နေနဲ့လ အောက်မှာ

ကျုံးဝူဝမ့်သည် လော်ဝူရှန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အရှိန်ပိုမြန်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ အေးစက်နေကာ ဖြူဖျော့နေပြီး အဆက်မပြတ် တုန်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဒဏ်ရာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိပြီး အားလုံးက သွေးထွက်နေသည်။

ကြီးမားသော အသားအတောင်ပံများသည် သူတို့ကိုယ်ပိုင်စိတ် ရှိ​နေသကဲ့သို့ သူ့နောက်ကျောမှပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် အတောင်ပံများမှ ခေါင်းများလည်း ပေါက်ထွက်လာကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်လျက် အော်ဟစ်သံများ ထုတ်လွှတ်လာပုံမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေပုံရသည်။

ဦးခေါင်းများသည် အတောင်များ အတွင်းသို့ ပြန်ဆုတ်သွားတဲ့အခါ အသားအသစ်များ ပေါက်ထွက်လာကြသည်။ လက်သီးထက် ပိုကြီးသော မျက်လုံးများသည် လက်တံများအစွန်းမှ ပေါက်ထွက်ကာ လှည့်ပတ် ကြည့်သည်။

ဒါကိုမြင်လိုက်တဲ့အခါ လော်ဝူရှန်းရဲ့ နှလုံးခုန်သံလည်း ပြင်းထန်သွားတော့သည်။ အမြဲတမ်း အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးပြခဲ့တဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ဆရာတူအစ်ကိုဟာ အခု ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေပါပြီ။

ကျုံးဝူဝမ့်ဟာ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းမှာ ကောင်းကင်က တောက်ပသောလကဲ့သို့ ဂုဏ်သရေရှိစွာ အမြဲတမ်း ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ လော်ဝူရှန်းနှင့် အခြားသူများသည် ကျုံးဝူဝမ့်၏ အမတကျင့်စဥ်တချို့ကို နားလည်ကြပြီး အကြီးအကဲ ဆရာကြီးတစ်ဦးထံပင် လွှဲပြောင်းပေးသည့်ပုံပြင်များကို မကြာခဏကြားရသည်။ သို့မဟုတ် ကျုံးဝူဝမ့်ဟာ တစ်စုံတစ်ဦးအား ပေါ့ပေါ့တန်တန် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုများ ရရှိစေရန် ဦးဆောင်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတော့ ကျုံးဝူဝမ့်ဟာ ထိုတည်ငြိမ်သော အမူအရာမျိုး မရှိ​တော့ပေ။ ကျုံးဝူဝမ့်သည် ဆိုးညစ်သော အသွင်ပြောင်းမှုနှင့် သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အစွမ်းကုန်ဖိနှိပ်ရန် အံကြိတ်ကာ အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်​နေခဲ့သည်။

"ဆရာတူညီမလေး... ပြန်သွား... ငါဆရာ့ကို သွားကူရမယ်!"

လော်ဝူရှန်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို့ဒဏ်ရာက အရမ်းပြင်းတယ်...ပြန်သွားရင်ရော ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို ပြန်ပြီး သက်သာအောင် လုပ်ရမယ်။"

ကျုံးဝူဝမ့် သူ့ခြေထောက်ကို ရုန်းကန်ပြီး :"ချန်ရှီမှာ အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ နတ်ဆိုးဓားတစ်ချောင်း ရှိတယ်... သူ့ကိုထိသွားရင် နတ်ဘုရားတောင် ဆင်းကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လော်ဝူရှန်းက သူ့ကို ခပ်မြန်မြန်ပြုံးပြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဆရာကြီးရဲ့ အစွမ်းက နားမလည်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့... စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ဆရာကြီးက အမတ မဟုတ်ပေမယ့် သူက အဲ့တစ်ယောက်ထက်တော့ အများကြီး မနိမ့်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် အစ်ကို့ရဲ့ဒဏ်ရာက မကုသရင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ချန်ထားခဲ့မိနိုင်တယ်.."

