း သူ၏ သြဇာအာဏာ အကန့်အသတ်ရှိကြောင်း သိထားပါသည်။ ထိုလူများသည် သူ့အမိန့်ကို နာခံခိုင်းရန် ခက်ခဲသည်။ အမိန့်ပေးပြီးနောက် သူသည် ဘိုးဘေးဆယ်ပါးကို တွေ့ဆုံရန် ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်းသွားကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျုံးဝူဝမ့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မြွေကို အပေါက်ထဲက မြှူဆွယ်ပြီး ကျွန်​တော်တို့ အထက်ကမ္ဘာရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့ပါ... စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ တန်ခိုးကြီးသတ္တဝါတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်... သူတို့ကအခု သတင်းကို စောင့်မျှော်နေလိမ့်မယ်.. အထက်ကမ္ဘာကို တွေ့သွားပြီးရင် သူတို့ လှုပ်ရှားလာကြလိမ့်မယ်... ဘိုးဘေးသုံးယောက်ဖြစ်တဲ့ ယန်၊ ကုနဲ့ ဖေ့ကို တိုက်ခိုက်ကြမှာ..."

ရှကုန်းကျင်: "ရန်ပိ.... မင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အစီအစဥ်တစ်ခုရှိမယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်... ဒါပေမယ့် ငါတို့က ဒီသတင်းကို ပို့လိုက်တာနဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ငါတို့ရဲ့သတင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

"ဘိုးဘေး... ယင်ယန်ဘုံမှာ ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေ ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ သိလား"

ရှကုန်းကျင် ပြုံးပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"မသိဘူး... အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရေတွက်လို့ရမှာလဲ"

"ကျနော် ရေတွက်ခဲ့ဖူးပါတယ်... ယင်နဲ့ယန်ဘုံမှာ အဓိကဒေသ ၁၀၄ ခု ရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ၁သောင်း၊ စုစုပေါင်း ၁၀၄၀၀၀၀ ရှိပါတယ်... ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေ သေဆုံးသွားတဲ့အခါတိုင်း အသစ်တစ်ကောင် ချက်ချင်းပေါ်လာကြတယ်... အဲဒီအဆက်မပြတ် နားထောင်သူတွေက ယင်နဲ့ယန်ဘုံရဲ့ ထောင့်တိုင်းလိုလိုမှာ ကပ်ပြီး အထက်ကမ္ဘာရဲ့ သဲလွန်စ​တွေကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားနေလောက်ပြီ!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အသက်ကြီးဆယ်ပါးတို့သည် တိမ်များကိုခွဲကာ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ကာ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားကြသည်။

ရန်ပိ သံသယရှိနေသလိုပင် နေရာတိုင်းမှ ကောင်းကင်နားစွင့်သူများသည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည့် ပုံစံနဲ့ ကောင်းကင်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ မျက်တောင်တောင်မခတ်ဘဲ မလှုပ်မယှက်တွေ။

၎င်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ဘိုးဘေး ဆယ်ယောက်လည်း မောဟိုက်လာသည်။

ထိုခဏ၌ နံ့သာမီးခိုးငွေ့တို့သည် အထက်ကမ္ဘာမှ အောက်ကမ္ဘာသို့ ပျံ့သွား၏။ ရန်ပိ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ဆို့နင့်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စာပို့ဖို့ ဘယ်သူက အမွှေးတိုင်တွေ သုံးနေတာလဲ!!"

ကောင်းရွှမ်၊ ကျန်းလုံဟူနှင့် အခြားလူကြီးများ၏ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့လည်း ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ထဲက ပြေးထွက်လာကြသည်။

"စာပို့ဖို့ အမွှေးနံ့သာ မသုံးရဘူး ချက်ချင်း ရပ်လိုက်!"

