လက်မြှောက်!
Vol. 30 Ch. 428
လူကြီးမင်းဝေ့သည် ချန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တုနှိုင်းမရသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို သတိပြုမိလေသည်။
"ထိပ်တန်းချန်က... မင်းက နတ်ဆိုးဓားကို ကိုင်ထားပြီး စိတ်ပျောက်သွားပြီ... မခုခံနဲ့ မင်းရဲ့အတွင်းစိတ်ထဲက နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းဖို့ ငါကူညီမယ်!"
သူသည် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ အကန့်အသတ်မဲ့ ကောင်းကင်အလင်းတန်းများကြားတွင် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ အရိပ်အသွင်သဏ္ဌာန်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းများ ဖြာကျလာပြီး ချန်ရှီအတွင်းရှိ နတ်ဆိုး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်ကို ဖယ်ထုတ်ကာ သူ့အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤလုပ်ကြံမှုဖြင့်ပင် ချန်ရှီသည် ကောင်းကင်အလင်း၏ အရှိန်အဟုန်အောက်၌ မတုန်မလှုပ်ပင်။ သူ့အတွင်းက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က ပိုအားကောင်းလာပြီး ရုတ်တရက် ထပ်မေးလာပြန်သည်။
"ငါမင်းကို မေးနေတယ်! မင်းက ငါ့ဦးခေါင်းခွံကို ဖြတ်ပြီး တာအိုသန္ဓေသားကို ယူခဲ့တာလား..."
တာအိုဝေ့ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက သင်ကြားပို့ချသည့် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော ထိပ်တန်းကျင့်စဥ် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်းသည် နတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်သည့်တိုင် အမြဲတမ်း ထိရောက်မှုရှိသည်။ တစ်ချက်ထုတ်သုံးလိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဆိုးသဘာဝကို ချက်ချင်း အရည်ပျော်စေကာ သိမ်မွေ့ပြီး နာခံမှုရှိသော အခြေအနေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးများစွာနှင့် အရက်စက်ဆုံးလူများကို နှိမ်နင်းရန် ဤကျင့်စဥ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား တရားမျှတသည့် လမ်းရောက်အောင် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် မြေနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ်သည် နတ်ဆိုးသဘာဝကို မကောင်းသောစွမ်းအင် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်ခံသူကိုယ်တွင်းမှ မကောင်းသောစွမ်းအင် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးစလုံးကို ကွယ်ပျောက်သွားစေနိုင်သည်။
သို့သော် ဤတံဆိပ်မှ တိုက်ရိုက်ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ချန်ရှီသည် နောင်တရသွားသော သဘောထားမျိုး ကင်းဝေးနေတဲ့အပြင် သူ၏ နတ်ဆိုးသဘာဝကို ပြင်းထန်လာစေသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးချေ။ ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးသဘောသဘာဝသည် နတ်ဆိုး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါးထဲတွင် မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးသားတံဆိပ်၏ သန့်စင်မှုစွမ်းရည်ထက် သာလွန်လွန်း အားကြီးသွားပြီ။
"သူက မွေးရာပါ နတ်ဆိုးပဲ!"
တာအိုဝေ့သည် ပင်ကိုယ်စည်း တံဆိပ်သုံးခုကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြး။
"ချန်ရှီ မင်းရဲ့စိတ်ကို နတ်ဆိုးက ထိန်းချုပ်မထားစေနဲ့... မင်းနတ်ဆိုး ဖြစ်လာတာနဲ့ မင်း သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို သတ်ပစ်မိလိမ့်မယ်... နတ်ဆိုးကပဲ အောင်နိုင်သွားလိမ့်မယ်!"