ကျုံးဝူဝမ့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားသည် အမတ ညစ်ညမ်းမှုနှင့် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားနှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် နှိမ်နင်းဖို့ ရုန်းကန်နေရသည်။

ပြန်သွားရင်တောင် မကူညီနိုင်တော့ပါ။ ထို့အပြင် သူ့ဆရာသခင် တာအိုဝေ့သည် ရှေးခေတ်နောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာပြီး နားမလည်နိုင်သော ကျင့်ကြံမှုမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားကို မထိမခိုက်သေးသရွေ့ ချန်ရှီဘက်က အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဆရာကြီးက ဗဟုသုတရှိပြီး အတွေ့အကြုံလည်း ရှိတယ်... အဲဒီမှော်ဓားကို သတိထားမိမှာပဲ... ဒါကို မှတ်မိနေသရွေ့တော့ သူရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျုံးဝူဝမ့် တွေးလိုက်မိသည်။

တာအိုဝေ့သည် တောင်ခြေရင်းတွင် ရပ်ကာ အေးချမ်းမှုများဖြင့် ချန်ရှီကို တိတ်တဆိတ် စောင့်နေသည်။

ချန်ရှီသည် သွေးစွန်းနေသော အလင်းတန်းကိုစီးကာ သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာပြီး ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို အဆက်မပြတ် ချိန်ညှိလာခဲ့သည်။ ရုတ်​တရက်​ပင်​ မီးအိုင်​တစ်​ခုက ​လေထဲတွင်​ ဆန့်​ကျင်​​တောက်​ပလာကာ သူ့သွားရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့သွားသည်​။

မဆိုင်းမတွ သူ့ဓားနဲ့ခုတ်ပြီး မီးပင်လယ်ကို ခွဲပစ်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓား?"

မီးပင်လယ် နောက်ကွယ်က တာအိုဝေ့သည် အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်ဖြင့် ချန်ရှီလက်ထဲမှ အဖိုးတန်ဓားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤဓားသည် အလွန်ရှေးကျသော ပုံစံရှိပြီး အရှည်လေးပေကျော် ရှိသည်။ ဓားကိုယ်ထည်က ဖြောင့်ပြီး အစွန်းမှာလည်း မျဉ်းဖြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိပ်ဖျားတွင် ထောင့်ဖြတ် ဖြတ်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် ထွင်းထားကာ ၎င်းကို ခုတ်ထစ်ရန် သို့မဟုတ် တွန်းထိုးရန် ဖြစ် းသည်။

ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များသည် ဓားသွားတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ချောင်းအရွယ်လောက်သာ ရှိသော လရောင်နှင့် နေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တစ်ခါတစ်ရံ ယင်နှင့်ယန် အဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားကြသည်။

ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် သွေးပင်လယ်တစ်ခု လျှံထွက်လာပြီး ဓားအလင်းက တာအိုဝေ့ဆီသို့ ဖြတ်သွားပြန်သည်။ တာအိုဝေ့လည်း ဒါကိုမြင်တော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး။

"ထိပ်တန်းချန်... မင်းကို ဒီဓားက ချုပ်ကိုင်ထားပြီ... ငါမင်းကို လက်တစ်ဆုပ်လောက် ငှားပေးမယ်"

တာအိုဝေ့သည် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်ကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး သူ့နောက်တွင် အကန့်အသတ်မရှိသော အမတအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအမတ အလင်းရောင်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ကောင်းကင်နန်းတော်တွင် ထိုင်နေ၏။ တစ်ခဏမျှ ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားများက နတ်ဘုရား ဘာသာစကားများကို ရွတ်ဆိုကြသည်။

ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးသဘောသဘာဝ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ သူသည် ဓားကို ချက်ချင်း ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းက တာအိုဝေ့၏ဦးခေါင်းနားသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချန်ရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်က နာကျင်မှုသည် ရုတ်တရက် သက်သာသွားပြီး မွေးရာပါ တာအို​သန္ဓေသားနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ့နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွား၏။ ဆိုလိုတာက ကျုံးဝူဝမ့် သူ့အကွာအဝေးကနေ ပြေးထွက်သွားပြီ။

"မိတ်ဆွေက ဘယ်သူလဲ... ငါ့လမ်းကိုဘာလို့ ပိတ်ထားတာလဲ?"

