ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်(၂)

လက်ဖက်ရည်စားပွဲနောက်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူ၏အသားအရေက ဖြူဥနေပြီး အပြုံးတစ်ခုက သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ဆံပင်ရှည်သည်လည်း အဖြူရောင်ချည်ကြိုး ရိုးရိုးလေးစည်းနှောင်ထားသော အဖြူရောင်ကဲ့သို့ စင်ကြယ်သည်။ သူ၏အဝတ်အစားသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း သူသည် အခမ်းနားဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခမ်းအနားဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားတစ်ခုလုံးက မဖော်ပြနိုင်သော မြင့်မြတ်မှုနှင့် သိမ်မွေ့သော ကျက်သရေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ထိုင်ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး။ ကျွန်တော် ခုနလေးတင်ပဲ ဖျော်ထားတဲ့ ဒီနှလုံးသားနှင်းလက်ဖက်ရည်ဟာ ရှားပါးပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖြစ်ပါတယ်။ ချီကျယ်ဝူ မင်း အကြိုက်တွေ့မှာပါ"

လက်ဖက်ရည်ဖျော်နေစဥ် အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်၏ လှုပ်ရှားမှုများက ကျက်သရေရှိပြီး သူ၏အပြုံးက နွေးထွေးပြီး ဖိတ်ခေါ်နေပုံပင်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရသေးသော သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ဦးကို ဧည့်ခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"မင်းသား လက်ဖက်ရည်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချီကျယ်ဝူသည် စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လေးပါ"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြီး ချီကျယ်ဝူကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကိုယ်တိုင်ပေးလိုက်သည်။

ချီကျယ်ဝူသည် လက်ဖက်ရည်ကို ဂရုတစိုက်သောက်ပြီးနောက် "မင်းသား ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ အဲ့ဒီတောင်းဆိုမှုတွေကို ကျွန်တော် တင်ပြပြီးနောက် ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်

မင်းသားက တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်သွားပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကင်ရဲ့မျက်စိသာ မရှိရင် မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ" လို့တောင် ကျွန်တော့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောလိုက်တယ်။ သူ တကယ်ပဲ သတ်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကောင်းကင်ရဲ့ မျက်စိကို စိုးရိမ်တာလား။ ဒါ အမှန်လား အတုလား"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် "သူ မင်းကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိခဲ့သလား" ဟု မေးသည်။

"သူ သတ်ချင်ခဲ့ရင်တော့ အခွင့်အရေးတော့ ရှိခဲ့ပါတယ်"

ချီကျယ်ဝူက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြို့စားဟန်ရဲ့ နေရာချည်နှောင်ခြင်းနဲ့ ပိတ်မိနေပြီး လုံးဝ ကာကွယ်မှုမရှိခဲ့ပါဘူး"

"ဟုတ်လား"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူက တကယ်ပဲ အနည်းငယ် စိတ်တည်ငြိမ်ပုံရတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ သူ သိလိုက်ပုံရတယ်"

ချီကျယ်ဝူသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး "မင်းသားက ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားဟာလည်း ကံကြမ္မာကို ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ သံသယရှိတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မပြောဘဲ မနေနိုင်ဘဲ "ဒါပေမဲ့ သူက ရှားဟုန်မျိုးနွယ်က မင်းသားမဟုတ်လား။ ကောင်းကင်မျက်စိရဲ့ အနှစ်သက်ဆုံး အစောင့်အရှောက်အောက်မှာ မွေးဖွားလာတာဆိုတော့ ကံကြမ္မာကို ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းကင်မျက်စိရဲ့ ချစ်ခြင်းကို ခံရမလဲ။ ပြီးတော့ မင်းသားအဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ခန့်မှန်းချက်ပဲလေ"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အိုမင်းပြီး မသေရဘူးဆိုရင် မင်းကို ဒီဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သတ်ကောင်းသတ်လိမ့်မယ်"

ချီကျယ်ဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘဝနဲ့ သေခြင်းဟာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းတွေပါပဲ"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်သည် သူ့ပုခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး "မင်း ငါ့နောက်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါခဲ့တာပါ။ သူသာ မင်းကို သတ်လိုက်ရင်တော့ အရာအားလုံး တရားမျှတအောင် ငါက သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းသားသာ ဆယ့်ခုနှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို သတ်လိုက်ရင်..."