လူဆယ်ဦး၏ အသံများသည် မှော်စွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားကာ ခဏအတွင်းတွင် ကျယ်ပြောလှသော အထက်ကမ္ဘာတခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။

အမွှေးတိုင်အခိုးအငွေ့တို့သည် အောက်ကမ္ဘာသို့ ပျံ့သွားကာ ချက်ချင်းပင် ဆက်သွယ်ပြီးသွားပြီ။ ကောင်းရွှမ်၊ ကျန်းလုံဟူနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားကာ အောက်ကမ္ဘာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

ရန်ပိမျက်နှာလည်း ဖြူဖျော့လာပြီး သူ၏သွေးများနှင့် စွမ်းအင်များသည် နောက်ပြန်စီးဆင်းကာ သူ့နှလုံးသားထဲသို့ ပြန်စီးဆင်းသွားသည်။ ရင်ဘတ်ထဲက အသက်ရှူမဝသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရအောင် အမြန်စုစည်းပြီး။

"အဘိုးတို့... အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ကြပါစို့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ အမတ လက်ရာ​တွေကို ထုတ်ပေးပါ... ဘုရင်ကျန်းရဲ့ နန်းတော်ကိုးခုကို အချိန်မရွေး အသက်သွင်းဖို့လည်း အသင့်ပြင်ထား​ပေးပါ"

ရန်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ရန်ယင့်နင်က လှည့်မေးလိုက်၏။

"ရန်ပိ အခြေအနေက တကယ့်ကို ဆိုးရွားနေသလား"

"ပြင်ဆင်ထားရင် ပိုကောင်းပါတယ်"

ရှကုန်းကျင် : "အစ်ကိုရန် ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလို​တော့ပါဘူး... ပြင်ထားရအောင်"

လီကျစ်ရှီသည် အပြစ်လုပ်ထားသော နတ်ဘုရားကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ သူ့ကို ပြစ်တင်ချင်သော်လည်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းက အလကားပဲ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကာ ပြင်ဆင်ရန်သာ အမြန်ထွက်သွားလေသည်။

ဘုရင်ကျန်းသည် အနောက်ကိုဖြတ်၍ ရှင်းကျိုး တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အမတလက်မှုပစ္စည်းအများအပြားကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ရွှေ့ပြောင်း အခြေချလာသော လူမျိုးများထဲတွင် တိုက်ကြီးသစ်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထူထောင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအို အင်အားစုအချို့လည်း အမတ ရတနာများစွာကို ယူဆောင်လာကြသည်။

စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ဤရတနာအများစုသည် မိသားစုဆယ့်သုံးစု လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ယောက်စီမှာ ပစ္စည်းတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားအပြင်၊ ထိုက်ယိနတ်ဆိုးလွန်းပျံယာဥ်၊ စိမ်းပြာယန်လော်ထီး၊ ခရမ်းစိမ်းပြာချီနှစ်ပါးလက်စွပ်၊ ကောင်းကင်မြစ်ကြယ်သဲ၊ နေလပုလဲ များနှင့် အခြားပစ္စည်းများလည်း ရှိသေးသည်။

အကြီးအကဲ ဆယ်ယောက်စီသည် အမတလက်နက်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပြီး တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းကာ ကျူးကျော်သူများကို သေသည်အထိ တိုက်ထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြားကောင်းကင်အရှင် ၁၉၀၀ ကျော်သည် ၎င်းတို့၏ မှော်အစွမ်းများကို စုစည်းကာ ရှီးကျင်းရှိ စစ်မှန်သောဘုရင်ကျန်း၏ နန်းတော်ကိုးခုကို အသက်ထားဝင်စေခဲ့သည်။

ဤနန်းတော် ကိုးခုသည် နတ်ဆိုးများကို သန့်စင်ရန်အတွက် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းက အသုံးပြုခဲ့သော အမတ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ တန်ခိုးက အလွန်ကြီးမားပါသည်။

"ရန်ပိ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း တကယ်ရောက်လာရင် သာမန် လေ့ကျင့်ရေးသမား၊ အမတတောင်မှ ငါတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး... မင်းဘာလို့အဲ့လောက် စိတ်ရှုပ်နေရတာလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံအရှင် တစ်ယောက်က ဆိုသည်။