သူ့အမြင်အာရုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတော့ တာအိုဝေ့က ပြုံးပြသည်။

"ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ဝေ့.. ငါက စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ဝေ့လော်ပါ... သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားက ထူးဆန်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု... သူက မင်းကို မကောင်းဆိုးဝါးလမ်းထဲကို ရောက်သွားအောင် လုပ်နေတာ... ငါ သည်းမခံနိုင်တော့လို့ ကြားဝင်လိုက်ရတာ... ဒီဓားကို မူလက ရှန်းမင်းဆက်မှာ အမတတစ်ပါးက သန့်စင်ထားတာ... အနောက်နွားရှင်းကျိုး ကျွန်းမှာလည်း သူ့ကိုပိုင်တဲ့ ပိုင်ရှင်တွေအကုန်လုံး ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးမှုမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်..."

“ဒီဓားက နတ်ဆိုးကြီး... ဓားကိုင်သူက သေလေ ဓားက သန်လေလေပဲ.. နောက်ဆုံးတော့ ဓားက သူ့သခင်အပါအဝင် အားလုံးကို သတ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို မျိုသွားလိမ့်မယ်”

ချန်ရှီ၏လက်တွင် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများက သူ့ဆီသို့ ပြေးလာကာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ကာ တာအိုဝေ့ကို ဖြိုခွင်းရန် ကြိုးစား​နေသည်။

ချန်ရှီလည်း သူသည် ဓားဆီက ချုပ်ကိုင်ခံထားရပြီး ချုပ်တည်းမှု ဆုံးရှုံးသွားကြောင်းကိုလည်း နားလည်ခဲ့သည်။ ကျုံးဝူဝမ့်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဓားဆီက ချုပ်ကိုင်ခံထားရတာက ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ့ရှေ့က တာအိုဝေ့သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသည့်မှ ဖြစ်သည်။ သူသည် မှော်ဓား၏ ဆိုးယုတ်သော သဘောသဘာဝကို နှိမ်နင်းရန် ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း ချန်ရှီသည် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားကို ဆက်လက် ကိုင်စွဲထားသည်။

"ဒီဓားရဲ့ ပထမဆုံးပိုင်ရှင်က ရှန့်ဖေး... ဟွာရှရှန်ကျိုးကနေ အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ရောက်လာတဲ့ အာ့လန်ဘုံကျောင်းက တာအိုကျင့်ကြံသူ... သူက ဓားကို ခိုးယူပြီး ရှင်းကျိုးမြို့ကို ရောက်လာတယ်... ဓားနဲ့ ရှန့်ဖေးက နတ်ဆိုးပေါင်းမြောက်မြားစွာကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း မြင့်မားလာသလို ဓားရဲ့ စွမ်းအားလည်း အားကောင်းလာတယ်..."

တာအိုဝေ့က ဇာတ်လမ်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပြောပြသည်။

"တစ်နေ့မှာတော့ ရှန့်ဖေး ရုတ်တရက် ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး လူတွေကို ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ပစ်လိုက်တယ်... သူသွားတဲ့လမ်းမှာ သွေးတွေက မြစ်လိုစီးကျသွားတယ်။ နယ်ချဲ့တရားရုံးက သူ့ကိုသတ်ဖို့ မှော်လက်နက်တွေ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်လိုက်ပေမယ့် သူ့ကို ဖမ်းမိတဲ့ အချိန်မှာ ရှန့်ဖေးက သေဆုံးသွားပြီ...ခေါင်းကလည်း ပျောက်ဆုံးနေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်... ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ စွမ်းအင်တွေ စွန်းထင်းနေခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှန့်ဖေးက သူ့ဓားကြောင့် သေသွားရတယ်လို့ နန်းတွင်း အရာရှိတွေက ယုံကြည်ပြီး ကိုင်ဆောင်ထားဖို့ ကံမကောင်းတာနဲ့ ဝူယင်းနန်းတော်မှာ တံဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်"