ချီကျယ်ဝူက သူ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်က ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံမှုက အရာရာကို ပြီးပြည့်စုံစေတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တာ"

"ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြောင့် မင်းသားနန်းက တာဝန်ယူပြီး ဒူယန်မူ မျိုးနွယ်စုကိုလည်း ရှင်းပစ်ခဲ့တာ သိပ်နှမြောစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင် မင်းသားမှာ ဒီလိုအခက်အခဲတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

ချီကျယ်ဝူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်က အကန်းပဲလေ"

အဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို မြှောက်

လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်က အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်၍ ကြည့်နေသလိုပင်။

သူသည် သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသော မျက်လုံးများနှင့် တွေ့ဆုံကာ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် "ကောင်းကင်က ဘယ်တုန်းက အမြင်အာရုံ ရှိခဲ့ဖူးလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

ထိုညနေခင်း။

ကြွက်နာရီမတိုင်မီ လင်းယွဲ့သည် မြို့စားဟန်၏အိမ်တော် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့နောက်တွင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ လိုက်ပါလာသည်။

"မင်းသားပြောတဲ့ ရတနာကို ကြွက်နာရီအတွက် စီစဥ်ထားတာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးသည်။

"မှန်တယ်၊ မြေဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်ထောင်တောင် ကုန်ကျတယ်"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော် လေးသင်္ကေတအထွတ်အထိပ်ကို မရောက်ခင် စိန်ခေါ်မှုသုံးခုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး မြေဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်ထောင်ကျော်ကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ်ရဖို့ကတော့ မြန်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်က စိတ်ပျက်စရာ မကောင်းဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မြေဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်ထောင်လား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ထိုအကြောင်းကို အနည်းငယ်မျှသာ သိသည်။

လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဖလှယ်မှုစာရင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အဖိုးတန်တဲ့ ပထမအဆင့် နတ်ဆေးလုံးတွေဟာ မြေဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်ပဲ တန်ကြေးရှိတယ်"

"မြေဂုဏ်ထူးအမှတ်က ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိတာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သိသိသာသာ အံ့သြသွားသည်။

"ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးက ကောင်းကင်ဘုံဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်သောင်းပါပဲ။ ဒါကို တစ်ခါတည်း ရိုးရိုးလေး အသက်သွင်းတာဖြစ်ပေမဲ့ မြေဂုဏ်ထူးအမှတ် တစ်ထောင် ကုန်ကျတယ်၊ တကယ်ကို မိုက်ရူးရဲဆန်တယ်"

လင်းယွဲ့က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဒီ ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်ကို ဘိုးဘွားခန်းမမှာတောင် ဝယ်ယူလို့ မရနိုင်ဘူး၊ ဒါက ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။

သို့သော်လည်း သူသည် ဘိုးဘွားခန်းမတွင် ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုမည့် နောက်ထပ်ရတနာတစ်ခုရှိကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ပြီး ၎င်း၏အာနိသင်က ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောင်အခါတွင် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်းပင်။

မကြာမီပင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် မြို့စားဟန်၏အိမ်တော်တံခါးဝတွင် ပေါ်လာပြီး အရေပြားတစ်စွန်းတစ်စပင် မမြင်ရဘဲ သူတို့၏မျက်နှာသည်လည်း မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ၏အရိပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်စုံသာ မြင်ရသည်။

"မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန်"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူသည် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ်အကြောင်းကို အနည်းငယ် နားလည်ခဲ့သည်။ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ကို အစေခံသော ကောင်းကင်ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ ကင်းလှည့်သံတမန်များအပြင်၊ တော်ဝင်မျိုးနွယ်ပိုင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမနှင့် နတ်ဘုရားစေတမန် ဆယ်ပါးလည်း ရှိသည်။