တာအိုဝေ့ရဲ့နောက်ကွယ်က ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်သည် ပန်းကောက်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ စည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
စည်းတံဆိပ်သုံးခုသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူသားတို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ အရာခပ်သိမ်းအတွက် ကောင်းကင်က သက်ညှာမှု၊ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဂရုစိုက်မှု၊ လူသားအားလုံးအတွက် သနားကြင်နာမှုတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားရာ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးများထံမှ နတ်ဘုရားကို နိုးထစေကာ နတ်ဆိုးသဘာဝလမ်းစဉ်သို့ ကျသွားသူများကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤစည်းတံဆိပ်သည် ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးသဘာဝကို တုန်လှုပ်စေသော်လည်း ပါရမီရှင်သုံးပါးစည်းတံဆိပ်ကို လိုက်နာခြင်းမှာ ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ် ဖြစ်သည်။
မြေနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ်နှင့် ပါရမီရှင်သုံးပါးစည်းတံဆိပ်ဟာ နတ်ဆိုးများကို သန့်စင်ပြီး လူများကို ကယ်တင်ရန် အသုံးပြုကြသည်။ ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ရာတွင်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤတံဆိပ်သည် ချန်ရှီ၏ ရင်ဘတ်ထဲက နတ်ဆိုးများကို သတ်နိုင်သော စွမ်းအားအဆင့်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ တာအိုဝေ့ အမူအရာမှာ ရွှင်မြူးသွားသော်လည်း တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။
ချန်ရှီ၏ ခေါင်းအနောက်တွင် သွေးပင်လယ်ငရဲသည် စောင်းကာ၊ လှည့်ပတ်ကာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လာသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ ကောင်းကင်မှာ ဇောက်ထိုး တွဲလောင်းကျနေတဲ့ သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
သွေးပင်လယ်သည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုလို ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သွားကာ သူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို လုံးဝ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ဤသွေးပင်လယ်သည် မြေပြင်နှင့်အပြိုင် မဟုတ်ဘဲ စောင်းနေသဖြင့် အလွန်ဖိနှိပ်သည့် ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။
ဆိုးညစ်သော အမတ ဖေ့ကျစ်ချုံ နှင့် အခြားသော ရှေးခေတ်မသေနိုင်သော ခေါင်းဆောင်တို့သည် သွေးပင်လယ်အထက်တွင် လွင့်မျောနေကြသည်။ ဤအမတတစ်ဝက်၏ သွေးစွမ်းအင်ကို သွေးပင်လယ်ငရဲက လုံးဝ စုပ်ယူသွားတာကြောင့် သူတို့၏ဝိညာဉ်များကိုပင် ဖမ်းဆုပ်ကာ သွေးပင်လယ်ငရဲ၏ သုံ့ပန်းများဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
သွေးပင်လယ်ငရဲသည် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်သွားကာ ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ နတ်ဆိုးချိုးနိုင်သော စွမ်းအားသုံးဆယ့်ခြောက်အဆင့်ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
တာအိုဝေ့ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချန်ရှီရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တုန်းက ချန်ရှီဟာ ကိုးနှစ်သားအရွယ်သာ ရှိသေးပြီး ကလေးဆန်သော မျက်နှာထားဖြင့် အသိပညာ ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီပညာတွေအားလုံးကို သူဘယ်မှာလေ့လာခဲ့မှန်း မသိ။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ပြီး သူ၏ နုံချာသော ရုပ်ဖျက်ခြင်းမျိုး မပြုခဲ့ပေ။ ပညာအလျှံပယ်ရှိသော်လည်း လောကီပညာသည် သာမန်အရွယ်ရောက်ပြီးသူထက် များစွာ ယုတ်ညံ့ပါသည်။ သူသည် အရွယ်ရောက်ထားသူလို ဟန်ဆောင်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှင်းရှန်သို့ လူများစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ သက်ကြီးရွယ်အို မိသားစုများမှ ဆရာကြီးများသည် အကြီးအငယ် နှစ်ယောက်လုံး ရှင်းရှန်ခရိုင်ကို အပြေးအလွှားသွားကာ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရက်စက်သော အကြည့်များကို ကြည့်နေကြသည်။