ထိုအခါ အခြားကောင်းကင်အရှင်များကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မိသားစု ၁၃ စုမှ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသည်၊ တစ်ဦးစီသည် ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ နံ့သာပေါင်းနဲ့ ပူဇော်ခံထားရသည်။ အလောင်းတွေ ဆွေးမြေ့သွားပေမယ့် ရွှေရုပ်အလောင်းတွေက သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတုအယောင်တွေတောင် သာလွန်သွားခဲ့ပါပြီ။

အချိန်မရွေး အမတ နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ဘိုးဘေးဆယ်ပါးအပြင် အမတ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများနှင့် ဘုရင်ကျန်း၏ နန်းတော်ကိုးခုကို ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟုပင် ခံစားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ရန်ပိသည် အလွန်သတိထားနေပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် ၎င်းတို့အမြင်တွင် လုံးဝ မလိုအပ်သလိုပင်။

"ငါတို့ အထက်ကမ္ဘာကို တည်ထောင်ပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း လိုက်ရှာနေတာကို ရှောင်လွှဲဖို့ အနှစ်ခြောက်ထောင်ကျော် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ"

ကျိုင်မိသားစုမှ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ဦးက ပြောသည်။

"အခု မင်းဒီမှာ ပုန်းနေတာဘဲ... ရှက်ရွံ့ပြီး သူရဲဘောကြောင်နေတာ ငါတို့ ဘယ်တော့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။"

ရန်ပိ: "ရန်သူက အားကောင်းတယ် ကျ​နော်တို့က အားနည်းတယ်... ကျနော်တို့ရဲ့အချိန်ကို ထိန်းပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ရှာရမယ် အထက်ကမ္ဘာရဲ့ အားနည်းချက်တွေက သိသာထင်ရှားတယ်... အထက်ကမ္ဘာကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ချန်ရှီ ရောက်လာတုန်းက အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားတာ... ဒါပေမယ့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ကျ​နော်တို့ ဘာမှ မသိတော့ဘူး...အပြည့်အဝ နားလည်မှသာ အနိုင်ယူနိုင်မှာ"

ကောင်းကင်အရှင် အပေါင်းတို့က ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။

"ရန်ပိ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေမှာလဲ... မင်းအသက်ကြီးပြီး ငါတို့လို ဖြစ်မလာမချင်းလား"

ကုမိသားစုမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက :"ဒါဆို မင်းလည်း အထက်ကမ္ဘာကို ဝင်လာတာပဲလေ... ဒီမှာ ဆက်စောင့်နေဦးမှာလား"

ရန်ပိက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"လိုအပ်ရင် ဆက်ပြီးစောင့်မယ်... ကျ​နော်တို့ အနှစ်ခြောက်ထောင်ကျော် စောင့်နေပြီမို့ အနှစ်တစ်ရာတော့ မထိခိုက်ပါဘူး"

မာမိသားစုနတ်တစ်ပါး: "ငါတို့ ဘယ်ညာစောင့်ရမယ်... ငါတို့စောင့်ရမယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင် ငါတို့ရဲ့ဆယ့်သုံးစုက မင်းကို ဦးဆောင်ခိုင်းဖို့ ဘာလို့ ရွေး​နေရမှာလဲ... ငါတို့က ထိုင်စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရန်ပိ: "အဲဒါကြောင့် ကျနော်တို့ မွေးရာပါတာအိုသန္ဓေသားကို ရယူရမယ်... ဒီတာအိုသန္ဓေသားက အထက်ကမ္ဘာကို အားကောင်းစေပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို တိုက်ထုတ်ဖို့ ခွန်အားတွေ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်"