ချန်ရှီ သူ့လက်ထဲက သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤမှော်လက်နက်၏ မှော်ဆန်သော သဘောသဘာဝသည် ပြင်းထန်လွန်းကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သူ့အပေါ် ထပ်ခါတလဲလဲ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းမှုကို နားလည်ပြီး ဓားရဲ့ ယင်ယန်စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ နတ်ဆိုးသဘာဝက ထိန်းချုပ်ခြင်းကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သေးပေ။

ယုတ္တိဗေဒအရဆို ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူသည် ဓားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဓား စွမ်းအား တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းက သူ့ကိုပါ ထိန်းချုပ်ထားဆဲပင်။

တာအိုဝေ့က ဆက်လက်၍ :"ဒီဓား ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်လာတာက ဘုရင်ကျန်း မြို့တော်ကို ဖေ့ခရိုင်ကနေ ရှင်းရှန်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ဝူယင်းနန်းတော်ကိုလည်း သူနဲ့အတူ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်က... ရလဒ်အနေနဲ့ သွေးအသွင်ပြောင်း ဓားကိုလည်း ပြန်လည်ရယူခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ပိုင်ရှင်ကတော့ လော်ကျိဖုန်း... အဲဒီတုန်းက လော်ကျိဖုန်းက တပ်မငါးခုရဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ်တစ်ယောက်..."

"နောက်ပိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဥပဒ်တစ်ခုက ရှင်းရှန်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့တယ်... မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အများ​ကြီးကို မြေကြီးပေါ်ကနေ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့တယ်... မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပြန်လည် ရှင်သန်လာချိန်မှာတော့ ရှင်းရှန်တစ်ခွင်မှာ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်အောင် အသေအပျောက်တွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်... ဘေးအန္တရာယ်က အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းပြီး ဘုရင်ကျန်းက မြို့တော်ကို ယွိတူးကို ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းစေခဲ့တယ်... လော်ကျိဖုန်းလည်း ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ လုပ်ကြံလိုက်မိတယ်..."

ချန်ရှီ၏ နှလုံးခုန်သံက ပြင်းထန်စွာ ခုန်သွားကာ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော ဆူးပင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

တာအိုဝေ့: "သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို တပေါက်ကော်ဘုံကျောင်းကို ယူသွားပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝကို နှိမ်နှင်းဖို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ အဆုံးအမတွေကို အသုံးချခဲ့တာ... နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီကြာအောင် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတယ်... ရုတ်တရက် တစ်ညမှာတော့ ဘုံကျောင်းရဲ့ ရဟန္တာခန်းမထဲက ဘုန်းကြီးတွေအားလုံး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်... ဓားနဲ့ထိုးပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သိုင်းပညာလောကကနေ ပျောက်ကွယ်မသွားခင် လက်တွေ အကြိမ်ကြိမ်ပြောင်းပြီး ကိုင်ထားတဲ့သူတိုင်း ကြေကွဲဖွယ် အဆုံးသတ်ကို ကြုံခဲ့ရဖူးတယ်..."

ချန်ရှီ: "မင်း ဘယ်လိုလုပ် အသေးစိတ်ကအစ သိ​နေတာလဲ"

တာအိုဝေ့က ပြုံးပြီး :"ငါ့အသက် ဘယ်လောက်ရှိ​ပြီလို့ ထင်လဲ"

ချန်ရှီ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားကာ ပြေပြစ်ပြီး သပ်ရပ်သော ရုပ်ရည်ရှိသည်။ အသက်က နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် ရှိပုံရ၏။

“အဲဒီတုန်းက ဘုရင်ကျန်း စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာတုန်းက ငါ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တာ.. အဲဒီတုန်းက ငါ ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် အခု နှစ်ပေါင်း ၁၁,၄၀၀ ကျော်သွားပြီ..."