ဤခရိုင်ငယ်သည် ရေစီးကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျင့်ကြံသူတိုင်း သိသာထင်ရှားသော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု အငွေ့အသက်များအား ဖုံးလွှမ်းထားကြသည်။ ဒါပေမယ့် ချန်ရှီကတော့ သတိမမူမိပါ။ ချန်ထန်နဲ့ ဝူးချင်းယွီတို့သည် ကြင်နာတတ်ပြီး ကူညီတတ်သောကြောင့် သူသည်လည်း ပညာကောင်းကောင်းတတ်သူ ဖြစ်လာသည်။
တာအိုဝေ့သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုရုံးနေသော မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးငယ်များကို မှတ်မိနေသေးပြီး သူ၏ နယ်ချဲ့စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီး မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုစကားဆိုနေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် နားမလည်ဘူးဟု ဆိုကာ နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကလေးပညာရှင်ထံမှ လမ်းညွှန်မှု ရယူခဲ့သည်။
ချန်ရှီသည် သံသယကင်းရှင်းစွာဖြင့် လုံ့လစိုက်ထုတ်ကာ ဖြေကြားခဲ့၏။ တစ်ကြိမ်ပြန်လည် သုံးသပ်ပြီးနောက် သူသည် ၎င်းတို့၏မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုးထွင်းအမြင်သစ်များပေးကာ အဆိုပါကျင့်စဥ်များ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ထောက်ပြကာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
ချန်ရှီသည် ကလေးများနှင့်အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆော့ကစားနေသေးသော်လည်း သူ၏ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို အစားထိုး စိုက်ပျိုးသွားတော့မှာကိုတော့ မသိခဲ့ပေ။
အဲဒီတုန်းက ချန်ရှီဟာ ဘယ်လောက် အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ကလေး ဖြစ်လိုက်လဲ?
ဆယ့်လေးနှစ် ကြာသွားခဲ့ပြီ။ ယခု ချန်ရှီသည် နှုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက်တွင် နှုတ်ခမ်းမွှေးတချို့နှင့် အရပ်အနည်းငယ် ပိုရှည်သော်လည်း လူကြီးနှင့်ယှဉ်လျှင် ၁၄၊ ၁၅ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။
သို့သော် ထိုအပြစ်ကင်းစင်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး တင်းမာမှု အပြည့်နဲ့ လူသတ်အသွင်ဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။
တာအိုဝေ့က ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး။
"ချန်ရှီ... ဟိုတုန်းက မင်းကိုပဲ ပိုကြိုက်မိတယ်..."
သူစကားမဆုံးခင်မှာ ဓားက မီးတောက်သွားပြီ။
သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားရဲ့ ဆဋ္ဌမပုံစံ- နေမြစ်တစ်ထောင်!
တာအိုဝေ့၏ မျက်လုံးများသည် တဟုန်းဟုန်း စီးလာသော မြစ်များကို ဖြတ်ကူးကာ လမ်းဆုံများကဲ့သို့ ဓားအလင်းများဖြင့် ဝေ့ဝဲနေသည်။
မြစ်ထဲတွင် ရေတစ်စက်က ဓားအလင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားမီးရောင်များသည် လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်လာပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော လှိုင်းတံပိုးများကလည်း ရှည်လျားသော မြစ်ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဤရွေ့လျားမှုကို မြစ်တစ်ထောင်ပေါ်က နေမင်းထွန်းလင်းခြင်းဟု လူသိများသည်။ ချန်ရှီ သူ့ဓားရှည်ကို လွှဲလိုက်သောအခါ ထောင်ပေါင်းများစွာသော မြစ်ရှည်ကြီးများက တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး တာအိုဝေ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
"ချန်ရှီ... မင်းမှာ ဟွာရှရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးက မှော်ဓားတစ်လက်ပဲ ရှိတာ.. ဒီလောက်နဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အမတကျင့်စဥ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... အိပ်မက်မက်လိုက်စမ်း!"
