နတ်ဆိုးကြီးချန်

တောက်ချန်ကျစ်သည် ဝေဟင်အထက်မှ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်နှင့် ချန်ရှီတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းမို့ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ရဲ့ အရှိန်ကို သူ့လက်လှမ်းမမီနိုင်ခဲ့ပေ။ ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တောက်ချန်ကျစ် ဒေါသတကြီး ဟောက်ပစ်လိုက်ပြီး တာအိုဘာသာ ကျင့်ကြံသူ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုမျိုး မရှိပေ။ အဲဒီအစား သူ လုံးဝ ဒေါသ ထွက်နေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင်မှ စိတ်တည်ငြိမ်မှုတွေ ပြန်ရလာသည်။ အသားနှင့်သွေးပင်လယ်သည် သူ့ဆီသို့ ​ပြန်စုလာပြီး အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် စုတ်ပြဲနေသော ဦးခေါင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ပြန်ပြလာ၏။

ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလည်း ရောက်လာသည်။ တောက်ချန်ကျစ်က ပညာရှင်ကို ကြည့်ပြီး။

"အစ်ကိုစုန့် မင်းရှင်းပြနိုင်မလား..."

ဘုန်းကြီးလည်း ပညာရှင်ကို ကြည့်နေပြီး နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အမူအရာက အနည်းငယ် ဖော်ရွေမှုမရှိတော့ပေ။ ​နောက်​တစ်​​ယောက်​၊ ​ရှေ့တစ်​​ယောက်​ဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်း​နေကြသည်​။

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင် :"ကျုပ်ရဲ့ ရှေးဇစ်မြစ်ကို မိတ်ဆွေတို့လည်း သိလောက်မှာပါ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျုပ်က ရှန်းလူမျိုးကနေ ဆင်းသက်လာသူပါ"

တောက်ချန်ကျစ် နှင့် ဘုန်းကြီးတို့ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်လို ပညာရှင်သည် သမိုင်းမတင်မီ ယဉ်ကျေးမှုက ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး ထိုယဉ်ကျေးမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကြီးမားသော တန်ခိုးအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ၎င်းတို့က ဟိုးအရင်ကတည်းက သိခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ယခင်က ကြုံဖူးကြသော်လည်း စမ်းသပ်မှု၊ သတ်ဖြတ်မှု၊ အပြန်အလှန် ဆည်းကပ်မှုတို့သာ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ရောက်ရှိလာပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပေမယ့် ချန်ရှီ၏ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အချင်းချင်း စိတ်ချယုံကြည်၍တော့ မဟုတ်ချေ။

ပညာရှင်က :"ရူ ဆိုတဲ့ ပညာရှင်ဝါဒကို ဝိညာဥ်လမ်း​ပြ၊ သမိုင်း၊ ဆန္ဒ၊ ဗေဒင် ဆိုပြီး ခေါ်ကြတယ်... ရှန်းမင်းဆက်အတွင်းမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်လူမျိုးတွေကို သားဝိညာဥ်လမ်း​ပြ၊ လူဝိညာဥ်လမ်းပြ၊ ဝိညာဥ်ဆရာ၊ ဝိညာဥ်လမ်း​ပြဧကရာဇ် ဆိုပြီး ပိုင်းခြားထားတယ်... ဝိညာဥ်လမ်းပြဧကရာဇ်က ဧကရာဇ်တွေကို လမ်းပြသင်ကြားဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့သူ... ဘိုးဘေးတွေက မဟာရှန်း အံ့ဖွယ်ငှက်ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ် ဝိညာဥ်လမ်း​ပြဧကရာဇ် သွေးလိုင်းက ဆင်းသက်လာကြတာ... ကျုပ်တို့မျိုးဆက်က လက်ရှိကွန်ဖြူးရှပ် ဝိညာဥ်လမ်းပြဧကရာဇ်ပဲ... အစောက မိန်းကလေးက ရှန်းမင်းဆက်ရဲ့ အံ့ဖွယ်ငှက်ကောင်းကင်နန်းတော်က ကောင်းကင်မိန်းမပျိုမလို့ ဒူးထောက်ပြီး ဂါရဝပြုရမှာပါ..."