နတ်ဘုရားများသည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆွေးနွေးကြသည်။ မွေးရာပါတာအိုသန္ဓေသားဟာ အပေါ်ယံဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် ဘိုးဘေးသုံးဦးထံမှ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်ဟု အချို့ကပြောကြသည်။ ရန်ပိ ထိုအရာကို ရခဲ့ရင်တောင် ရန်သူကို ကြောက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေမှာပဲလို့ တခြားသူတွေက ပြော၏။ စစ်မှန်သောဘုရင်ပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး ရန်ပိ ၎င်း၏ ညှာတာစွာ ချဉ်းကပ်မှုအတွက် ချီးမွမ်းသင့်သည်ဟုပင် အခြားသူများက ဆိုကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမရှိပေ။

"ရန်ပိ မှား​နေတာ ဖြစ်နိုင်လား"

ကောင်းကင်အရှင်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ငါတို့ရဲ့ အထက်ကမ္ဘာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... အထက်ကမ္ဘာကိုတောင် သတိမပြုမိကြဘူး... မမြင်နိုင်၊ မထိနိုင်တဲ့အရာတွေကို အာရုံစိုက်နေမှာလား ရန်ပိ အရမ်းစိုးရိမ်​နေတာလို့ ထင်တယ်..."

သူ့စကားသည် များစွာသော သဘောတူညီချက်ကို ဆွဲယူခဲ့သည်။

ရန်ပိ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုလူငယ်သည် ဤအသက်တစ်ထောင်ဘိုးဘေးများကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ သြဇာအာဏာသည် အမှန်တကယ်ပင် အရေးမပါသလို သူ၏ ကျင့်​ကြံမှုမှာလည်း အနည်းငယ် နိမ့်ကျသည်။ မဟာယာနနယ်ပယ်မှာ ဒါမှမဟုတ် မသေနိုင်တဲ့အဆင့်မှာတောင် ဦးဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီဘိုးဘေးတွေက သူ့ကို သိပ်မေးခွန်းထုတ်မှာ မဟုတ်ပါ။

"ချန်ရှီ မင်းပြောတာမှန်တယ်... ကြီးကျယ်တဲ့စွမ်းအားတွေ အားလုံးက ကိုယ်တွင်းကလာတာ... ခွန်အားမရှိရင် ကိုယ့်အမျိုးထဲမှာတောင် ခြေကုပ်ရယူဖို့ခက်တယ်..."

ကျွီကျိုးပြည်နယ်၊ ရှင်းချာတောင်

ကျုံးဝူဝမ့်သည် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အမွှေးတိုင်သုံးချောင်းကို ဖွဖွလေး ယမ်းနေသည်။

"ယင်ယန်နေလလက်စွပ်က ရန်သူကို လက်နက်ချ​ပြီးလောက်ပြီ... မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ငါ့ကို ပထမဆုံးရှာတွေ့တဲ့သူက ​ဖေ့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး... အစ်ကိုဖေ့ ခင်ဗျား ဒီကိုရောက်ကတည်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မပြတာလဲ"

ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသား ဖေ့ကျစ်ချုံသည် အပြာရောင် တိမ်တိုက်များအထက်မှ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

"ကျုံးဝူဝမ့်... မင်း ဒီနေ့ လှည့်စားဖို့ တခြားနေရာ မရှိ​တော့ပါဘူး... မင်း မွေးရာပါ တာအို​သန္ဓေသားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး... ဒါကြောင့် စိတ်လိုလက်ရ စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ ပိုင်ရှင်အသစ်ကို ငါရှာပေးမယ်"

ကျုံးဝူဝမ့်: "အခု ခင်ဗျားမှာ တာအိုသန္ဓေသားရှိနေပြီ... အဲဒါကို မူလပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်မပေးသင့်ဘူးလား"

ဖေ့ကျစ်ချုံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျုံးဝူဝမ့်က ပြုံးလေသည်။

"ဒါဆို ကျနော်နဲ့ ခင်ဗျားက ဘာကွာခြားလို့လဲ"

ဖေ့ကျစ်ချုံက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေ ဆုံးခန်းတိုင်ပြီ..."