တာအိုဝေ့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ သဏ္ဌာန်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ် အမျိုးမျိုးကို ထုတ်လွှတ်တော့သည်။
နှလုံးစည်းတံဆိပ်ကို နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးနှင်၊ နတ်ဆိုးချိုးဖျက်၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်နှင့် နတ်ဆိုးအပြစ်ပေး စသဖြင့် အမျိုးအစားလေးမျိုး ခွဲခြားထားသည်။ ပါရမီရှင်သုံးပါးစည်းတံဆိပ်နှင့် မြေနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ်က နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်း ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်နှင့် ကောင်းကင်အလင်းစည်းတံဆိပ်ဟာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ဖြစ်၏။
ဟွမ်တာအိုစည်းတံဆိပ်နှင့် ဝိညာဥ်ကိုးပါးစည်းတံဆိပ်က နတ်ဆိုးချိုးဖျက် ဖြစ်ပြီး ဖျက်စီးစည်းတံဆိပ်နှင့် ပူလောင်ခြင်းစည်းတံဆိပ်ဟာ နတ်ဆိုးအပြစ်ပေး ဖြစ်သည်။
သူသည် အားကြီးသော နတ်ဆိုးများကို လည်ပင်းညှစ်နိုင်ရန် စည်းတံဆိပ်မျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ လက်နက်တစ်ထောင် ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။
"ဘုရင်ကျန်းတောင်မှ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အမတကျင့်စဥ်နဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး!"
မြစ်များသည် ပြိုကျပြီး အမျိုးမျိုးသော တံဆိပ်ခတ်မှုအောက်တွင် ပြိုကျကာ သူ့အနား ချဥ်းကပ်လာရန် အခွင့်မရှိဘဲ ကွဲအက်သွားသည်။ သူသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ခွဲထုတ်ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပေးသည်၊ နတ်ဆိုးသဘာဝကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။
ချန်ရှီဆီကို ရောက်ဖို့ ဒီမြစ်တွေကို ဖောက်ပြီးရင် သူ့ကို နတ်ဆိုးသုတ်သင် စည်းတံဆိပ်နဲ့ သတ်ဖို့ပဲ လိုပါ၏။
သူ မိန်းမစိုး အငယ်လေး ဖြစ်သေးသောအခါက ဘုရင်ကျန်းနဲ့အတူ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းသို့ ဦးစွာပထမ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကြောင့် ဒဏ်ခတ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ခံစားရပြီးနောက် ၎င်းကို ကျင့်ကြံလိုကြောင်း တောင့်တမိလာသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အထွတ်အမြတ်နေရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ၎င်း၏ ကောင်းကင်လမ်းစဥ်လျှောက်သူ ဖြစ်လာခဲ့၏။
ကောင်းကင်လမ်းလျှောက်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား တရားမျှတမှုကို လက်ကိုင်ထားရသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံရှင် နတ်ဘုရားကို ကျင့်ကြံသူအနေဖြင့် တစ်ပါးတည်းသောနတ်အဖြစ် ထောက်ထားရန် သူ့ကိုယ်သူ ခံယူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်က နတ်ဘုရားကို မယုံကြည်သူတိုင်းက တိတ္ထိဘာသာဝင်များ ဖြစ်သည်။
အခြားနတ်ဘုရားများ၏ ဘုံကျောင်းများ၊ ရုပ်တုများနှင့် အခြားနတ်ဘုရားများ၏ ရုပ်တုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။ စာအုပ်များ၊ ကျမ်းများ၊ နတ်စကားများ၊ နှင့် အခြားနတ်ဘုရားများ၏ စာလိပ်များ၊ စာပေများနှင့် တံဆိပ်တုံးများပင် အားလုံးကို မီးရှို့ရပါမည်။
ဘုရင်ကျန်း သေဆုံးပြီးနောက် ကောင်းကင်က နတ်ဘုရား တစ်ဖန်နိုးထလာကာ အနောက်နွား ရှင်းကျိုး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက လောကကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ပေါ်ထွက်လာပြီး တာအိုဝေ့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် ကုန်စောင်းက တခြား ကောင်းကင်လမ်းလျှောက်သူများထက်ပင် ပိုမို၍ စေ့စပ်သေချာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်အထက်က နတ်ဘုရားအပေါ် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သောကြောင့်သာ။