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ ဒီတာအိုဝေ့က အသက် ၁၁၀၀၀ ကျော်နေပြီလား။ မိသားစုဆယ့်သုံးစု ၏ ဘိုးဘေးများအပြင် ဘုရင်ကျန်းလက်ထက်မှ ယနေ့ခေတ်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိသေးသည်။

'သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်... နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် စုဆောင်းထားတဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ကျင့်စဥ်က တကယ်ကို မှတ်သားစရာကောင်းတယ်... သူက ဟိုဘိုးဘေးတွေထက် မနိမ့်မှာတောင် ကြောက်ရတယ်... ဒါဆို သူက လမ်းဟောင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လိုက်နေတာပဲ.... သူဘာလို့ နတ်ဆိုး မဖြစ်ခဲ့တာလဲ'

တာအိုဝေ့ : "ငါက ဘုရင်ကျန်းနဲ့ နီးစပ်တယ် ဒါကြောင့် ဒါတွေအားလုံးကို ငါသိတယ်..."

"ဒါဆို ခင်ဗျားက မိန်းမစိုးပေါ့..."

ဝေ့လော် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ: "ဘုရင်ကျန်းက အခြွေအရံတွေနဲ့အတူ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို သွားမယ်ဆိုရင် သူ့နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ လူတွေကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် သူ မိန်းမစိုးတွေကို ခေါ်လာမှဖြစ်မှာ... အရှေ့ပိုင်းစက်ရုံရဲ့ အကြီးအကဲ မိန်းမစိုးဖုန်း ပြောတာ ကြားဖူးတယ်..."

သူက မိန်းမစိုးဖုန်းရဲ့ လေသံကို တုပပြီး: "ငါတို့ မိန်းမစိုးတွေက အဲဒီအရာကို ဖယ်ရမယ်... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ အသံက မကျယ်လောင်ရဘူး... ခင်ဗျား ဟန်ဆောင်နေတာလား..."

ရုတ်တရက် ချန်ရှီသည် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားမှ တက်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ လန့်ပြီး စကားရပ်လိုက်သည်။

တာအိုဝေ့ရဲ့ အမူအရာလည်း ဖျော့တော့သွားသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်နှလုံးသားတံဆိပ်ကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့လိုက်ရာ ချန်ရှီ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်။

"ငါ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လေ့ကျင့်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား အသွင်ပြောင်းခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို နားလည်ခဲ့တယ်... ငါအခု မိန်းမစိုး မဟုတ်တော့ပါဘူး ချန်ရှီ သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားက တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ နတ်လက်နက်တစ်ခု ဆိုပေမယ့် သခင်ကို ပြန်သတ်နိုင်တယ်... မင်းရဲ့နတ်ဆိုးသဘာဝကို နှိမ်နင်းရာမှာ ကူညီဖို့ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်ကို ငါသင်ပေးနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် အခြေအနေတစ်ခု ရှိတယ်..."

ချန်ရှီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး။

"ခင်ဗျား ပြောချင်တာက...."

တာအိုဝေ့ စိတ်အားထက်သန်လာပြီး :"စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး တပည့်ခံရမယ်"

"ကောင်းပြီ!" ချန်ရှီက ကျေကျေနပ်နပ် သဘောတူလိုက်သည်။

တာအိုဝေ့ အံ့သြသွားသည်။

"မင်း စိတ်ပျက်ဖွယ် ကုန်းစောင်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်ချင်တာ သေချာလား"

ချန်ရှီက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်! ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးရင် ကျုံးဝူဝမ့်နဲ့လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အာဃာတတွေကို ဖြေရှင်းရမှာပေါ့"

တာအိုဝေ့က ပြုံးပြီး။

"ကျုံးဝူဝမ့်နဲ့ မင်းကိစ္စမှာ ငါ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းလိုချင်ရင် သတ်ပစ် မင်း သူ့ကို သတ်ပြီး မွေးရာပါတာအိုသန္ဓေသား ပြန်ရနိုင်မလားက မင်းပေါ်မှာမူတည်တယ်"

ဤအကြိမ်တော့ ချန်ရှီ အံ့အားသင့်ရမည့် အလှည့်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ကျုံးဝူဝမ့်ကို သတ်ပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"

တာအိုဝေ့က ပြုံးပြသည်။

"စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကိုပဲ လိုချင်တာ.. ဘယ်သူ့ဆီမှာရှိရှိ တကယ်အရေးမကြီးပါဘူး"