ကျုံးဝူဝမ့်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေသာ မှားသွားတာပါ... ခင်ဗျားတို့ အမှားလုပ်မိဖို့ စောင့်နေခဲ့တာ နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်သွားတာပေါ့"

"ကျ​နော့်ကိုသတ်ဖို့ အမိန့်ပေးတဲ့သူက အမှားလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ် ဒါပေမယ့် အထက်ကမ္ဘာမှာ လူတွေအရမ်း များနေတယ်လေ... လူတွေက စည်းစည်းလုံးလုံးလုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘဲ ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် ဖန်တီးပြီး သေဒဏ်ပေးဖို့ အမှားအယွင်းတွေ အမြဲရှိနေတယ်... စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက အမတလူက အခု အထက်ကမ္ဘာကို ရောက်နေလောက်ပြီ!"

သူပြောသလိုပဲ အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ရုတ်ချည်းဆိုသလို အထက်ကမ္ဘာက ပေါ်လာ၏။ သူသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အဖြူရောင် အင်္ကျီလက်ရှည်၊ ခေါင်းပေါ်တွင် မက်မွန်သီး အကိုင်းအခက် တစ်ခတ်ကို ထိုးထားသည်။ ၎င်းကို သစ်ပင်တစ်ပင်မှ နှုတ်လိုက်ပုံရသည်။ မက်မွန်ပွင့်များသည် အကိုင်းအခက်ပေါ်တွင် ပွင့်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ၃ ပွင့်နှင့် အဖူးတွင် ခြောက်ခု သို့မဟုတ် ခုနစ်ဖူသာ ကျန်​တော့သည်။

အထက်ဘုံနတ်ဘုရားများသည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဘယ်အချိန်က ဘယ်လိုရောက်လာမှန်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပါဘူး။

"တာအိုမိတ်ဆွေတို့...ကျုပ်က ချင်ခေတ်မတိုင်ခင်က ချီသန့်စင်သူ ဖုန့်ရော့ထုံပါ... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

အဘိုးအိုက ပြုံးပြကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားကတောင် မျက်လုံးတွေကို အချိန်မတန်မီ ငြှိမ်းသတ်စေခဲ့ရတယ်... မင်းတို့မှာ အပြစ်ရှိတယ်။ ဘာလို့ ဒီကျင့်​ကြံ​မှုကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆီ ပြန်မပေးရတာလဲ..."

တစ်ဖက်လူတွေရဲ့ နှလုံးသားမှာလည်း ရင်ခုန်စွာနဲ့ ဆူညံနေခဲ့သည်။ ရှကုန်းကျင် ထိုက်ယိနတ်ဆိုးလွန်းပျံယာဥ်ကို တိတ်တဆိတ် ဆင့်ခေါ်ထားပြီး ကျန်းလုံဟူက စိမ်းပြာယန်လော်ထီးကို အသက်သွင်းထားသည်။ ကျိုင်ကျုံးမင်က ခရမ်းစိမ်းပြာချီနှစ်ပါးလက်စွပ်ကို ကိုင်ထား၏။ တခြားနတ်ဘုရားများသည် သူတို့၏နတ်တန်ခိုးများကို စုစည်းကာ စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်း၏ နန်းတော်ကိုးခု တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

အဖိုးအို ဖုန်းရော့ထုံက လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့က မလိုလားပုံပဲ... ဒါဆို ငါလည်း မင်းတို့ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြန်ခေါ်ထုတ်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

ပေါင်ကျိုး ပြည်နယ်တွင် ချန်ရှီသည် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ အတွင်းမှ ဘုံကျောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနေပါသည်။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကြီးက မီးလိုနီရဲသွားတာကြောင့် သူ မျှော်ကြည့်လိုက်ရာ အက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပြင်ကြီး၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကို ပေါ်လွင်လာစေသည်။

ထို့နောက် တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဘုရားဦးခေါင်းတော်သည် အထက်ကမ္ဘာမှ လှိမ့်ဆင်းလာကာ ထူထပ်သော မီးခိုးတိမ်တိုက်များဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ပျက်ကျလာခဲ့သည်။