ဤနတ်ဘုရားများသည် ရှင်းကျိုးနတ်ဘုရားများ၏ အသက်ကို နှောင့်ယှက်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ၎င်းတို့သည် တာအိုနှင့် နတ်ဘုရားကို စော်ကားသူများဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကာ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းသင့်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့၏။ အခြား နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်သူတို့အတွက်လည်း နားမလည်နိုင်သော အမုန်းတရားများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
သူသည် အခြားနတ်ဘုရား ထုံးတမ်းစဉ်လာ အားလုံးကို ချေမှုန်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရား အပေါ် သူ၏ မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသခဲ့သည်။
အာဏာအရှိဆုံး ဘုရင်ကျန်းကို အနိုင်ယူပြီး အခမ်းနားဆုံးသော နန်းတော်ကို ပြိုလဲသွားစေခဲ့သည်။ ဘုရင်ကျန်း ယူဆောင်လာသော အမတကျင့်စဥ် နှင့် စာသားများအားလုံးက လုံးဝအရေးမပါလှ။ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ထူးခြားသော စွမ်းရည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့သည် ခေတ်နောက်ကျနေပြီး တန်ဖိုးမရှိပေ။
ထိုသို့သော အရာများကို မီးရှို့ သုတ်သင်သင့်သည်။ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ သူဟာ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကရဲ့ မူလနေထိုင်သူတွေထက် မူရင်းဒေသခံတစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူလာတယ်လို့တောင် ခံစားလာရ၏။
ယခု သူသည် ချန်ရှီအား စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း၏ နက်နဲသော စွမ်းအားကို ပြသတော့မှာပဲ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဟွာရှရှန်ကျိုး ဘိုးဘွားနယ်မြေမှ မှော်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ၎င်း၏ကျင့်စဥ်များကို ကျွမ်းကျင်သည့်တိုင် တာအိုဝါဒီမှ မှော်ပညာကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ချန်ရှီကို ပြသတော့မည်။
သူသည် ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးနှလုံးသား၊ သဘာဝနှင့် စွမ်းအင်တို့ကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက ချန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း၏ အဆင့်မြင့် တာအိုမှော်ပညာကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူ့မှော်အစွမ်းသည် ပို၍ အားကောင်းလာသည်။ အနှစ်တစ်သောင်းကျော်ဟာ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးမရှိခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်လမ်းလျှောက်သူမှ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အမတအဖြစ် မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်ငြား သူ၏ လုံ့လဝီရိယစိုက်ကာ လေ့ကျင့်မှုကြောင့် ကျင့်ကြံမှုကတော့ အားကောင်းလာခဲ့သည်။
ချန်ရှီသည် သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မသေနိုင်သော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြုပြင်ကာ သွေးပင်လယ်နှင့် ငရဲ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ မှော်အစွမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော်လည်း အနှစ်တစ်သောင်း လေ့ကျင့်မှုလောက်တော့ အစွမ်းမထက်မှာ သေချာပါသည်။
တာအိုဝေ့သည် ချန်ရှီကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ဖို့ တွေးထား၏။ သူဟာ ချန်ရှီကို တစ်ကြိမ် သတ်နိုင်ရင် ဒုတိယ အကြိမ် သတ်နိုင်ပါသေးသည်။
"အဲဒီတုန်းက ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါမဖျက်ဆီးခဲ့လို့ မင်းကို ပြန်အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့မိတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းမှာ အဲဒီအခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး!"