ချန်ရှီ ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"အရေးမကြီးရင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ဘာလို့ ကျ​နော့်ရဲ့ မွေးရာပါ တာအို​သန္ဓေသားကို အဲဒီတုန်းက ယူဖို့ ကြိုးစားရတာလဲ"

တာအိုဝေ့က သူ့ကို စေ့စေ့ကြည့်​နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက ပြုံးပြီး။

"ဟိုတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို တကယ်မမှတ်မိဘူးလား"

ချန်ရှီ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

တာအိုဝေ့က သက်ပြင်းချကာ :"ရှင်းရှန်ကိုသွားခဲ့တဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အကြံက မင်းကို စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းဆီ ခေါ်လာပြီး လေ့ကျင့်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ... မင်းကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် အရမ်းသဘောကျတယ် ကောင်းကင်ပြင် နတ်ဘုရားအပေါ် လုံးဝသစ္စာစောင့်သိဖို့ တောင်းဆိုတော့ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက မင်းက ငြင်းဆိုလိုက်တာပဲ.."

"ကျ​နော် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"နေ နဲ့ လ ထွန်းလင်းတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အားလုံးကို ဟွာရှက ပိုင်တယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ... ဟွာရှရှန်ကျိုး သွေးနွယ်ဖွား တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဂြိုလ်သား နတ်ဘုရားရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရမှာလဲ... ဘယ်ဂြိုဟ်သား နတ်ဘုရားက မင်း ကိုးကွယ် ထိုက်လို့လဲတဲ့..

"မင်းရဲ့အဘိုးလိုပဲ မင်းရှာချင်တယ်... နတ်ဘုရားကျဆုံးခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က တရားခံအစစ်ကို ဖော်ထုတ်ချင်တယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်... စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက သံတမန်ကို မင်း ထိတ်လန့်စေခဲ့တဲ့အတွက် နတ်ဘုရားက ပေးအပ်ထားတဲ့ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားက မင်းလို ပုတ်ခတ်ပြောဆိုသူရဲ့ လက်ထဲမှာ မရှိသင့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်..."

သူက ခပ်ကျယ်ကျယ်ပြုံးပြီး :"ဒါပေမယ့် မင်းအရင်ကထက် အခု ပိုအားကောင်းနေပြီ"

ချန်ရှီက ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ။

"လူကြီးမင်းဝေ့... ခင်ဗျားက ဘုရင်ကြီးရဲ့ အနားက မိန်းမစိုး ဖြစ်ဖူးတယ်... လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးကို သိတယ် ဒါပေမယ့် ကျနော့် တာအိုသန္ဓေသား ဖယ်ထုတ်လိုက်တာကိုရော ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် အသေးစိတ် သိ​နေခဲ့တာလဲ"

တာအိုဝေ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ချန်ရှီ အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးများ၏ စွမ်းအားများ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ မှားမှန်း ရုတ်တရက် သိလိုက်သည်။

ဘယ်လောက်မှားသွားလဲ။

ချန်ရှီ တစ်ခါသေသွားခဲ့ရင်တောင် သူ့အမှတ်တရတွေ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရင်တောင် သူအရင်တုန်းကလိုပဲ ခေါင်းမာတဲ့ ကလေးပညာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေမှာပါပဲ။

သူ့ကို သဘောကျ​စေဖို့ နည်းလမ်းမရှိသလို ဆုံးမနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလည်းမရှိပါ။ သူလိုချင်တဲ့လူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား​စေနိုင်မယ့် နည်းလမ်းလည်း မရှိချေ။

ချန်ရှီသည် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ သူ့အတွင်းမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်ကာ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးသားတံဆိပ်မှ လွတ်မြောက်ကာ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားအတွင်းမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် ချိတ်ဆက်နေသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျနော့်ဦးခေါင်းခွံကို ဖြတ်ပြီး မွေးလာတဲ့ တာအိုသန္ဓေသားကို ထုတ်ယူခဲ့တာလား? !"