လင်းကျန်းလု(၂)

"ကျွန်တော် ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ"

"အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူမဟာ ကျွန်တော့်အတွက် နားလည်ဖို့ အခုထိ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ..."

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ကြားဖူးကောင်း ကြားဖူးမှာပါ။ ကျွန်တော် တစ်ချိန်က နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာနရဲ့ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦးပါ။ မင်းသားတွေနဲ့ ယှဥ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းကတော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့ပါတယ်။ စိန့်ထဲဝင်ဖို့က အချိန်တစ်ခုရဲ့ ပြဿနာပဲလို့တောင် ခံစားခဲ့ရပါတယ်"

"ကျွန်တော်က အလွန်အထီးကျန်တဲ့ လူတစ်ဦးပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက ကျင့်ကြံမှုအတွက်ပဲ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းသားရဲ့ မိခင်ကို မတွေ့ခင်အထိပေါ့..."

"သူမက အလွန်ထူးဆန်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပါ။ သူမရဲ့ဖခင် တျန်းယွင်ဇီလို နတ်ဆိုးဆန်ချင်မှ ဆန်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမဟာ ကျွန်တော့်ထက် မနိမ့်တဲ့ ရှားပါးပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရာတွေကို မကြာခဏဆိုသလို ကြိုတင်မြင်တတ်ပါတယ်... အခု ပြန်စဥ်းစားကြည့်တော့ သူမမှာ တွက်ချက်မှုမှာ ကောင်းတဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်မျိုးမျိုး ရှိနိုင်ချေ များပါတယ်"

"အဲ့ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော် ဒုတိယ ကမ္ဘာ တိုကင်ကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး တျန်းရှား အဆောက်အအုံမှာ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားနဲ့ မင်းသားရဲ့ မိခင်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်"

"အဖြစ်အပျက်အချို့ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျွန်တော် မင်းသားရဲ့ မိခင်အပေါ် ခံစားချက်ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မပြခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေအကြောင်းလည်း မသေချာခဲ့ပါဘူး။ တိုကင်တွေ ပိုရဖို့ တျန်းရှား အဆောက်အအုံကို သွားခဲ့ပေမဲ့ သူမကို ပိုပြီး မြင်ရဖို့ သူမနဲ့ ပိုပြီး စကားပြောချင်ရုံနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ခဲ့ပါတယ်..."

"ဆရာက ကျင့်ကြံမှုမှာ အာရုံစိုက်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ တျန်းရှား အဆောက်အအုံမှာ သူမနဲ့ အမြဲတမ်း တရားအကြောင်း ဆွေးနွေးလေ့ရှိတဲ့ ချင်ရန် တာအိုကျင့်ကြံသူက ကျွန်တော်ဆိုတာ သူမ မသိဘူးလို့ အမြဲထင်ခဲ့ပါတယ်"

"အခု ပြန်စဥ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော်တို့ အမြဲတမ်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိကျိုးနပ်ပြုခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒီနေ့တွေက အရမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့ပါတယ်..."

"လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက် ဧကရာဇ်စစ်ဆေးရေးနှစ်မှာ နံနက်ခင်းစစ်တပ်က ထာဝရညဘုံကို ထပ်မံ ချီတက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်က အနောက်မြောက်ဘက်မှ ထွက်ခွာခဲ့တဲ့ မင်းသားရဲ့ မိခင် ရှိတဲ့ စစ်တပ်ဆီကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အထူးတောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့... မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သားရဲတွေဖြစ်တဲ့ ဖန်မျိုးနွယ်စုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နံနက်ခင်းစစ်တပ်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အင်အားအများစုကို ထုတ်ခဲ့ပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ကို ဦးဆောင်နေတဲ့ တပ်မှူးနှစ်ဦးရှိနေရင်တောင် ဖန်မျိုးနွယ်စုက နတ်ဆိုးစိန့်တွေ ပိုယူလာခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့ဖြစ်တဲ့ ဖန်နတ်ဆိုးလူသားတွေနဲ့ ပုံပန်းပြောင်းလဲသွားတဲ့ သားရဲတွေက ကောင်းကင်ကနေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ လူပေါင်းများစွာဟာ လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့ကြရပါတယ်..."

"ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ လူသတ်ပွဲ ဖြစ်သွားတယ်"

"ကျွန်တော် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဥပဒေကို နားလည်ခဲ့တာ ကြာပြီ။ လိုက်ဖက်ခြင်းအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မစိတ်နှလုံးကို ထက်မြက်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီစိတ်ပျက်အားငယ်မှုအချိန်မှာ ကျွန်တော့်မှာ မင်းသားရဲ့မိခင်ကို အနည်းဆုံး ကယ်ဖို့ဆိုတဲ့ အတွေးတစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် လိုက်ဖက်ခြင်းကိုလုပ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မစိတ်နှလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မကို ထောက်ပံ့နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဟာ ဖိအားအောက်မှာ ပြိုလဲတော့မှာဖြစ်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ စိန့် အဆင့်အစ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ ယာယီ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်မှုမှာ မင်းသားရဲ့ မိခင်နဲ့အတူ ဝိုင်းရံမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဖန်မျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးစိန့်က အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။ ပြီးတော့ မဟာယုံကို ပြန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အရာအားလုံးကို ရင်းပြီး ထာဝရညဘုံရဲ့ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာဆီကို ထွက်ပြေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