သူသည် ရှည်လျားသော မြစ်များကို ခွဲထုတ်ပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ပုံစံကို အပြစ်ငြိမ်းစေသော တံဆိပ်နှင့် အပြစ်ပေး စည်းတံဆိပ်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး နတ်ဆိုးကို သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တောက်ပသော နေရောင်သည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြစ်အောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြစ်တစ်ထောင်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။
၎င်း၏ အလင်းရောင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားနှင့်တူသော အလင်းတန်းများပေါ်တွင် တောက်ပနေပြီး လှိုင်းလုံးများပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ တာအိုဝေ့သည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရွှေမြွေများ၏ ကခုန်နေသလိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
နေမင်းကြီးက မြစ်တစ်ထောင်ထဲတွင် ထွန်းလင်းနေသည်။ ရွှေမြွေတွေက သူ့ရှေ့မှာရော သူ့နောက်မှာရော လေထဲမှာပါ ပြည့်နှက်နေ၏။ အရင်က သွေးစွန်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကြား လှောင်ပိတ်မနေတော့ဘဲ အခု သူတို့ဟာ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ထက်မြက်မှုတွေနဲ့အတူ လင်းလက်နေပါသည်။
ယခင်လှုပ်ရှားမှုငါးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မြစ်တစ်ထောင်ပေါ်ရှိ နေမင်းထွန်းလင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုသည် နတ်ဆိုးဓားကျင့်စဥ်နှင့် မတူနေပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် အဆင့်ပို၍ မြင့်မားလာပုံရပြီး အမတကျင့်စဥ် တစ်ခုအလား ဖြစ်လာသည်။
လှပပုံရသော ဤလှုပ်ရှားမှုသည် တကယ်တော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များလှသည်။ တောက်ပနေသော လှိုင်းလုံးများသည် ဓားနှင့်တူသော အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ မြစ်တစ်ထောင် ပတ်လည်တွင် မီးလုံးအရေအတွက်သည် တစ်သိန်းကျော်အထိ မြင့်တက်လာသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး!"
တာအိုဝေ့လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး နတ်ဆိုးချိုးဖျက် စည်းတံဆိပ်ကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ရာနှင့်ချီသော လက်နက်များကို လွှတ်ထုတ်ရင်း ကခုန်နေသော ဓားနှင့်တူသော အလင်းရောင်များကို အရပ်ရပ်သို့ တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ဓားမီးရောင်များ တခဏချင်း ကွဲကြေသွား၏။ ရှည်လျားသော ဓားစွမ်းအင်မြစ်သည် သူ၏ စည်းတံဆိပ်ကြောင့် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ချောင်းများကိုလည်း ဓားအလင်းက ထိမှန်သွားကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ကာ တာအိုဝေ့ နှလုံးသားမှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
ဒဏ်ရာက သေးသေးလေးပဲ ဆိုရင်တောင် သူ့နှလုံးသားက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုန်နေ၏။ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းသလဲ သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ခြစ်ရာတစ်ခုပင်လျှင် သူ၏သွေးနှင့် စွမ်းအင်အားလုံးကို ပျော်ဝင်စေနိုင်သည်။
"ဆွံ့၊ ဆွံ့!"
တစ်ဆက်တည်း သူ့နောက်ကျောမှာ ဒဏ်ရာသေးသေးလေးတွေ ပေါ်လာ၏။ အရေပြားကို ကုတ်ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး နက်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ တာအိုဝေ့ နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်း စည်းတံဆိပ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး။
"ငါက စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရဲ့ အမတကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ထားတာ... နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်း စည်းတံဆိပ်က ဓားထဲက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်သန့်စင်ပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်... ချန်ရှီ.. သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားတောင် ငါ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး..."