တောက်ချန်ကျစ် : "အစ်ကိုစုန့် အံ့ဖွယ်ငှက်ကောင်းကင်နန်းတော်ကြီးကို ကျိုးက ဖြုတ်ချခဲ့တာ ကြာပြီ.. ရှန်းလူမျိုးတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက ရှင်းကျိုးကို ရောက်လာတယ်... တိုက်ကြီးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတောင် ဟိုးအရင်တုန်းကထက် ပိုနိမ့်ကျခဲ့တယ် ပျက်စီးသွားတာကြာပြီ... မင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ဘာလို့ သူမကို ဒူးထောက်နေသေးတာလဲ?"

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင် စုန့်ယိက ခေါင်းယမ်းပြီး ဖြေ၏။

"ကျုပ်ရဲ့ သွေးသားအရည်အချင်းကြောင့်သာ အရမ်းအစွမ်းထက်တာ... ဒီသွေးအရည်အချင်း ရှန်းမင်းဆက်တုန်းက ကျုပ်ရဲ့ စုန့်မိသားစု ဘိုးဘေးကနေ ဆင်းသက်လာတာ။ စုန့်မင်းဆက်က ကွန်ဖြူးရှပ် ဝိညာဥ်လမ်း​ပြဧကရာဇ်ဘွဲ့ကို ကျုပ်တို့ဘိုးဘေးကို အပ်နှင်းထားတယ်... နက်နဲတဲ့ နတ်ဆရာတွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေနဲ့အတူ ကွန်ဖြူးရှပ်ဧကရာဇ်တွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေလည်း ပါပါတယ်... ကျုပ်ရဲ့ ပင်ကိုယ်အရည်အချင်းတွေ ကျန်နေသေးသရွေ့ တော်ဝင်သွေးရင်းတွေနဲ့ ကြုံလာရရင် ဖိနှိပ်ခံရမှာပဲ..."

တောက်ချန်ကျစ် နှင့် ဘုန်းကြီးလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဘုန်းကြီးက :“ဒီလို ခေတ်နောက်ကျတဲ့ ဓလေ့တွေကို ဖျက်သိမ်းသင့်တာ ကြာပြီ”

စုန့်ယိ : "ဒါပေမယ့် ကျုပ်တို့ရဲ့ သွေးသားလက်ဆောင်က ကျုပ်တို့မျိုးရိုးကို ကယ်တင်ခဲ့တာ"

တောက်ချန်ကျစ်သည် နတ်သမီးရှောင်သွမ့် ပြေးသွားသည့် လမ်းကြောင်းကို လှမ်းကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အသက်ကို ကယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ မသေနိုင်သေးဘူး"

ဘုန်းကြီးက သူ့ဆီ လှမ်းလာပြီး :"ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက အရမ်းအရေးကြီးတယ်... အရှင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ဘဝအတွက် တိုက်ပွဲဝင်​နေရမှာပဲ ကြောက်ရတယ်... မကောင်းမှု အသွင်ပြောင်း​နေတာကို ဘယ်လိုလုပ် ရပ်တန့်ရမလဲ... ဘယ်လိုလုပ် လူ့ဘ၀ကို ပြန်ရမလဲ... အဲဒီတုန်းက ဒီအနံ့ဆိုးတွေကနေ ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ယိ: "အမှန်ပါပဲ.. မကောင်းမှု အသွင်ပြောင်းတာက မကောင်းဆိုးဝါး မဟုတ်ဘူး မဟာတာအိုရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုလို့ ကျုပ်တို့ ဘယ်တုန်းကမှ မယူဆဘူး... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ကျုပ်တို့ မပြောင်းလဲနိုင်လို့ ဆိုးယုတ်တဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို တက်တက်ကြွကြွ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ရင် လူမျိုးအသစ်၊ မသေနိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်သစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

