လင်းကျန်းလု

သူသည် လင်းယွဲ့ကို မြင်သည့်အခါ လန့်သွားပြီးနောက် သူ့ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခဲ့သည်။ လင်းယွဲ့ဝတ်ဆင်ထားသည့် မင်းသားဝတ်စုံကို မမှတ်မိမှီအထိ သူ့မျက်လုံးများတွင် ဖော်မပြနိုင်သော အလင်းရောင်တစ်ခုရှိနေပုံရသည်။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားပြီးမှ "ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်က မွေးဖွားခဲ့တဲ့ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး စီယန်ချီကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် လူသားဘိုးဘေးက သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားအတွေး အမှတ်အသားက အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားမှုအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

လူသားဘိုးဘေး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က ဒီလူထဲတွင် နေထိုင်နေခြင်းပင်။

“စီယန်ချီရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ နာမည်ကို ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်”

လင်းယွဲ့က "ကျွန်တော် မှတ်တမ်းခန်းကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖို့ ရောက်လာတာမို့ ခဏဝင်လာတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက တော်တော်လေး ငယ်သေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

အဖိုးအိုက ညင်သာစွာ ရယ်မောသည်။

"မင်းသား မမွေးခင်ကတည်းက စီယန်ချီ က ကောင်းကင်ဘုံကနေ ပြုတ်ကျခဲ့တာပါ။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော် မကြာသေးခင်ကမှ ကြားတာပါ"

လင်းယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက ပြုံးပြုံးလေး ရယ်မောပြီး "ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ဘယ်သူ့ကို ရှာချင်တယ်ဆိုတာ သိပါရစေ" ဟု မေးသည်။

လင်းယွဲ့သည် ကျီတုံရွှမ်နှင့် စကားပြောနေစဥ်ထက် အဖိုးအို၏အကြည့်က သူ့ကို ကြည့်သည့်အခါ ပို၍ နွေးထွေးသည်ဟု အမြဲခံစားရသည်။

သူသည် ထိုအရာကို သိပ်မစဥ်းစားတော့ဘဲ "ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာနရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတစ်ဦးကို ရှာချင်တာပါ။ သူမရဲ့ နာမည်က လင်းကျန့်လူပါ၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပါ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လင်းယွဲ့သည် ဤအချိန်တွင် အဖိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသည်။

သူ၏ မူလက မှုန်မှိုင်းနေသော မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တောက်ပလာပြီး လင်းယွဲ့ကို တစ်စိုက်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် "မင်းသား သူမကို သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီလူကလည်း သူ့အမေကို သိနိုင်သလား။

"လင်းကျန်းလု က ကျွန်တော့်အမေပါ"

လင်းယွဲ့က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

ချင်တူးမြို့ကို ဖြတ်သန်းစဥ်က အန္တရာယ်ရှိသော အစီအစဥ်ကို လုပ်ဆောင်နေစဥ် သူနှင့် ရှားလီတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားများကို လဲလှယ်ခဲ့ကြသည်။ ရှားလီသည် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် မင်းသားဖြစ်လာပြီး သူကတော့ တကယ်တမ်း လျှို့ဝှက်စွာနေခဲ့သော မင်းသားဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအစီအစဥ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဖခင် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် ၎င်းကို အစီအစဥ်အတွက် ကြိုတင်ဖန်တီးထားသည်ဟု ပြောနိုင်သည့်အချက်အပေါ် အခြေခံထားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိဘနှစ်ပါးစလုံး ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ၏စကားများ မှားယွင်းသည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ အတည်ပြုရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

ဒါ့အပြင်...

မင်းသားနန်၊ ဒုတိယမင်းသား၊ ပဉ္စမမင်းသား၊ ပင်မခန်းမသခင်...

လူများစွာသည် သူသည် အတုအယောင်မင်းသားဖြစ်ကြောင်း သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှ ဒါက အမှန်လား အတုလားဆိုတာကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် သဘာဝအားဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"ဘာ…လုအာ... မင်းရဲ့ အမေလား"

အဖိုးအိုသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းယွဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ "ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." ဟု ရေရွတ်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့၏ အစီအစဥ်အားလုံးကို သိသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျီတုံရွှမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ မွေးသမိခင်၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ မိဖုရားတစ်ဦးလည်းဖြစ်သော... တစ်ချိန်က နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာန၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သလား။

သူမရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ။

လင်းကျန်းလုလား။

ကျီတုံရွှမ်သည် ဤအမည်ကို လျှို့ဝှက်မှတ်သားထားပြီး အထက်ကလူများ သိမသိကို တွေးနေသည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အမေကို သိလား"