ဓား၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် သူ့အဝတ်အစားများမှတဆင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သူ့လက်မောင်းများတွင် ဒဏ်ရာများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သိမ်မွေ့သော ဓားအလင်းက သေးငယ်သော အပိုင်းအစများကိူ လှီးဖြတ်သွားရာ သူ့လက်များ၊ လက်မောင်းများအထိ ပျံ့သွားသည်။
တာအိုဝေ့၏ နှလုံးခုန်သံ မြင့်တက်သွားသည်။ လည်ပင်းကလည်း ရုတ်တရက် နာကျင်သွားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်နှာ၊ ရင်ဘတ်၊ နောက်ကျော၊ လက်မောင်း၊ ခြေထောက်တွေမှာ ဒဏ်ရာပါးပါးလေးတွေ ပေါ်လာ၏။
ဒဏ်ရာတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှာ ဆက်ပြီး ပေါ်လာတာကြောင့် ပိုပိုပြီး များပြားလာပြီး ပိုပိုပြီး ထူလာပါတော့သည်။ တာအိုဝေ့ ဟောက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါ၏။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နတ်ဆိုးများကို သန့်စင်စေကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သတ်ပစ်မည့် စည်းတံဆိပ်ကို လုပ်ဆောင်ရင်း စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြစ်တစ်ထောင်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။
သူ၏ မြင့်မြတ်သော ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်က အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားရဲ့ တန်ခိုးကိုတော့ တစ်ခဏသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ သူ့သွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေ ယိုစီးနေပေမယ့် အမြန်နှုန်းက မမြန်ပါ။
"အရှုံးကို အောင်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ငါ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်!"
သူသည် ပွင့်နေသော ဓားစွမ်းအင်မြစ်များကို လွှင့်ပစ်လိုက်သော်လည်း အရှေ့ရှိ ဓားမြစ်များက အဆုံးမရှိဘူးဟုပင် ထင်ရသည်။ အသစ်တစ်ခုစီနှင့်အတူ နောက်ထပ် ဓားမြစ်များက ပေါ်လာပြန်ကာ သူ့လမ်းကြောင်းကို အမြဲပိတ်ဆို့နေသည်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ မြစ်ကမ်းစပ်မှာ နေရောင်တောက်နေပြီး အလင်းရောင် ထွန်းလင်းတဲ့ နေရာတိုင်းမှာတော့ ရွှေမြွေတွေဟာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ကခုန်နေခဲ့ကြပါ၏။ ဓားစွမ်းအင်သည် အရပ်ရပ်မှ ပြေးဝင်လာနေသဖြင့် လွတ်မြောက်ချိန် သို့မဟုတ် ခုခံချိန်ပင် မရှိပေ။
ချန်ရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားဖြင့် ကိုင်စွဲထားသော်လည်း ၎င်းသည် တာအို နှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ဝူး!"
တာအိုဝေ့၏ မရေမတွက်နိုင်သော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများ ချွတ်ချော်သွားတာကြောင့် ကိုယ်လုံးတီးနီးပါး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံချည်မျှင်များပင် လွင့်ကုန်တာမို့ ကတုံး ပြောင်နေခဲ့သည်။ သူ့ဦးခေါင်း၊ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့က သွေးများရွှဲနစ်နေပြီး အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ သူ့ဆီမှ သွေးများနှင့် စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်လာသည်။
သူသည် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နှလုံးစည်းတံဆိပ်ကို အစွမ်းကုန်တွန်းလှန်ရန် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာများက များပြား၊ ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သွေးဆုံးရှုံးမှုနှုန်း တဖြည်းဖြည်း မြန်လာသည်။
"သူ ငါ့ကို အရှင်လတ်လတ် လှီးဖြတ်ချင်နေတာ!"
နောက်ဆုံးတွင် သူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး။
"ချန်ရှီ... မင်းငါ့ကိုသတ်ရင် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားက ပိုတောင် အားကောင်းလာလိမ့်မယ်... နတ်ဆိုး သဘာဝက ပိုတောင် အားကောင်းလာလိမ့်မယ်... မင်း နတ်ဆိုးဓားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို မင်းလည်း အဲဒီဓားအောက်မှာပဲ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်!"