တောက်ချန်ကျစ်က ပြုံးပြီး။

"ငါ့ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ အသွင်ပြောင်းမှု နက်ရှိုင်းလာပြီးနောက်ပိုင်း ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုပြီး ပုံမှန်ဖြစ်လာသလို ခံစားရတယ်"

"ငါလည်း ဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်"

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

ဘုန်းကြီး: "စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ကမ္ဘာကြီးကို ထာဝရ အုပ်စိုးတဲ့ နတ်ဘုရားအစစ်ကို တည်ထောင်ဖို့ ရည်မှန်းထားပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်မှုက ခေတ်နောက်ကျသွားပြီ.... နတ်ဆိုးအဖြစ် တက်တက်ကြွကြွ အသွင်ပြောင်းလိုက်မှ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်မှာ!"

တောက်ချန်ကျစ်က ရယ်ပြီး :"မကောင်းမှုဆိုတာ ဘာလဲ... ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်လို့လား... အဆိုးဖြစ်လာတာက အမှန်ပဲလား မကောင်းမှုဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်း မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်လမ်းကို မလိုအပ်ပါဘူး ငါတို့ကသာ ကောင်းကင်လမ်းရဲ့ နောက်လိုက် အစစ်တွေပဲလို့ ငါယုံကြည်တယ်"

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင် စုန့်ယိ: "ဒီထက်ပိုပြီး ပြောစရာအကြောင်းမရှိပါဘူး နတ်ဘုရားက အရှင့်ကို ခေါ်သွားပြီ... ငါတို့ သူတို့ကို အမြန်ဆုံးရှာရမယ်... နတ်ဘုရား အရှင့်ကို ဒုက္ခပေးမှာကိုပဲ ​စိုးရိမ်ရတယ်"

ထို့​​နောက် ပြေးသွားကြသည်။

စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းတွင်တော့ နွေဦးမှ အငွေ့များ တက်လာသည်။ ဒဏ္ဍာရီအရ ဤနွေဦးသည် ကြီးမြတ်သော တာအို၏ စမ်းရေဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နေသော ရေသည် မကောင်းမှုမှန်သမျှကို ကင်းစင်စေသည်။ သောက်သုံးပါက မသေနိုင်ပေ။

ကျုံးဝူဝမ့်သည် တာအိုရေထဲတွင် ကိုယ်လုံးတီးထိုင်နေခဲ့ပြီးနောက် သူ့ဒဏ်ရာများ သိသိသာသာ သက်သာလာခဲ့သည်။ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားမှ ဒဏ်ရာက သူ့ကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကြီး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကုန်းစောင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အမတက ထိုသတင်းကို ကြားသိရပြီးချင်း သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားသည် အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် ယင်ယန်နယ်ပယ်ကို မကျော်လွန်သူ မည်သူမဆို သွေးအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းတွင်ပင် ယင်ယန်နယ်ပယ်ကို ဘယ်အမတမှ မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ကံကောင်းစွာပဲ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း အတွင်းမှာတော့ ယင်ယန်နယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ မှော်ဆန်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု ချထားပေသည်။

၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး လက်ဖဝါးတစ်ခုစာ မြင့်သော ပုလင်းဖြစ်ပြီး ကြည်လင်သော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ တိမ်မြုပ်နေသော ထိုက်ချီ ပုံစံက ၎င်း၏အောက်ခြေအတွင်း၌ စီးဆင်းနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဖုန်းရော့ထုံက ထိုရတနာကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျုံးဝူဝမ့်၏ ခေါင်းထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ လေးငါးရက်ကြာသောအခါ ညစ်ညမ်းသော သွေးပုလင်းတစ်ဝက်ကို စုပ်ယူလိုက်ကာ ကျုံးဝူဝမ့်ကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ဒဏ်ရာက အခု မစိုးရိမ်ရပေမယ့် မင်းကိုငါတစ်ခုပြောပြရမယ်... မင်းရဲ့ဆရာဝေ့လော်ရဲ့ အသက်မီးအိမ် ငြိမ်းသွားပြီ"