နတ်ဘုရားစေတမန်ဆယ်ပါးစီတိုင်းသည် အရောင်ခုနစ်ရောင်ရှိသည့် အနက်၊ အဖြူနှင့် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရောင်တစ်ခုစီက နတ်ဘုရားစေတမန်တစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုခြင်းပင်။

သူ့ရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန် ဖြစ်သည်။

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား"

နက်ရှိုင်းပြီး အသံဝင်နေသော အသံသည် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ကျွန်တော်က ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်ကို ဒီမှာ လာပို့ဖို့နဲ့ မင်းသားအတွက် တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းဖို့ အမိန့်တော်ချထားတာပါ"

"ကောင်းပြီ"

လင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန်က "မင်းသား ကျေးဇူးပြု၍ သိထားရမှာ တစ်ခုရှိပါတယ်။ တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းပြီးတာနဲ့ ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်က သုံးနာရီသာ အာနိသင်ကို ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ လေးသင်္ကေတအထွတ်အထိပ်ကို မရောက်ခင်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က မပြောင်းလဲသေးဘဲ အသုံးပြုတိုင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အနည်းငယ် တုန်ခါစေပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် တစ်လကျော် အနားယူပြီးမှသာ ထပ်ပြီး သုံးနိုင်ပါမယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသားက အခက်အခဲ ဒါမှမဟုတ် အစပိုင်း အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်ကို အသုံးပြုတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် လောလောဆယ် အစပိုင်း အခက်အခဲ အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

အပြင်းထန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းရည်သည် ကိုယ်ခံပညာ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်သာ အများဆုံး ကူညီပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်တိုးတက်မှုများက သူ့ကိုယ်သူပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

ဆယ့်သုံး မီးလျှံကဲ့သို့ပင် လေနှင့်မီးနယ်မြေက ပြီးပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သည်။ လေနှင့်မီးနယ်မြေမှ ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးပြီး မိမိ၏အလားအလာကို လှုံ့ဆော်ခြင်းကပင် ၎င်း၏ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ရှေ့သို့ လမ်းကြောင်းမရှိတော့ဘဲ ပြင်ပအကူအညီရှာဖွေခြင်းမှ အတွင်းပိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် ၎င်းသည် လေနှင့်မီးနယ်မြေ၏ မျက်နှာပြင်များမှနေ၍ ၎င်း၏အနှစ်သာရကို နားလည်ရန်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် လေနှင့်မီး၏ အနှစ်သာရနှင့် ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာသည်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ပါက ၎င်းက အသွင်ကူးပြောင်းမှုသို့ ဦးတည်စေသည်။

၎င်းကို ကိုယ်ခံပညာအစစ်အမှန်စွမ်းရည်ဟု ခေါ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းရည်သုံးပါး ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှသာ ကောင်းကင်နှင့်မြေဥပဒေကို နားလည်နိုင်ပြီး ဥပဒေ၏စွမ်းအားများကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေသဘာဝလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ၏ အနှစ်သာရကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းယွဲ့သည် စွမ်းရည်သုံးပါး ကောင်းကင်ဘုံ အတားအဆီးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော်လည်း အနှစ်သာရကို ရှာဖွေနေပြီဖြစ်ရာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

သို့သော် အောင်မြင်ပါက အကျိုးကျေးဇူးများ အံ့မခန်း ဖြစ်နိုင်သည်။

စွမ်းရည်သုံးပါး ကောင်းကင်ဘုံ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်

နှင့်မြေကြားရှိ အမျိုးမျိုးသော ဥပဒေများကို ခံစားနိုင်သည်။ သို့သော် ဤဥပဒေများက ထင်ထင်ရှားရှား ခွဲခြားထားခြင်းမရှိဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် မကြာခဏဆိုသလို မှားယွင်းစွာ ခံယူမိပြီး မသိဘဲနေသဖြင့် စစ်မှန်သောလမ်းမှ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားစေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