ထိုအချိန်တွင် တာအိုဝေ့သည် သွေးနီရောင်ဓားမီး တစ်ဖျပ်ဖျပ် လတ်လာတာကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ့အမြင်အာရုံတွေ မည်းမှောင်ကာ အမှောင်ထဲသို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။
သူ မျက်မမြင်တော့ချေ။ ဓားအလင်း သို့မဟုတ် သူ့ပတ်ပတ်လည်က ရှည်လျားသော မြစ်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ပေ။
ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မျက်စိနှင့်မြင်နိုင်သော သူ့နတ်ဝိညာဥ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နတ်ဝိညာဥ်ရဲ့ အမြင်အာရုံကလည်း ရုတ်တရက် မှိန်သွားသည်။
နတ်ဝိညာဥ် မျက်စိကွယ်သွားပြီ။
တာအိုဝေ့သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမှောင်ထုကိုသာ ခံစားရပြီး သူကြည့်လိုက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ချန်ရှီ၏ဓားအလင်းကို မြင်နေရသလိုပင်။ သူသည် သူ၏ မှော်စွမ်းအားအားလုံးကို စုဆောင်းကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြေးလွှားနေသည်။ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းမှ သူသင်ယူခဲ့သည့် ထူးခြားသော စွမ်းရည်အားလုံးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် လွှင့်တင်ကာ အခွင့်အခါကောင်းတွင် ချန်ရှီကို သတ်ပြီး သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။
သို့သော် သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက လွဲချော်သွားခဲ့သည်။သူသည် အရူးတစ်ယောက်လို အရပ်ရပ်သို့ နာရီပေါင်းများစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရင်း ပြေးနေ၏။ ခဏကြာတော့ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ဂရုတစိုက် နားထောင်ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် နတ်ဆိုးဓားသွားများ၏ လေချွန်သံ၊ တစ်ဟုန်ထိုး မြစ်၏ဟောက်သံ၊ ဓားသွားသံများ ပြတ်သားစွာ တိုက်ခတ်သံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကြောက်စရာ ကောင်းလှအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းပင်။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရှူရှိုက်သံနှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ အငွေ့ပျံနေသည့် အသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက လေးနက်လွန်းသည်။ ဒါတောင် ချက်ချင်းမသေနိုင်သေးချေ။ တာအိုဝေ့ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပြီး တောင်းပန်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"ချန်ရှီ ငါမှားသွားပါတယ်... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့"
ရုတ်တရက် ဓားသွားက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြတ်သွားသည်။
တာအိုဝေ့က နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ ပြုံးလျက် :"ငါ့ကို သတ်လိုက်တာက မင်းအတွက် ကောင်းကျိုး မရှိပါဘူး... မင်းကို နတ်ဆိုးသဘာဝက ထိန်းချုပ်ပြီး နတ်ဆိုးဓားရဲ့ တုံ့ပြန်မှုအောက်မှာ အရှုံးပေးရလိမ့်မယ်.... ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ... ဟုတ်ပြီလား... နတ်ဆိုးသဘာဝကို နှိမ်နင်းဖို့ ငါကူညီပေးပါ့မယ် ငါ မင်းရဲ့ ခွေးလုပ်ဆိုလည်း လုပ်ပါ့မယ်"
သူ့ခြေထောက်တွေက ရုတ်တရက် ပြတ်ထွက်သွားရာ ခြေထောက်တွေက မြေပြင်ပေါ် နင်းမိသွားလေသည်။
"ခွေးကို မစော်ကားနဲ့"
ချန်ရှီ၏ အသံက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့!... ငါ ဘုရင်ကျန်းကို သစ္စာဖောက်နိုင်သလို စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကိုလည်း သစ္စာဖောက်နိုင်ပါတယ်..."
ချန်ရှီ သူ့ဓားကို လှန်လိုက်ပြီး ထိုခေါင်းကို ခုတ်ထစ်ကာ ပျံသန်းသွားစေလိုက်သည်။