ဖုန်းရော့ထုံ ယင်ယန်ချီပုလင်းကို ဖယ်လိုက်ပြီး။

"အပြင်က နတ်တွေက ကင်းခြေများလို ပိုးကောင်တွေလို့ ကြားလို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တာ... နတ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့ကို ဖယ်ရှားဖို့ နေရာအမျိုးမျိုးမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်... မင်း ချန်ရှီကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာကို သူတွေ့လိုက်တာနဲ့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ချန်ရှီဆီမှာ အသက်ပေးသွားတယ်..."

ကျုံးဝူဝမ့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်တဲ့အခါ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာ​တော့သည်။

"မင်းနဲ့သူက အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ် ဒါပေမယ့် သေတဲ့လူက ပြန်မထနိုင်ဘူး မင်းလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး"

"ဆရာကြီး ချန်ရှီကို မသတ်ပါနဲ့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လုပ်ချင်တယ်"

ဖုန်းရော့ထုံက ညင်ညင်သာသာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မင်း နာလန်ထအောင်ပဲ အာရုံစိုက်ပါ... မင်းမဟာယာနနယ်ပယ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို အောင်မြင်ပြီးရင် အမတ အသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ နီးနေပြီ"

ထို့နောက် ပုလင်းကိုကိုင်ကာ ထွက်သွားရန် ထလိုက်သည်။ ကျုံးဝူဝမ့်ကတော့ သူ့​ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် ရေကန်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့၏။ ဖုန်းရော့ထုံ ရုံရှန်မျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယင်ယန်ချီပုလင်းကို ပြန်ထားခဲ့သည်။ ထိုစဥ် ကောင်းကင်တမန်တစ်ဦး ရောက်လာကာ။

"အစ်ကိုဖုန်း... ကောင်းကင်က နတ်ဘုရား ဘယ်တော့မှ သူ့မျက်လုံးတွေကို ပြန်ဖွင့်တော့မှာလဲ အထက်ကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားပြီ... မိသားစုဆယ့်သုံးစုရဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်မှ နတ်ဘုရားက နေကို ပြန်လင်းစေမှာလား"

"မပူနဲ့... သာမန်လူတွေဟာ နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်း ထိန်းထားနိုင်ပါသေးတယ်... ငါတို့ စိတ်မရှည်သလို မလုပ်ရဘူး... ကောင်းကင်က နတ်ဘုရား မနိုးထခင် ရန်သူတွေ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်ရမယ်..."

“အပြင်နတ်တွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား လုပ်နေကြတယ်... အရင်ကတည်းက သူတို့ကို ရှာရခက်နေတာ.. အမြဲလိုလို ပုန်းနေခဲ့ကြတာ ဒါပေမယ့် အခု တဖြည်းဖြည်း တက်ကြွလာ​ပြီ ... အခု အဲဒါတွေကို ဖယ်ရှားဖို့နဲ့ နောင်ဒုက္ခတွေကို ကာကွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ"

“ကောင်းကင်က နတ်ဘုရားက တကယ် နိုးကြားလာနိုင်မှာလား?"

"ဟုတ်တယ်.. လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်က ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖုန်းရော့ထုံက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပဲ ပြန်ပြောသည်။

"အဲဒါကို ငါတို့လုပ်နိုင်တယ်.. အခု ဒီထက်ပိုပြီးလည်း လုပ်နိုင်တယ်!"