လူ့စိတ်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေ၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို နားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းက မိမိ၏စွမ်းရည်ကို အထင်ကြီးလွန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်မခန်းမ၏သခင်က လင်းယွဲ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပန်းတိုင်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေဥပဒေကို နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ရည်ရွယ်ချက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှတစ်ဆင့် အနှစ်သာရကို နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော်လည်း အကျိုးကျေးဇူးမှာ ရှုပ်ထွေးသော ကောင်းကင်နှင့်မြေဥပဒေ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းယွဲ့သည် ပထမအဆင့်တွင်ပင် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ခံပညာ အစစ်အမှန်စွမ်းရည်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးရန်အတွက် အနှစ်သာရ၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို နားလည်ရမည်။ အစပိုင်းပင် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်လကျော်အတွင်း တိုးတက်မှုများစွာ မရှိခဲ့ပေ။

ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်က သူ့ကို ကူညီနိုင်မည်ဟုသာ သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့"

လင်းယွဲ့သည် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန်ကို ရုတ်တရက်ကြည့်ပြီး "ကိုယ်ခံပညာအခွံအိမ်ရဲ့ သုံးနာရီ အာနိသင်ဟာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အချိန်ကို ခံစားတာနဲ့ ကိုက်ညီလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်နဲ့လား" ဟု မေးသည်။

"ဒါဟာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သဘာဝအတိုင်း ကိုက်ညီပါတယ်"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန်က ပြောသည်။

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သော်လည်း အတွေးတစ်ခုသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ ချက်ချင်းပင် "စတင်ကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားစေတမန်သည် မည်သည့်ရတနာကိုမျှ ထုတ်ယူခြင်းမရှိဘဲ သူ၏လက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား အတွေးကူးပြောင်းမှုကဲ့သို့သော လှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် လင်းယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ဤအချိန်တွင် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ဝိညာဉ်ထဲတွင် အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ခံစားချက်က အလွန်ပြတ်သားလာကာ သူ၏စိတ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုသို့သော တည်ငြိမ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ကမ္ဘာအပေါ် ခံစားချက်က သိသိသာသာ ရှင်းလင်းလာသည်။

လေမတိုက်သော ရေအိုင်ကဲ့သို့ မကြုံစဖူး တည်ငြိမ်မှုသည် သူ၏နှလုံးသားတွင် အခြေချသွားပြီး လေအနည်းငယ်လေးတောင် လှိုင်းထန်စေနိုင်သည်။

"ဒီအခြေအနေ..."

လင်းယွဲ့သည် ဆက်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်းလှည့်ကာ လေပြင်းတိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားရန် သူ၏လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချက်အသက်ရှူအတွင်းမှာပင် သူသည် ချင်ဟူ ဧည့်ရိပ်သာရှိ ကျင့်ကြံခန်းသို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ အစစ်အမှန်မဟုတ်သော ကမ္ဘာထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားသည်။

...

မီးပုံဘေးတွင် သားရေဝတ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်တုတ်ခိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် လူသားဘိုးဘေးက အသားကင်နေသည်။ လင်းယွဲ့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ "ကလေး ဒီနေ့ ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံပါ။ အစောတရက် တိုးတက်ဖို့ ကြိုးစား... ဟဲ…ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေလဲ။ ဒါက ဘာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ်ခံပညာနှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင် ကူညီဖို့ ရတနာတစ်မျိုးကို သုံးခဲ့တယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ပိုလွယ်ကူစေပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိပြီး ချက်ချင်းပင် "တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့အသိစိတ်က အပြင်ကမ္ဘာနဲ့ ယှဥ်ရင် ဆယ့်နှစ်ဆ ပိုမြန်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဆယ့်နှစ်ဆ တိုးတက်သွားပြီး သုံးဆယ့်ခြောက်နာရီ ထိန်းထားနိုင်တာနဲ့ ညီမျှတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။