"ထွက်ပြေးပြီး မကြာခင်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မစိတ်နှလုံးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မကို မထောက်ပံ့နိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြိုလဲလာတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်စွမ်းအားကလည်း လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် မကြာခင် သေတော့မှာမို့လို့ မင်းသားရဲ့ မိခင်ကို ချထားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်က တစ်ခြား ဦးတည်ရာကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးစိန့်ကို လမ်းလွှဲပေးနေစဥ်ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ မင်းသားရဲ့ မိခင်က ကျွန်တော့်ကို 'ချင်ယန် လက်မလျှော့နဲ့။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်နိုင်တယ်' လို့ ပြောခဲ့တယ်"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းသားရဲ့ မိခင်ဟာ ကျွန်တော်က တျန်းရှား အဆောက်အအုံရဲ့ ချင်ယန် တာအိုကျင့်ကြံသူဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကြာကတည်းက သိနေခဲ့ပြီဆိုတာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတယ်"

"မင်းသားရဲ့ မိခင်က ကျွန်တော့်ကို ထာဝရညဘုံရဲ့ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာဆီကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးတည်ရာကို အဆက်မပြတ် ပြင်ပေးနေခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနေသလိုမျိုးပေါ့။ ဒါက အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးလို့ သူမက ပြောခဲ့တယ်"

"မကြာခင်မှာပဲ သူမနဲ့အတူ ထာဝရညဘုံရဲ့ အတွင်းပိုင်းနက်နက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလူကို ကျွန်တော် မှတ်မိလို့ပဲ။ သူ့နာမည်က ရှားဟုန်ဖန့် ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၊ မင်းသားချန်ရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ဦးပဲ။ သူ့ရဲ့ သွေးသားမျိုးရိုးက ပါးလွှာနေပေမဲ့ ကိုယ်ခံပညာမှာ ကြီးမားတဲ့ ပါရမီရှိပြီး မင်းသားနန်က သူ့ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ သူက နံနက်ခင်းစစ်တပ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်"

"အဲဒီ့အနှစ်များစွာ မတိုင်မီက သူ ထာဝရညဘုံမှာ သေဆုံးသွားပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်။ လူတိုင်းက သူ ကိုယ်ခံပညာ စိန့် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသေဆုံးခဲ့တုန်းက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတယ်"

"ရှားဟုန်ဖန့်ဟာ အခုထိ အသက်ရှင်နေမယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေမဲ့ ထာဝရညဘုံရဲ့ ဒီလောက်နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ပေါ်လာခဲ့တာလည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်းသားရဲ့ မိခင်က သူ့ကို ဘယ်လို သိခဲ့လဲဆိုတာလည်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး။ သူက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဖိုးအိုသည် တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် စကားပြောနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ မှေးမှိန်နေပြီး မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။

လင်းယွဲ့သည် သူ၏စိတ်နှလုံးတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အဘိုးသည် သူ၏မသေဆုံးမီက သူ့မိခင်သည် သွေးသားမျိုးရိုးပါးလွှာသော ရှားဟုန်တစ်ဦးအကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နိုးထရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဆိုလိုရင်းမှာ သူ၏ဇီဝဗေဒဖခင်၏ သွေးသားမျိုးရိုးက အနည်းဆုံး ခြောက်မျိုးဆက်ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘိုးသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မိခင်ကို သိရှိသော သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်ကာလနှင့် ကိုက်ညီသော ရှားဟုန်တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏တစ်ခုတည်းသော သံသယမှာ ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ဤလူ စီယန်ချီ ပြောပြခဲ့သော ရှားဟုန်တစ်ဦးသည် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေသည် မဟုတ်လော။

တကယ်ပဲ ရှားဟုန်ဖန် ဖြစ်နိုင်သလား။

"အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အတင်းအကျပ်လုပ်ယူထားတဲ့ လိုက်ဖက်ခြင်းအခြေအနေဟာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြိုလဲတော့မှာဖြစ်ပြီး သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်မှာ ဖန်မျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးစိန့်လည်း ဖမ်းမိပြီဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ကျွန်တော် မေ့မြောသွားတယ်"

အဖိုးအိုသည် ဆက်လက်၍ ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပြန်မနိုးထနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော် နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေရုံသာမက ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြိုလဲတာလည်း ရပ်သွားပြီဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ဟာ အနောက်မြောက်ဘက် စခန်းအနီးက လှိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲမှာ ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားရဲ့ မိခင်နဲ့ ရှားဟုန်ဖန်တို့က ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မှတ်စုတစ်ခုပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်"

သူသည် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး "မှတ်စုထဲမှာ ဖန်မျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးစိန့် သေသွားပြီ။ သူမက ကျွန်တော့်ကို တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာတစ်ခု ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ထပ်ပြီး ပြိုလဲမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို မစိုးရိမ်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူမ လုပ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုရှိတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်မှုကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဘာ"

လင်းယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီလိုဆိုရင်... သူတို့နောက် လိုက်လာတဲ့ ဖန်မျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးစိန့်က အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။

အဲဒီတုန်းက သူ့မိခင်ဟာ တျန်းရှား အဆောက်အအုံရဲ့ တတိယအလွှာမှာ ရှိနေပြီး အောင်ပွဲငါးကြိမ် ဆက်တိုက်ရခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ လေးသင်္ကေတခန္ဓာကိုသာ ရရှိခဲ့တယ်။ ဒါက အထင်ကြီးစရာကောင်းပေမဲ့ သာမန် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တယ်။

မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးစိန့်ရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးစိန့်ကို သတ်ခဲ့တာက ရှားဟုန်ဖန် ဖြစ်နိုင်သလား။