နတ်မြို့တော်၌ အဘိုး ချန်ယင်တူးသည် ရှေးရှေးကတည်းက သေသင့်သော လူတစ်ဦးကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤလူ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ကျင် ​ဖြစ်ပြီး သူ့အမည်မှာ ယွိရှူး ဖြစ်သည်။ ထို​သူသည် သူ့ကို စန့်ရန်အဖွဲ့ထဲ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော လူကြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ကျင်ယွိရှူးသည် အလွန်အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ရန် နှစ်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့၏။ ပြီးနောက် သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အချို့က ကျင်ယွိရှူး ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဟု ဆိုကြသည်။ သူ၏ သက်တမ်းသည် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် နတ်မြို့တော်၌ ကျင်ယွိရှူး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသဖြင့် ချန်ယင်တူး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ချန်ယင်တူး မတွေ့တာကြာပြီ"

ကျင်ယွိရှူးက ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် နှစ်ယောက်သား လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း နတ်ဆိုးများနှင့် ကပ်ဆိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ထူးဆန်းသော မြို့ကို ကြည့်​နေလိုက်ကြသည်။

ဤနေရာကို နတ်မြို့တော်ဟု ခေါ်သော်လည်း နတ်တစ်ပါးမှ မရှိချေ။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးများ၊ ဘေးအန္တရာယ်အဆင့်၊ မကောင်းမှုအဆင့်များသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်တူးသည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနှင့် လမ်းများပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က မိန်းကလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကိုပင် မြင်​နေရသည်။

ချန်ယင်တူး: "မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ.. မင်းဒီကို ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ"

ကျင်ယွိရှူးက ပြုံးပြီး :"လူတိုင်း ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ... ငါက အသက်ကြီးပြီး သေရတော့မှာမို့လို့ မသေခင်မှာ မင်းအရင် ငါ့ရှေ့ကတွေလိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တာလေ... ဒီကိုလာ နေထိုင်နေတာ..."

ချန်ယင်တူး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုသူ့ကို မော့ကြည့်ကာ။

"မင်းက နတ်ဆိုးဖြစ်သွားပြီ..."

ကျင်ယွိရှူးက ပြုံးပြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်ရမှာလဲ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း ကျင့်ကြံလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မဟာတာအိုက ပြောင်းလဲနေပြီ... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်လို ပြောင်းလဲသွားတဲ့အတွက် မဟာတာအိုရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို လိုက်လျှောက်သင့်တယ်လေ...."

"မင်း လုံးဝ မပြောင်းသေးပါဘူး တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်"

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မဟာတာအိုကလည်း လုံးဝ နတ်ဆိုး မဖြစ်သေးဘူးလေ.."

ကျင်ယွိရှူးက ကူကယ်ရာမဲ့ဖြင့် :"လုံးဝဆိုးတယ် အဲဒါကြောင့် ငါလည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ ဆိုးနိုင်တယ်။ နတ်မြို့တော်က တခြားလူတိုင်းကလည်း အတူတူပဲ။... မကောင်းမှုတစ်ဝက်က ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ မကောင်းမှု စွမ်းအင်တွေ ပိုအားကောင်းလာတာနဲ့အမျှ အခြေအနေကလည်း တိုးတက်လာပြီပဲ... အနှေးနဲ့အမြန် အနောက်နွားရှင်းကျိုးက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တာအိုကြီးလည်း လုံးဝ ဆိုးသွားလိမ့်မယ်.. အဲဒီအခါမှာ ငါက စစ်မှန်တဲ့ အမတ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ချန်ယင်တူးက သူ့ကို ဖြတ်၍ မြင်နိုင်သလို ဝင်ထောက်လိုက်သည်။

"ခွေးနဲ့ ဝံပုလွေကြားက သစ်သားတိုင်လိုပဲ မင်းက အခုအချိန်မှာ ဖြောင့်မတ်တဲ့သူလည်းမဟုတ် မကောင်းမှုလည်း မဟုတ်ဘူး”

ကျင်ယွိရှူးက ဒေါသတကြီးနဲ့: "မင်းရဲ့စကားတွေက အရင်ကလို အဆိပ်ပြင်းနေတုန်းပဲ!"