လင်းယွဲ့သည် စီယန်ချီကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဖိုးအိုသည် သူ့ကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ စတင်ရစ်ဝိုင်းလာပြီး "လုအာ... သူ ဘာလို့ သူမနဲ့ ဒီလောက်တူနေလဲဆိုတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး... အံ့သြစရာမရှိဘူး... မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ အားလုံးက ဆင်တူနေတယ်... မျက်ခုံးတွေပဲ ပိုဖျော့တော့တယ်။ နဖူးက ပိုပြည့်နေတယ်။ မဟုတ်ဘူး... သူက သူ့ကို ဘယ်လိုတူနိုင်မှာလဲ။ မဖြစ်သင့်ဘူး..." ဟု ဆက်တိုက် ရေရွတ်နေသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်ရင်း လင်းယွဲ့၏ မျက်နှာကို ထိလိုသကဲ့သို့ မသိစိတ်ဖြင့် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ဟူးး"

ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် လင်းယွဲ့နှင့် စီယန်ချီတို့ကြားသို့ ဝင်လာသည်။

၎င်းက ဘိုင်လီဖုန်းကျီဖြစ်သည်။

မျက်နှာထား မဲ့သွားသော သူမသည် စီယန်ချီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ပြီး "စီယန်ချီ မင်းသားနား အရမ်းမကပ်ပါနဲ့" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က မဟာကျင့်ကြံသူများထဲမှ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် စီယန်ချီသည် သူ၏ စွမ်းအင်အားနည်းနေသော်လည်း များပြားသော ကျင့်ကြံမှုရှိနေနိုင်သေးသည်။ သူမသည် ထိုသို့သော အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော လူစိမ်းတစ်ဦးကို ချဥ်းကပ်ခွင့် မပြုပေ။

"...တောင်းပန်ပါတယ်"

အဖိုးအိုသည် တုန်ယင်လျက် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး "ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက လင်းကျန်းလုရဲ့ သားသမီး တကယ်ပဲလား" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လိမ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိလို့လား"

လင်းယွဲ့က ပြန်ပြောသည်။

ဤအဖိုးအိုသည် အတိတ်က သူ၏မိခင်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ပုံရပြီး တစ်ခုခုကို သိနေနိုင်သည်ဟု သူပြောနိုင်သည်။

ဥပမာ... သူ့ရဲ့ တကယ့်ဖခင်။

"...ကောင်းပါပြီ"

အဖိုးအိုသည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး "မင်းသားက မင်းသားရဲ့ မိခင်အကြောင်းကို သိချင်နေတယ်ဆိုတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့"

လင်းယွဲ့သည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လင်းကျန်းလုရဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မှတ်တမ်းခန်းက မှတ်စုတွေကိုပဲ အားကိုးရင် မင်းသား ဘာမှ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်ပါတယ်"

အဖိုးအိုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းသား ဒီအဖိုးအိုနဲ့ သီးသန့် စကားပြောဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ စဥ်းစားပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ကျီတုံရွှမ်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ပြီး "တစ်ရာ့မှူးကျီ ကျေးဇူးပြုပြီး အပြင်မှာ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျီတုံရွှမ်သည် စီယန်ချီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ မင်းသား…. မင်းသားရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျီတုံရွှမ် မှတ်တမ်းခန်းမှ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် သွေးကြာပန်းမီးအိမ်ကို ထုတ်ယူကာ ကာရံတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် စီယန်ချီဘက်သို့ လှည့်ကာ "ပြောပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသား သူမက..."

အဖိုးအိုသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ထောက်ပါ။ သူမထက် ပိုပြီး ယုံကြည်ရတဲ့သူ မရှိပါဘူး"

လင်းယွဲ့က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

စီယန်ချီက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စားပွဲနှင့်ထိုင်ခုံများကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ မင်းသား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် အဖိုးအိုသည် အနီးရှိ စာအုပ်စင်မှ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာပြီး လင်းယွဲ့ကို ပေးအပ်ကာ "မင်းသား ဒါက လင်းကျန်းလုရဲ့ စာရွက်စာတမ်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ၎င်းကို လက်ခံယူပြီး စတင်ဖတ်ရှုသည်။

စာရွက်စာတမ်းက ရှင်းလင်းလွန်းလှသည်။

လင်းကျန်းလု၊ အမျိုးသမီး၊ ဧကရာဇ်၏ စစ်ဆေးရေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်၊ နဝမလ၏ ပဉ္စမနေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ကျင်းကျိုးရှိ ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်းမှ မူရင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ဖခင် တျန်းယွန်ဇီသည် ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ထောင်စုနှစ်တစ်ခုတွင် တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏မိခင် လင်း ချီယူရွဲသည်လည်း ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၏ ဆောင်းဦးရာသီတွင် လင်းကျန်းလုသည် နတ်ဘုရားကင်းစင်သော မိုးကြိုးပညာဖြင့် နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာန၏ စစ်ရေးစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး လမ်းကြောင်းဖျက်ဆီးရေးတပ်၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာသည်။

ဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၏ ဆောင်းရာသီတွင် လင်းကျန်းလုသည် တျန်းရှား အဆောက်အအုံသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လမ်းကြောင်းစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ကာ လမ်းကြောင်းဖျက်ဆီးရေးတပ်၏ တပ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လေးဆယ့်ငါးနှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၏ ဆောင်းရာသီတွင် လင်းကျန်းလုသည် တျန်းရှား အဆောက်အအုံ၏ တတိယအလွှာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ အောင်ပွဲငါးကြိမ် ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းဖျက်ဆီးရေးတပ်၏ တစ်ရာ့မှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၏ နဝမလတွင် လင်းကျန်းလုသည် နံနက်ခင်းစစ်တပ်နှင့်အတူ အနောက်မြောက်ဘက်မှ မဟာယုံကို စွန့်ခွာကာ ထာဝရညဘုံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက နံနက်ခင်းစစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လင်းကျန်းလုနှင့် စစ်သည်တပ်ဖွဲ့များစွာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို မသိရတော့ပေ။

လေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၏ ဒသမမြောက်လတွင် မည်သည့် ခြေရာမှ မတွေ့ရတော့ဘဲ သူမကို သေဆုံးသွားပြီဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။

သို့ဖြစ်၍ စာရွက်စာတမ်း၏အကျဥ်းချုပ် ပြီးဆုံးသွာဍသည်။

ကျန်စာရွက်စာတမ်းတွင် လင်းကျန်းလု နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ ပါဝင်သည်။

"သေပြီလား"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ ဤစာရွက်စာတမ်းက မှားယွင်းနေကြောင်း သဘာဝအားဖြင့် သူသိသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူသည် လေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၊ ဒဿမလ၏ သုံးဆယ်မြောက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ယခု ကျင်းပနေသော ယွမ်နှစ်၏ ဆယ့်ခုနစ်

နှစ်မြောက်တွင် အတိအကျ အသက် တစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ရှားလီနှင့် အသက်တူနီးပါးဖြစ်သည်။

သူ့မိခင်သည် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်နှစ်၏ နဝမလတွင် ထာဝရညဘုံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး နံနက်ခင်းစစ်တပ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ကွဲကွာသွားကာ သူ့ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လအနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် မဟာယုံသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားဆီမှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ခိုးယူကာ သူမ၏ဖခင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့မိခင်သည် သူ့ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်လျက် လျန်ကျိုးရှိ ချင်တူးမြို့သို့ သွားခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ အတိတ်ဘဝ၊ ပြည့်စုံခြင်းမရှိသော လိုဏ်ဂူအိမ်တော်၊ ဒါဆို ပစ်မှတ်က သွေးကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်းလား။

သူ့ကလေးဘဝမှတ်ဉာဏ်များတွင် သူ့မိခင်က အလွန်အားနည်းနေသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်၊ သို့သော် သူမသည် မကြာခဏဆိုသလို အိမ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

အခု စဥ်းစားကြည့်တော့ သွေးကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်းကို ရှာဖွေဖို့ သွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။

ဒါကလည်း တော်တော်လေးကို တိုက်ဆိုင်ပါတယ်။

ပဉ္စမမင်းသားက နတ်ဘုရားဧကရာဇ်က လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်နှစ် ဒသမလတွင် ထာဝရညဘုံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ့မိခင် ကိုယ်ဝန်ရှိခဲ့သည့်အချိန်နှင့် တိတိကျကျ တိုက်ဆိုင်နေသည်။

ဤအချက်သည် အချို့သော ထင်မြင်ချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

တကယ်တော့ သူသည် မင်းသားများလို သုံးနှစ်ခြောက်လကြာမှ မွေးဖွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့မှာ အထူးသွေးသားမျိုးရိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ရှားလီ၏ မင်းသားသွေးသားမျိုးရိုးကိုသာ ပေါင်းစည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဤအဖြစ်အပျက်များက ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိပုံရသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်...

သူ၏အဘိုးသည် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူကတော့ အခု သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က စီယန်ချီဆိုတဲ့လူက အတိတ်က လူတစ်ယောက်ပဲလေ။

"ဒီလိုလေသံနဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လင်းကျန်းလုရဲ့ သားလို့ ယုံကြည်နေသေးတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အမေ မသေဘူးဆိုတာ သိရမယ်။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ဘဝနေဝင်ချိန်တွင် ရှိနေသော အဖိုးအိုကို ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

အဖိုးအိုသည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်၊ ထာဝရညဘုံရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနေ့မှာ ကျွန်တော်က သူမမဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော် သေဆုံးခဲ့တယ်လို့ အစက ထင်ခဲ့တာ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။