သူသည် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်၍ သူ့အမွေကို အမွေဆက်ခံရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ချင်သည်။ သူသည် ချန်ယင်တူးကို တွေ့သောအခါ သူ့တပည့်အဖြစ် ခံယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူ့ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သင်ယူနိုင်သူတစ်ဦးအတွက် ဒါက မလုံလောက်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အသက်အရွယ်မရွေး ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ ကျင်ယွိရှူးသည် ချန်ယင်တူးကို လှည့်စားသူများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီး လမ်းလွဲသူ စန့်ရန်များစုဝေးရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း မသေသေးတာကို တွေ့ရလို့ ဝမ်းသာပါတယ်"

"ငါ မင်းကို ဒီလောက် ခုခံနေဖို့ မလိုဘူးလို့ ပြောဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ... နတ်မြို့တော်က မင်းနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် ချန်ရှီအပေါ် ဘာဆိုးကျိုးမှ မလုပ်ဘူး"

ချန်ယင်တူး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ကျင်ယွိရှူးက ပြုံးပြီး :"မင်း မယုံသေးဘူးလား တကယ်တော့ စန့်ရန်အဖွဲ့ကို နတ်မြို့တော်က တည်ထောင်ထားခဲ့တာ။"

ချန်ယင်တူး၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

"မင်း လေးလေးနက်နက် ပြောနိုင်မလား?"

"ဒါပေါ့ စန့်ရန်အဖွဲ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်က စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ် အပြီးမှာ တည်ထောင်ခဲ့တာ... စန့်ရန် အတော်များများမှာ အထောက်အထား မျိုးစုံ ရှိကြတယ်.. တချို့က မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဆယ့်သုံးစုက၊ တချို့က ပျင်းရိတဲ့ လယ်သမားတွေ ဖြစ်ပြီး တချို့က သန့်ရှင်းသော နယ်မြေက သခင်တွေ... မြင့်မြတ်တဲ့ မြေရှင်တွေတောင် အများကြီး ရှိတယ်... ထူးထူးခြားခြား ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး လိုအပ်ပေမယ့် မင်း စန့်ရန် ဖြစ်လာတာနဲ့ နတ်မြို့တော်ထဲကို ဝင်ဖို့ မလွယ်လာဘူး..."

သူက ချန်ယင်တူးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသည်။

"ဒါပေမယ့် မင်း ချန်ယင်တူးကတော့ နတ်မြို့တော်က အလိုအရှိဆုံး အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူ... အရှင်မင်းမြတ် နန်းတက်ပြီးရင် မင်းက အဓိပတိဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် (မှတ်ချက်- အငြိမ်းစားဧကရာဇ်ရဲ့ ဖခင်)"

ချန်ယင်တူး : "စန့်ရန်ရဲ့ ပန်းတိုင်က တာအို မှော်ပညာနဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့... ဘုရင်ကျန်းခေတ်နဲ့ သမိုင်းမတင်မီအချိန်က ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမှန်တရားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့... တာအိုကျင့်စဥ် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေနေဖို့... အဲ့တော့ နတ်မြို့တော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... အဲဒါကို မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အမတ တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့လား"

"မှားတယ်!"

ကျင်ယွိရှူး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"နတ်မြို့တော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပိုမွန်မြတ်တယ်- ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး ငါတို့ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေအဆုံးသတ်ဖို့ပဲ... နောက်ကျရသ်တော့ မရဏကမ္ဘာကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... သက်ရှိကမ္ဘာမှာတော့ လူတိုင်း မျိုးစိတ်သစ်တွေ ဖြစ်လာကြပြီး မင်းနဲ့ငါ့လို ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အမတတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ချန်ယင်တူး ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းခါရင်း :"မင်းက သာမန်လူတွေထက် ပိုဆိုးတယ်... ကျင်ယွိရှူး မင်းနဲ့ ပေါင်းရတာ ရှက်စရာပဲ"

ကျင်ယွိရှူး သူ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ မကြိုးစားတော့ပေ။

"ချန်ယင်တူး မင်းမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခု ရှိလား ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့မြေးတော်က ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ.... သူက ပြောတယ်.. ငါတို့အားလုံး နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်လာရင် အားလုံး နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင် နတ်ဆိုးတွေ မရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလားတဲ့"